Νίκη Δραγούμη: Η αγαπημένη ηθοποιός σε μια εξομολογητική συνέντευξη

Νίκη Δραγούμη: Η αγαπημένη ηθοποιός σε μια εξομολογητική συνέντευξη

Νίκη Δραγούμη: Η αγαπημένη ηθοποιός σε μια εξομολογητική συνέντευξη
Φωτογραφία: Παντελής Χατζημηνάς

Με εξομολογητική διάθεση και ειλικρίνεια, η αγαπημένη ηθοποιός μας αποκαλύπτει τα επόμενα επαγγελματικά της σχέδια, την επιθυμία της για δημιουργία οικογένειας και όλα όσα την φοβίζουν.

Από τη Νατάσσα Γεωργίου

Σε ποια φάση σε πετυχαίνουμε σε σχέση με τα επαγγελματικά σου;
Μόλις τελειώσαμε τις παραστάσεις με το «Μίστερο Μπούφο» του Ντάριο Φο, με τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου και ξεκίνησα ήδη πρόβες, με τον Ανδρέα Αραούζο, την Alfa Square και μια υπέροχη ομάδα, για το έργο «Επικίνδυνες Σχέσεις». Είναι το γνωστό σε όλους μας έργο, με μια καταπληκτική ομάδα ηθοποιών, σκηνογραφίας, μουσικής, τα πάντα. Είναι μια πολλά υποσχόμενη συνεργασία και είμαι ταυτόχρονα, ενθουσιασμένη και αγχωμένη! Είναι ένας ρόλος όχι μονοδιάστατος, αφού κανένας ρόλος δεν είναι, αλλά έχει μια ιδιαιτερότητα. Λίγο άγχος δεν είναι κακό. Η πρεμιέρα θα πραγματοποιηθεί την 1η Σεπτεμβίου, στις αποθήκες του ΘΟΚ και θα ανεβάσουμε μόνο λίγες παραστάσεις.

Άρα, δεν υπάρχει χρόνος για διακοπές και χαλάρωση;
Αμφιβάλλω! (Γέλια). Γενικά, θα είναι μια πολύ γεμάτη και έντονη χρονιά, γιατί μετά το πέρας των παραστάσεων αυτών, θα συνεχίσω και πάλι με τον Ανδρέα Αραούζο, στο έργο «Κρεβάτι από Ψευδάργυρο», αυτή τη φορά στη Στέγη της ΕΘΑΛ και μετά θα είμαι στον ΘΟΚ, σε ένα έργο που ονομάζεται «Η Aρρώστια της Nιότης», σε σκηνοθεσία Αλίκης Δανέζη Κνούτσεν. Έχω πολλά να περιμένω!

Και βεβαίως ισχύει ότι θα σε απολαμβάνουμε και τηλεοπτικά, σωστά;
Ακριβώς. Ξεκινάμε γυρίσματα στις 20 Αυγούστου, για τον Alpha Κύπρου και την καινούρια σειρά του Γιώργου Τσιάκκα. Είναι το comeback του Γιώργου, μετά από αρκετό καιρό, με μια πολύ καλή ομάδα. Έχω πολλά καλά πράγματα να προσμένω στον επαγγεματικό τομέα και είμαι πραγματικά χαρούμενη που θα τα κάνω.

Υπήρξαν και φορές που, αν και επέλεξες κάποιες δουλειές, δεν ήσουν σίγουρη για τις επιλογές σου;
Δυστυχώς, είναι αλήθεια ότι στη δουλειά μας, κάποιες φορές κάνουμε πράγματα, τα οποία μπορεί να μη μας εκφράζουν πλήρως. Ταυτόχρονα, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν περιπτώσεις όπου, αν και μπορεί να υπάρχουν ενδοιασμοί, στην πορεία να ακολουθήσει μια τέλεια συνεργασία. Είναι σημαντικές οι συγκυρίες.

Η αβεβαιότητα του επαγγέλματος σε αγχώνει;
Από τη στιγμή που αποφασίζεις να κάνεις αυτή τη δουλειά, δεν υπάρχει σταθερότητα. Πλέον, καμιά δουλειά δεν έχει! Ξέρεις ότι κάθε ένα τρίμηνο περίπου, θα κάνεις κάτι διαφορετικό, θα γνωρίσεις καινούριο κόσμο, καινούριες συνεργασίες. Όπως κάθε τι, το επάγγελμά μου έχει τα θετικά και τα αρνητικά του και προσπαθώ να κλίνω προς τα θετικά. Επέλεξα συνειδητά αυτή τη δουλειά και ξέρω πολύ καλά τι με ευχαριστεί σε αυτή. Ήρθε πολύ φυσικά, με γέμιζε από μωρό και δεν είχε σχέση, ας πούμε, με την αναγνωρισιμότητα. Πέρα από το διάβασμα, ήταν κάτι με το οποίο ασχολούμουν για πέντε με έξι ώρες την ημέρα, χωρίς να νιώσω ποτέ κουρασμένη.

Είναι δύσκολη η επιλογή αναμέσα σε θέατρο και τηλεόραση; Ποιο προτιμάς;
Μου αρέσει η καλή τηλεόραση και το καλό θέατρο. Οι καλές συνεργασίες. Το θέατρο είναι πιο άμεσο, ο θεατής βρίσκεται απέναντί σου και κρίνεσαι εκείνη τη στιγμή. Δεν μπορείς να διορθώσεις κάτι, υπάρχει μια πορεία του ρόλου και δεν μπορείς να αλλάξεις το αποτέλεσμα. Είσαι εκτεθειμένος εκατό τοις εκατό. Στην τηλεόραση υπάρχει μια εγρήγορση, η απαίτηση να κάνεις πολλές φορές κάτι με το ίδιο αποτέλεσμα, να εκφράζεις συναισθήματα ανά πάσα στιγμή. Είναι δύο πολύ διαφορετικοί κόσμοι.

Οι απαιτητικές συνθήκες κάτω από τις οποίες εργάζεστε, αφήνουν χώρο για να αναπτυχθούν φιλίες στη δουλειά;
Δεν μπορείς να είσαι απόλυτος. Συμβαίνει να πηγαίνεις σε μια δουλειά και να είσαι απλά επαγγελματίας, χωρίς κανένα περιθώριο για οτιδήποτε άλλο, ενώ μπορεί, σε μια άλλη, να σταθείς τυχερός, γιατί δημιουργείς φίλους και οικογένεια. Εμένα αυτό μου έχει τύχει με την Άντρια Ζένιου. Δούλεψαμε μια φορά μαζί, το 2011, ταιριάξαμε αμέσως και είμαστε φίλες από τότε.

Γενικά, κρατάς αποστάσεις;
Μπορεί να φαίνεται ότι συνδέομαι με όλους, αλλά αρκετά συχνά, μετά από μια παράσταση, θέλω απλά να πάω σπίτι μου. Προσπαθώ λίγο να το διαχωρίζω. Εννοείται ότι στη δουλειά, οφείλεις να μπορείς να συνυπάρξεις με τον οποιονδήποτε, για να έχεις το καλύτερο αποτέλεσμα.

Θεωρείς ότι βρισκόμαστε σε καλά επίπεδα όσον αφορά την εξέλιξη του θεάτρου στην Κύπρο;
Πιστεύω πως ναι. Έχει έρθει κόσμος από το εξωτερικό και αυτή η καινούρια φουρνιά σκηνοθετών -μπορώ να αναφέρω τουλάχιστον πέντε- έχει φέρει καινούριες ιδέες. Το θέμα είναι ότι δεν εκτιμούμε, όσο σε άλλες χώρες, το τι μπορούν να μας προσφέρουν, όχι μόνο το θέατρο, αλλά οι τέχνες γενικότερα, και αυτό επιβραδύνει την εξέλιξη. Ακόμη και στα σχολεία, η τέχνη είναι λίγο παραγκωνισμένη. Θέλουμε πολλά χρόνια για να φτάσουμε σε επίπεδα όπου η αφετηρία για ολοκληρωμένες δουλειές να βρίσκεται αποκλειστικά στην Κύπρο. Παρόλα αυτά, είμαι πολύ αισιόδοξη και βέβαιη ότι θα δοθούν ευκαιρίες σε νέο κόσμο να προσπαθήσει.

Βλέπεις ανταγωνιστικά άτομα από το εξωτερικό που επιλέγουν να εργαστούν στον χώρο στην Κύπρο;
Καθόλου ανταγωνιστικά. Εξάλλου, και εμείς πάμε στην Ελλάδα ή σε άλλες χώρες του εξωτερικού. Αυτό που με προβληματίζει είναι το ότι δουλεύουμε με τους ίδιους όρους. Έχουμε μια ξενομανία στην Κύπρο, την άποψη ότι το ξένο είναι πάντα καλύτερο και ότι πρέπει να το ακριβοπληρώσουμε. Φυσικά, για αυτό, δεν έχει καμία ευθύνη ο κόσμος που έρχεται να εργαστεί.

Θα τολμούσες μια συνεργασία στο εξωτερικό;
Δεν θα με πείραζε να δουλέψω στο εξωτερικό, χωρίς να νιώθω ότι θέλω να φύγω από την Κύπρο. Θα πρέπει να είναι κάτι πολύ διαφορετικό, σε χώρες όπως η Αγγλία ή η Αμερική, όπου υπάρχουν άλλες διαδικασίες και ευκαιρίες. Δεν με ενδιαφέρει να πάω κάπου αλλά, απλά για να με μάθει περισσότερος κόσμος.

Ποια είναι η σχέση σου με την αναγνωρισιμότητα και τον κόσμο;
Όπως ανέφερα και πιο πάνω, η αναγνωρισιμότητα δεν ήταν ποτέ αυτοσκοπός. Σαφώς και χωρίς τον κόσμο, χωρίς θεατές και τηλεθεατές, δεν μπορείς να υπάρξεις. Όμως, δεν με αφορά να με ξέρει ο κόσμος από μια επιτυχία. Και μόνο θέατρο να έκανα, πάλι θα ήμουν ικανοποιημένη.

Πρόσφατα, έκλεισες 30. Γνωρίζεις πλέον καλύτερα τι είσαι και τι θέλεις;
Το σίγουρο είναι ότι δεν είμαι ένα πράγμα μόνο. Είμαι ήδη δέκα χρόνια στο επάγγελμα και είμαι πολύ διαφορετική ως άνθρωπος από το ξεκίνημά μου. Είναι σημαντικό να μαθαίνεις τον εαυτό σου. Με τη δουλειά μου, θέλεις δεν θέλεις, πας σε τόσα μονοπάτια μέσα σου, σκοτεινά και φωτεινά. Ως έφηβη, και μετά, ως φοιτήτρια, ήμουν τύπος και υπογραμμός. Κάποια στιγμή, κοίταξα γύρω μου και όλα γύρω μου ήταν τακτοποιημένα. Εκεί, έκανα μπαμ, πράγμα που ήταν πολύ δύσκολο. Σκέφτηκα ότι ή θα γινόταν ή θα ακολουθούσα μια προδιαγεγραμμένη πορεία. Τώρα, μου αρέσουν πολλά και διαφορετικά πράγματα. Για περιόδους, μπορεί να μην μπαίνω στο σπίτι και σε άλλες φάσεις, να είμαι στον καναπέ και να μη θέλω να κινηθώ. Είμαι του ύψους και του βάθους. Δεν έχω κανένα μέτρο. Αυτό ανησυχεί και τη μαμά μου! (Γέλια).

Αυτό ισχύει και στην προσωπική σου ζωή;
Εκεί είμαι πιο μαζεμένη. Δεν κάνω εύκολα σχέσεις και συνήθως είναι μακροχρόνιες. Τώρα πια, ακολουθώ αυτό που νιώθω και που με κάνει ευτυχισμένη. Όσο μεγαλώνω, νιώθω πιο χαλαρή, ενώ συνήθως γίνεται το αντίθετο. Δεν υπάρχει τίποτα που πρέπει.

Υπάρχει κάποιο ξεχωριστό πρόσωπο στη ζωή σου;
Για πρώτη φορά, είμαι μόνη μου, εδώ και περίπου ενάμιση χρόνο. Το φοβόμουν, τώρα όμως το αποδέχομαι και αντιλαμβάνομαι ότι, όσο μεγαλώνουμε, είναι πιο δύκολο να συνυπάρξουμε με κάποιον. Δεν σου κρύβω ότι μου αρέσει το γεγονός ότι ξεπερνώ αυτή μου τη φοβία. Δεν ήξερα το μόνη μου. Φυσικά, έχω τον σκύλο μου, έτσι δεν είμαι ποτέ μόνη! (Χαμόγελο). Είναι μια περίεργη φάση, λόγω και του γεγονότος ότι πρόσφατα έχασα το άλλο μου σκυλάκι και είναι δύσκολο να το συνηθίσω. Είναι απώλεια για μένα.

Τι είναι αυτό που ψάχνεις σε ένα σύντροφο;
Θέλω να βρω τον άνθρωπο που θα περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου μαζί του και να κάνω οικογένεια. Το βιολογικό μου ρολόι έχει κτυπήσει εδώ και χρόνια! (Γέλια). Δεν ξέρω αν υπάρχει ο τέλειος, αλλά είμαι σίγουρη ότι αν υπάρχει αρκετή αγάπη, μπορεί να προσαρμοστεί ο ένας για τον άλλον. Το σημαντικότερο είναι να σου βγάζει ο σύντροφός σου τον καλύτερό σου εαυτό. Θεωρώ ότι είναι ένα μίγμα, δεν είναι μόνο η αγάπη. Ξέρω τι θέλω, όπως ήξερα και σε κάθε φάση της ζωής μου. Δεν είμαι απόλυτη. Ποτέ μη λες ποτέ.

Ποια είναι η σχέση σου με τον Θεό;
Είμαι κοντά στον πνευματικό μου και την πίστη μου. Δεν μου αρέσει η λέξη θρήσκα. Δεν μου αρέσει το καλούπι. Εκφράζω την πίστη μου και το σημαντικό είναι το πώς είσαι ως άνθρωπος, να κάνεις πράξη αυτά που πιστεύεις. Προσπαθώ να είμαι κοντά στον Θεό, γιατί με γεμίζει χωρίς να αποκλείω τον Θεό στον οποίο πιστεύει ο κάθε ένας. Λέω πάντα μέσα μου: «Έχει ο Θεός».

Το θάνατο τον φοβάσαι;
Φοβίες, μπόλικες! Το σκοτάδι, για παράδειγμα. Σε σχέση με το θάνατο, όσο πιο κοντά είμαι στον πνευματικό μου, τόσο λιγότερο τον φοβάμαι. Κάθε τέλος, είτε της ζωής, είτε μιας σχέσης, προκαλούν μια ανασφάλεια. Είναι η αβεβαιότητα του μετά. Πιστεύω ότι υπάρχει το μετά.

Ποιο είναι το μότο της ζωής σου;
Όλο γίνονται για κάποιον λόγο. Αν είναι να γίνει, θα γίνει.

Επιμέλεια: Γιώργος Χρυσοστόμου
Μακιγιάζ: Φλωρεντία Χαραλάμπους (Florentia Makeup Artist Workshop)
Μαλλιά: Μενέξια Αντωνιάδου
Θερμές ευχαριστίες στο Garden Day and Night για την φιλοξενία κατά τη διάρκεια της φωτογράφησης.

Πηγή : Περιοδικό Hello!, τ. 175

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *