Τόνια Σωτηροπούλου: «Αυτοί που μπαίνουν στη ζωή μου μένουν»

Τόνια Σωτηροπούλου: «Αυτοί που μπαίνουν στη ζωή μου μένουν»

Τόνια Σωτηροπούλου: «Αυτοί που μπαίνουν στη ζωή μου μένουν»
Φωτογραφία: Κοσμάς Κουμιανός

Νιώθει γυναίκα και όχι κορίτσι, αγαπάει το χρόνο που περνάει αγγίζοντάς την, γυρίζει τον κόσμο κάνοντας ταινίες και ονειρεύεται να κατακτήσει την προσωπική ευτυχία.

Από τον Άρη Καβατζίκη

Στην Τόνια ταιριάζει γάντι το «What you see is what you get». Άνθρωπος ευθύς, με αχαλίνωτο χιούμορ, ασύλληπτο αυτοσαρκασμό, αλλά και μια γοητεία που μεταλλάσσεται, καθώς ταυτόχρονα είναι αισθησιακή, τρυφερή, προστατευτική με όσους αγαπάει, γαλήνια, μπλαζέ… Γυναίκα της εποχής, δουλεύει ασταμάτητα, διεκδικεί, θέτει στόχους και τους πετυχαίνει. Και, ακριβώς επειδή δεν αντέχει τη σοβαροφάνεια, καταφέρνει να εμβαθύνει ουσιαστικά, αδιαφορώντας για το φαίνεσθαι και την επιφάνεια.

Σε τι πνευματική κατάσταση βρίσκεσαι αυτό τον καιρό;
Θα έλεγα ισορροπημένη. Αισθάνομαι ότι πατάω γερά στα πόδια μου και οι στόχοι μου είναι πιο δομημένοι. Αυτό σημαίνει ότι ξέρω με ποιον τρόπο να τους διεκδικήσω. Νιώθω, βέβαια, ότι έχω χάσει λίγο από την παιδικότητά μου και έχω παραωριμάσει και παρασοβαρέψει.

Νιώθεις λιγότερο αυθόρμητη;
Όχι, έχω χάσει την επαφή μου με το συναίσθημα που έχεις όταν είσαι παιδί. Δεν είμαι κυνική ή απρόσωπη, αλλά αισθάνομαι ότι μέχρι πρότινος «έπαιζα» λίγο με τη ζωή μου. Μεγαλώνεις και απλά σε σοκάρουν λιγότερα πράγματα ή σε εμπνέουν πράγματα πολύ πιο δύσκολα απ’ ό,τι πριν.

Πότε ένιωσες ότι μπορείς ν’ αποκτήσεις αυτά που ονειρεύεσαι;
Νομίζω ότι το αισθανόμουν πάντα, γιατί στο τέλος της ημέρας η μάχη είναι μόνο με τον εαυτό σου. Πέρασα από ένα στάδιο που αντιμετώπιζα τα πράγματα λίγο αγαθά, όπως όταν πήγα στο Λονδίνο και, πριν πάω στη σχολή, έλεγα: «Εγώ σίγουρα θα δουλέψω εδώ, γιατί μ’ αρέσει ο κινηματογράφος και είμαι κάτι που δεν έχουν». Στην πορεία, βλέπεις ότι ναι μεν ισχύει και μπορείς να το κάνεις, αλλά σε πιάνει κι ένας φόβος. Το κενό, από το οποίο εγώ πέρασα και ίσως με κράτησε πίσω, ήταν ο φόβος που είχα αποκτήσει για κάποια χρόνια ότι ίσως δεν είμαι αρκετή γι’ αυτά που θέλω να κάνω. Αποφάσισα να το ξεπεράσω και να πω στον εαυτό μου: «Αυτό που θέλεις θα το κάνεις, όπως σκεφτόσουν τότε, απλώς με συνειδητότητα και δομημένα βήματα». Τα τελευταία δύο χρόνια έγινε αυτή η αλλαγή που σου περιγράφω.

Πότε ένιωσες ότι είσαι μια θελκτική γυναίκα;
Αντιλαμβάνομαι ότι έχω το προτέρημα της ομορφιάς, το οποίο μου δόθηκε, δε δούλεψα γι’ αυτό. Είναι ένα δώρο, αλλά πρέπει να παίρνουμε ως δεδομένο ότι φεύγει κάποια στιγμή. Η μεγαλύτερη δύναμη απαιτείται όταν αρχίσεις να χάνεις αυτό το δώρο, λόγω ηλικίας. Για να μη χάσεις και το μυαλό σου, πρέπει να έχεις μια δομή γύρω σου με ανθρώπους που αγαπάς και να είσαι άξιος, ώστε να μη σου λείψει το δώρο της ομορφιάς, να δώσεις στον εαυτό σου την ελευθερία να εξελιχθεί. Σε σχέση με τη θελκτικότητα, που είναι διαφορετική από την ομορφιά, την αντιλαμβάνομαι όταν θέλω κάποιον και ξέρω ότι κι εκείνος ανταποκρίνεται. Όλους τους συντρόφους μου τους έχω επιλέξει εγώ, αν και πιστεύω ότι πάντα η γυναίκα επιλέγει.

Τι σημαίνει ότι πάντα επιλέγει η γυναίκα;
Οι άντρες είναι άσπρο ή μαύρο. Οι γυναίκες είναι πιο γκρι. Αν το δεις με ποσοστά, διαπιστώνεις ότι ένας άντρας που δεν ελκύεται και τόσο από μια γυναίκα, όταν εκείνη επιμείνει, εννέα στις δέκα φορές κάτι θα πετύχει. Το αντίστροφο δε συμβαίνει συχνά, καθώς οι γυναίκες διεγειρόμαστε εγκεφαλικά. Πιστεύω, επίσης, ότι οι σχέσεις ουσιαστικά τελειώνουν τη στιγμή που θα το αποφασίσει η γυναίκα, διαφορετικά μπορεί να πηγαινοέρχονται για χρόνια.

Έχεις ένα δημόσιο προφίλ στα social media, στο οποίο δραστηριοποιείσαι και επαγγελματικά. Πώς χειρίζεσαι τη σεξουαλικότητά σου;
Θεωρώ ότι δεν έχω συμφιλιωθεί ακόμη με τη σεξουαλικότητά μου, γιατί αντιμετωπίζω τον εαυτό μου όχι ξεκάθαρα ως γυναίκα. Έχω πολύ πιο αντρικά χαρακτηριστικά στον τρόπο που συμπεριφέρομαι ή περπατάω. Είναι και κάτι που μου λέει η ψυχολόγος μου, ότι πρέπει δηλαδή να συμφιλιωθώ με τη σεξουαλικότητά μου, γιατί έτσι δε δίνω το περιθώριο στους ανθρώπους με τους οποίους συνυπάρχω ερωτικά να κάνουν εκείνοι πράγματα για μένα. Μεγάλωσα με δύο αδελφούς. Τα κοριτσάκια, από μικρή ηλικία χρησιμοποιούν τη γυναικεία τους φύση και, όταν μεγαλώσουν, τη σεξουαλικότητά τους, για να καταφέρουν κάτι. Είναι η θηλυκή ενέργεια, η συμπεριφορά «γατούλα». Εγώ αυτό το έχω επιλεκτικά και ταλαιπωρούμαι για να το συντονίσω μέσα μου, ώστε να πάρω αυτό που θέλω μ’ αυτό τον τρόπο. Δε θέλω την ομορφιά ή τη σεξουαλικότητα να τα κουβαλάω ως σημαία μου. Εάν δε δουλέψεις σε βάθος την προσωπικότητά σου, μένοντας στην επιφάνεια, κάποια στιγμή τελειώνει το «έργο». Χάρηκα που φέτος είχα δύο προσεγγίσεις για ταινίες, στο επίκεντρο των οποίων βρίσκεται η διαμόρφωση χαρακτήρων και όχι η ομορφιά.

Ποιες είναι οι ταινίες;
Έκανα το «Saison Morte», του Θανάση Τότσικα, όπου υποδύομαι μια κοπέλα από φτωχή οικογένεια, με κατεστραμμένη ζωή, που δεν έφυγε ποτέ από το νησί της, τη Μήλο. Θα βγει στις αίθουσες την άνοιξη του ’18. Ο άλλος είναι επίσης χαρακτήρας με πολλά τραγικά στοιχεία, στην ταινία «Perfidious», για την οποία θα ξεκινήσουμε γυρίσματα το Μάρτιο του ’18, σε Πράγα και Νέα Υόρκη.

Από τη Νέα Υόρκη μόλις επέστρεψες, αυτήν τη φορά για την ταινία «Everything is Wonderful», της Πία Μέχλερ. Σωστά;
Ναι, έκανε πρεμιέρα στο Chelsea Film Festival, θα προβληθεί τώρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και, όπως όλα δείχνουν, θα βρει το δρόμο και για τις ελληνικές αίθουσες.

Στη Νέα Υόρκη ήσασταν μαζί με τον Αλέξη Γεωργούλη.
Ναι και είμαι ευγνώμων που φέτος δουλέψαμε μαζί με τον Αλέξη, για πρώτη φορά on camera. Πέρα από μια guest εμφάνιση, μας βοήθησε πολύ στη διαδικασία παραγωγής της ταινίας και είναι ένας από τους executive producers. Ο Αλέξης είναι ένας από τους ανθρώπους που αγαπάω, είναι δικός μου άνθρωπος και θα κάνουμε πάρα πολλά πράγματα μαζί.

Και αύριο βγαίνει στους κινηματογράφους το «Success Story», του Νίκου Περάκη.
Τον αγαπώ και τον εκτιμώ πολύ, καθώς ήταν ο πρώτος που μου έδωσε δουλειά, 11 χρόνια πριν, στην «Ψυχραιμία». Η νέα του ταινία είναι μια γκρίζα κωμωδία με κοινωνικοπολιτικά στοιχεία, όπου υποδύομαι τη Βασιλική, η οποία αισθάνεται πως η ζωή την έχει αδικήσει, δεν κατάφερε να γίνει ηθοποιός και επιστρέφει στο φούρνο της οικογένειάς της. Μετά από μερικά χρόνια έρχεται για να διεκδικήσει αυτά που της χρωστάει η ζωή. Είναι το τρίτο πρόσωπο στο ερωτικό τρίγωνο μεταξύ του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη και της Φιόνας Γεωργιάδη.

Είπες πως όταν βάζεις έναν επαγγελματικό στόχο, δουλεύεις και τον υλοποιείς. Το ίδιο ισχύει και στην προσωπική σου ζωή;
Θεωρώ ότι στον προσωπικό τομέα λύνω ακόμη θέματα και αλλάζω. Είμαι ευτυχισμένη κατά καιρούς, αλλά πιστεύω ότι η ευτυχία είναι στιγμές. Έχω ένα όραμα για την προσωπική μου ζωή, ότι σε δέκα χρόνια θα ήθελα να είμαι ευτυχισμένη, να ζω μ’ έναν άνθρωπο που με καταλαβαίνει, αλλά δεν το έχω αφήσει να «καθίσει» τόσο καλά μέσα μου. Δεν έχει γίνει αυτοσκοπός μου η ευτυχία, ενώ θα έπρεπε.

Αυτό που οραματίζεσαι σταματάει στο σύντροφο ή το προχωράς και στη δημιουργία οικογένειας;
Δεν προσωποποιώ, αλλά έχω τη συνθήκη στο μυαλό μου. Δεν έχω την ανάγκη να κάνω οικογένεια. Το ευτυχισμένο σπίτι το οραματίζομαι μεγάλο, με πολλούς χώρους, για να έχω πολλά σκυλιά.

Πόσο εύκολο είναι να έχεις μια ισορροπημένη ζωή, από τη στιγμή που μοιράζεσαι μεταξύ Αθήνας, Λονδίνου, Νέας Υόρκης και Λος Άντζελες;
Βρίσκεις τον κατάλληλο άνθρωπο, που και η δική του καθημερινότητα δεν έχει ως δεδομένο ότι θα είναι βιδωμένος σ’ ένα χώρο.

Υπάρχει περίπτωση να μη σε αγγίζει η μητρότητα;
Δε νομίζω, γιατί γενικότερα έχω έντονο μητρικό ένστικτο, το οποίο βγάζω στους φίλους μου, στους ανθρώπους που αγαπώ πολύ. Είμαι εκείνη που θα φροντίσει τα πάντα κι έχω έντονο το ένστικτο της προστασίας. Οι άνθρωποι που αγαπώ είναι η ομάδα μου και, αν τα βάλεις με την ομάδα μου, τα βάζεις με μένα. Εάν κάποιος πάει να κάνει κακό σε μένα, μπορεί και να το κατανοήσω, να το συγχωρήσω. Εάν βλάψεις άνθρωπο που αγαπώ, χάθηκες! Έχω το σύνδρομο της ύαινας για τους ανθρώπους που αγαπώ και για το σύντροφό μου. Είναι οικογένειά μου οι άνθρωποί μου. Μ’ αρέσουν πάρα πολύ τα παιδιά, αλλά θα ήθελα να κάνω αργότερα. Δεν είναι ο σκοπός μου αυτήν τη στιγμή.

Μεγαλώνοντας, νιώθεις πιο όμορφη;
Ναι. Δεν έχω νιώσει πιο υγιής σωματικά και νοητικά ή πιο όμορφη εμφανισιακά απ’ ό,τι τώρα. Μ’ αρέσει που μεγαλώνω. Δε θα γύριζα ποτέ στο σχολείο ή στα 20 μου, γιατί δεν καταλαβαίνεις τι σου συμβαίνει. Τώρα πλέον επιλέγω, βάζω όρια, θέλω να είμαι γυναίκα και όχι κορίτσι. Αλλά υπάρχει μια ιστορία από το κοριτσίστικο παρελθόν, που μ’ αρέσει.

Ποια ιστορία;
Όταν άρχισα να συνδέομαι με τη γυναικεία μου φύση και ν’ αγοράζω τα πρώτα μου εσώρουχα, είχα ως Ταύρος τις εμμονές μου. Από 15 χρονών, λοιπόν, που πήγα ν’ αγοράσω μόνη μου το πρώτο μου σουτιέν, είχα εμμονή με την Intimissimi. Έβλεπα τα κορίτσια στις καμπάνιες της και έλεγα: «Τι ωραία γυναίκα!». Είχαν το ιταλικό πρότυπο, που ήταν σέξι, αλλά καθόλου χυδαίο. Είναι η ομορφιά που εμπνέει σεβασμό, παρά τη σεξουαλικότητα. Σκεφτόμουν ότι κάποια στιγμή θα ήθελα κι εγώ να είμαι κορίτσι της Intimissimi. Πριν από τρία χρόνια ξεκινήσαμε να δουλεύουμε με lingerie brand μέσω των social media και ήρθε φέτος το πλήρωμα του χρόνου, που επέλεξε σε κάποιες χώρες να έχει local ambassadors κι έγινα η ambassador της Intimissimi στην Ελλάδα. Κάτι που με χαροποίησε ιδιαίτερα.

Τι είναι η φιλοσοφία #insideandout της Intimissimi;
Μέσα από τα εσώρουχα που επιλέγεις, καταφέρνεις να βρεις τη δική σου ταυτότητα. Απέξω, λοιπόν, μπορεί μια γυναίκα να φοράει ό,τι θέλει ή τα ρούχα της καθημερινότητάς της, αλλά από μέσα είναι Intimissimi. Απέξω είμαι ηθοποιός, φοράω κοστούμια στις ταινίες, αλλά από μέσα, underwear, είμαι Intimissimi. Αλλά πάντα είμαι ο εαυτός μου και νιώθω άνετα μ’ αυτό και με την ιδιότητά μου Αυτή είναι η φιλοσοφία #insideandout.

Όταν σε πλησιάζουν οι κάμερες και οι δημοσιογράφοι σε ρωτούν για την προσωπική σου ζωή, τρομάζεις;
Δεν τρομάζω, βαριέμαι. Καταρχήν, αισθάνομαι ότι και οι άνθρωποι που με ρωτάνε, τις περισσότερες φορές βαριούνται να με ρωτήσουν. Πάνε τόσα χρόνια πλέον. Δε θέλω να μιλάω για την προσωπική μου ζωή, γιατί δεν αφορά κανέναν και γιατί ούτε κι εγώ έχω ξεκάθαρη εικόνα. Θέλω να πω πως οι συνθήκες αλλάζουν, οι ανθρώπινες σχέσεις περνούν από ωραίες στιγμές, αλλά και κρίσεις. Κάτι που είναι να επιβιώσει, θα επιβιώσει, αλλιώς μεταμορφώνεται. Εάν έρθει η στιγμή να παντρευτώ, ευχαρίστως να μιλήσω εκτενώς.

Πέρα από το τι ακριβώς συμβαίνει ανάμεσά σας και δεν αφορά κανέναν, μήπως μερικοί άνθρωποι αποτελούν την ευρύτερη οικογένειά μας, όπως ο Αλέξης για σένα και αντίστροφα;
Ναι, απόλυτα. Κάποια πράγματα είναι καρμικά κι έχουν την εξέλιξή τους. Μια ερωτική σχέση μπορεί να εξελιχθεί σε βαθιά συντροφική ή σε γάμο, και μιλάω για οποιονδήποτε άνθρωπο. Εγώ, όμως, δεν κάνω πράγματα στη ζωή μου για να έχουν ένα stop. Δε βάζω πλέον εύκολα ανθρώπους στη ζωή μου, πόσο μάλλον στον ερωτικό τομέα. Όταν κάποιος έρχεται, έρχεται για να μείνει. Εάν αλλάξει η ουσία της σχέσης μέσα στην εξέλιξή της, αποδεικνύεται στην πορεία. Αυτοί που μπαίνουν στη ζωή μου μένουν –και είναι αυτό για το οποίο προσπαθώ– ίσως αλλάζοντας ρόλο, αλλά αλλάζοντας κι εμένα σε μεγάλο βαθμό.

Επιμέλεια: Χρήστος Αλεξανδρόπουλος
Μακιγιάζ – χτένισμα: Παναγιώτης Καρακάσης
Ευχαριστούμε το ξενοδοχείο «Kefalari Suites», Πεντέλης 1, Κηφισδιά, τηλ. 210 6233333, www.yeshotels.gr, για την ευγενική φιλοξενία. 

Πηγή : Περιοδικό Hello! τεύχος 138

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *