Στα 39 του χρόνια βάζει υποψηφιότητα µε το ΑΚΕΛ για βουλευτής στη Λευκωσία και δηλώνει έτοιµος να φέρει την αλλαγή µε τον δυναµισµο και την τόλμη του. Ο Μάριος Χαννίδης καταθέτει την αλήθειά του, έτσι όπως έµαθε να κάνει όλα αυτά τα χρόνια.
Του Τάσου Ευαγγέλου
Μια ανάσα πριν από τις βουλευτικές εκλογές και είσαι σε ένα συνεχές τρέξιμο. Χρόνος ελεύθερος για σένα υπάρχει;
Θα χαρακτήριζα την όλη διαδρομή μέχρι τις εκλογές σαν ένα μαραθώνιο παρά σαν ένα δρόμο ταχύτητας. Η προσπάθεια συνεχής, τόσο σε προσωπικό όσο και σε κομματικό επίπεδο. Δεν υπάρχει χρόνος ούτε ελεύθερος, ούτε για χάσιμο.
Είσαι αρκετά νέος, παρόλα αυτά αν κάποιος ανατρέξει στο βιογραφικό σου βλέπει πως έχεις κάνει πολλά στα 39 σου χρόνια. Πέρα από τις σπουδές σου στα νομικά και το μεταπτυχιακό σου στην Ευρωπαϊκή Διαπολιτιστική Διοίκηση, εργάστηκες στο Γραφείο Τύπου και Πληροφορικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες, υπήρξες σύμβουλος στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Τύπου, γενικός διευθυντής του Καρδιολογικού Ιδρύματος Κύπρου, για χρόνια δημοτικός σύμβουλος, διετέλεσες γενικός διευθυντής του ΚΟΤ και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Τουρισμού στις Βρυξέλλες όπου, μάλιστα, είχες εκλεγεί από τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Φέτος σε βλέπουμε υποψήφιο με το ΑΚΕΛ Νέες Δυνάμεις. Είσαι λοιπόν ένας μαχόμενος πολίτης που δεν σταματά ποτέ να αγωνίζεται;
Ναι, γιατί δεν ανέχομαι να είμαι θεατής στο ίδιο έργο, ξανά και ξανά και να σιωπώ για πράγματα που με αφορούν. Πάντα πίστευα ότι όλοι έχουμε ευθύνη αλλά και υποχρέωση ν’ αφήσουμε το τέλμα της απραξίας και της παθητικότητας του καναπέ και να προσπαθήσουμε, κυρίως εμείς οι νέοι άνθρωποι, μέσα από την πολιτική πράξη και δράση, να σπρώξουμε με το δυναμισμό μας τη χώρα μας και την κοινωνία μας προς το μέλλον. Εδώ που φτάσαμε, σε αυτές τις εκλογές, αν θέλουμε να πάμε μπροστά θα πρέπει να εκλεγούν οι καλύτεροι ανεξάρτητα κόμματος, πολιτικής ή ιδεολογικής προέλευσης. Είναι βαθιά μου πεποίθηση ότι η πορεία προς το αύριο πρέπει να είναι ανθρωποκεντρική και να έχει ως στόχο και όραμα τη δημιουργία καλύτερων πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών για τις επόμενες γενιές. Αυτό πρέπει να μας ενώνει όλους και γι’ αυτό οφείλουμε όλοι ν’ αγωνιστούμε, πέραν των όποιων ιδεολογικών, κομματικών ή άλλων διαφορών.
Ποια ανάγκη σας ώθησε έτσι ώστε να θέσετε υποψηφιότητα στις βουλευτικές εκλογές;
Σίγουρα όχι η ανάγκη να προσθέσω ακόμη ένα κάδρο στην προεκλογική πινακοθήκη. Θα χαρακτήριζα τον εαυτό μου ως άτομο έντονα πολιτικοποιημένο και συνειδητά ενταγμένο στο χώρο της σύγχρονης αριστεράς. Είμαι έντονα ευαίσθητος σε θέματα ανθρωπιστικά και κυρίως όταν αυτά αφορούν συνανθρώπους μας, που για τον ένα ή τον άλλο λόγο αγωνίζονται καθημερινά και ασταμάτητα για να επιβιώσουν σε ένα δυσμενές και αδίστακτο νεοφιλεύθερο οικονομικό περιβάλλον, όπου οι αριθμοί και οι δείκτες τίθενται πάνω από τον άνθρωπο και τα προβλήματά του. Αυτή την πορεία θα ακολουθήσω και αυτό πιστεύω μου επιβάλλει και η εμπειρία που αποκόμισα από την 11χρονη θητεία μου ως διευθυντής του Καρδιολογικού Ιδρύματος Κύπρου.
Εσείς ως νέος άνθρωπος τι έχετε να πείτε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η νεολαία;
Ακούμε συχνά για τη γενιά της κρίσης, για τους νέους ανθρώπους που είχαν την ατυχία να βρίσκονται εγκλωβισμένοι στα γρανάζια της νεοφιλελεύθερης οικονομικής κρίσης στη δημιουργικότερή τους ηλικία. Νέοι άνθρωποι που η κοινωνία φαίνεται να τους προσπερνά αφήνοντάς τους στο περιθώριο. Ποια λοιπόν η θέση της πολιτικής και των πολιτικών απέναντι σ ένα νέο προλεταριάτο που δεν ανήκει πια στους ανειδίκευτους εργάτες; Πρόκειται για ανθρώπους που μόχθησαν πνευματικά μέσα σε σχολές και πανεπιστήμια για ένα καλύτερο μέλλον απ’ αυτό που είχαν οι προηγούμενες γενιές. Η πολιτεία σ’ αυτό το σημείο πρέπει να επικεντρωθεί. Οι γνώσεις των νέων επιστημόνων δεν πρέπει να χάνονται και να δίνονται σε άλλες πατρίδες. Η Κύπρος, ένας τόπος που διψά για την επιστήμη και την πρόοδο, πρέπει να αγκαλιάσει αυτούς τους ανθρώπους. Να τους δώσει σημάδι ελπίδας μέσα στους κακοτράχαλους δρόμους του παγκοσμιοποιημένου νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού που μας μετατρέπει σε αριθμούς και απρόσωπους οικονομικούς δείκτες. Οι νέοι δεν είναι αριθμοί για το γραφείο εργασίας. Η λύση δεν είναι τα ψίχουλα των επιδομάτων. Η λύση είναι η δημιουργία θέσεων εργασίας μέσα από την ανάπτυξη της οικονομίας και την παράλληλη ανάπτυξη του κοινωνικού κράτους. Αυτό σίγουρα προϋποθέτει την καταπολέμηση της κυβερνητικής γραφειοκρατίας,της διαφθοράς και της κουλτούρας της ευημερίας των αριθμών και των λίγων προνομιούχων.
Αν σου ζητούσα να πάμε πίσω στο χρόνο, σε ποια στιγμή της ζωής σου θα έκανες σταθμό; Υπήρξε γεγονός στη ζωή σου που να σε στιγμάτισε;
Μιλώντας για το πρόσφατο παρελθόν θα έλεγα ότι η θητεία μου στον ΚΟΤ ήταν μια περίοδος που θα χαρακτήριζα ως ψυχοφθόρα. Διορίστικα γενικός διευθυντής του ΚΟΤ το 2012 επί διακυβέρνησης Δημήτρη Χριστόφια. Μετά την εκλογή Αναστασιάδη το 2013 και το διορισμό νέου Συμβουλίου, αντιμετώπισα ένα αμείλικτο, ασταμάτητο και απάνθρωπο κομματικό πόλεμο. Προφανώς τα μικροκομματικά συμφέροντα δεν με ήθελαν στη συγκεκριμένη θέση. Πρέπει όμως να ομολογήσω ότι ήταν μια εμπειρία η οποία με έχει βοηθήσει να μάθω να αντιμετωπίζω τις δυσκολίες με υπομονή και στωικότητα. Έχω προσφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο εναντίον του Υπουργικού Συμβουλίου και του διοικητικού συμβουλίου του ΚΟΤ για τις άδικες σε βάρος μου ενέργειες, γύρισα σελίδα και προχωρώ μπροστά.
Γιατί πιστεύεις ο κόσμος έχει γυρίσει τα τελευταία χρόνια την πλάτη στους πολιτικούς;
Μα νομίζω είναι προφανές! Οι σημερινοί πολίτες και κυρίως οι νεότερες γενιές απαιτούν αξιοπιστία πολιτικού λόγου και δράσης. Έργα και όχι μεγάλα λόγια και κούφιες υποσχέσεις. Οι πολίτες ανεξάρτητα ηλικίας βαρέθηκαν με το ψέμα και την κοροϊδία. Αηδίασαν τη σύλληψη και τη διαφθορά των παλαιότερων. Αυτό που ζούμε σήμερα είναι μια σοβαρή πολιτική και κοινωνική εξέλιξη. Η κοινωνία μετατρέπεται από χειροκροτητή σε αυστηρό κριτή των πολιτικών και των κομμάτων. Δεν απαιτεί την τελειότητα αλλά ειλικρίνεια και αποτελεσματικότητα. Οι πολίτες απαξιώνουν τα μεγάλα λόγια και τις εύκολες προεκλογικές υποσχέσεις. Και έτσι ενεργώντας δεν πρόκειται να δώσουν λευκή επιταγή σε κανένα πολιτικό!
Τι σου λέει το ένστικτό σου για τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές;
Όχι τόσο το ένστικτό μου όσο κυρίως η καθημερινή επαφή μου με τους απλούς πολίτες. Είναι παντού διάχυτη η απαξίωση της παραδοσιακής πολιτικής κουλτούρας και υπάρχει παντού η τάση για προώθηση νέων ανθρώπων. Πιστεύω ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα εκλογικό τσουνάμι αλλαγών και ανανέωσης. Αυτό που διαισθάνομαι είναι ότι για την πλειοψηφία των πολιτών η εποχή του έρωτα με τα κόμματα και τους πολιτικούς έχει οριστικά τελειώσει. Νιώθω ότι είναι η ώρα των νέων ανθρώπων.
Τις προηγούμενες μέρες δημιουργήθηκε σάλος σε σχέση με κάποιο tweet σου. Μπορείς να μας πεις τι ακριβώς συνέβη;
Δυστυχώς η επαναπροώθηση ενός tweet που είχε αναρτήσει η Θύρα 9 της Ομόνοιας και αναφερόταν στους «portokalius» οπαδούς του ΑΠΟΕΛ, παρερμηνεύτηκε, εσκεμμένα κατά την άποψή μου, σε βαθμό μάλιστα που δημιούργησε σάλο. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Δεν ήμουν ο συγγραφέας της ανάρτησης και δεν ήταν πρόθεσή μου να θίξω τον οποιοδήποτε.
Είναι επίσης αλήθεια ότι ενώ βρισκόσουν σε τηλεοπτικό σταθμό δέχθηκες απειλητικό τηλεφώνημα;
Ναι, είναι αλήθεια. Ενώ βρισκόμουν σε τηλεοπτικό σταθμό στη Λευκωσία δέχθηκα κλήση από αριθμό με απόκρυψη. Έχω καταγγείλει τις απειλές στην αστυνομία και δεν θα σχολιάσω το υβριστικό και απειλητικό περιεχόμενο του τηλεφωνήματος. Απλά λυπάμαι γιατί κάποιοι επιλέγουν αυτό το δρόμο.
Πες μου κάτι άλλο, τι ρόλο παίζει ο έρωτας στη ζωή σου;
Αυτό είναι ένα μεγάλο ερώτημα, αγγίζει τα εσώψυχά μας, την ίδια μας την ύπαρξη και ειλικρινά δεν υπάρχουν εύκολες και απλές απαντήσεις. Ίσως την πιο βαθυστόχαστη απάντηση σ’ αυτό το υπαρξιακό ερώτημα την έχει δώσει ο μεγάλος Γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας Albert Camus. «Πρέπει να έχει κανείς έναν έρωτα, ένα μεγάλο έρωτα, για να του εξασφαλίζει άλλοθι στις αδικαιολόγητες απελπισίες που κυριεύουν όλους μας». Πόσο δίκιο έχει!
Σου έτυχε αυτό που λέμε κεραυνοβόλος έρωτας;
Ναι, όπως πιστεύω έχει τύχει σε όλους μας. Όμως έμαθα πλέον να μη συγχύζω τον έρωτα με το συχνό φαινόμενο μιας στιγμιαίας, περαστικής και χωρίς βάθος έλξης.
Τις περισσότερες φορές λειτουργείς με το συναίσθημα ή με τη λογική;
Είναι αυτό που λέμε στην καθημερινότητα με το μυαλό ή την καρδιά μου. Δεν πιστεύω να μπορούμε να λειτουργούμε αποκλειστικά είτε με τη λογική είτε με το συναίσθημα. Νομίζω ότι η ανθρώπινη υπόστασή μας από τη μια και οι εμπειρίες της ζωής από την άλλη, μας επιτρέπουν να μπορούμε να λειτουργούμε ανάλογα και να προσαρμοζόμαστε κάθε φορά στις προκλήσεις της καθημερινότητας.
Επιμέλεια: Άννα Αποστόλου.
Ρούχα από προσωπική συλλογή.
Θερμές ευχαριστίες στο Cafe Nero για τη φιλοξενία κατά τη διάρκεια της φωτογράφησης.
