Με δύο συναυλίες σε Λάρνακα και Λεμεσό στις 25 και 26 Σεπτεμβρίου η «Απόλυτη» ολοκληρώνει ένα πυκνό σε συγκινήσεις και δημιουργία καλοκαίρι και επιβεβαιώνει ότι ακόμα και μετά από 45 χρόνια καριέρας μπορεί κανείς να επανεφευρίσκει τον εαυτό του, να τολμά και να πειραματίζεται. Αρκεί βέβαια να είναι η Βίσση.
Από τον Κώστα Μπουρούση
Πώς είναι το τυπικό καλοκαίρι για έναν μέσο celebrity; Γεμάτο αυτάρεσκα στιγμιότυπα από τον παραθερισμό του, selfies με το κιλό, επίδειξη του υπερθετικού βίου που διάγει – κατά κόσμον ζωάρα – στο σοσιαλμιντιακό ποίμνιό του, σκάφη, βουτιές, πολυτελή ξενοδοχεία, αμεριμνησία κι ακόνισμα του ναρκισσισμού του σε τέτοιο βαθμό που θα έκοβε στα δυο ακόμα και διαμάντι. Τα καλοκαίρια η ζωή όλων των λογιών των διασημοτήτων – ηθοποιών, τραγουδιστών, τηλεπαρουσιαστών, επιδραστικών – μοιάζει να μπαίνει στο pause. Ποιος μπορεί όμως να υποστηρίξει ότι η Άννα Βίσση είναι μια τυπική celebrity που χωράει σε νόρμες, με το στανιό κανονικότητες και επιδερμικές κλισέ συμπεριφορές; Η απόλυτη σταρ έχει προ πολλού επιλέξει για τον εαυτό της ένα ολόδικό της καλλιτεχνικό υβρίδιο, έχει βρει ένα αξιοζήλευτο modus vivendi με το κοινό της – εκείνο που την ακολουθεί με θρησκευτική ευλάβεια δεκαετίες αλλά κι αυτό που την ανακαλύπτει από την αρχή -, ξέρει ότι σημασία δεν έχει να υποτάσσεσαι λοβοτομημένος θαρρείς σε εφήμερες μόδες αλλά να δημιουργείς, ακόμα και κόντρα στα προγνωστικά, στις τάσεις και στα ρεύματα.
EPITYXIA ME «ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΑ»
Δε θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερος μάρτυρας για τα παραπάνω από τα «Ηλιοτρόπια», το 28ο στούντιο άλμπουμ της μεγάλης καριέρας της, που κυκλοφόρησε στις 3 Ιουνίου. Η δισκογραφική σιωπή της που διήρκεσε για τέσσερα χρόνια για τους φανατικούς θιασώτες της πιθανότατα ήταν αφόρητη. Ωστόσο η Βίσση δεν έχει πια κανέναν λόγο να αναλώνεται σε projects απλώς και μόνο για να επιβεβαιώνει την αυταρέσκεια και να λουστράρει τη φήμη της. Ούτε φυσικά έχει κάποιο άγχος να προτείνει, αφού χωρίς ίχνος υπερβολής έχει δοκιμάσει κι έχει δοκιμαστεί καλλιτεχνικά σε πολυποίκιλα είδη. Δημιουργεί και επικοινωνεί κάποιο έργο όταν αισθάνεται ότι έχει κάτι να μοιραστεί. Μπορεί σε πολλούς ο ήχος, τα τραγούδια, οι στίχοι και η αισθητική των “Ηλιοτροπίων” να φάνηκαν στην αρχή παράξενα, περίεργα, σχεδόν οξύμωρα με ό,τι συμβαίνει στη μουσική βιοτεχνία της Ελλάδας σήμερα, όμως με κάποιον σχεδόν μεταφυσικό τρόπο πάντα η Βίσση και ο Νίκος Καρβέλας που υπογράφει τη μουσική του άλμπουμ έχουν κάτι να πουν. Κι αυτό προφανώς λέγεται ταλέντο. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι από τις πρώτες ώρες της κυκλοφορίας του ο δίσκος σκαρφάλωσε στο νούμερο ένα των iTunes chart στην Ελλάδα ενώ το επίσημο βίντεο του τραγουδιού «Ηλιοτρόπια» που ανέβηκε στο YouTube μόλις την 1η Σεπτεμβρίου μετρά ήδη χιλιάδες views. Φυσικά το καλλιτεχνικό μέγεθος της Άννας Βίσση δεν αποτιμάται ούτε εξαργυρώνεται σε views, like και shares. Είναι αξία από μόνο του. Αυταπόδεικτη.
ΜΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΟ ΜΑΤΙ
Με τα «Ηλιοτρόπια» στις αποσκευές της η Βίσση ταξίδεψε για συναυλίες στην Αυστραλία κι έδωσε λίγα αλλά εκκωφαντικά επιτυχημένα live στην Αθήνα – στο Βεάκειο Θέατρο, στην Τεχνόπολη και στο Μάτι. Ειδικά αυτή η τελευταία συναυλία είχε τη δική της συμβολική σημασία, αφού έγινε για τους σκοπούς του σωματείου Δεσμός που στηρίζει τους κατοίκους της περιοχής έπειτα από τις φονικές πυρκαγιές του 2018. Για την τραγουδίστρια η εμφάνιση στο Μάτι είχε και μια παραπάνω συναισθηματική αξία, αφού είναι γνωστό ότι το σπίτι της αδελφής της Νίκης καταστράφηκε από την πύρινη λαίλαπα. Η Βίσση τραγούδησε, εύλογα συγκινήθηκε, κυρίως έδωσε ένα βροντερό μήνυμα ελπίδας και αναγέννησης. Άλλωστε κι η ίδια πολλές φορές στην καριέρα της χρειάστηκε να επανεφεύρει τον καλλιτεχνικό εαυτό της, να τον αποδομήσει με τόλμη και να τον ξαναγεννήσει. Είναι πολύ χαρακτηριστική η καλλιτεχνική περίοδος που διανύει από το 2015, όταν πρωτοξεκίνησε τις σχεδόν εναλλακτικές για τα μεγέθη που είχε συνηθίσει το κοινό της εμφανίσεις στο Hotel Ερμού και αποφάσισε να απαλλαγεί από τη δαμόκλειο σπάθη του σουξέ.
45 ΧΡΟΝΙΑ «ΟΝ»
Το Hotel Ερμού έγινε για τη Βίσση καταφύγιο, ένα δεύτερο σπίτι στο οποίο δε βγαίνει για να αποθεωθεί αλλά για να τραγουδήσει σε φίλους. Κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι ότι η βάση της τα τελευταία χρόνια εξελίχθηκε σε εκ των ων ουκ άνευ meeting point των Αθηνών και τα ολιγοήμερα live της έλαβαν διαστάσεις μικρής ιεροτελεστίας. Η σύμπραξή της επί σκηνής με καλλιτέχνες όπως η Νατάσα Μποφίλιου ή ο Φοίβος Δεληβοριάς πέρα από το αναντίρρητο γεγονός ότι άρεσαν επισφράγισαν αυτή τη νέα φάση της καριέρας της, όπου τον πρώτο λόγο δεν έχει η μαρκίζα, οι διαχωριστικές γραμμές και όσα μπορεί να χωρίζουν τους καλλιτέχνες, αλλά οι συμπράξεις, η δημιουργία, τελικά η μουσική. Οι εποχές αλλάζουν και η Βίσση έχει το θάρρος αλλά και τη διορατικότητα να αφουγκράζεται τα κελεύσματα των καιρών της. Γι’ αυτό και καταφέρνει να παραμένει αλώβητη από τη σκόνη που έχει σκεπάσει το έργο και την παρουσία πολλών συναδέλφων της, να είναι σύγχρονη, να έχει κάτι να πει, να μην υποπίπτει σε παλιμπαιδισμούς, αλλά και να μην υποκύπτει στη νοσταλγία. Από το να επαναλαμβάνει ψυχαναγκαστικά τον εαυτό της, η Βίσση έχει προτιμήσει να εξελίσσεται. Και να αναλαμβάνει τα ρίσκα της. «Αν θες να σου πω ένα πρόσωπο που είναι αδιαφιλονίκητα ΟΝ είναι η Άννα Βίσση. Η μόνη που δεν έχει πάθει τίποτα, είναι στη θέση της, φουλάρει, τη γουστάρει ο κόσμος, έχει ενέργεια», έλεγε για εκείνην ο Σταμάτης Κραουνάκης σε τηλεοπτική συνέντευξή του πέρσι το καλοκαίρι.
Μπορεί παλιότερα να έμοιαζε ή να την έκαναν να μοιάζει ως η απρόσιτη σταρ που κανείς δε θα τολμούσε να ακουμπήσει, όμως τα τελευταία χρόνια είναι ξεκάθαρο ότι η Βίσση ζει ανάμεσα στους κοινούς θνητούς και μαζί τους έχει διαλέξει να χαίρεται το θείο χάρισμά της. Οι συνεντεύξεις της μπορεί να μην είναι πολλές και συχνές (από δική της, όμως, επιλογή αφού εδώ και καιρό αποφάσισε να απέχει) και τα εξώφυλλά της μπορεί να μην γεμίζουν ασφυκτικά τα περίπτερα όπως στα 90s ή στα πρώιμα 00s, όμως η «Απόλυτη» εμφανίζεται και μιλά όταν έχει κάτι να πει. Και το κάνει απολύτως γειωμένη με όσα συμβαίνουν εκεί έξω. Χωρίς να αναπολεί τα περασμένα μεγαλεία ή να επιχειρεί απολογισμούς και ταμεία. Αυτά καθόλου δεν ταιριάζουν σε έναν παραγωγικό καλλιτέχνη που δε βλέπει μπρος του ολοένα και ψηλότερους πήχεις που πρέπει να υπερπηδήσει αλλά προκλήσεις για δημιουργία. Η Βίσση προτιμά πια να μη φλυαρεί και να μην ακκίζεται μέσα από τον Τύπο, αλλά να απευθύνεται ως άνθρωπος προς ανθρώπους.
SOCIAL MEDIA ICON
Κι αυτό είναι κάτι που μαρτυρούν ακόμα και οι λογαριασμοί της στα κοινωνικά δίκτυα. Σε έναν κόσμο που η παντοδυναμία του φίλτρου, της πόζας, της στρεβλής τελειότητας μοιάζει με αποπνικτικό θέσφατο, εκείνη επιμένει να μοιράζεται την κανονικότητά της. Τις βόλτες της με τον Καρβέλα για παγωτό στην Κηφισιά, τις στιγμές με τους συνεργάτες της, τις βόλτες της στη Νέα Υόρκη, ρετρό φωτογραφίες από το πολύ μακρινό παρελθόν της, καθημερινά στιγμιότυπα με την κόρη της Σοφία… Θα ήταν λάθος να εικάσει κανείς ότι η Βίσση «τσαλακώνεται» για να καμωθεί δήθεν την cool και την άνετη. Άλλωστε τι νόημα έχει να υποκριθεί όταν μπορεί να είναι ο εαυτός της; Και μπορεί να μην έφερε γούρι στον Στέφανο Τσιτσιπά τον οποίο έσπευσε να υποστηρίξει στο πρόσφατο US Open, ωστόσο χάρηκε και με το παραπάνω τη στιγμή – ακόμα κι αν δέχτηκε παρατήρηση επειδή αυθόρμητα ύψωσε τη γαλανόλευκη σημαία μέσα στο Louis Armstrong Stadium, όπως πληροφόρησε μέσω Instagram. Φυσικά η Βίσση δεν υπάρχει επειδή ποστάρει. Αλλά ποστάρει επειδή πρώτα και πάνω απ’ όλα υπάρχει. Αλλά αυτό δεν έκανε πάντα; Πολύ πριν τα νεόκοπα κλισέ, τα social media, τα viral και τα trending topics. Όπως ακριβώς αρμόζει στους θεσμούς.
Info:
Οι συναυλίες της Άννας Βίσση θα πραγματοποιηθούν στις 25 και 26 Σεπτεμβρίου στο Παττίχειο Δημοτικό Αμφιθέατρο Λάρνακας και Κηποθέατρο «Μάριος Τόκας», στη Λεμεσό, αντίστοιχα. Διοργανωτής: Petrides Eventes. Χορηγοί επικοινωνίας: Down Town, ACTIVE 107,4 / 102,5 και SFERA 96,8. Εισιτήρια: Tickethour.com.cy & καταστήματα ACS. Πληροφορίες: 77777040
