Mission Impossible, Ιndeed

Mission Impossible, Ιndeed

mission-impossible-indeed
Στις πόσες πτώσεις από φλεγόμενο ελικόπτερο με ανάποδο άλμα και προσγείωση σε κινούμενο τρένο, καίγεσαι; Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για το πώς η βιομηχανία του θεάματος μετατρέπει τους πάλαι ποτέ υπερήρωές της, σε καρικατούρες.

Γιατί κάποιοι άντρες αντιστέκονται πεισματικά στο επόμενο βήμα της καριέρας τους και παραμένουν γραπωμένοι με νύχια, με δόντια και ντουμπλαρισμένα σώματα στο ρόλο του «πολύ σκληρός για να πεθάνει»; Ο Tom Cruise στα 53 του πάει για το πέμπτο Mission Impossible, ακολουθώντας (ασθμαίνοντας) το δρόμο που δεν έβγαλε πουθενά τον Mickey Rourke, τον Sylvester Stallone και τον Arnold Schwarzenegger, αντί να παραδειγματιστεί από τον Harrison Ford που άφησε τον Indiana Jones να αναπαυθεί στην ιστορία, επιλέγοντας πιο ψαγμένους και πολυδιάστατους χαρακτήρες από το τρίπτυχο «μπουνιές, κλοτσιές και πιστολίδι». Το να ξέρεις πότε να αποδεχθείς την ήττα στη μάχη με το χρόνο, αποδεικνύεται μεγάλο βάσανο για χολιγουντιανούς σταρ αλλά και κοινούς θνητούς. Είναι πολύ δύσκολο να διακρίνεις πότε είναι η στιγμή να παραδώσεις το τρόπαιο από τα χέρια πριν σου το αρπάξουν με τη βία μέχρι να πεις μπότοξ. Είναι σχεδόν αδύνατο να αποφασίσεις πότε το να φλερτάρεις με άτομα που έχουν τη μισή σου ηλικία σε καθιστά νούμερο, πότε έχεις αρχίσει να αλλοιώνεσαι από τις πλαστικές, πότε το να φοράς τα μπλουζάκια της κόρης σου οδηγεί σε ανεπιθύμητες συγκρίσεις… Είναι τόσο δύσκολο να μην ξεχάσεις ότι μεγάλωσες και να βρίσκεσαι σε πλήρη εναρμόνιση, αν όχι με την ηλικία σου, τουλάχιστον με τα κυβικά σου. Σε όλα τα επίπεδα. Ακόμη και αυτή η Μελίνα Μερκούρη, ήρθε η στιγμή να κρεμάσει τα παπούτσια της στο ερωτικό παιχνίδι και δεν υπέκυψε στο παιδιάστικο πείσμα να αποδείξει ότι ακόμη περνάει η μπογιά της. «Δεν βγαίνω πια, διότι τι να πάω στο μπαρ άμα δεν μπορώ να φλερτάρω», έλεγε στους φίλους της όταν πια αισθανόταν ότι τα αγόρια έβλεπαν σ’ αυτή μόνο τον απόηχο της γυναίκας που ήταν κάποτε. Όταν πια σταματήσεις να είσαι ο ρόλος και είσαι μόνο η θλιβερή του υπενθύμιση, είναι η ώρα να κατέβεις από τη σκηνή. Εναλλακτικά, αλλάζεις ρόλο, ανταλλάζοντάς τον με τον καινούριο, συναρπαστικό εαυτό που σου έδωσε ο χρόνος. Και τώρα θα πρέπει να τα πω όλα αυτά ξανά, δυνατά και καθαρά, στον καθρέφτη.

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *