Κουρούτα και ξερό ψωμί

Κουρούτα και ξερό ψωμί

Έγινε το τηλεοπτικό θαύμα με το Survivor στον ΣΚΑΪ –που ως γνωστό αυτές οι επιτυχίες μόνο επαναλαμβανόμενες δεν είναι– και πλάκωσαν όλα τα κανάλια με εκδοχές αγώνων πείνας με θαλάσσια, εξωτικά ντεκόρ. Survivor 2 για τον ΣΚΑΪ, από τον μακρινό παράδεισο Άγιο Δομίνικο. Έπεται και ο ΑΝΤ1, μη χάσει τις πρωτιές του σε αυτά τα θεάματα, με το Nomads στις ειδυλλιακές Φιλιππίνες και σε νησί που, λέει, είναι το ωραιότερο στον κόσμο. Ξεκινά όπου νάναι, με φωτογραφίες να κατακλύζουν το διαδίκτυο, και το ευφάνταστο Survival Secret του «Ε», που σου λέει, σιγά μην ξοδευτούν για ταξίδια και συνδέσεις τηλεοπτικές με το άλλο ημισφαίριο. Άσχημη είναι η Κουρούτα, δυο βήματα δρόμος, για τα ίδια παιχνίδια; Πρέπει δηλαδή να πέφτουν απ’ τις νεροτσουλήθρες σε νερά μακρινά και όχι στο Αιγαίο μας, το πολυαγαπημένο; Και πατριωτικά ρε αδελφέ να το δεις, πέρα απ’ την οικονομία του θέματος, συμφέρει. Δεν έχουμε εμείς να προσφέρουμε απλυσιά και πείνα; Ποντίκια και έντομα εγχώρια και όχι άγνωστα, δομινικανά ή φιλιππινέζικα; Και ως έπαθλα, τους βγάζεις ένα αρνί στη σούβλα να λιγδώσει το άντερό τους και όχι κινέζικα και σούσι ρε αδελφέ. Είναι γνωστό άλλωστε πως είμαστε περήφανοι για την εθνική μας χοληστερίνη, την οφειλόμενη σε ντόπιο λίπος και όχι την αποκτημένη από σπρινγκ ρολς και πάπια Πεκίνου σερβιρισμένη με ρυζόπιτα –πφφφ, και σιγά τη γεύση δηλαδή.

Τρία προγράμματα από καμιά δωδεκαριά διάσημους, που δεν έχουν και δουλειά χειμωνιάτικα, αλλά όρεξη να παίζουν κουτσό, κρυφτό και μακριά γαϊδούρα σε παραλίες, πέφτει λίγο βαρύ. Το «Ε» όμως, για την εκμαυλιστική, ανεξερεύνητη, εξωτική Κουρούτα πρόλαβε και πήρε πρώτο συγκλονιστικούς διάσημους, όπως τους αδελφούς Ντρούλια, λέει, που είναι πολύ γλεντζέδες, και την Ιρένε Τροστ, που μάθαμε ως σούπερ ταλέντο στον ΑΝΤ1, αλλά είναι και γυμνασμένη, και τον Γιώργο Μανίκα, που μάλλον είναι μοντέλο και του μπήκανε ιδέες απ’ την πέραση του Σπαλιάρα. Τι να κάνουμε κι εμείς οι άμοιροι τηλεθεατές; Μόδα είναι, θα περάσει.

Και είναι η μίμηση και η αντιγραφή αποτέλεσμα της μεγάλης επιτυχίας. Όπως έγινε τόσες και τόσες φορές στο παρελθόν. Κατακλύζεται η τηλεόραση από κακέκτυπα και κλώνους όποιου επιτυχημένου σε τηλεθέαση προγράμματος ή προσώπου. Έχουμε περάσει εποχές που έπνιγαν το πρόγραμμα τα τηλεπαιχνίδια, τα ριάλιτι τύπου «Μεγάλος αδελφός», τα σίριαλ με ηθοποιούς να παίζουν ακόμα και σε τέσσερα διαφορετικά, και σε άλλα κανάλια, τα σόου ταλέντων, οι πρωινές ξανθές των καφέδων, τα δίδυμα της ενημέρωσης, οι παντρεμένοι, οι έγκυες, τα βραδινά κραχτικά, τα μεσημεριανά με τηλέφωνα χαροκαμένων, τα σκληρά κουτσομπολίστικα. Καμιά πρωτοτυπία δεν αναζητείται. Η φαντασία είναι επικίνδυνη. Το ρίσκο είναι απαγορευμένο. Το διαφορετικό κάνουμε σαν να μην υπάρχει. Κι όμως…

Η ανάλγητη ιδιωτική τηλεόραση, που απολύει τεχνικούς με κόλπα για να γλιτώσει χρήματα ή που με περισσή αυταρέσκεια λέει στους δημοσιογράφους να δουλεύουν ατέλειωτα ωράρια, επτά μέρες την εβδομάδα για 600 ευρώ –και πολλά λέμε– γεμίζει με τα πανάκριβα σόου πείνας. Για όλα αυτά, ναι. Λεφτά υπάρχουν. Για τους εργαζόμενους και για καμιά δουλειά αξιόλογη, εξαφανίζονται.

Κάτι μας λέει, παρόλα αυτά, πως το κοινό φέτος μάλλον θα βαρεθεί απ’ την τόση πολλή πείνα, τον ανταγωνισμό, την απλυσιά, το λίγο γυμνό, το πολύ αλάτι και ιώδιο, το «για την εμπειρία», το «για να ανακαλύψουμε τους εαυτούς μας», το «ευχαριστώ τον κόσμο που με στήριξε γιατί είδε πόσο αυθεντικός είμαι». Κατανοητή η αποχαυνωμένη τηλεθέαση και πώρωση για τις ζωές των άλλων και τα δικά τους έπαθλα, μπας και ξεχαστούμε απ’ τα δικά μας μικρά ή μεγάλα ναυάγια με βαρκούλες χάρτινες, φτιαγμένες παιδικά από παλιές εφημερίδες, ίσως και από εκείνες που έκλεισαν οριστικά, αλλά έχει χαθεί ήδη το στοιχείο της έκπληξης και κερδίζει η τηλεοπτική, άνευ φαντασίας υπερβολή.

Related posts

1 Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *