Η σπουδαία τραγουδίστρια φωτογραφίζεται για πρώτη φοράε την κόρη της και εξομολογούνται τις αλήθεις τους στο Hello!
Του Γιάννη Βίτσα
Η φωνή της με το χαρακτηριστικό μέταλλο, αναλλοίωτη μέσα στο χρόνο, έχει τη δύναμη να ξυπνά μνήμες στους παλαιότερους και να δημιουργεί προσδοκίες στους νεότερους για μια νέα εμφάνισή της – ζωντανή ή δισκογραφική. Η Ελπίδα είναι συνειδητά παρούσα-απούσα, πάντα ωστόσο με τη φλόγα της μουσικής να καίει μέσα της. Με την κόρη της στο πλευρό της, το ομολογεί: θέλει να δουλέψει ξανά, παρά το καθόλου ευχάριστο σκηνικό που έχει δημιουργηθεί στο χώρο.
Μετράτε 46 χρόνια πορείας στην ελληνική μουσική σκηνή. Τι κρατάτε περισσότερο απ’ όσα έχετε βιώσει μέσα σ’ αυτά τα χρόνια;
ΕΛΠΙΔΑ: Τα πάντα! Δεν έχω πετάξει τίποτα από τη ζωή μου. Είμαι περήφανη και χαρούμενη τόσο για τις προσωπικές όσο και για τις επαγγελματικές επιλογές μου. Το μεγαλύτερο δώρο της ζωής μου θεωρώ πως είναι η οικογένειά μου. Αγάπησα επίσης πολύ τη μουσική. Θα παραμείνει ουσιαστική λατρεία μου, μέχρι να κλείσω τα μάτια.
Νιώθω ότι αφήσατε συνειδητά σε δεύτερη μοίρα την καριέρα σας, επιλέγοντας ν’ αφοσιωθείτε στην οικογένειά σας.
Ε.: Μου είχε λείψει η οικογένειά μου. Όταν γέννησα τα παιδιά μου, ασχολούμουν ενεργά με τη μουσική. Κάποια στιγμή αισθάνθηκα πως είχα χάσει πράγματα. Είχαν κι εκείνα περισσότερη ανάγκη να σταθώ δίπλα τους, στις σπουδές αλλά και στις μετέπειτα επιλογές τους. Το έπραξα ενσυνείδητα, με τεράστια αγάπη και χαρά. Θεωρώ παραλλήλως ότι συνέβαλε στην απόφασή μου αυτή και το ότι είχα κουραστεί από το επάγγελμα.
Τι σας κούρασε;
Ε.: Ο τρόπος που γίνονταν όλα. Όταν ξεκίνησα, στις αρχές της δεκαετίας του ’70, ήταν πολύ διαφορετική η νύχτα, ο τρόπος διασκέδασης, οι εταιρείες, η δισκογραφία γενικότερα. Κατά τη διάρκεια των ετών τα πράγματα άλλαξαν άρδην. Δε μου πήγαινε το νέο σύστημα. Μέτρησε στην απόφασή μου να αποστασιοποιηθώ.
Προδοθήκατε στη δουλειά σας;
Ε.: Πάρα πολλές φορές.
Επενδύσατε συναισθηματικά σε ανθρώπους που δεν άξιζαν;
Ε.: Δεν είχα πολλούς φίλους στη δουλειά. Οι ουσιαστικοί μου φίλοι από το χώρο μετρούνται στα τρία δάχτυλα. Αισθανόμουν ανταγωνισμό, αλλά δεν ανταγωνίστηκα ποτέ κανέναν κατά τη διάρκεια της πορείας μου. Θεωρούσα πάντοτε πως η υγιής άμιλλα συμβάλλει στη μεγαλύτερη πρόοδο.
Η χειρότερη συμπεριφορά που αντιμετωπίσατε;
Ε.: Δε θέλω να παραπονιέμαι, γιατί ήμουν ευλογημένη. Πέρασα καλά. Απλώς, υπήρξαν και άνθρωποι που με πίκραναν πολύ. Ανήκουν πια στο παρελθόν. Έχουν περάσει πολλά χρόνια. Είναι περασμένα ξεχασμένα. Έχουν γίνει όμως εις βάρος μου πολλά εγκλήματα.
Αντιμετωπίζατε πάντοτε με στωικότητα τις δύσκολες στιγμές;
Ε.: Ναι. Ήμουν πάντοτε αισιόδοξη, χαρούμενη και χαμογελαστή. Πολλές φορές με θεωρούσαν αφελή. Δεν υπήρξα αφελής, αλλά καλοπροαίρετη.
Τα τελευταία 17 χρόνια, κι ενώ είχατε κάνει comeback με τα Ημισκούμπρια, σιωπήσατε ξανά.
Ε.: Ναι. Είχα κάνει πρόταση σε δύο δισκογραφικές εταιρείες για μια εκπληκτική δουλειά που επιθυμούσα να κάνω και την είδα να γίνεται με άλλους. Είπα: «Ε, όχι! Μια χαρά είμαι στο σπίτι. Η φωνή μου δεν έχει διαφοροποιηθεί. Όποτε θέλω, ξανατραγουδάω».
Συμμετείχατε, βεβαίως, το 2010, στο «Just The Two Of Us».
Ε.: Μ’ άρεσε πολύ αυτή η εμπειρία. Την ευχαριστήθηκα. Δεν έφυγα από το προσκήνιο ποτέ, απλά δε δούλευα τη νύχτα και δε δισκογραφούσα.
Σας λείπουν;
Ε.: Η νύχτα καθόλου, η δισκογραφία ναι. Δε θέλω να το κρύψω. Ήμουν πάντοτε άνθρωπος της δημιουργίας. Οτιδήποτε, το έβλεπα μέσα από τη δημιουργία.
Έχετε ανάγκη να κάνετε ένα δίσκο σήμερα;
Ε.: Ναι. Έχω την επιθυμία και τη δυνατότητα να κάνω έναν καλό δίσκο, γιατί και φωνητικά είμαι σε πολύ καλή κατάσταση.
Έχετε έρθει σε επαφή με ανθρώπους του χώρου προκειμένου να υλοποιήσετε την επιθυμία σας;
Ε.: Όχι. Πιστεύω ότι θεωρούν ότι δε μ’ ενδιαφέρει. Ίσως, επειδή ψιλοπάχυνα, ψιλοπαραιτήθηκα.
Δε θεωρώ ότι παραιτηθήκατε. Τόσο η προσωπικότητα όσο και η φωνή σας δεν έχουν αλλάξει.
Ε.: Χαίρομαι πολύ και σ’ ευχαριστώ. Το ίδιο λαμβάνω και από τον κόσμο. Οι άνθρωποι της δουλειάς σκέφτονται διαφορετικά από το κοινό. Πολλές φορές δεν πιάνουν τον παλμό του. Άλλους αγαπά ο κόσμος και άλλους προβάλουν. Το έχω διαπιστώσει.
Τώρα πλέον, που είμαι έξω από το κύκλωμα, το βλέπω ξεκάθαρα.
Με την Ήρα έχετε μια μοναδική σχέση. Τι αγαπάς στη μητέρα σου Ήρα;
ΗΡΑ ΚΑΤΣΑΝΤΩΝΗ: Αγαπώ τη δύναμη και την καλοσύνη της. Η προσωπικότητά της αποτελεί πηγή έμπνευσης για μένα.
Αισθανόσουν από τα παιδικά σου χρόνια το πέπλο προστασίας της; Ένιωθες ότι αποτελεί το «κλειδί» στη λύση των προβλημάτων σου;
Η.Κ.: Επειδή έχω δουλέψει πολύ με τον εαυτό μου, δε θα έλεγα ότι την αντιμετωπίζω ως το «κλειδί» στη λύση τυχόν προβλημάτων μου. Γνωρίζω, όμως, ότι έχω έναν άνθρωπο πάντοτε δίπλα μου, που είναι στήριγμά μου. Τα πιο σοβαρά μου προβλήματα θα τα συζητήσω με τη μητέρα μου, χωρίς όμως να είμαι εξαρτημένη από εκείνη.
Ανέφερες πως έχεις δουλέψει με τον εαυτό σου. Έχεις κάνει ψυχοθεραπεία;
Η.Κ.: Έχω κάνει αυτογνωσία. Θεωρώ πως είναι πολύ σημαντικό να κάνουμε βουτιά στον εαυτό μας. Είχα ανάγκη να με ανακαλύψω ουσιαστικά και σε βάθος. Μόνο μ’ αυτό τον τρόπο γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος και, αν θέλεις, δεν επηρεάζεσαι από το περιβάλλον σου.
