Η όμορφη και λαμπερή Κύπρια chef που διαπρέπει στην Αγγλία, φέτος γιορτάζει την ασημένια επέτειο του γάμου της. Φωτογραφίζεται λοιπόν με τον σύζυγό της, Paul, και μοιράζεται με το HELLO! τα μυστικά μιας επιτυχημένης καριέρας.
Του Πιερή Παναγή
Eίσαι μια γυναίκα που αγαπά το φαγητό και τα ταξίδια, με περγαμηνές τόσο στην Αγγλία όσο και στην Κύπρο. Ποιες θεωρείς τις πιο δυνατές στιγμές της πορείας σου;
Ως την πιο δυνατή θα επέλεγα την προβολή της εκπομπής μου «My Greek Kitchen» που ξεκίνησε να προβάλλεται πριν 14 χρόνια. Είχα σπουδάσει δασκάλα, δούλεψα 10 χρόνια αλλά πάντα έγραφα σε περιοδικά, ως συνεργάτις, για θέματα διατροφής, άσκησης, για ολιστική διατροφή, ενώ ανέκαθεν πίστευα ότι η Κύπρος και η Ελλάδα έχουν ανεξάντλητο υλικό σε ό,τι αφορά θέματα φαγητού. Ήθελα λοιπόν να κάνω μια μαγειρική-ταξιδιωτική εκπομπή. Για να είμαι ειλικρινής, εάν ήξερα πόσο δύσκολο είναι αυτό δεν νομίζω να προσπαθούσα. Ήμουν τόσο αφελής έως και ηλίθια. Τώρα που βρίσκομαι μέσα στα πράγματα αντιλαμβάνομαι πόσο ακατόρθωτο είναι να κάνεις κάτι. Ήμουν όμως αφελής και αυτό μου βγήκε σε καλό… Το προσπάθησα, το προσπάθησα πολύ και το κατάφερα. Κοιτάζω πίσω κάποιες φορές και αναρωτιέμαι πώς στο καλό έγινε αυτό.
Ποιες είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες που έχεις βιώσει;
Το να καταφέρω να μπω σε αυτή τη βιομηχανία. Νομίζουμε στην Κύπρο και στην Ελλάδα ότι έχουμε «μέσο» αλλά δεν έχουμε ιδέα τι γίνεται στην Αγγλία! Πρόκειται για ένα κλειστό κύκλωμα, μια κλίκα… Τότε με το «My Greek Kitchen» είχα πάει σε περισσότερες από 200 εταιρίες παραγωγής και όλοι το απέρριπταν! Και εγώ η ηλίθια συνέχιζα. Το έκανα όμως γιατί μάλλον είχα την τρέλα να το κάνω…
Δεν απογοητεύτηκες;
Μπορώ να πω ότι σήμερα απογοητεύομαι περισσότερο απ’ ό,τι τότε. Η νεότητα, η τρέλα της ηλικίας σε κάνει να παλεύεις. Σήμερα που ξέρω τι αξίζω, απογοητεύομαι περισσότερο.
Δηλαδή;
Τον περασμένο μήνα θα υπέγραφα για μια εκπομπή σε ένα απ’ τα μεγαλύτερα βρετανικά κανάλια. Ο υπεύθυνος όμως έχασε, δυστυχώς, τη δουλειά του και τον αντικατέστησε μια γυναίκα. Είπε λοιπόν ότι δεν με θέλει γιατί είμαι πολύ «metropolitan», ό,τι κι αν σημαίνει αυτό και ότι δεν της αρέσει το πρόσωπό μου. Πρόκειται για μια αδικία που πραγματικά με θύμωσε. Το θέμα δεν ήταν κατά πόσο μπορούσα ή όχι αλλά ότι δεν της άρεσα. Όταν ξεκινούσα, αυτά δεν με ενοχλούσαν.
Τι κάνεις σε τέτοιες περιπτώσεις;
Θυμάμαι ότι η δουλειά δεν είναι η ζωή μου. Έχω μια οικογένεια με τέσσερα παιδιά και αυτό είναι ό,τι σημαντικότερο έχω καταφέρει. Βλέπω τα μωρά μου που μεγαλώνουν και το χαίρομαι. Αντιλαμβάνομαι τι είναι σημαντικό και τι όχι. Μάλλον βάζω τα πράγματα σε προτεραιότητες, στη σωστή σειρά. Υπάρχουν κάποια πράγματα που θέλω να κάνω ακόμα στην καριέρα μου αλλά δεν θα με ενοχλήσει και τόσο πολύ εάν τελικά δεν τα κάνω. Είμαι ευτυχισμένη με όσα κατάφερα. Έχω στο βιογραφικό μου τρεις βραβευμένες εκπομπές που έπαιξαν σε όλο τον κόσμο, κυκλοφόρησα τέσσερα βιβλία. Νιώθω ότι δεν χρειάζεται να αποδείξω τον εαυτό μου πια.
Ας ταξιδέψουμε λίγο στο παρελθόν. Τι θυμάσαι πιο έντονα απ’ τα παιδικά σου χρόνια;
Όταν ήμασταν μικροί είχαμε μια εσωστρέφεια στον τρόπο ζωής μας. Οι γονείς μας ήταν μετανάστες και δεν είχαν συνηθίσει στην Αγγλία. Ο πατέρας μου πήγε τη δεκαετία του ’50 για να σπουδάσει αλλά επειδή ήταν δύσκολο να δουλεύει και να πηγαίνει σχολείο at the same time, σταμάτησε το πανεπιστήμιο. Ήταν άνθρωποι φτωχοί αλλά ποτέ δεν μας έλειψε τίποτα. Ήταν βέβαια αυστηροί γονείς. Δεν μπορούσα να βγω έξω, ήμουν η μοναχοκόρη που έπρεπε να προστατεύσουν σε αντίθεση με τους δυο αδελφούς μου που έκαναν ό,τι ήθελαν. Θυμάμαι όμως που κάθε Σάββατο ή Κυριακή ερχόντουσαν όλοι οι συγγενείς στο σπίτι για φαγητό.
Ερχόσασταν συχνά Κύπρο για διακοπές;
Παρόλο που όπως σου είπα είχαμε μια εσωστρέφεια στον τρόπο ζωής μας στην Αγγλία, όταν ερχόμασταν στην Κύπρο όλα άλλαζαν. Για ένα τρίμηνο, κάθε καλοκαίρι ήταν λες και ήμασταν ελεύθεροι, χαρούμενοι. Ζούσαμε στα Λατσιά ή στο Λυθροδόντα που έμενε ο θείος μου ή στη Λάρνακα στο σπίτι της γιαγιάς μου. Εδώ είχαμε τους φίλους μας, τη θάλασσα. Ήταν μια διαφορετική ζωή. Μεγαλώνοντας έπαθα σοκ γιατί ήμουν η… τσαρλού κι ας ένιωθα απόλυτα Κύπρια στο Λονδίνο. Διαδηλώναμε έξω από την τουρκική πρεσβεία ως διαμαρτυρία για την εισβολή, κρατούσαμε τα ήθη και τα έθιμά μας. Κανέναν όμως δεν ένοιαζαν αυτά. Απ’ την άλλη, στην Αγγλία ήμουν η Κύπρια. Έτσι έφτιαξα τη δική μου πραγματικότητα, το δικό μου κόσμο.
Δέχθηκες ρατσισμό στην Αγγλία;
Για λίγο καιρό και όχι έντονα. Και αν κάποιος Άγγλος ήταν σνομπ εμένα δεν με ένοιαζε. Ήξερα ότι ήμουν έξυπνη, ότι είχα καλή εκπαίδευση επομένως δεν θα μπορούσε κανείς να με κάνει να νιώσω άσχημα ή μειονεκτικά για οτιδήποτε.
Πότε ξεκίνησες να μαγειρεύεις;
Όταν ήμουν πολύ μικρή. Αναγκαζόμουν να το κάνω γιατί η μαμά μου δούλευε και ως μοναχοκόρη έπρεπε να φτιάξω το φαγητό! Το μισούσα όμως. Τότε ήθελα να παίζω, να βλέπω τηλεόραση και όχι να μαγειρεύω. Όταν πήγα στο πανεπιστήμιο έπρεπε ή να τρώω junk food ή να μαγειρεύω. Και επέλεξα το δεύτερο.
Αλήθεια Τόνια, πώς είσαι ως μητέρα;
Είμαι φρικτή αλλά ευτυχώς έχω υπέροχα παιδιά! Με καταλαβαίνουν και νιώθω τυχερή που τους έχω. Αναπνέω γι’ αυτά, τα λατρεύω.
Βλέπεις στοιχεία του χαρακτήρα σου στα παιδιά σου;
Δυστυχώς ναι (γέλια)! Είμαι λίγο τρελή οπότε αυτό δεν είναι καλό. Η Σοφία και ο Ζέφυρος είναι πιο πολύ σαν τον πατέρα τους. Ο Paul είναι πιο ήρεμος, είναι πιο λογικός. Η Αντιγόνη και ο Ζήνων μοιάζουν σε εμένα. Θέλουν να κάνουν τρέλες, να είναι ζωηροί…
Όταν ξεκινούσατε με τον Paul τα φανταζόσουν όλα αυτά; Ότι θα κάνατε μαζί 4 παιδιά, θα ήσασταν τόσα χρόνια μαζί;
Βέβαια όχι! Έβλεπα γυναίκες που είχαν τέσσερα μωρά και σκεφτόμουν «μα γιατί το έκανε αυτό;». Δεν σου κρύβω πως όταν γεννήθηκε και η δεύτερη κόρη μου νόμιζα ότι θα μείνω με τις κόρες. Όταν άλλαξα καριέρα, στα 30 μου και από δασκάλα βρέθηκα ξαφνικά με δική μου εκπομπή δούλευα σκληρά. Ύστερα από 6-7 χρόνια, ο Paul μου είπε ότι θέλει γιο. Και ήρθε ο Ζέφυρος! Εκεί είπα φτάνει, πως δεν έχει άλλα παιδιά. Τελικά, ένα βράδυ που ήμουν έξω για ποτό, στο Soho, πίνοντας cocktails με μια φίλη μου συνειδητοποίησα απ’ την κουβέντα μας ότι ήμουν έγκυος. Πήγαμε σε ένα διανυκτερεύον φαρμακείο, πήρα τεστ εγκυμοσύνης και ήταν θετικό! Είχα σοκαριστεί αλλά νομίζω είναι ό,τι καλύτερο μου συνέβη ποτέ. Εάν δεν ερχόταν το τέταρτο παιδί νιώθω πως η οικογένειά μας δεν θα ήταν ολοκληρωμένη. Ήταν το τελευταίο κομμάτι του παζλ που έλειπε.
Φέτος γιορτάζετε την ασημένια επέτειό σας μιας και κλείνετε με τον Paul 25 χρόνια παντρεμένοι. Ποιο είναι το μυστικό μιας καλής σχέσης;
Το να δουλεύεις συνεχώς. Έξω υπάρχουν πειρασμοί, θες κάτι καινούριο αλλά πρέπει να κοιτάς μέσα στο γάμο, να αγαπάς και να τιμάς τον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου. Γι’ αυτό σου λέω ότι χρειάζεται δουλειά. Δεν είναι εύκολο να είσαι ευτυχισμένος σε ένα γάμο τόσων χρόνων μιας και οι άνθρωποι αλλάζουν. Αλλά για εμάς δεν υπάρχει επιλογή. Θέλουμε να προσπαθούμε συνεχώς. Μιλάμε ακόμα γλυκά ο ένας στον άλλο και δεν προσπαθεί ο ένας να πληγώσει τα αισθήματα του άλλου.
Πώς γνωριστήκατε;
Τον είδα για πρώτη φορά όταν ήμουν 14 και αυτός 17 γιατί έβγαινε με τη φίλη μιας φίλης μου. Είπα that’s the one! Μου πήρε βέβαια 9 χρόνια μέχρι να καταφέρω να με προσέξει αλλά ποτέ δεν είναι αργά! Προσπαθούσα συνέχεια! Ήμουν σαν stalker και ουσιαστικά δεν είχε επιλογή.
Τι σου άρεσε σε αυτόν;
Ήταν μεγαλόσωμος και μυώδης! Δεν θα προσποιηθώ ότι με κέρδισε κάτι άλλο! Ήταν καθαρή λαγνεία (γέλια)! Ήταν κούκλος από τότε!
Και πώς συνειδητοποίησες ότι αυτός θα είναι ο άντρας της ζωής σου;
Είναι το yin στο yang μου. Είναι η ισορροπία μου. Δεν θα έκανα κάτι χωρίς αυτόν. Αν δεν είμαι σίγουρη για κάτι, θα τον ρωτήσω και πάντα θα μου πει τη σωστή απάντηση. Γι’ αυτό λέω ότι είναι καλός άνθρωπος. Χωρίς αυτόν δεν θα έκανα τίποτα. Ούτε την τηλεόραση, ούτε τα βιβλία. Χωρίς την ενθάρρυνση και την υποστήριξή του δεν θα ήμουν κάτι. Έτυχε να τον αφήσω με δυο παιδιά στο σπίτι για δυο βδομάδες όταν έπρεπε να λείψω για δουλειά. Δεν είναι πολλοί άντρες που θα το δέχονταν. Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα ήμουν τόσο ευτυχισμένη δίπλα του. Η ευτυχία δεν είναι εύκολο πράγμα. Θέλει προσπάθεια. Μαζί του όμως είναι τόσο εύκολο. Ανυπομονώ για τα επόμενα 25 χρόνια.
