«Νεωτερισμοί Τουμάζου»: Από το χθες, στο σήμερα

«Νεωτερισμοί Τουμάζου»: Από το χθες, στο σήμερα

«Νεωτερισμοί Τουμάζου»: Από το χθες, στο σήμερα

Της Νταϊάνας Αζά

Κρατώντας το όνομα αλλά και μέρος του παλιού στοκ στο πατάρι, οι δυο καλλιτέχνες , μαζί με τη Μαρίνα Ξενοφώντος, πήραν το ιστορικό κατάστημα της παλιάς Λευκωσίας «Νεωτερισμοί Τουμάζου» και το μετέτρεψαν σε έναν πολιτιστικό χώρο που λειτουργεί ως η συνέχεια της ατομικής τους δουλειάς. . Όσο ακόμα ο ιδιοκτήτης, Χριστάκης Τουμάζου, βρισκόταν στο κατάστημα οργανώθηκαν μια σειρά από Window Projects καλλιτεχνών που συνυπήρχαν στον χώρο με τα είδη νεωτερισμού. Μετέπειτα επιχείρησαν να κρατήσουν το κατάστημα ανοιχτό με προσπάθειες προώθησης του εμπορεύματος με εναλλακτικούς τρόπους, φτάνοντας στο σήμερα. Κύρια ιδιότητα του χώρου πια θα είναι η προώθηση και ο διάλογος γύρω από τη σύγχρονη τέχνη.

Πώς προέκυψε η συνεργασία των τριών σας; Τι σας ενώνει ως καλλιτέχνες;
Ήμασταν πρώτα φίλοι, μετά καλλιτέχνες και μετά συνεργάτες. Έχουμε μια κοινή αντίληψη προς το τι μπορεί να θεωρηθεί ή τι είναι τέχνη και υπάρχει ένας δυνατός διάλογος σε σχέση με το σκεπτικό της τέχνης. Πολλές φορές όμως διαφωνούμε και ο καθένας μας ξεχωριστά έχει την δική του ταυτότητα.

Πώς λειτουργείτε ως ομάδα;
Ο καθένας από εμάς έχει τα δυνατά του σημεία στο πώς συνεισφέρει στον χώρο. Για εμάς είναι, όμως, αρκετά σημαντικό να μοιραζόμαστε όλες τις αρμοδιότητες μεταξύ μας, αντί να στρεφόμαστε σε εξωτερικούς συνεργάτες. Συνήθως λειτουργούμε αυτόνομα και σε κάποια σημεία αναλαμβάνουμε αρμοδιότητες ανάλογα με τον χρόνο και την κλίση του κάθε ενός.

3334

Ποιο θεωρείτε ότι αποτελεί το σημαντικότερο επίτευγμά σας μέχρι στιγμής;
Το ότι ακόμη ο χώρος είναι σε λειτουργία είναι από μόνο του επίτευγμα. Δεν λαμβάνουμε οικονομική υποστήριξη από κρατικό ή ιδιωτικό φορέα και οι λίγες πωλήσεις των έργων δεν καλύπτουν τα έξοδα του χώρου και μέσα σε αυτά τα πλαίσια είχαμε εκθέσεις από αξιόλογους καλλιτέχνες και παρουσιάσεις αρκετά επίμαχες για τα δρώμενα της Κύπρου.

Τι ετοιμάζετε μέσα στους επόμενους μήνες;
Στο τέλος του μήνα διοργανώνουμε ένα press event, όπου θα ανακοινώσουμε το πρόγραμμα της χρονιάς καθώς στον χώρο θα βρίσκονται έργα από τη συλλογή της Νάγιας Σάββα. Τον Δεκέμβρη θα παρουσιάσουμε καινούργια μόδα, με σχέδια από την ομάδα μας και ρούχα φτιαγμένα από κυπριακές βιομηχανίες που θα είναι προς πώληση. Συνεχίζουμε επίσης και την δράση μας σαν εκδοτικός οίκος με καινούργια έκδοση του Joe Kolesides. Πιο μετά ετοιμάζουμε μια σειρά συνεργασιών με άλλες artist-run γκαλερί στο εξωτερικό.

Μέσα σε αυτό το διάστημα λειτουργίας καταφέρατε όλα όσα επιθυμούσατε;
Όχι φυσικά….

Ποια είναι τα όνειρά σας για το μέλλον;
Θέλουμε να κρατήσουμε την ειλικρίνεια και τον αυθορμητισμό στην έκφραση του χώρου ακόμη και αν αυτό σημαίνει επιφαινόμενη απλοϊκότητα. Μέσα από τις εκθέσεις που διοργανώνουμε θέλουμε να φαίνεται και η σχέση μεταξύ μας και η ενέργεια που δίνεται πριν να παρουσιαστεί ένα έργο η μια έκθεση. Στόχος μας είναι να δείχνουμε καλλιτέχνες που έχουν μια ολική στάση απέναντι στον κόσμο και είναι γενναιόδωροι με το κοινό τους.

2222

Ορέστης Λαζούρας

Πότε και πού αισθάνθηκες τελευταία φορά ευτυχισμένος;
Πριν από μερικές ημέρες, όταν είχα πάει σε μια μπιραρία τις Γλασκόβης που ονομάζεται Waterloo.
Όπου μια κυρία τραγουδούσε live, μερικά από τα τραγούδια της Diana Ross και όλοι οι ντόπιοι χόρευαν. Ήταν μια στιγμή που μου θύμισε τα εφηβικά μου χρόνια που πήγαινα με τη Μαρία σε διάφορα καραόκε μπαρ της παλιάς Λευκωσίας.

Ποια χρονολογία θυμάσαι πιο έντονα από τη ζωή σου;
Tο 2016, ένα από τα όνειρα μου ήταν να είμαι μέρος του Glasgow International, και ότι το καταφέραμε με τους Νεωτερισμούς ήταν ακόμη πιο σημαντικό για εμένα.

Τι σε ενοχλεί περισσότερο στην πόλη που ζεις;
Το γεγονός ότι δεν υπάρχει κάποιο μπαράκι που να ικανοποίει τις ανάγκες μας. Να μπορούμε να χορέψουμε μετά τα εγκαίνιά μας. Ίσως αν έκανα πιο συχνά Djing ή περισσότερα πάρτι με τους Νεωτερισμούς η ανάγκη μας να μην ήταν τόσο μεγάλη.

Σε ποιο υπαίθριο χώρο θα ήθελες να εκθέσεις τη δουλειά σου;
Στη πισίνα του Four Seasons στη Λεμεσό, γιατί φωτογραφίζεται πολύ καλά και θα ήταν ενδιαφέρον για εμένα να δω την δουλεία μου σε ένα τέτοιο περιβάλλον.

Τι θέα έχεις την ώρα που απαντάς αυτές τις ερωτήσεις;
Τη Σκωτία μέσα από το παράθυρο του τρένου καθώς αποχωρώ από τη Γλασκώβη μετά από τα εγκαίνια της νέας μου ομαδικής έκθεσης στη Γκαλερί Transmission.

1111

Μαρία Τουμάζου

Ποια θεωρείς ότι είναι η ιδιαιτερότητα της Λευκωσίας;
Στο δρόμο των Νεωτερισμών συνυπάρχουν διαμερίσματα όπου διαμένουν οικογένειες, επιχειρήσεις που λειτουργούν δεκαετίες τώρα, άδεια καταστήματα και πού και πού καινούργια εγχειρήματα. Τα απογεύματα οι γείτονες κάθονται έξω στα πεζούλια των καταστημάτων και οι έφηβοι της περιοχής περπατούν σε παρέες με μουσική να ηχεί από τα κινητά τους. Η πολυπολιτισμική Λευκωσία σε κάποιους δρόμους ανήκει ακόμη στους κατοίκους της.

Ποια περίοδο της ζωής σου θα ήθελες να ξαναζήσεις;
«Lean forward» και όχι «backwards», όπως λέει συχνά ένα αγαπημένο μου πρόσωπο.

Ποιον άνθρωπο της πόλης θαυμάζεις περισσότερο;
Ο Δημήτρης Ταλιώτης, σε μια περίοδο που ξεπρόβαλε μια εμποροκεντρική πολεοδομική πολιτική και η ρομαντικοποίηση της Λευκωσίας εντός των τειχών, μέσο των projects του μιλούσε για τις (μη) αστικές ιδιαιτερότητες της πόλης. Στο blog του «ombion» (το παλαιότερο κυπριακό blog) εξέδιδε κριτικά κείμενα αντίδρασης και αφύπνισης για τις κατεδαφίσεις μοντερνιστικών κτιρίων της πόλης. Στην γκαλερί του APOTHEKE, διοργάνωνε street parties και screenings στο δρόμο. Επίσης, συνέταξε ομάδες όπως την «Dear Architects» με τη Μαρία Χριστίνα Παπαλεοντίου και το «Public Works» με την Ευη Τσελίκα που διαπραγματεύονταν τους δημόσιους, κοινούς χώρους και την αντιπροσώπευση των κατοίκων της Λευκωσίας σε αυτούς.

Αν η Λευκωσία ήταν έργο, τι τίτλο θα του έδινες;
Ροζ ουρανός, κίτρινη σκόνη, δημόσια εργάρα.

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *