Κάθε συζήτηση μαζί του είναι ενδιαφέρουσα και κρύβει λεκτικές εκπλήξεις, ειδικά όταν συνοδεύεται από τις αγαπημένες του δραστηριότητες. Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον «One man show» αρσενικού.
Του Άρη Καβατζίκη
Ξυπνάει στις 9:00, πίνει τουλάχιστον τρεις εσπρέσο με μαύρη ζάχαρη, ενημερώνεται εκτενώς, κυρίως σε πολιτικά και αθλητικά θέματα, πηγαίνει στο γραφείο του, όπου μένει μέχρι αργά. Γυμνάζεται ανελλιπώς και όταν επιστρέφει στο σπίτι το βράδυ, οργανώνει την αντροπαρέα του. Σε μια τέτοια βραδιά συναντιόμαστε, παίζει η Μπαρτσελόνα –είναι φανατικός της– κι εκείνος ψήνει μοσχαρίσιο καρέ με δεντρολίβανο, λάδι και σκόρδο για τους φίλους του. «Όλα εγώ τα κάνω, τους ταΐζω μια χαρά –οι περισσότεροι είμαστε χωρισμένοι, λες κι έπεσε περονόσπορος– κι αυτοί μετά πλένουν τα πιάτα και φέρνουν και κανένα ποτό. Εδώ και τόσα χρόνια η ίδια κατάσταση, μόνο που έχουμε μια ανεκπλήρωτη φαντασίωση, ότι κάποια στιγμή θα έχουμε και δύο όμορφες γυναίκες να μας σερβίρουν παντοιοτρόπως, αλλά μάλλον δε θα συμβεί ποτέ», λέει γελώντας. Τα σαββατοκύριακά του, ωστόσο, έχουν άλλο χρώμα, άλλη γεύση, άλλη μυρωδιά, καθώς τα πάντα φωνάζουν Μάξιμος! Ο μοναχογιός του είναι το καλύτερο φιλαράκι για τον Πέτρο Κωστόπουλο.
Αν η ευτυχία μετριόταν μέχρι το 10, τι βαθμό θα έβαζες στον εαυτό σου;
Τρία, άντε τέσσερα. Τα σαββατοκύριακα οκτώ. Θα μπορούσε να ήταν παραπάνω, αλλά βασικές παράμετροι της ζωής μου, όπως νομικά και οικονομικά προβλήματα, με εμποδίζουν να χαρώ όπως θα έπρεπε. Είναι υποχρέωση κάθε ανθρώπου να κυνηγάει την ευτυχία σε μια χώρα, στην οποία φαίνεται ότι είμαστε βολεμένοι με τη δυστυχία. Έχω περάσει πολλές ευτυχισμένες στιγμές και θα ήθελα να τις ξαναπεράσω.
Είσαι 60 χρονών και παραμένεις γοητευτικός άντρας. Αυτό δε σε ανεβάζει ψυχολογικά;
Αν είναι έτσι, μ’ αρέσει. Για να πω την αλήθεια, κοιτώντας παλιές φωτογραφίες, μου αρέσω περισσότερο απ’ ό,τι στο παρελθόν και με πιάνουν τα γέλια. Με βρίσκω, περιέργως, καλύτερο. Όσο για τη γοητεία, αυτή δεν έχει σχέση με την ομορφιά. Η ομορφιά ανήκει στη νεότητα. Ο μεγαλύτερος άνθρωπος μπορεί να είναι γοητευτικός. Κοιτάζω τις φωτογραφίες από το γάμο μας με την Τζένη – ήμουν 40 ετών– και με έβλεπα και σ’ αυτές που κάναμε για το Hello!. Ξέρω πως θα ακουστεί γελοίο, αλλά μου αρέσω πιο πολύ τώρα. (γέλια)
Ανέφερες νομικά θέματα. Δεν έχουν εξομαλυνθεί τα πράγματα;
Μετά από μια πτώχευση, τα νομικά θέματα «σέρνονται» κατά μέσο όρο για δέκα περίπου χρόνια. Δυστυχώς, υπάρχει ακόμη ένα μικρό μέλλον.
Πέρα από την εκπομπή σου στον Alpha (κάθε Τρίτη, 23:45), κάνεις ένα νέο ξεκίνημα με το site που ετοιμάζεις για την DPG (www.ratpack.gr).
Ένα αντρικό μέσο. Οι άντρες είναι πλέον καταπιεσμένα όντα, όπως παλιά ο γυναίκες. Τώρα φτάσαμε στο ακριβώς αντίθετο άκρο. Κυκλοφορώντας ελεύθερος μετά από 18 χρόνια δέσμευσης, παρατηρώ σημαντικές αλλαγές στις σχέσεις ανδρών και γυναικών. Οι γυναίκες πήραν τεράστια φόρα από την επαγγελματική και οικονομική τους ανεξαρτησία, αλλά δεν πάτησαν πουθενά φρένο, με αποτέλεσμα να έχουν χάσει ένα μεγάλο κομμάτι της θηλυκότητάς τους, του να βλέπουν τον άντρα ως κυνηγό, να τον θαυμάζουν. Χάσαμε το ρόλο μας. Αλλά και τα μίντια το υποβοηθούν.
Τι εννοείς;
Στα μίντια έχουμε δύο φαινόμενα. Από τη μια έχει ενσκήψει ξαφνικά η πολιτική ορθότητα, και μάλιστα από τα αριστερά, οπότε όλοι έχουν δίκιο σ’ αυτό τον τόπο. Δε δέχομαι ότι μια μειονότητα μπορεί να επιβάλει τους κανόνες. Αγαπάω τους ξένους για παράδειγμα, μας γέννησε ο ίδιος Θεός, αλλά δεν μπορώ να δεχτώ συμπεριφορές που καταπατούν το ελληνικό δίκαιο ή τα ήθη και τα έθιμά μου. Εννοώ πως, εάν εγώ φιλούσα την κοπέλα μου στο Πακιστάν στη μέση του δρόμου, τώρα θα ήμασταν πυροβολημένοι. Εάν δύο gay έκαναν κάτι παρόμοιο στο Αφγανιστάν, θα ήταν κρεμασμένοι με κομμένα κεφάλια. Όποιος είναι στην Ελλάδα, λοιπόν, είτε Γάλλος είτε Αμερικανός είτε Νιγηριανός, πρέπει να ζει μέσα σ’ αυτούς τους νόμους. Και από την άλλη, η τηλεόραση είναι πια γυναικεία. Πουλάει μόνο γυναικεία προϊόντα. Υπάρχει ένα τόσο μεγάλο γλύψιμο στο «δίκαιο» της γυναίκας, που ο άντρας φαντάζει ως ο κακός λύκος.
Νιώθεις ευνουχισμένος;
Εγώ όχι, γιατί αυτά τα γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια. Αλλά δες πώς αντιμετωπίστηκε το θέμα Τζολί-Πιτ. Η πρώτη αντίδραση σε όλο τον πλανήτη είναι ότι αυτός ήταν βίαιος, χτυπούσε τα παιδιά, έπινε, έκανε χρήση ναρκωτικών, μόνο ληστείες δεν έκανε. Όλα τα κακά της μοίρας τα κουβαλούσε ο Πιτ. Και η καημένη η πρέσβειρα δεν έφταιγε σε τίποτε. Για το ότι τα παιδιά της δεν πήγαιναν στο σχολείο, δεν έφταιγε η μάνα, αλλά ο πατέρας. Εγώ λέω ότι φταίει η μάνα. Όταν μου έλεγε η Τζένη θα γίνει αυτό με τα παιδιά, γινόταν και τέλος. Στο σπίτι άρχοντας είναι η γυναίκα. Μια γυναίκα που έχει μόνιμα πάνω της ένα μαύρο σύννεφο σαν φιγούρα κόμικ και ζυγίζει 45 κιλά, προφανώς κουβαλάει προβλήματα. Κι όμως, όλες τάχθηκαν με την Αντζελίνα. «Όλες είμαστε Αντζελίνες» – άσε μας, καημένη μου! Είναι κωμωδία να φταίνε για όλα οι άντρες. Στο site, λοιπόν, οι άντρες θα αυτοσαρκαζόμαστε, θα «κράζουμε» με αγάπη τις γυναίκες, διότι χωρίς αυτές δε ζούμε. Τις αγαπάμε, δεν είμαστε μισογύνηδες, όπως κατηγορήθηκα στο παρελθόν. Και επίσης, ας ζήσουμε την κρίση και τη φτώχεια με στυλ και όχι με μιζέρια. Το well-being δεν είναι μόνο γυναικεία υπόθεση. Ακόμη και μέσα στην κρίση, με τα λεφτά που μπορούμε, πρέπει να τρώμε και να ντυνόμαστε καλά, να ζούμε όσο καλύτερα γίνεται.
Ποια είναι η στιγμή που περιμένεις μέσα στην εβδομάδα;
Παρασκευή, 20:30. Έρχεται ο Μάξιμος. Μπαίνει στο σπίτι και τα ισοπεδώνει όλα. Κάθε σαββατοκύριακο το περνάμε μαζί κι αυτό είναι προς τιμήν της Τζένης, γιατί δεν κάναμε το κλασικό μοντέλο να τον έχω κάθε 15 ημέρες. Καταλαβαίνει πως ο Μάξιμος έχει ανάγκη από το αντρικό πρότυπο του μπαμπά του. Α, και επειδή μιλούσαμε πριν για άντρες και γυναίκες, και εγώ και η Τζένη βλέπουμε ότι ένα αγόρι είναι πιο ευαίσθητο, αγαθό και γλυκό από ένα κορίτσι σε αυτή την ηλικία.
Τι ονειρεύεσαι για τον Μάξιμο;
Να γίνει ένας αξιόλογος άνθρωπος, να μάθει γράμματα και μετά να διαλέξει πού θέλει να σπουδάσει και να ζήσει. Εγώ, σπουδάζοντας και δουλεύοντας 10 χρόνια στο εξωτερικό, πιστεύω ότι «ξεβλάχεψα», ένιωσα πολίτης του κόσμου και όταν γύρισα ήμουν άλλος άνθρωπος. Το 2016 τα παιδιά έχουν εικόνες απ’ όλο τον πλανήτη και σ’ αυτόν ανήκουν, όχι μόνο στην Ελλάδα.
Θα έφευγες και τώρα, δηλαδή;
Ειδικά τώρα, ναι. Αν είχα τις 500 χιλιάδες δολάρια που χρειάζονται για να πάρεις την αμερικάνικη πράσινη κάρτα, θα έφευγα. Η Αμερική πια είναι η νέα Ρώμη, το κέντρο των πάντων. Μου προέκυψε αυτή η περίπτωση το 2000, αλλά τελευταία στιγμή κόλλησα. Σήμερα το κοινωνικό κλίμα στην Ελλάδα είναι τοξικό.
Δεν είναι, όμως, ευοίωνο το γεγονός ότι οι άνθρωποι συνεχίζουν να σε εμπιστεύονται επαγγελματικά;
Δεν γκρινιάζω γι’ αυτό. Είμαι ευγνώμων για τον τρόπο με τον οποίο με αντιμετώπισαν οι Έλληνες μέχρι σήμερα. Αναγνώρισαν τη δουλειά μου, αγόρασαν τα περιοδικά μου, άκουσαν τους ραδιοφωνικούς σταθμούς μου, με βλέπουν στην τηλεόραση. Αυτά που λέω δεν αφορούν τους Έλληνες, αλλά το περιβάλλον στο οποίο ζούμε και στο οποίο δυστυχούν όλοι οι Έλληνες. Θα ήθελα να βρίσκομαι σε μια χώρα όπως η Αμερική, στην οποία όποιος δημιουργεί αναγνωρίζεται και οι άλλοι τον μιμούνται και γίνεται role model. Δε θεωρείται απολωλός πρόβατο. Οι Αμερικάνοι δεν έχουν μιζέρια και φθόνο. Ο φθόνος είναι ελληνική λέξη, που δε μεταφράζεται. Τον έζησα το φθόνο και το μίσος όταν έπεσα. Εμένα μ’ αρέσει να θαυμάζω τους ανθρώπους.
Ποιους θαυμάζεις;
Στην Ελλάδα, πλέον, κυρίως αθλητές, όπως τον Γιώργο Πρίντεζη. Εξαιρετικό ήθος, όμορφο παιδί, ο καλύτερος παίκτης, χωρίς έπαρση, με χιούμορ, έχει ωραίες γυναίκες, σεμνός, ακούει τη μουσική του, έχει τα τατουάζ του. Μια χαρά σε όλα του. Μόνο στους αθλητές μπορείς να βρεις υγεία στην Ελλάδα, όπως ο Βασίλης Σπανούλης ή ο Δημήτρης Διαμαντίδης, παρόλο που είναι Παναθηναϊκός. Θαυμάζω τον Σπύρο Γιαννιώτη, που παρά την ηλικία του το πάλεψε και στην τελευταία εμφάνισή του έκανε το καλύτερό του, την Άννα Κορακάκη, την Κατερίνα Στεφανίδη.
Στο μυαλό μας δεν μπορούμε να σε έχουμε ως single. Σωστά;
Είμαι όμως! Προφανώς και δεν ήμουν όλο αυτό το διάστημα μόνος. Είχα μια σχέση για κάποια συγκεκριμένη περίοδο, αλλά είμαι μόνος, χωρίς μια γυναίκα στο πλευρό μου. Εγώ δεν έκανα πάρτι που χώρισα. Βλέπω άλλους μόλις χωρίζουν να ξεσαλώνουν και καλά κάνουν. Πέρασα από τη φάση του νταουνιάσματος και της αποχής, μετά έστρωσα λιγάκι, έκανα μια σχέση για ένα χρονικό διάστημα και τώρα είμαι μόνος μου. Και, όχι, δεν είναι προτεραιότητά μου το σεξ. Δεν ξέρω, μπορεί να μου ξανάρθει η όρεξη. Έτσι μου είπε χθες ένας ομοιοπαθής, ότι σου ξανάρχεται. (γέλια)
Υπάρχουν άνθρωποι που σου λένε πως θα σε ήθελαν και σήμερα μαζί με την Τζένη;
Πάρα πολλοί. Μου το λένε και μου το γράφουν και στο Instagram. Αισθάνομαι περήφανος που δώσαμε μια ωραία εικόνα ως ζευγάρι.
Θα μπορούσες να σε ξαναδείς με την Τζένη;
Υπό συνθήκες, ναι. Είμαστε τόσο κοντά λόγω των παιδιών και είναι η πρώτη που μαθαίνει είτε για τη δουλειά είτε για τα προβλήματά μου. Δεν έχουμε αποξενωθεί. Ποτέ δεν ξέρεις, αν και, όπως λένε, η ιστορία επαναλαμβάνεται, είτε ως κωμωδία είτε ως τραγωδία. Από την άλλη, βέβαια, θα μπορούσαμε να κάνουμε όπως ο Ρίτσαρντ Μπάρτον και η Λιζ Τέιλορ, να παντρευτούμε δυο-τρεις φορές. (γέλια)
Τι κρατάς από την Τζένη;
Όπως έλεγε και η ίδια, πιστεύω πως είχαμε μια καρμική σχέση. Για μένα ήταν η αρχή των πάντων σε μια φάση της ζωής μου που έπρεπε να αλλάξω. Δε θα έμενα εργένης μέχρι τα γεράματα. Είναι απλό, η Τζένη με έκανε καλύτερο άνθρωπο. Πριν ήμουν αδέσποτο. Γι’ αυτό μου αρέσει η ατάκα του Τζακ Νίκολσον στην ταινία «Καλύτερα δε Γίνεται», καθώς εγώ το είχα ζήσει.
Πληγώνεται πολύ ένας άντρας όταν βλέπει τη γυναίκα της ζωής του με κάποιον άλλο;
Το πληγώνεται είναι βαριά κουβέντα. Χαλιέσαι, αλλά για λίγο. Είναι μια νορμάλ διαδικασία μετά από δύο χρόνια πραγματικού χωρισμού. Δεν είναι άρρωστη η γυναίκα. Τι έπρεπε να κάνει, δηλαδή; Αυτό που έκανα κι εγώ. Έτσι γίνεται. Εγώ αυτό που κρατάω είναι το πώς ήταν η Τζένη δίπλα μου 18 χρόνια.
Για ποιο πράγμα έχεις μετανιώσει;
Το πιο μεγάλο λάθος που έκανα στη ζωή μου και δε μου το συγχωρώ είναι ότι πίστεψα πως το «μαγαζί» μου θα σωζόταν. Το πίστεψα. Όλα τα μαγαζιά φαλίρισαν, τελικά, εκτός από εκείνα που χρωστάνε 200 εκατομμύρια και είχαν πολιτικού τύπου δάνεια. Δεν ανήκα σ’ αυτή την κατηγορία και έδωσα ό,τι είχα, χρήματα και σπίτια, για να σώσω τη δουλειά μου. Ήταν έγκλημα αυτό που έκανα, γιατί τα στέρησα από τα παιδιά μου, αλλά κι από τον εαυτό μου. Έπρεπε να είχα κλείσει την εταιρεία ένα έως ενάμιση χρόνο νωρίτερα, οπότε και όλους θα τους είχα πληρώσει και θα είχα μείνει και με λεφτά. Εγώ επέμεινα στη σωτηρία μέχρι τελευταίας ρανίδας του αίματός μου, τα έβαλα όλα, σπίτι και λεφτά, και τελικά πού κατέληξα; Να με κυνηγάνε σαν σκύλο. Οι μισθοί και τα λεφτά που έδωσα σε αυτό το χρονικό διάστημα ήταν διπλάσια από τις αποζημιώσεις και τα απαιτούμενα! Έπρεπε να είχα καταλάβει πως η κατανάλωση μειώθηκε σημαντικά και η διαφήμιση θα ήταν στο μηδέν. Μέσα σ’ εκείνη τη χρονιά που το πάλευα, χάθηκαν 20 με 30 εκατομμύρια, ό,τι είχα και δεν είχα, κινητά και ακίνητα.
Μετά την τηλεοπτική σου συνάντηση με την Ελένη, αποκαταστάθηκε η σχέση σας;
Έχω κουραστεί να μιλάω για τη σχέση μου με την Ελένη. Δεν είναι για μένα από τα σημαντικότερα θέματα της ζωής μου. Καταρχήν, την είχα δει και πέρυσι μέσα στο πλατό της και χαιρετηθήκαμε, αλλά συναντηθήκαμε και στην πρεμιέρα της ταινίας του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, όπου και μιλήσαμε και φωτογραφηθήκαμε μαζί. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε τη φιλία μας από εκεί που την αφήσαμε, γιατί απλά κάνουμε διαφορετικές ζωές. Όταν τα ζευγάρια χωρίζουν και έχουν νέους συντρόφους, δε γίνεται. Είμαι παλαιάς κοπής. Τη συμπαθώ, είναι γάτα, αλλά δεν υπάρχει στη ζωή μου ούτε κι εγώ στη δική της σαν παρέα. Με συγκινεί το πόσο καλό προϊόν είναι και όλοι οι διαφημιζόμενοι ποντάρουν επάνω της. Τη ζηλεύω σ’ αυτό. Αλλά ως εκεί. Η Ελένη έχει τον Μάκη κι εγώ τον Μάξιμο. (γέλια) Αντίθετα, κάνω παρέα με τον Γιάννη Λάτσιο. Βλεπόμαστε πολύ συχνά και βγαίνουμε και μαζί με τα παιδάκια μας. Ο Άγγελος είναι εκπληκτικό αντράκι.
Είσαι υπερήφανος για τα κορίτσια σου, την Αμαλία και την Αλεξάνδρα;
Πάρα πολύ. Χωρίς να μας έχουν κουράσει, είναι πολύ καλές μαθήτριες. Επίσης, δε βλέπουν καθόλου εμένα και την Τζένη στην τηλεόραση, εκτός από καμιά φορά, για να μας πουν μια ιδέα τους. Μας σνομπάρουν, δεν είναι κολλημένες. Τις βρίσκω κούκλες, όπως όλοι οι γονείς τα παιδιά τους, και στους στόχους τους –προσωπικούς και εκπαιδευτικούς–, τα έχουν καταφέρει με τον καλύτερο τρόπο. Όλοι μου λένε πως είναι κορίτσια χαμηλού προφίλ, που δεν παρουσιάζονται ως κόρες μου. Ακόμη και στα κλαμπ τους έλεγα να λένε ότι είναι οι κόρες μου στους πορτιέρηδες και δεν το έκαναν, προτιμώντας να φάνε ακόμη και πόρτα.
Γιατί δεν ευοδώθηκε η συνεργασία σου με το ραδιόφωνο του «Ε»;
Δεν έγινε το ραδιόφωνο, παίζει μόνο μουσική, αλλά θεωρώ ότι συνδέεται με το θέμα των τηλεοπτικών αδειών, καθώς υπάρχει αναστολή δραστηριοτήτων.
Πέρυσι ήσουν απέναντι από τον Γρηγόρη Αρναούτογλου. Φέτος άλλαξε ημέρα προβολής το σόου σου.
Ήταν απόφαση του καναλιού, αλλά με τον Γρηγόρη δεν κάνουμε το ίδιο πράγμα, παρότι κάνουμε παρόμοια εκπομπή. Άλλο ο Αρναούτογλου και άλλο εγώ. Διαφορετικές εκπομπές, άλλη διεκπεραίωση των ανθρώπων και εμφανής διαφορά στην επιλογή των καλεσμένων. Άλλοι πάνε πιο πολύ στον Γρηγόρη και άλλοι σε μένα. Φέτος δε συμπίπτουμε, γιατί το κανάλι ρύθμισε τη ζώνη του μ’ ένα νεανικό σίριαλ, την «Ελληνοφρένεια» και την εκπομπή μου, ένα νεανικό talk show. (γέλια) Να σου πω κάτι να γελάσεις; Η νονά μου θα με έβγαζε Γρηγόρη και τότε πετάχτηκε η μάνα μου, που δεν της άρεσε καθόλου το όνομα, και είπε πως είδε στον ύπνο της τον Άγιο Πέτρο. Έτσι αλλάξαμε νονά και ονομάστηκα Πέτρος. Σκέψου τι θα έλεγαν: «Ο Γρηγόρης Κωστόπουλος απέναντι από τον Γρηγόρη Αρναούτογλου. Ποιος πάει πιο γρήγορα;». (γέλια)
Ευχαριστούμε το «Brooks Brothers» στο Golden Hall, Λ. Κηφισιάς 37Α, Μαρούσι τηλ. 211 1814380, για την ευγενική φιλοξενία.
