Ο Ολυμπιονίκης στην ποδηλασία μας συστήνει τη σύντροφό του, Εύα, και την κόρη τους, Αρμονία, αποκαλύπτοντας ότι όνειρότους είναι να μεγαλώσει η οικογένειά τους.
Από την αρχή έγινε φανερό ότι είναι ένα πολύ αγαπημένο ζευγάρι, που μπορεί να συνεννοηθεί μ’ ένα μόνο βλέμμα. Φυσικά, την παράσταση έκλεψε η κόρη τους, Αρμονία. «Αν της πεις τη λέξη “μπαλαρίνα”, σηκώνει τα χεράκια ψηλά, σαν να χορεύει», λέει λάμποντας από περηφάνια ο Ολυμπιονίκης ποδηλάτης. Ο Γιώργος Χειμωνέτος και η σύντροφός του, Εύα, μας μιλούν για τον έρωτά τους, που άνθισε γρήγορα, για τα συναισθήματά τους μετά την απόκτηση του πρώτου τους παιδιού και για την επιθυμία να μεγαλώσουν την οικογένειά τους.
Της Μελίνας Κολιτσοπούλου
Πώς γνωριστήκατε;
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΙΜΩΝΕΤΟΣ: Έπαιζα μουσική ως Dj σ’ ένα μαγαζί, όπου ήρθε η Εύα με την παρέα της και γνωριστήκαμε. Το πρώτο βήμα ήταν δικό μου. Αντρικά πράγματα. Την είδα, σκέφτηκα αμέσως ότι ήταν ωραία γυναίκα, της μίλησα, βγήκαμε και να ’μαστε. Πέραν της ομορφιάς της, όμως, εκτίμησα ότι είναι ένα σοβαρό και μετρημένο κορίτσι. Σκέφτεται πριν μιλήσει.
ΕΥΑ ΧΕΙΜΩΝΕΤΟΥ: Τα ίδια στοιχεία εκτίμησα κι εγώ επάνω του. Ήταν μετρημένος, δεν έπεσε με τα μούτρα. Έκανε σωστές κινήσεις.
Περιμένατε ότι θα καταλήγατε οικογένεια;
Γ.Χ.: Αυτό έγινε σταδιακά, μέρα με την ημέρα, αυθόρμητα. Περνούσαμε όλο και περισσότερο χρόνο μαζί.
Ε.Χ.: Αυτό που αναπτυσσόταν μεταξύ μας είχε θετικά στοιχεία από την αρχή. Απλά, εξελίχθηκε σιγά-σιγά. Δεν το σκεφτήκαμε.
Γ.Χ.: Μέσα στο πρώτο δίμηνο, όμως, είχε ξεκαθαρίσει μέσα μας τι σήμαινε ο ένας για τον άλλον.
Και όταν ήρθε η εγκυμοσύνη;
Ε.Χ.: Ούτε αυτό το συζητήσαμε ή το κανονίσαμε.
Γ.Χ.: Ήταν συνειδητοποιημένη, ωστόσο.
Ε.Χ.: Ναι, θέλαμε ν’ αποκτήσουμε παιδί.
Γ.Χ.: Και ήρθε. Ευλογία Θεού. Ό,τι καλύτερο σε μια σχέση.
Εύα, το ότι είχες απέναντί σου τον Γιώργο Χειμωνέτο σε τρόμαξε, σ’ έκανε ν’ αμφιβάλεις για κάτι;
Ε.Χ.: Όχι, καθόλου. Τον κύκλο μου τρόμαξε. Άκουγα πολλά «Να προσέχεις», αλλά δεν επηρεάστηκα. Έβλεπα ότι δε συνέβαινε τίποτα απ’ αυτά που μου έλεγαν. Είμαστε τρεισήμισι χρόνια μαζί.
Γ.Χ.: Εγώ δεν τα ήξερα αυτά. Τα έμαθα μετά. Γνώρισα τους γονείς της, μιλήσαμε. Είναι εξαιρετικοί. Επειδή έχω χάσει και τους δύο γονείς μου, νιώθω σαν να έχω αποκτήσει ξανά μαμά και μπαμπά. Δεν αντικαθιστούν τους δικούς μου, αλλά είναι πολύ καλοί άνθρωποι. Στην πορεία κατάλαβα ότι ζορίστηκε η Εύα στην αρχή με το ποιος είμαι και τι κάνω. Ευτυχώς, κινήθηκε μ’ αυτό που έβλεπε εκείνη σε μένα και το πώς ήμουν απέναντί της και όχι βάσει του τι άκουγε.
Μετά από τόσο καιρό μαζί τί έχετε εκτιμήσει περισσότερο ο ένας στον άλλον και τι σας «τρελαίνει»;
Γ.Χ.: Έχουμε εκτιμήσει πολλά. Κυρίως, ότι η σχέση μας εξελίσσεται. Στηρίζουμε ο ένας τον άλλον απόλυτα σε ό,τι κάνουμε. Επίσης, για να γίνεις πατέρας πρέπει να έχεις δίπλα σου μια γυναίκα που θα είναι καλή μητέρα. Αλλά δεν υπάρχει κάτι που να μας «τρελαίνει», που να μην αντέχουμε ο ένας στον άλλον. Συμβαδίζουμε απόλυτα στην κοινή ζωή μας. Δεν ξέρω τι θα έχω να πω σε 15 χρόνια, αλλά την Εύα την έχω ονομάσει «πολυεργαλείο» – έχει λύσεις για τα πάντα!
Ε.Χ.: Εγώ έχω εκτιμήσει την υπομονή του, αλλά κι αυτό που ανέφερε ο Γιώργος για την εξέλιξη της σχέσης μας. Με το μωρό έχω αγχωθεί περισσότερο, ενώ ο Γιώργος είναι ήρεμος και με ηρεμεί κι εμένα.
Ποια είναι τα άγχη σου;
Ε.Χ.: Έχω γίνει πολύ προσεκτική, μετράω τα πάντα και δίνω σημασία σε πράγματα που παλαιότερα αγνοούσα. Νομίζω ότι όλες οι μαμάδες περνάμε κάτι τέτοιο. Γενικά είμαι χαλαρή, αλλά πλέον αντιλαμβάνομαι διαφορετικά τη διαδρομή με το αυτοκίνητο, για παράδειγμα, ενώ πριν δεν το σκεφτόμουν καν να το πάρω για να πάω κάπου.
Την πρώτη στιγμή που είδατε την Αρμονία τί σκεφτήκατε;
Γ.Χ.: Γεννήθηκε πρόωρα, οπότε πέρασε τις πρώτες μέρες στη θερμοκοιτίδα. Όταν μου την έφεραν πρώτη φορά, δεν την έβλεπα καθαρά, γιατί ήμουν δακρυσμένος.
Ε.Χ.: Μπήκε στη θερμοκοιτίδα προληπτικά για δύο εβδομάδες, για κάθε ενδεχόμενο. Ευτυχώς, δεν αντιμετώπισε προβλήματα. Αλλά, όσο να ’ναι, δεν μπορούσαμε να την αγγίξουμε, να τη χαϊδέψουμε. Όταν έβλεπα τη μαία να την κρατά, έβαζα τα κλάματα. Έλεγα, γιατί να μπορεί εκείνη και όχι εγώ; Μόνο αυτό μας ενόχλησε. Μετά, όμως, την πήραμε στο σπίτι και όλα καλά.
Δεύτερο παιδί σκέφτεστε ν’ αποκτήσετε;
Ε.Χ.; Ναι, αμέ!
Γ.Χ.: Εννοείται. Απλά, θέλουμε να κάνουμε πρώτα τη βάφτιση της Αρμονίας. Το σκεφτόμαστε ακόμα αν θα κάνουμε θρησκευτικό γάμο και βάφτιση μαζί. Έχουμε κάνει σύμφωνο συμβίωσης, για γραφειοκρατικούς λόγους, για να πάρει το παιδί το επώνυμό μου. Πήρε και το όνομα της μητέρας μου, Αρμονία. Έτσι τη φωνάζαμε πριν ακόμα γεννηθεί, δεν την αποκαλέσαμε ποτέ «μπέμπα».
Εύα, με τι ασχολείσαι;
Ε.Χ.: Είμαι γραφίστρια. Σχεδιάζω ρούχα για μια εταιρεία. Για την ακρίβεια, φτιάχνω prints, στολίζω τα υφάσματα. Τώρα έχω ακόμα μειωμένο ωράριο, λόγω του παιδιού, αλλά και πάλι ζορίζομαι να τα προλάβω. Όλα θέλουν τη φροντίδα τους και είναι πολλά.
Γ.Χ.: Βοηθάω κι εγώ όσο μπορώ με το μωρό και το σπίτι. Με την Εύα τα κάνουμε όλα μαζί, ενώ έχουμε βοήθεια και από τους γονείς της.
Κάνετε τα πάντα μαζί με το παιδί ή διαθέτετε και χρόνο στη σχέση σας;
Γ.Χ.: Το παιδί είναι πάντα μαζί μας.
Ε.Χ.: Αν χρειαστεί να πάμε κάπου, θα την κρατήσει η μαμά μου, αλλά είναι σπάνιο.
Εσύ, Γιώργο, με τι ασχολείσαι;
Γ.Χ.: Ως Ολυμπιονίκης, έχω μπει στο στρατό τιμής ένεκεν. Είμαι στην Ευελπίδων και βοηθώ στο αθλητικό κομμάτι των στρατιωτικών σχολών. Εγώ στην ποδηλασία, άλλος στην κολύμβηση, ο καθένας στον τομέα του. Ασχολούμαι κατά κάποιον τρόπο και με επιχειρήσεις, όπως κάνω εδώ και χρόνια. Κάποια στιγμή μου πρότειναν ν’ ασχοληθώ ως προπονητής, να μεταδώσω τις γνώσεις και την εμπειρία μου, αλλά φυσικά στην Ελλάδα είναι δύσκολο κάτι τέτοιο.
Πώς σου φαίνεται που το ποδήλατο έχει μπει τόσο πολύ στη ζωή μας και στους δρόμους της Αθήνας;
Γ.Χ.: Καταπληκτικό! Επιτέλους, έγινε της μόδας! Πάντα περίμενα να γίνει κάτι τέτοιο, πως αυτό που συμβαίνει στην Ευρώπη θα το ζούσαμε και στην Αθήνα. Τώρα, όμως, οι φίλοι μου κάνουν πιο πολύ ποδήλατο και από εμένα!
Δεν κάνεις ποδήλατο;
Γ.Χ.: Καθόλου. Μετά τα 50 θα αρχίσω να κάνω ποδήλατο αναψυχής. Τώρα ασχολούμαι με άλλα πράγματα, παραγωγικά. Και, για να είμαι ειλικρινής, έκανα ποδήλατο σε υπερθετικό βαθμό μέχρι τώρα. Προτιμώ να κοιτάω την οικογένειά μου, να περνάω χρόνο με την κόρη μου και αργότερα, φυσικά, θα κάνω μαζί της ποδήλατο.
Απ’ όλα αυτά που έχεις κάνει και ζήσει, τα μετάλλια, τη δημοσιότητα, σου λείπει κάτι ή είσαι χορτασμένος;
Γ.Χ.: Το αγωνιστικό κομμάτι εμπεριέχει άγχος, πίεση και κούραση. Έφτασα το 2004 στους Ολυμπιακούς της Αθήνας στην οκτάδα, έγινα Ολυμπιονίκης και μετά θέλησα να ηρεμήσω. Δε μου λείπει το αγωνιστικό κομμάτι. Ούτε η δημοσιότητα. Εδώ θα ήθελα να ξεχωρίσω τη δημοσιότητα από την αναγνωρισιμότητα. Εξάλλου, είναι εύκολο να αποκτήσει κάποιος στην Ελλάδα δημοσιότητα. Αλλά δεν προσφέρει κάτι. Ο μύθος με την πραγματικότητα δε συμβαδίζουν. Σίγουρα μπορείς να βγάλεις χρήματα, και έχω βγάλει αρκετά. Η επωνυμία σε σχέση με την αθλητισμό και τη μόδα μου έδωσε ωραίες εμπειρίες, όμορφη ζωή, γνώση και χρήματα. Δεν το αρνούμαι.
Τα λεφτά που έβγαλες τα διαχειρίστηκες σωστά;
Γ.Χ.: Έχω φτιαχτεί κι έχω καταστραφεί τρεις φορές. Δε λέει και τίποτα αυτό. Είμαι ακόμα στην παραγωγική φάση. Και, για την Ελλάδα του 2016, είμαι καλά. Δεν μπαίνω στη διαδικασία να αγχωθώ.
Τι ονειρεύεστε για το μέλλον;
Γ.Χ.: Όνειρα έχουμε πολλά. Υγεία να έχουμε, να μεγαλώσει η οικογένειά μας, γιατί θέλουμε να κάνουμε τρία παιδιά, και τα υπόλοιπα θα τα βρούμε.
Ε.Χ.: Ναι, θα θέλαμε πολύ ν’ αποκτήσουμε τρία παιδάκια. Και να είμαστε καλά.
Γ.Χ.: Επίσης, αν μιλήσουμε και για λίγο παραπέρα, θα θέλαμε να ταξιδέψουμε σε όλο τον κόσμο. Ήδη, με τη μικρή έχουμε επισκεφθεί τέσσερις χώρες. Ελευθερία χρόνου και χρήματος. Νομίζω ότι είναι το ιδανικό για όλους.
Επιμέλεια: Χρήστος Αλεξανδρόπουλος
Μακιγιάζ-χτένισμα: Βάσω Νακοπούλου
Ευχαριστούμε το Κτήμα Δεξιώσεων «Ορίζοντες», Οδός Αιγαίως 13, Κορωπί, τηλ. 210 9681421, www.ktimaorizontes.gr, για την ευγενική φιλοξενία.
