Τρία χρόνια μετά τη λειτουργία του Ερμού 300, ο Στεφάν Φυσεντζίδης αποφάσισε να κάνει το επόμενο μεγάλο βήμα και να αιτηθεί άδεια να λειτουργήσει το καφενείο του και ως εστιατόριο. Από το περασμένο καλοκαίρι, όταν κατέθεσε την αίτησή του, μέχρι και σήμερα, αναμένει ακόμη για μια απάντηση. Ο ιδιοκτήτης του Ερμού 300 μιλά στο Like.com.cy για τον αγώνα που ξεκίνησε στο μεσοδιάστημα, ο οποίος πήρε μεγάλες διαστάσεις μέσω των social media.
Η αίτησή σας προκειμένου να πάρετε άδεια να λειτουργήσετε το Ερμού 300 ως εστιατόριο, έχει μετατραπεί σε αγώνα τους τελευταίους μήνες. Πώς ξεκίνησαν όλα;
Η αίτησή μας κατατέθηκε από τις 8 Ιουλίου του 2015 και παρόλο που είχαν την υποχρέωση να απαντήσουν μέσα σε 90 μέρες, μας άφησαν στο περίμενε. Μάλιστα, όταν ζήτησα εξηγήσεις, άκουσα και τη δικαιολογία ότι χάθηκε η αίτηση. Αποφάσισα λοιπόν να υποβάλω εκ νέου την αίτηση για χρήση του Ερμού 300 ως εστιατορίου και αναγκάστηκα να φτάσω στο σημείο να φωτογραφίσω την υπάλληλο που παρέλαβε την αίτηση και σφράγισε το σχετικό έγγραφο. Είναι απαράδεχτο να παίρνω επιστολή από τον Δήμο, μέσα στην οποία εκφράζει την ενόχλησή του για τα ποστ που κάνω στο Facebook σχετικά με την υπόθεση, όμως, να μην έχει βρεθεί χρόνος για να απαντήσουν επίσημα στο αίτημά μου.
Υπάρχουν κατά τη γνώμη σας βαθύτερα αίτια για την καθυστέρηση; Πιστεύετε δηλαδή ότι δεν είστε απλά θύμα της γραφειοκρατίας;
Δεν πιστεύω ότι είναι τυχαίο που συνέπεσε η καθυστέρηση με την ταυτόχρονη ανάπτυξη στην περιοχή. Και τη λέξη ανάπτυξη τη βάζω σε εισαγωγικά γιατί απλά έφτιαξαν τις προσόψεις της οδού και κάποια υποστατικά που ανήκουν σε υψηλά ιστάμενα πρόσωπα και έχουν διαμορφωθεί για διάφορες χρήσεις οι οποίες προφανώς ευνοούνται σε αντίθεση με τη δική μας. Δεν γίνεται να κάνουν αφιέρωμα για το Ερμού 300 οι New York Times και το Interni στην Ιταλία, αλλά στην Κύπρο να μας πολεμούν. Γνωρίζω το «γιατί», αλλά θα το αποκαλύψω ενώπιον όλων στη δημοσιογραφική διάσκεψη που θα διοργανώσω πολύ σύντομα. Εκεί θα φανερώσω τα πάντα, και τις επιστολές και τα ονόματα και όλη την υπόθεση από την αρχή.
Η θέση του Δήμου μέχρι τώρα ποια είναι;
Ότι δεν ευνοεί τη χρήση εστιατορίου στη συγκεκριμένη περιοχή. Σημειώστε ότι ήδη υπάρχουν 23 -24 υποστατικά σε ακτίνα 100 μέτρων που λειτουργούν ως μπαράκια, εστιατόρια, ταβέρνες, νυχτερινά κέντρα. Ακόμη και στην Πύλη Αμμοχώστου διοργανώνονται εκδηλώσεις και γάμοι με χιλιάδες άτομα, όμως μόνο εμείς δημιουργούμε πρόβλημα. Απ’ ότι φαίνεται, κάποιοι ευνοούνται.
Ποια ήταν η αντιμετώπιση που είχατε το 2006, όταν θελήσατε να εκμεταλλευτείτε το κομμάτι εκείνο στην οδό Ερμού και να του δώσετε νέα πνοή;
Στην αρχή, όταν τελειώσαμε το αρχιτεκτονικό μας γραφείο, έδειξαν ότι μας στήριζαν, επιλέγοντας και το χώρο μας για την εκδήλωση του Δήμου Λευκωσίας που αφορούσε την υποψηφιότητά του για πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης. Όλως παραδόξως, όμως, απαγόρευαν σ’ εμάς να διοργανώνουμε εκδηλώσεις.
Πώς ήταν η κατάσταση του χώρου το 2006, όταν πέρασε στην ιδιοκτησία σας;
Ήταν ένα αχούρι, με νυφίτσες και φίδια. Νομίζαμε ότι οι τοίχοι θα πέσουν και θα μας πλακώσουν. Ξοδέψαμε πολλά εκατομμύρια για να μετατρέψουμε το χώρο σε αυτό που είναι σήμερα.
Ήταν όνειρο ζωής;
Όχι μόνο όνειρο ζωής αλλά και μια τεράστια απόφαση. Ήμουν στο Παρίσι για περισσότερο από μια δεκαετία, είχα βρει και δουλειά εκεί μετά τις σπουδές μου και δεν σκόπευα να επιστρέψω στην Κύπρο. Όμως σκέφτηκα ότι κάποιοι νέοι πρέπει να γυρίσουν πίσω και να σπάσουν το κατεστημένο. Αποφάσισα λοιπόν να επιστρέψω και να δραστηριοποιηθώ στην παλιά Λευκωσία, γιατί εκεί θα ένιωθα πιο κοντά στον τόπο μου. Ανοίξαμε το αρχιτεκτονικό γραφείο το 2010 και το 2012 μετατρέψαμε την αυλή σε καφενείο. Την τότε εποχή, οτιδήποτε υπήρχε στην πρωτεύουσα ήταν ξενόφερτο κι εμείς πρωτοτυπήσαμε με τις κυπριακές ονομασίες στο μενού μας. Ευτυχώς σήμερα αυτή η τάση, της στήριξης δηλαδή της κυπριακής παράδοσης, έχει καθιερωθεί γενικότερα σε όλη την πόλη.
Πώς ανταποκρίθηκε ο κόσμος στον αγώνα σας;
Η ανταπόκριση είναι τεράστια, κάθε ανάρτησή μας στα social media αγγίζει τα 60.000 views. Αρχίσαμε μάλιστα να μαζεύουμε υπογραφές. Μέχρι τώρα έχουμε πάνω από 100 υπογραφές και μάλιστα όλες από άτομα της περιοχής. Όλοι μας αγκάλιασαν εκτός από αυτούς τους λίγους που μας κάνουν πόλεμο για να εξυπηρετήσουν δικές τους σκοπιμότητες και τις οποίες θα αποκαλύψω σύντομα.
Αυτή τη στιγμή ποιες είναι οι ενέργειές σας;
Θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματά μας. Και γενικότερα θα αγωνιζόμαστε ενάντια στην πολιτική των δυο μέτρων και δυο σταθμών που πρέπει επιτέλους να σταματήσει σε αυτό τον τόπο.
Εδώ μπορείτε να δείτε επιστολές των αρμόδιων προς τον ιδιοκτήτη του Ερμού 300.