Τσακώνεστε;
Βέβαια! Σπάζω πιάτα, θυμώνω, πετά πράγματα και αυτός. Δεν γίνεται συχνά αλλά όταν γίνεται, γίνεται έντονα! Έχω έντονη άποψη, έχει έντονη άποψη επομένως κάποια στιγμή τσακωνόμαστε. Όχι ότι αυτό είναι κακό. Δεν σημαίνει ότι επειδή είμαστε μαζί 25 χρόνια θα σκεφτόμαστε το ίδιο. Κάποιες φορές μάλιστα τον τσιγκλώ απλά για να τον βλέπω να νευριάζει…
Περάσατε ποτέ σοβαρή κρίση στη σχέση σας;
Κάποιες φορές ναι… Είχαμε τις σκοτεινές περιόδους μας ή περιόδους όπου δεν καταλάβαινε ο ένας τον άλλο. Πριν χρόνια όταν τα παιδιά ήταν πιο μικρά, τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα, τα οικονομικά μας δεν ήταν τόσο καλά. Ήταν πολύ έντονη περίοδος και ήμασταν εξοντωμένοι. Μια σχέση όμως χρειάζεται προσπάθεια… Έτσι κάνουμε και εμείς. Δεν θα μπορούσα να χάσω τον Paul.
Ποια είναι η καθημερινότητά σας στο Λονδίνο;
Δεν έχουμε ρουτίνα. Τη μια μέρα θα δουλεύω για την αλυσίδα εστιατορίων με την οποία συνεργάζομαι, το «The Real Greek», την άλλη μπορεί να έχουμε μια μαγειρική επίδειξη με δημοσιογράφους και chefs, δουλεύω συχνά στο «Good Μorning Britain» επομένως εκείνες τις μέρες είμαι στο δρόμο απ’ τις 4 το πρωί. Όλα αλλάζουν καθημερινά. Και μου αρέσει έτσι. Μου αρέσει η τρέλα, ο θόρυβος και γενικά το χάος.
Τηλεόραση, σεμινάρια, παρουσιάσεις για το νέο βιβλίο «The Real Greek», τέσσερα παιδιά στο σπίτι, Αλήθεια, πώς τα καταφέρνεις;
Μου αρέσει έτσι… Πολλές φορές έρχονται στο σπίτι φίλες μου για τσάι ή καφέ. Με βλέπουν να μαγειρεύω, να μιλώ με τα κορίτσια, να διαβάζω με τους μικρούς, να απαντώ mails ή μηνύματα στο κινητό και ταυτόχρονα τις ακούω… Μου λένε ότι εξαντλούνται που με βλέπουν. Έτσι ζω όμως. Είναι στο αίμα μου μάλλον. Ειδικά τώρα το καλοκαίρι έχω στο σπίτι 16-18 άτομα τη μέρα για φαγητό. Έρχονται οι φίλοι των παιδιών, οι δικοί μας φίλοι και κάθε βράδυ είναι ένα χάος.
Δεν σου λείπει ησυχία;
Καθόλου! Όταν γεράσω θέλω να πάρω ένα διαμέρισμα στο Soho, στην Old Compton Street. Εκεί είναι οι drag queens, οι άνθρωποι που πάνε για να γλεντήσουν και είναι σε μόνιμο party mode. Θέλω ένα διαμέρισμα λοιπόν εκεί και εγώ θα είμαι η γριά που θα χορεύει χωρίς σταματημό!
Αλήθεια, πώς διατηρείς τη σιλουέτα σου;
Στο Λονδίνο 5 με 6 φορές την βδομάδα κάνω πρωινή γυμναστική. Θα τρέξω 40 λεπτά 3 φορές τη βδομάδα, θα πάω γυμναστήριο, κάνω yoga. Η διατροφή είναι επίσης πολύ σημαντική. Τρώω τα φαγητά που έτρωγαν οι γιαγιάδες και οι παππούδες μας. Η κυπριακή κουζίνα έχει ισορροπία και είναι ό,τι καλύτερο. Τα όσπρια, οι σαλάτες, τα ψάρια και λιγότερο το κρέας είναι το μυστικό. Τρώω και γλυκά αλλά μια φορά τη βδομάδα…
Σε 2 χρόνια γίνεσαι 50. Σε αγχώνει;
Καθόλου! Ανυπομονώ να κάνω ένα κουλό, εξωφρενικό πάρτι! Θα είμαι ζωντανή για μισό αιώνα και θέλω να το γιορτάσω όσο πιο έντονα γίνεται γιατί είναι κάτι που συμβαίνει once in a lifetime. Δεν με αγχώνει λοιπόν το πέρασμα του χρόνου. Το μόνο που με αγχώνει είναι να μην αρρωστήσω. Κάνω ό,τι μπορώ για να το αποτρέψω και να είμαι καλά.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΣΟΦΙΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
ΜΑΚΙΓΙΑΖ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΠΑΠΑΠΟΛΥΒΙΟΥ (FLORENTIA MAKE UP ARTIST WORKSHOP)
ΜΑΛΛΙΑ: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΣΣΙΩΤΗΣ
