O δρ. Γιώργος Άστρας μιλά για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει στη μάχη ενάντια στον καρκίνο

O δρ. Γιώργος Άστρας μιλά για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει στη μάχη ενάντια στον καρκίνο

O δρ. Γιώργος Άστρας μιλά για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει στη μάχη ενάντια στον καρκίνο
Φωτογραφία: Παντελής Χατζημηνάς

Ο  δρ. Γιώργος Άστρας  ανοίγει την καρδιά του και μιλά για όλες τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει καθημερινά στη μάχη ενάντια στον καρκίνο, την ελπίδα και τα πολύτιμα μαθήματα που παίρνει από τους ήρωές του, τους ασθενείς του.

Από τη Νατάσσα Γεωργίου

Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να ακολουθήσετε την ιατρική επιστήμη;
Όλα ξεκίνησαν από μια ταινία που είχα δει στην τηλεόραση όταν ήμουν 5 ετών. Ο ήρωας ήταν ένα γιατρός, ο οποίος έσωσε τη ζωή μιας ασθενούς. Η συγκεκριμένη σκηνή καταγράφηκε τόσο έντονα στο παιδικό μου μυαλό, με αποτέλεσμα να θέλω να γίνω κι εγώ γιατρός.

Πώς είναι η καθημερινότητά σας;
Θα χαρακτήριζα την καθημερινότητά μου ποικιλόμορφη και ενδιαφέρουσα. Μου αρέσει να καταπιάνομαι με διάφορα πράγματα και για αυτό, το καθημερινό μου πρόγραμμα είναι γεμάτο. Κάθε πρωί κάνουμε ιατροσυμβούλιο με τους άλλους συναδέλφους, εξετάζω ασθενείς και επιβλέπω τις προγραμματισμένες χημειοθεραπείες στο Γερμανικό Ογκολογικό Κέντρο στη Λεμεσό. Κατά την επιστροφή μου στη Λευκωσία, μιλώ τηλεφωνικώς με ασθενείς και συζητώ με την ομάδα μου για τα διάφορα περιστατικά. Το απόγευμα εξετάζω ασθενείς στο American Medical Center και παρακολουθούμε με την ομάδα μου την πορεία της υγείας των ασθενών που νοσηλεύονται εκεί. Το βράδυ, προγραμματίζομαι για την επόμενη μέρα και διαβάζω τις νέες εξελίξεις στην ογκολογία, καθώς οφείλω να είμαι συνεχώς ενημερωμένος. Επίσης, απαντώ τα διάφορα emails της ημέρας και μελετώ τα νέα περιστατικά. Φυσικά, η πιο ωραία στιγμή της ημέρας μου είναι πριν ξεκινήσω από το σπίτι το πρωί, καθώς περνώ λίγο χρόνο με τον νεογέννητο γιο μου. Η κάθε μέρα μου είναι διαφορετική! Είναι η φύση της δουλειάς μου τέτοια, που ποτέ δεν ξέρω τι θα μου ξημερώσει. Έτσι, έμαθα να είμαι έτοιμος για όλα. Κάποτε, η μέρα μου μπορεί να ξεκινήσει με ένα τηλεφώνημα πολύ πιο γρήγορα από ό,τι υπολογίζω. Κάπου μέσα σε όλα αυτά, βρίσκω χρόνο για ένα ζεστό καφέ, χαλαρές συναντήσεις με καλούς φίλους και για να ασχολούμαι με τα χόμπι που αγαπώ.

Γιατί αποφασίσατε να γίνετε ογκολόγος;
Όταν ήμουν 19 χρόνων, έφυγε από τη ζωή ένας πολύ καλός παιδικός μου φίλος, γεγονός που με επηρέασε σε μεγάλο βαθμό. Επιπλέον, μέσα από το οικογενειακό μου περιβάλλον, έχασα πολλούς συγγενείς, όπως παππούδες, θείους, θείες και ξαδέρφια, με αποτέλεσμα να θέλω να μάθω όσα πιο πολλά μπορώ για αυτή την ασθένεια και την καταπολέμησή της.

Η συγκεκριμένη ειδίκευση απαιτεί κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά από τα άτομα που την επιλέγουν;
Ένας ογκολόγος είναι απαραίτητο να είναι αισιόδοξος, ανθρώπινος και θετικός, ώστε να αποτελεί στήριγμα για τους ασθενείς του. Τις περισσότερες φορές, εκτός από ιατρικές συμβουλές, οι ασθενείς αποζητούν από τον γιατρό τους και ψυχολογική στήριξη. Επιπλέον, χρειάζεται να έχει δίψα για συνεχή μελέτη, γιατί οι εξελίξεις στην ογκολογία τρέχουν συνεχώς. Τέλος, δύο βασικά χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ένας ογκολόγος είναι υπομονή και επιμονή.

Ποιες είναι οι κύριες αιτίες εμφάνισης καρκίνου;
Τα αίτια του καρκίνου είναι ποικίλα, όπως εξάλλου ποικίλες είναι και οι μορφές της νόσου που εμφανίζονται στον άνθρωπο. Ωστόσο, ένα πράγμα είναι σίγουρο και ισχύει πάντα σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη και αν βρισκόμαστε: ότι το κάπνισμα, σε όλες του τις μορφές, αποτελεί το κυριότερο αίτιο του καρκίνου. Υπάρχουν και άλλοι παράγοντες, όπως οι ορμονικοί, οι ιοί, η υπεριώδης ακτινοβολία, η κακή διατροφή, το αλκοόλ και φυσικά, ένα μικρό ποσοστό, οφείλεται σε γονιδιακούς παράγοντες.

Πώς νιώθετε όταν χρειάζεται να είστε ο αγγελιοφόρος κακών μαντάτων;
Όταν έρθει μια τέτοια στιγμή, νιώθω πάρα πολύ άσχημα και στεναχωριέμαι ιδιαίτερα. Από την άλλη, όμως, καλούμαι να στηρίξω έναν άνθρωπο και την οικογένειά του και να βρω τρόπους να τους βοηθήσω να το διαχειριστούν. Τα τελευταία χρόνια, οι ασθενείς και οι συγγενείς τους, είναι πιο πληροφορημένοι και πιο έτοιμοι για τη νόσο, κάτι το οποίο βοηθά σε μεγάλο βαθμό.

Υπάρχει κάποια κοινή αντίδραση που αντιμετωπίζετε συνήθως από τους ασθενείς;
Συνήθως, η αρχική τους αντίδραση είναι ο θυμός, το γιατί να συμβεί σε αυτούς κάτι τέτοιο. Ακολούθως, μπορεί να βιώσουν το συναίσθημα του φόβου, γιατί δεν γνωρίζουν ποια θα είναι η εξέλιξη. Κάποιες άλλες φορές, έρχομαι αντιμέτωπος με διαφορετικές αντιδράσεις, ανάλογα με την ψυχοσύνθεση και τα πιστεύω του καθενός. Μερικοί τα παρατούν, ενώ άλλοι πολεμούν και ενθαρρύνουν και άλλους να αντιμετωπίσουν την ασθένειά τους.

Είναι μια ανίατη ασθένεια το χειρότερο πράγμα που μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο;
Ρίχνοντας μια ματιά γύρω μας, διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι για τους οποίους υποφέρει ο σύγχρονος άνθρωπος. O καρκίνος είναι μια από τις συχνότερες ασθένειες με την οποία έρχονται αντιμέτωποι πάρα πολλοί άνθρωποι. Ευτυχώς όμως, στη σημερινή εποχή, οι ογκολόγοι έχουμε πρόσβαση σε νέες θεραπείες, οι οποίες έχουν καλύτερα αποτελέσματα και μπορούμε να παρέχουμε στους ασθενείς μας μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Στη μάχη κατά του καρκίνου, δεν έχουν σημασία οι στατιστικές και τα ποσοστά επιτυχίας, αλλά η θέληση ενός ανθρώπου, του οποίου η δύναμη και η ελπίδα δεν μπορούν να μετρηθούν σε ένα χαρτί.

Η καθημερινή τριβή κάνει το επάγγελμά σας πιο εύκολο και λιγότερο ψυχοφθόρο;
Αυτό που μου δίνει δύναμη για να συνεχίζω με το ίδιο πάθος κάθε μέρα, είναι η χαρά που αντικρίζω στα μάτια των ανθρώπων, όταν καταφέρνουμε να νικάμε στις μάχες κατά του καρκίνου. Αυτές τις στιγμές, είναι που νιώθω ότι έχει νόημα όλο αυτό το εγχείρημα και αξίζει να συνεχίζουμε, ώστε να βοηθούμε όσους περισσότερους συνανθρώπους μας μπορούμε.

Μπορεί να είναι αισιόδοξος κανείς όταν έχει τη δουλειά σας;
Να βλέπει κανείς τη ζωή με αισιοδοξία, είναι επιλογή του κάθε ανθρώπου, για αυτό και εγώ επιλέγω να δίνω σημασία μόνο σε όσα έχουν να μου προσφέρουν κάτι θετικό. Αυτό που έχω μάθει μέσα από τη δουλειά μου, είναι να εκτιμώ περισσότερο τις απολαύσεις που σου προσφέρει η κάθε μέρα, άσχετα από το πόσο μεγάλες ή μικρές είναι. Μαθαίνεις να βλέπεις το ποτήρι μισογεμάτο και όχι το αντίθετο. Άλλωστε, χωρίς ελπίδα δεν έχει νόημα η ζωή.

Ποια είναι τα πολυτιμότερα μαθήματα που έχετε πάρει από τους ασθενείς σας, τους ήρωές σας, όπως τους αποκαλείτε;
Όπως πολύ σωστά είπατε, στα μάτια μου, αυτοί οι άνθρωποι είναι ήρωες. Οι ασθενείς μου, οι ήρωές μου, με έχουν μάθει να συνεχίζω να ζω την καθημερινότητά μου και να την απολαμβάνω, ακόμη κι όταν τα πράγματα δεν εξελίσσονται ακριβώς όπως θα ήθελα. Με έχουν μάθει να παραμένω ψύχραιμος και να διατηρώ την αισιοδοξία μου, όταν οι καταστάσεις τις οποίες ζω δεν είναι και οι πιο ευνοϊκές. Μου έμαθαν την ελπίδα, τον αγώνα, την ταπεινότητα και την ομορφιά της ζωής.

Έχει σχέση η θετική αντιμετώπιση μιας ασθένειας με την ταχύτερη ανάρρωση του ασθενούς;
Σαφέστατα! Μέσα από την προσωπική μου εμπειρία και από τις κλινικές μελέτες τις οποίες έχω διαβάσει, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η θετική στάση του ασθενούς διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση της νόσου, με λιγότερες παρενέργειες κατά τη διάρκεια των θεραπειών, αλλά και καλύτερη ποιότητα ζωής.

Πόσο δύσκολο είναι να διαχωρίσετε την επαγγελματική σας ζωή από την προσωπική;
Μερικές φορές είναι κατορθωτό και μερικές, όχι. Επιλέγω να μη συζητώ τα θέματα δουλειάς στο σπίτι, αλλά υπάρχουν κάποιες στιγμές, όπου η συζήτησή τους, με βοηθά να βρω αποτελεσματικότερες λύσεις και ισορροπίες. Από την άλλη, κάποιοι αγώνες είναι προσωπικοί και τότε επιλέγω να τους διαχειρίζομαι ανάλογα.

Τι είναι αυτό που σας αποφορτίζει μετά από μια κουραστική μέρα;
Τα απλά πράγματα στη ζωή, όπως ένα καλό φαγητό με πολύ καλούς φίλους, καθώς είμαι ένα πολύ κοινωνικό άτομο.

Υπάρχει κάτι που σας φοβίζει;
Δεν με φοβίζει κάτι, αλλά με θυμώνει η κακία και η υστεροβουλία των ανθρώπων.

Ποια επιθυμείτε να είναι η παρακαταθήκη σας;
Πιστεύω ότι η κάθε γενιά οφείλει να είναι καλύτερη από την προηγούμενη και να αφήνει τον κόσμο πιο καλό από ό,τι τον βρήκε. Στο τέλος, δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα, από το να διαπιστώνεις ότι οι πράξεις σου ενέπνευσαν έστω και ένα άτομο.

Επιμέλεια: Άντρεα Χατζηνικόλα

Πηγή : Περιοδικό Hello! τεύχος 147

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *