Ο Μιχάλης Μητρούσης και η κόρη του, Μαρίλια, μιλούν για την τρυφερή σχέση τους

Ο Μιχάλης Μητρούσης και η κόρη του, Μαρίλια, μιλούν για την τρυφερή σχέση τους

Ο Μιχάλης Μητρούσης και η κόρη του, Μαρίλια, μιλούν για την τρυφερή σχέση τους
Φωτογραφία: Serifian Art House

Από τη Μαρένα Καδιγιαννοπούλου

O Μιχάλης Μητρούσης δε χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, καθώς μετρά τουλάχιστον τέσσερις δεκαετίες στο θεατρικό σανίδι. Ούτε όμως η κόρη του, Μαρίλια, από το γάμο του με τη Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου, θα χρειάζεται σε λίγο καιρό συστάσεις, καθώς μέσα από τις σπουδές της, κυρίως στη μουσική, και έχοντας κληρονομήσει το καλλιτεχνικό ταλέντο των γονιών της, είναι βέβαιο ότι θα καταφέρει πολλά. Αφορμή για τη συνάντηση μαζί τους στάθηκε το νέο θεατρικό βήμα του ηθοποιού στην παράσταση «Στέλιος Καζαντζίδης: Η Ζωή του Όλη», που έγραψε –μαζί με την Κωνσταντίνα Γιαχαλή– και σκηνοθετεί η Μιμή Ντενίση.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΗΤΡΟΥΣΗΣ
Μετά τις γεμάτες σεζόν με τη «Σμύρνη μου Αγαπημένη», προετοιμάζεσαι για μία ακόμη μεγάλη παραγωγή της Μιμής Ντενίση, και πάλι στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού «Ελληνικός Κόσμος».
Επανέρχομαι στον «Ελληνικό Κόσμο» για πέμπτη χρονιά, καθώς βρέθηκα εκεί με τον Μίμη Πλέσσα, τον Κώστα Αρζόγλου και τον Δημήτρη Μπάση, στο «Ξημερώνει Κυριακή». Έπειτα έμεινα με τη Μιμή Ντενίση και τη «Σμύρνη μου Αγαπημένη» – είμαι ο πιο παλιός της συνεργάτης, από την εποχή που ξεκίνησε δικό της θίασο στο θέατρο «Βρετάνια». Η παράσταση αυτή πήγε εξαιρετικά. Στα 45 χρόνια που είμαι στο θέατρο δεν πιστεύω ότι δούλεψε ποτέ παράσταση τόσο πολύ όσο η συγκεκριμένη. Ήταν ένα φαινόμενο επί τρεισίμισι χρόνια. Τώρα ξανασυναντιόμαστε. Καταρχήν, θέλω να πω ότι η Μιμή Ντενίση έχει ποιότητα και μόρφωση. Κάνει τη δουλειά με μεγάλη προσοχή, συνέπεια και αγάπη και είναι ευφορία για έναν ηθοποιό να δουλεύει μαζί της. Όσον αφορά την παράσταση, δε θα πω πολλά για τον Στέλιο Καζαντζίδη, καθώς είναι ένας ογκόλιθος κι αυτό είναι αποδεκτό από όλους. Εγώ δεν τον γνώρισα, ούτε τον χαρακτήρα που υποδύομαι γνώρισα. Ερμηνεύω τον Γιάννη Παπαϊωάννου, έναν από τους μεγαλύτερους μπουζουκτσήδες που έβγαλε η Ελλάδα. Είναι ο άνθρωπος που βοήθησε τον Καζαντζίδη να ξεκινήσει και, όταν πια είχε φτάσει στη δύση του, εκείνος του πρόσφερε δουλειά και τον κράτησε μαζί του, μέχρι και ο ίδιος να παρατήσει το τραγούδι.

Είναι επικίνδυνο να προσεγγίζονται δημοφιλείς μορφές όπως ο Καζαντζίδης, καθώς αναπόφευκτα εκτίθενται οι καλές, αλλά και οι σκληρές πτυχές του χαρακτήρα τους;
Είναι πολύ δύσκολο όταν μιλάμε για τέτοιες προσωπικότητες, καθώς δεν ξέρεις πώς να τους προσεγγίσεις, ενώ δεν πρέπει να είσαι μονοδιάστατος. Ο Καζαντζίδης ήταν πολύ καλός τραγουδιστής, αλλά είχε και τα ανάποδά του, όπως όλοι. Όλα αυτά, όμως, έχουν ένα θεατρικό φίλτρο, ώστε να μην εκτίθεται κανείς. Ούτε ο Καζαντζίδης ούτε ο Παπαϊωάννου ούτε η Καίτη Γκρέι ούτε ο περίγυρός του ούτε η σύζυγός του. Επίσης, η θεατρική άποψη της Μιμής Ντενίση είναι να μην τραγουδήσει ή παίξει μπουζούκι κανείς.

Έχει ανάγκη ο κόσμος από τα μεγάλα θεάματα;
Φυσικά και αποδείχθηκε με τη «Σμύρνη». Γνωρίζαμε, όταν διαβάσαμε το έργο, ότι θα πάει καλά, αλλά δε φανταζόμασταν ότι θα είχε αυτό το εύρος. Πιστεύω και στο «Στέλιος Καζαντζίδης: Η Ζωή του Όλη», γιατί δεν είναι απλή παράσταση. Η Μιμή κάνει θέαμα, με την έννοια της σκηνογραφίας του Γιώργου Πάτσα.

Πριν από χρόνια δημιουργήσατε με την πρώην σύζυγό σου, Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου, δικό σας θεατρικό χώρο, το «Χυτήριο». Πώς ήσουν ως παραγωγός; Είναι δύσκολος ρόλος;
Όταν έκανα το «Χυτήριο» δεν έπαιξα παρά μόνο σε μία παράσταση, που είχε και τρελή επιτυχία, την «Ψυχολογία του Συριανού Συζύγου», απλώς είχα όλη την ευθύνη. Ήμουν δοσμένος εκεί. Με δυσκόλεψε πάρα πολύ και μου στέρησε άλλα πράγματα. Για παράδειγμα, δεν έκανα καθόλου τηλεόραση και αρνιόμουν να κάνω ταινία. Είχα πολλές προτάσεις και τις απεμπόλησα όλες, αδιαφορώντας για τα χρήματα, που θα ήταν πολλά. Στο «Χυτήριο» έχασα πολλά και χρειάστηκε να δουλέψω σκληρά για να ξαναμπώ στην αγορά.

Θα το ξανάκανες;
Όχι, για κανένα λόγο. Θα προτιμούσα να κάνω μια άλλη δουλειά. Μετανιώνω για την υπευθυνότητα που είχα. Δούλευα 14 ώρες καθημερινά, αγνοώντας το παιδί και το σπίτι μου. Ασχολιόμουν μόνο με αυτό, αλλά δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς.

Σου έχει αφήσει πικρία;
Ναι, γιατί δεν ολοκλήρωσα το έργο μου. Αλλά έφτασε το πλήρωμα του χρόνου, η κούραση, ο χωρισμός, όλα έπαιξαν ρόλο. Η αποχώρησή μου ήταν απότομη, αλλά έγινε για καλό μου.

Έχεις περάσει δύσκολες επαγγελματικές περιόδους;
Πάρα πολλές. Ό,τι έχω πετύχει, το έχω καταφέρει μόνος μου. Όταν ξεκίνησα με το «Αμφιθέατρο» του Σπύρου Ευαγγελάτου, δεν είχα χρήματα και θυμάμαι ότι με τον Δημήτρη Πιατά δουλεύαμε με ηλεκτρολόγους για να ζήσουμε.

Φεύγοντας από το «Χυτήριο» δε δυσκολεύτηκες;
Πολύ. Ήταν η πιο δύσκολη περίοδος επαγγελματικά και οικονομικά, καθώς δεν είχα που να πάω. Είχα διώξει όλες τις προτάσεις, δεν είχα καμία καινούργια και ξεκίνησα από την αρχή και μάλιστα σε μεγάλη ηλικία.

Πώς ήσουν ψυχολογικά;
Άσχημα. Όμως δεν με πήρε από κάτω, πολέμησα. Αυτό που με βοήθησε και επανήλθα ήταν ένα επεισόδιο στις «Επτά Θανάσιμες Πεθερές», η «Κερκυραία Πεθερά», που κάναμε με τη Μαρία Καβογιάννη. Έκανε επιτυχία, άρχισαν πάλι να με σκέφτονται και ξαναβγήκα στην αγορά.

Έχεις μια μεγάλη πορεία στο θεατρικό χώρο, όμως έχεις καταφέρει να κρατήσεις στη σκιά την προσωπική σου ζωή. Ακόμη και το διαζύγιο.
Δεν ήταν δύσκολο το διαζύγιό μου. Είναι δύσκολο να αποχωρίζεσαι το παιδί σου, το σπίτι που ζεις. Αυτά είναι δύσκολα και εκείνη την ώρα δεν μπορείς να τα διαχειριστείς, καθώς είσαι κάτω από ψυχολογική πίεση.

Έχεις σκεφτεί να ξαναπαντρευτείς;
Δε μ’ ενδιαφέρει επί του παρόντος.

Η συντροφικότητα;
Θέλω έναν άνθρωπο δίπλα μου, είμαι πιστός στις σχέσεις μου.

Τις κυνηγάς τις γυναίκες; Τις φλερτάρεις;
Τις αγαπώ και τις συμπαθώ τις γυναίκες. Είχα πάρα πολλές σχέσεις στη ζωή μου.

Πώς είναι η σχέση σας με τη Μαρίλια; Κλασική πατέρα-κόρης;
Την κόρη μου την αγαπώ και δεν έμεινα ποτέ μακριά της. Ξέρει ότι ο πατέρας της είναι εκεί. Την αφήνω ελεύθερη να κάνει αυτό που θέλει, δεν είμαι ο μπαμπάς που θα την καταπιέσει. Η Μαρίλια είναι ένα παιδί με αγωγή, η οποία οφείλεται και στη μητέρα της, καθώς μ’ εκείνη ζει και το αναγνωρίζω.

Την καμαρώνεις;
Πολύ!

Ήσουν ποτέ αυστηρός μαζί της;
Είμαι, με όρια.

Μετά το διαζύγιο φοβήθηκες για την ψυχολογία της;
Ναι, αλλά το χειριστήκαμε σωστά. Κάθε καλοκαίρι την είχα μαζί μου, στο Πήλιο, όπου έχω σπίτι.

Λείπει κάτι από τη ζωή σου;
Είμαι χορτασμένος, αλλά δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην του λείπει κάτι. Ίσως μου λείπει ο χρόνος, γιατί κάνω πολλά.

 

ΜΑΡΙΛΙΑ ΜΗΤΡΟΥΣΗ
Ήταν αναπόφευκτο ν’ ασχοληθείς με την τέχνη;
Θα απαντήσω μ’ ένα μεγάλο «ναι». Πέραν του ότι από τότε που με θυμάμαι κοιμόμουν σε καμαρίνια και έπαιζα σε σκηνές, κυριολεκτικά μεγάλωσα στο θέατρο. Καταλήγω ότι αυτό το «μικρόβιο» είναι λίγο στο DNA.

Σπουδάζεις στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, στο τμήμα Τουρκικών και Ασιατικών σπουδών, έχεις κάνει σπουδές στο χορό και το θέατρο. Σε κέρδισε, όμως, το τραγούδι. Πώς έγινε το «κλικ» μέσα σου;
Δίνω για πτυχίο στην τούρκικη γλώσσα μέσω του πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, συνεχίζω κανονικά τη φοίτησή μου. Ο άνθρωπος είναι η μόρφωση και η καλλιέργειά του. Όσο για το «κλικ», δεν ήταν ένα, αλλά πολλά. Το πρώτο μου ερέθισμα ήταν ο Σταμάτης Κραουνάκης και η Λίνα Νικολακοπούλου, που τότε συνεργάζονταν με τους γονείς μου στο «Χυτήριο». Ήμουν πέντε ετών, πήγαινα εκεί και καθόμουν με τις ώρες. Αυτό που με έκανε ν’ αγαπήσω τη μουσική είναι το ότι έχει τη δύναμη να ενώνει τους ανθρώπους. Ο κόσμος σε ακούει, συνδέει τη φωνή σου και τα κομμάτια που ερμηνεύεις με στιγμές, είτε ευχάριστες είτε δυσάρεστες. Είσαι κοντά του. Τον βοηθάς μ’ έναν μαγικό τρόπο. Για να βγει καλό αποτέλεσμα, χρειάζεται η φωνή, η υποκριτική και η κίνηση, ο χορός. Όλα αυτά που σπούδασα με κάνουν καλύτερη σ’ αυτό που αγαπώ, το τραγούδι. Ο άνθρωπος που με κάνει ν’ αγαπώ πιο πολύ τη μουσική μέρα με τη μέρα είναι η δασκάλα μου, Άννα Διαμαντοπούλου.

Οι γονείς σου είναι υποστηρικτικοί;
Και οι δύο και το εκτιμώ αφάνταστα, καθώς δεν είναι δεδομένο. Υπάρχουν παιδιά που κρύβονται από τους γονείς τους. Είναι σημαντικό να τους έχεις υποστηρικτές και νιώθω τυχερή.

Ποιος είναι περισσσότερο αυστηρός και ρεαλιστής;
Ο μπαμπάς μου! Είναι ορθολογιστής, δε χαϊδεύει αυτιά και η κριτική του είναι πάντα αυστηρή. Απίστευτα ρεαλιστής, τον ζηλεύω λίγο γι’ αυτό.

Σ’ ενοχλεί ή θα σ’ ενοχλήσει στο μέλλον να ακολουθεί το όνομά σου η φράση «η κόρη του Μιχάλη Μητρούση και της Ρουμπίνης Βασιλακοπούλου»;
Σε καμία περίπτωση. Πιο πολύ με τρομάζει. Είμαι περήφανη και για τους δύο. Είναι τόσο διαφορετικοί και τόσο ίδιοι σ’ αυτό που κάνουν. Μάλλον βάρος και ευθύνη νιώθω. Θα μπορέσει, άραγε, το παιδί μου να πει τα ίδια για μένα; Είναι πολύ ταλαντούχοι και αυτό το λέω όσο πιο αντικειμενικά μπορώ.

Τι αγαπάς περισσότερο στη μητέρα και τι στον πατέρα σου;
Η αγάπη που πήρα από τη μητέρα μου είναι κάτι που ξεχωρίζω σ’ εκείνη. Αγαπώ τις αγκαλιές της. Είναι πάντα δίπλα μου. Θαυμάζω την αγάπη της για το θέατρο. Ο πατέρας μου, από την άλλη, είναι τελείως διαφορετικός. Θαυμάζω σ’ εκείνον την πυγμή που δείχνει. Δε φοβάται κανέναν και τίποτα. Νομίζω ότι γι’ αυτό κατάφερε τόσα στη ζωή του. Πάντα ήταν και είναι δοτικός. Αυτό το αγαπώ και στους δύο. Ειναι φρικτό οι γονείς να μην αγκαλιάζουν τα παιδιά τους. Η αγάπη σού δίνει δύναμη και ψυχική πληρότητα.

Αυτό το διάστημα τι κάνεις;
Διαβάζω για τα πτυχία μου στη μουσική και παράλληλα, μαζί με τον αγαπημένο φίλο μου, Παντελή Αμπαζή, ετοιμαζόμαστε για κάποια live στο «Σταυρό του Νότου». Θα ακολουθήσουν άλλα πολλά και καλύτερα, αλλά δεν μπορώ ακόμα να τα αποκαλύψω.

Επιμέλεια: Χρήστος Αλεξανδρόπουλος 
Μακιγιάζ-χτένισμα: Κερασία Κούη
Ευχαριστούμε το «Barrett», Πρωτογένους 11, Ψυρρή, τηλ.  210 3218373, www.barrett-athens.gr, για την ευγενική φιλοξενία. 

Πηγή : Περιοδικό Hello! τεύχος 148

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *