Ο Ανδρέας δεν μοιάζει καθόλου με τον «Μανωλιό». Είναι πιο μετρημένος. Ξέρει τι θέλει από τη ζωή του και δεν αφήνει τα όνειρά του να του ξεγλιστρήσουν. Ο ίδιος αισθάνεται ότι το «Μπρούσκο» είναι η αφετηρία του. Και όχι άδικα. Από δέκα επεισόδια, κατάφερε να παρατείνει τη συμφωνία για τρίτη χρονιά, με πολλούς να νομίζουν πως είναι Κρητικός.
Της Κωνσταντίνας Γεωργίου
Ήρθες στην Κύπρο το 2011 για τρεις μήνες κι ακόμη είσαι εδώ. Τελικά, η ζωή κρύβει ωραίες εκπλήξεις;
Πολύ ωραίες. Αυτό, άλλωστε, είναι το νόημα της ζωής. Ότι δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει. Για μένα τα πράγματα εξελίχθηκαν θετικά. Ξεκίνησα πριν τρία χρόνια στο Sigma, με το «Φόντο Κόκκινο». Συνέχισα με τους «Εφτά Ουρανούς» κι έπειτα ήρθε η μεγάλη ευκαιρία με το «Μπρούσκο», του ΑΝΤ1.
Με μαμά Κύπρια, να υποθέσω ότι επισκεπτόσουν τακτικά τη δεύτερή σου πατρίδα;
Ποτέ δεν έχασα επαφή με την Κύπρο. Άλλωστε εδώ γεννήθηκα, όπως και ο μικρότερός μου αδελφός. Στην Ελλάδα μετακομίσαμε όταν ήμουν 3-4 χρόνων. Ερχόμασταν κάθε καλοκαίρι. Πηγαίναμε στις Πλάτρες και φυσικά στη Λεμεσό, όπου είναι το πατρικό της μητέρας μου. Ο παππούς μου είναι μουχτάρης στο Ζακάκι, τα τελευταία 30 χρόνια.
Άρα, καταλαβαίνεις την κυπριακή διάλεκτο.
Βεβαίως. Τα πάντα.
Στην Κύπρο, ποιος σου έκανε πρόταση κι ήρθες;
Βρισκόμουν εδώ για καλοκαιρινές διακοπές και ο ιδιοκτήτης του «Extra, ο οποίος είναι γνωστός του παππού μου, μου πρότεινε να παρουσιάσω το δελτίο ειδήσεων. Εκείνη την περίοδο δεν είχα κάτι στην Ελλάδα, έτσι δέχτηκα. Ήταν μια πολύ περίεργη εμπειρία. Το αντιμετώπισα ως έναν ακόμη ρόλο.
Παρόλο που έχεις συγγενείς εδώ, ένιωθες μοναξιά στην αρχή;
Όταν μετακόμισα στη Λευκωσία, δεν ήξερα να πάω ούτε στο πιο κοντινό καφέ της περιοχής μου. Ήμουν τελείως μόνος. Πλέον, έχω αποκτήσει κάποιους καλούς φίλους, ενώ τα Σαββατοκύριακα συνήθως επισκέπτομαι την οικογένειά μου στη Λεμεσό. Περιττό να σου πω ότι το σόι της μητέρας μου είναι διπλάσιο από εκείνο του πατέρα μου. Νομίζω ότι είναι κυπριακό φαινόμενο να ’ναι τόσο δεμένες οι οικογένειες. Κι εγώ το απολαμβάνω αυτό.
Έχεις ωραίες αναμνήσεις από τα παιδικά σου χρόνια;
Ήταν αξιοζήλευτα γιατί μεγάλωσα στο Πόρτο Ράφτη, κοντά στη φύση. Πρόλαβα το παιχνίδι στις αλάνες. Δεν έμενα στα προάστια, περικυκλωμένος από πολυκατοικίες. Αν μεγάλωνα τώρα, το πιο πιθανόν θα ήταν να ήμουν από 6-7 χρόνων μ’ ένα tablet.
Σκανταλιάρικο παιδί;
Ήρεμο. Ποτέ δεν δημιούργησα καβγάδες με άλλα παιδιά της γειτονιάς. Σκεφτόμουν πιο ώριμα από την ηλικία μου. Ίσως αυτό με οδήγησε στα 18 μου σε δραματική σχολή. Παρόλο που πήγαινα για σπουδές στη διοίκηση επιχειρήσεων, στην τρίτη λυκείου αποφάσισα να στραφώ στην υποκριτική, ασχέτως αν στο σχολείο δεν κάναμε ποτέ παραστάσεις. Από μικρός, όμως, μου άρεσε ο κινηματογράφος. Ήθελα από τότε να εξερευνήσω αυτόν τον κόσμο.
Θα μπορούσες να ακολουθήσεις το παράδειγμα της μητέρα σου, αλλά αντίστροφα; Να μείνεις δηλαδή μόνιμα εδώ, στην περίπτωση που ερωτευτείς μια Κύπρια;
Μου αρέσει η Κύπρος. Περνώ καλά, μιας και οι ρυθμοί είναι πιο ήρεμοι σε σχέση με την Αθήνα. Ωστόσο, δεν μπορώ να απαντήσω με σιγουριά, διότι δεν μου έχει τύχει. Κάθε καλλιτέχνης θέλει να εξερευνά και να μαθαίνει διαρκώς. Δεν θα μου άρεσε να βρίσκομαι μόνιμα σε μια χώρα και η καθημερινότητά μου να είναι σπίτι-δουλειά, δουλειά-σπίτι. Θα ήθελα, κάποια στιγμή, να ζήσω στο εξωτερικό. Να κάνω 2-3 ταινίες στην Ευρώπη. Οπότε, η γυναίκα που θα έχω πλάι μου, θα πρέπει να ταυτιστεί με τη φιλοσοφία μου, καθώς αυτή είναι η φύση της δουλειάς μου. Είναι πολύ απαιτητική. Χρειάζεται πολλές θυσίες.
Στάθηκε ποτέ εμπόδιο στις σχέσεις σου;
Πολλές φορές.
Πιστεύεις ότι μια συνάδελφός σου, θα σε καταλάβαινε καλύτερα;
Εξαρτάται. Ακόμη και με άτομα του χώρου, μπορεί να υπάρξουν σοβαρές διαφορές. Σε μια σχέση, πρέπει να σέβεσαι αυτά που σου προσφέρει η σύντροφός σου και αντίστοιχα πρέπει κι εκείνη να σέβεται το ποιος είσαι.
Ο γάμος και τα παιδιά, υπάρχουν στα πλάνα σου;
Είμαι 29 χρόνων. Εννοείται ότι όσο περνούν τα χρόνια, το έχω στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Δεν θα παντρευτώ, όμως, απλώς για να δημιουργήσω οικογένεια ή επειδή με πήραν τα χρόνια. Εάν αισθανθώ ότι τρέφω αληθινά συναισθήματα για μια γυναίκα και μπορώ να συνυπάρξω μαζί της, θα προχωρήσω στο επόμενο βήμα. Ένας, επίσης, σημαντικός παράγοντας για μένα, είναι ότι πρέπει να κτίσω πρώτα ένα πιο βέβαιο μέλλον. Γι’ αυτό, προσπαθώ να κάνω τα δικά μου πράγματα στον χώρο. Δεν μπορώ να είμαι διαρκώς μ’ ένα ακουστικό στο χέρι. Αυτό δεν θα το επιτρέψω στον εαυτό μου.
Τι ακριβώς κάνεις δηλαδή;
Έχω ιδρύσει μια εταιρία παραγωγής. Ήδη έχουμε γυρίσει την πρώτη μας ταινία, η οποία θα κυκλοφορήσει στις κινηματογραφικές αίθουσες το ερχόμενο φθινόπωρο, αφού πρώτα περάσουμε από διάφορα φεστιβάλ. Πρόκειται γι’ ένα ψυχολογικό θρίλερ, με την ονομασία «Αίθουσα Αναμονής», με τους Μαρία Ιωάννου, Τόνια Σωτηροπούλου, Πάνο Κρανιδιώτη και Χάρη Γεωργιάδη, σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Λιονταρίδη και σενάριο Λεωνίδα Κόση. Επίσης, οι Ευτύχιος Πουλλαΐδης, Σταύρος Λούρας, Χρήστος Σιμαρδάνης και Άννα Φόνσου, κάνουν quest εμφανίσεις. Θέλω να κάνω όσες πιο πολλές ταινίες γίνεται, καθώς ο κινηματογράφος είναι το πάθος μου.
Τόση ώρα που σε παρατηρώ, δεν βλέπω να έχεις κοινά με τον ρόλο που υποδύεσαι στο «Μπρούσκο»…
Σχεδόν κανένα. Είμαι, όμως, αρκετά ευαίσθητος, όπως και ο «Μανωλιός». Δεν είναι ψεύτικο αυτό που βλέπει ο κόσμος. Αν έχει επιτυχία αυτός ο ρόλος, οφείλεται σε αυτό το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό.
Εσύ, θα έκανες σχέση με μια αρκετά μεγαλύτερη γυναίκα;
Πιστεύω ότι όλοι οι άντρες έχουν υπάρξει σε σχέση με μεγαλύτερη γυναίκα. Όχι, όμως, με τόση μεγάλη διαφορά ηλικίας. Θα προτιμούσα να είμαι με μια γυναίκα κοντά στη δική μου ηλικία, ώστε να έχουμε κοινές αντιλήψεις. Ωστόσο, αντιλαμβάνομαι ότι αυτό δεν είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να υπάρξει ταύτιση απόψεων.
Θα μπορούσες να διαγράψεις εντελώς το παρελθόν της συντρόφου σου;
Εξαρτάται για ποιο υπόβαθρο μιλάμε. Θα με επηρεάσουν συγκεκριμένα πράγματα, όπως αν έχει να κάνει με ναρκωτικά, πορνεία και εγκληματικές ενέργειες. Ας είμαστε ρεαλιστές. Νομίζω ότι κάτι τέτοια, θα επηρέαζαν οποιονδήποτε άντρα.
Μπήκες στον πειρασμό να αφιερώσεις μια μαντινάδα σε μια γυναίκα;
Αντιλαμβάνεσαι ότι οι περισσότεροι με βλέπουν και περιμένουν να ακούσουν μαντινάδα. Έχω 2-3 έτοιμες και καμιά φορά τις λέω για να σπάσει ο πάγος. Μια γυναίκα, όμως, δεν θα την κερδίσω με μαντινάδες, αλλά με τον χαρακτήρα μου.
Η αναγνωρισιμότητα σε κάνει πιο επιφυλακτικό;
Ναι, αλλά με τον καιρό μπορείς να αντιληφθείς κατά πόσο μπορείς να συμβαδίσεις μ’ έναν άνθρωπο και για ποιο λόγο βρίσκεται απέναντί σου.
Έχεις δηλώσει ότι ο χαρακτήρας που υποδύεσαι, είναι δικής σου έμπνευσης. Υπάρχει κάποιος «Μανωλιός» εκεί έξω;
Δεν μπορώ να πω ότι είδα κάποιον συγκεκριμένο κι είπα: «θα κάνω αυτόν τον τύπο». Μου ζητήθηκε να κάνω κάτι κωμικό. Η αρχική συμφωνία ήταν για δέκα επεισόδια, όποτε ήθελα να βρω έναν τρόπο να τραβήξω το ενδιαφέρον, προκειμένου να συνεχιστεί ο ρόλος μου. Η παραγωγή μού έδωσε ένα δυνατό «όπλο». Να έχω δίπλα μου την Τζόυς Ευείδη. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, ένας ηθοποιός θα πρέπει να έχει μια πρόταση, είτε κάνει τηλεόραση, είτε θέατρο. Εγώ πήγα με την ιδέα της κρητικής διαλέκτου.
Ήταν δύσκολο;
Πάρα πολύ, γιατί μέχρι τότε δεν είχα πάει ποτέ στην Κρήτη. Ο τολμών νικά. Με βοήθησε το ότι η κυπριακή διάλεκτος έχει κοινά δίφθογγα με την κρητική. Η προσωπική μου επιτυχία είναι ότι αρκετός κόσμος πιστεύει πως είμαι Κρητικός. Όταν είχα πάει για πρώτη φορά στα Χανιά για γύρισμα, είχα μεγάλη περιέργεια να δω πώς θα με αντιμετώπιζαν οι ντόπιοι. Με αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή. Και θέλω να τους πω ένα μεγάλο «ευχαριστώ». Αισθάνομαι την Κρήτη σαν δεύτερο σπίτι μου.
Σου έτυχε κανένα ευτράπελο από κόσμο που νόμιζε πως είσαι Κρητικός;
Μια μέρα, με πήραν τηλέφωνο από έναν εκδοτικό οίκο και μου πρότειναν να ετοιμάσουμε ένα βιβλίο με τις μαντινάδες του «Μανωλιού». Νόμιζαν ότι εγώ είμαι αυτός που τις γράφει.
Το «Μπρούσκο» για σένα, πρέπει να είναι κάτι περισσότερο από μια απλή σειρά. Ισχύει;
Άλλαξε εντελώς τη ζωή μου. Κάθε ηθοποιός έχει μια δουλειά που είναι η αφετηρία του. Η δικιά μου, είναι το «Μπρούσκο».
Ένιωσες να ξεφεύγεις λόγω αυτής της επιτυχίας;
Είμαι ένας ηθοποιός που έχει γευτεί την απόρριψη. Τα πράγματα στην Ελλάδα δεν συγκρίνονται, ούτε κατά διάνοια, με τα κυπριακά δεδομένα. Εκεί δουλεύει ένας στους οκτώ συναδέλφους. Υπάρχει τεράστιος ανταγωνισμός. Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο σε μένα, καθώς γνωρίζω τις παγίδες του επαγγέλματος. Στην τηλεόραση, σήμερα είσαι αύριο δεν είσαι. Το θέμα δεν είναι να είσαι πυροτέχνημα, αλλά να έχεις διάρκεια με το πέρασμα του χρόνου.
Αυτές οι απορρίψεις σε έκαναν να θέλεις να τα παρατήσεις κάποια στιγμή;
Αντιθέτως, με πείσμωσαν. Για να έχεις επιτυχία σε αυτόν τον χώρο, χρειάζεσαι γερό στομάχι, επιμονή, υπομονή και θέληση. Από μικρός ήμουν αγωνιστής. Ποτέ δεν άφησα κανέναν να μου απαγορεύσει να πιστεύω στα όνειρά μου. Κυνηγώ τους στόχους μου. Ξέρω ότι αν έχεις ανάγκη από δουλειά, σηκώνεις το τηλέφωνο και δηλώνεις την ύπαρξή σου.
Styling: Shona Muir
*Μπλούζα από Topshop, παντελόνι και παπούτσια από προσωπική συλλογή.