Επηρεαζόσουν;
Η.Κ.: Πολλές φορές. Δε με βοηθούσε να αισθάνομαι καλά και αποφάσισα να βρω η ίδια τη δύναμή μου. Βλέπεις τα πράγματα πολύ διαφορετικά όταν κοιτάς μέσα σου.
Πόσο καιρό έκανες θεραπεία;
Η.Κ.: Η αυτογνωσία δεν τελειώνει ποτέ.
Σε τι σε βοήθησε;
Η.Κ.: Πατάω στα πόδια μου καλύτερα, έχω περισσότερη αυτοπεποίθηση, πιστεύω στη δύναμη και την αξία μου.
Ε.: Υπήρξα υπερπροστατευτική μητέρα.
Έτυχε να κάνετε από κοινού αυτογνωσία;
Ε.: Ναι. Κάναμε επί ένα χρόνο. Έπειτα, κάθε μία συνέχισε προσωπικά.
Πόσο καιρό κάνατε εσείς θεραπεία;
Ε.: Οκτώ χρόνια.
Τι σας προσέφερε;
Ε.: Με βοήθησε στο να είμαι καλά, να χαμογελάω, να ενδιαφέρομαι, αλλά να μην παρεμβαίνω στη ζωή των ανθρώπων μου. Δείχνω το ενδιαφέρον μου, αλλά αφήνω τον άλλο να επιλέξει μόνος του ό,τι θέλει να πράξει.
Συνεχίζετε να κάνετε αυτογνωσία;
Ε.: Όχι. Δε σκοπεύω να πεθάνω κάνοντας αυτογνωσία. (γέλια) Σίγουρα, πάντως, θα πρότεινα τη μέθοδο σε όλους τους νέους ανθρώπους.
Τι μάθατε για τον εαυτό σας;
Ε.: Τα πάντα. Πρώτα απ’ όλα, είχα ανασφάλειες που ξεπέρασα.
Τι ανασφάλειες;
Ε.: Διάφορες. Είχα ανασφάλεια, λόγου χάρη, για το αν έπραξα τα πάντα σωστά αναφορικά με τα παιδιά μου.
Η.Κ.: Πιστεύω πώς όλος ο κόσμος έχει ανασφάλειες, είτε το παραδέχεται είτε όχι. Απλώς, θεωρώ πως οι περισσότεροι φοβούνται να το αποδεχτούν.
Αισθανθήκατε ποτέ ότι ένιωσαν πίεση τα παιδιά σας εξαιτίας της έντονης προσωπικότητάς σας;
Ε.: Βεβαίως ένιωσα ότι αισθάνθηκαν πίεση τα παιδιά μου. Δεν το επεδίωξα ποτέ. Χωρίς να το θέλω, η δική μου προσωπικότητα, αλλά και η αναγνωρισιμότητα, έπαιξαν ρόλο.
Η.Κ.: Τόσο εγώ όσο και ο αδελφός μου, ο Στέφανος, πιεστήκαμε. Δεν είναι εύκολο να μεγαλώνεις μ’ έναν άνθρωπο που έχει τόσο δυνατή προσωπικότητα. Πρέπει να βρεις τον εαυτό σου για να μπορέσεις να σταθείς αυτόνομα δίπλα του.
Ήρα, επιλέξατε με το σύζυγό σου να χωρίσετε. Πώς ήταν η εμπειρία του γάμου και θα σκεφτόσουν να ξαναπαντρευτείς;
Η.Κ.: Έχω μάθει να μη λέω «ποτέ». Είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο. Δεν είναι προτεραιότητά μου, βέβαια. Θα ήθελα κάποια στιγμή να δημιουργήσω οικογένεια. Αν βρω τον κατάλληλο άνθρωπο, θα το πράξω. Μ’ άρεσε η εμπειρία του γάμου. Το ότι δε μας βγήκε, δεν υπήρξε κατασταλτικός παράγοντας. Έχουμε πολύ καλές σχέσεις με τον πρώην άνδρα μου.
Ήταν σοκαριστικός για σένα ο χωρισμός;
Η.Κ.: Δεν ήταν εύκολο να τον ξεπεράσω. Όταν ολοκληρώνεται μια σχέση, είτε είσαι παντρεμένος είτε όχι, βιώνεις ένα σοκ. Με δυνάμωσε, όμως, ως άνθρωπο. Θεωρώ πώς όλα τα δύσκολα που αντιμετωπίζουμε μας κάνουν ουσιαστικά δυνατούς.
Με τι ασχολείσαι;
Η.Κ.:Έχω δύο μαγαζιά με παιδικά ρούχα. Μέσα στα χρόνια, κι επειδή αγαπώ πολύ αυτήν τη δουλειά, αποφάσισα να κάνω το επόμενο βήμα. Ετοιμάζω την προσωπική μου συλλογή παιδικών ρούχων και θεωρώ πως στο τέλος της χρονιάς θα έχει ολοκληρωθεί.
Θέλεις να κάνεις παιδιά;
Η.Κ.: Ναι, επιθυμώ πολύ να κάνω παιδιά.
Αφήνεσαι στο συναίσθημα;
Η.Κ.: Λειτουργώ μόνο με το συναίσθημα και την καρδιά. Σιγά-σιγά έχω αρχίσει να βάζω και τη λογική στο δρόμο μου. Θεωρώ πως απαιτείται η ισορροπία.
Εσείς λειτουργούσατε με το συναίσθημα;
Ε.: Πολύ. Βέβαια, ωριμάζοντας, έβαλα και τη λογική στη ζωή μου. Πλέον είναι μοιρασμένα συναίσθημα και λογική, με το πρώτο πάντοτε να με ακουμπά περισσότερο.
Η πιο δύσκολη στιγμή στη ζωή σας;
Ε.: Συγκλονίστηκα όταν έχασα τον πατέρα μου. Αισθάνθηκα σαν δένδρο που πέφτουν τα φύλλα του. Πέρασα γερή κατάθλιψη, τουλάχιστον για έξι μήνες. Ήταν πολύ δύσκολο. Παρότι είχα δημιουργήσει δική μου οικογένεια, ένιωσα να φεύγει το στήριγμά μου, να χάνεται η γη κάτω από τα πόδια μου. Είχα ιδιαίτερη σχέση με τον μπαμπά μου, πολύ δυνατή και ουσιαστική. Ο χαμός ανθρώπων που αγαπώ με επηρεάζει καταλυτικά.
Τι αγαπάτε στο γιο σας;
Ε.: Ο Στέφανος είναι ένα πολύ γλυκό, δυνατό, ψαγμένο παιδί, που θα μπορούσε να έχει λαμπρό μέλλον με τις σπουδές που έχει κάνει, δυστυχώς όμως η τρέχουσα κοινωνική και πολιτική κατάσταση δεν ενθαρρύνει τα παιδιά που έχουν επενδύσει σπουδάζοντας να ολοκληρώσουν τα όνειρά τους. Εύχομαι τόσο στο γιο μου όσο και σε κάθε παιδί να καταφέρει να βρει το δρόμο που του αξίζει.
Με το σύζυγό σας είστε μαζί 41 χρόνια, 37 εκ των οποίων παντρεμένοι. Ποιο είναι το μυστικό της διάρκειας μιας σχέσης και ενός γάμου;
Ε.: Το μυστικό είναι ο σεβασμός και η αγάπη.
Περάσατε ποτέ κρίση στο γάμο σας;
Ε.: Δεν υπάρχει ζευγάρι που να μην έχει περάσει έστω και μια μικρή κρίση στη σχέση του. Όμως, δε φτάσαμε ποτέ στο σημείο να πούμε ότι χωρίζουμε.
Να υπενθυμίσουμε ότι επιστρέφετε μουσικά, αφού ετοιμάζετε μια σειρά live εμφανίσεων.
Ε.: Σύντομα, μαζί με τον Δάκη και τον Κώστα Χατζή, θα εμφανιστούμε σε μουσική σκηνή της Αθήνας. Χαίρομαι πολύ, γιατί είναι δυο καλλιτέχνες που εκτιμώ, αγαπώ και σέβομαι.
Επιμέλεια: Χρήστος Αλεξανδρόπουλος
Μακιγιάζ – χτένισμα: Effi Rammones (D-Tales)
Ευχαριστούμε το «Cocomat Hotel Athens», Πατριάρχου Ιωακείμ 36, Κολωνακι, τηλ. 210 7230000, www.cocomatathens.com, για την ευγενική φιλοξενία.
