Την ερωτεύτηκε προτού την αντικρίσει, ακούγοντας τη φωνή της. Εκείνη, στο πρόσωπό του συνάντησε ευγένεια, κατανόηση και στήριξη. To πάθος τους για τη μουσική τούς έφερε κοντά και σύντομα έγιναν ζευγάρι και στη ζωή. Ποτέ δεν στάθηκαν στο ότι ο Λάρκος είναι Ελληνοκύπριος και η Hatice Τουρκοκύπρια. Πρόσφατα, ο μικρός Αρίων συμπλήρωσε το οικογενειακό κάδρο της ευτυχίας τους.
Της Κωνσταντίνας Γεωργίου
Πώς γνωριστήκατε;
Hatice: Μέσω Facebook. Προτού παντρευτώ με τον Λάρκο το 2014, ζούσα στη Γαλλία και εργαζόμουν ως τραγουδίστρια. Διασκεύαζα και ερμήνευα τραγούδια από διαφορετικές κουλτούρες, σε διάφορες γλώσσες. Αισθανόμουν ότι έπρεπε να κάνω το ίδιο και για την παραδοσιακή κυπριακή μουσική. Επιστρέφοντας στην πατρίδα μου, στα τέλη του 2013, άρχισα το ψάξιμο και αντιλήφθηκα πως χρειαζόμουν τη βοήθεια κάποιου που να την έχει προσεγγίσει εις βάθος. Ένας Τουρκοκύπριος μουσικός μού πρότεινε να επικοινωνήσω με τον Λάρκο Λαρκου.
Λάρκος: Έκανα ένα μήνα να αποδεχθώ το αίτημα φιλίας της, καθώς εκείνη την περίοδο είχα πολλά αιτήματα και δεν είχα χρόνο να κοιτάξω όλα τα προφίλ. Μάλιστα, θυμάμαι ότι μου είχε φανεί παράξενο το όνομα. Νόμιζα πως ήταν αντρικό. Υπέθεσα ότι ίσως να ήταν και ψεύτικο το προφίλ. Τελικά, μιλήσαμε, συναντηθήκαμε για καλλιτεχνικούς λόγους και το θαύμα έγινε! Βρήκαμε ο ένας τον άλλο κι αυτό είναι πολύ σπάνιο, ειδικά για τόσο ιδιόρρυθμους ανθρώπους, όπως είμαστε εμείς. Ταιριάξαμε απόλυτα. Νιώσαμε ότι γνωριζόμασταν χρόνια πριν και ενώσαμε τις μοναξιές μας. Τολμώ να πω ότι σώσαμε ο ένας τον άλλο, μιας και οι δυο βιώναμε οριακές προσωπικές καταστάσεις.
Τι σας έφερε κοντά;
Hatice: Εκτός από τη μουσική, η τρυφερότητα, το ότι καταλαβαίνει ο ένας τον άλλο, το ότι σκεφτόμαστε και αισθανόμαστε το ίδιο. Παράλληλα, σχεδιάζουμε και θέλουμε κοινά πράγματα για το μέλλον.
Λάρκος: Η Ατύς -όπως είναι το καλλιτεχνικό της και διαβάζεται το Hatice στα γαλλικά- ενδιαφερόταν για το στιλ και τις μουσικές μου αναζητήσεις. Άκουσε δείγματα από το δικοινοτικό μου συγκρότημα, την «Κυπρογένεια», μιλώντας μου με πολύ κολακευτικά λόγια. Μου έστειλε ένα διαδικτυακό δείγμα της δουλειάς της, το Atys Duo στο Reverb Nation, στο οποίο τραγουδά σε πολλές γλώσσες και κυρίως στα τσιγγάνικα. Έπαθα την πλάκα μου. Τραγουδούσε με απίστευτο πάθος και μάλιστα κάποια από τα αγαπημένα μου ξένα τραγούδια, όπως το «Cry Me Α River» και το «Ausencia». To σίγουρο είναι πως την ερωτεύτηκα κεραυνοβόλα, μόνο και μόνο από τη φωνή της.
Ποιο στοιχείο του ενός, έκανε τον άλλο να πει: «Με αυτόν τον άνθρωπο θέλω να δημιουργήσω οικογένεια»;
Λάρκος: Η φυσικότητα στη σχέση μας, καθώς και η θετική και ισχυρή προσωπικότητα της Ατύς. Είναι μια εξαιρετική καλλιτέχνις, μια σπουδαία νοικοκυρά και μια χαρισματική σύζυγος και μητέρα. Επίσης, πάντα με συγκινούσε το ότι είναι μια ανοιχτόμυαλη Ευρωπαία και συνάμα μια αυθεντική, αλλά και «εξωτική» Κύπρια!
Hatice: Με έπεισε η ευγένεια, η κατανόηση και η στήριξή του σε δύσκολες καταστάσεις. Μοιραζόμαστε όλα, μα όλα, όσα κάνουμε. Ανάμεσά μας υπάρχει απέραντος σεβασμός.
Ο ερχομός του παιδιού, σε ποιο βαθμό επηρέασε τη σχέση σας;
Hatice: Δεν άλλαξε τίποτα. Απλώς, έπρεπε να αναδιοργανώσουμε την καθημερινότητά μας. Είμαστε χαρούμενοι που βλέπουμε ότι ο Αρίων μάς έφερε πιο κοντά.
Λάρκος: Τον πρώτο μήνα μάς αναστάτωσε και είδαμε τους εαυτούς μας να φτάνουν στα όρια τους. Σχεδόν χαθήκαμε μεταξύ μας και επικεντρωθήκαμε στο μωρό. Τώρα που «έκλεισε» τις 40 μέρες, άρχισε να αλλάζει, μαζί του κι εμείς. Βρίσκουμε ξανά τους ρυθμούς μας. Μάλιστα, συνειδητοποιώ πως «μαλάκωσα» κι έγινα πιο τρυφερός. Ως εκπαιδευτικός που είμαι, με βοήθησε που απέκτησα το δικό μου παιδί. Δείχνω περισσότερη κατανόηση στα παιδιά των άλλων.
Να υποθέσω ότι ο μπέμπης ακούει από το πρωί μέχρι το βράδυ μουσική;
Hatice: Ακριβώς. Μέχρι τώρα, ξέρει όλο το κλασικό ρεπερτόριο για βιολί, όλα τα νανουρίσματα, μέχρι και σε διασκευή Μότσαρτ (γέλια). Οι αντιδράσεις του είναι απίστευτες. Άλλωστε, καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης με άκουγε καθημερινά να τραγουδώ και να παίζω βιολί.
Λάρκος: Όσο είμαι στο σχολείο, η Ατύς εξασκείται στο βιολί και στο τραγούδι, παρουσία του Αρίων. Τα απογεύματα, ακούει και τις δικές μου μουσικές που επεξεργάζομαι στο στούντιο, οπότε δεν αποκλείω να ακολουθήσει τα χνάρια μας στο μέλλον.
Πρέπει να είναι δύσκολο, όμως, να ετοιμάζετε τη νέα σας δισκογραφική δουλειά και παράλληλα να έχετε τη φροντίδα του.
Λάρκος: Εδώ και ενάμιση χρόνο, ετοιμάζουμε ένα CD με διασκευές και συνθέσεις, με βάση την κυπριακή παραδοσιακή μουσική. Σε αυτό τραγουδάμε και οι δυο, με τη συμμετοχή μουσικών από τη δικοινοτική μπάντα «Κυπρογένεια» -που ίδρυσα το 2004- καθώς και άλλους συνεργάτες, τα ονόματα των οποίων θα ανακοινωθούν με την κυκλοφορία του δίσκου. Παρόλο που βρισκόμαστε στο τελικό στάδιο, χρειαζόμαστε ακόμη χρόνο λόγω του μωρού. Κάποια τραγούδια, όμως, παίζουν ήδη στο ραδιόφωνο, όπως το «Τέσσερα τζιαι τέσσερα», το «Τηλλυρκώτισσα – Dillirga» και «Η δράτζαινα», σε δικούς μου στίχους, επηρεασμένος από την ποίηση του Βασίλη Μιχαηλίδη.
Hatice: Παρόλο που ο Αρίων έχει προτεραιότητα, προσέχουμε και την παραμικρή λεπτομέρεια. Μας αρέσει το αποτέλεσμα. Αγαπάμε το κάθε κομμάτι. Θεωρούμε ότι δώσαμε μια άλλη διάσταση στην παραδοσιακή κυπριακή μουσική
Αλήθεια, πώς αποφασίσατε να λάβετε μέρος στα δικοινοτικά βραβεία του Ιδρύματος Χατζηιωάννου, για δεύτερη συνεχή χρονιά;
Hatice: Ουσιαστικά, δεν το επιδιώξαμε. Όταν νιώσαμε πως έφτασε η κατάλληλη στιγμή να κυκλοφορήσει το CD της Κυπρογένειας, αρχίσαμε να ψάχνουμε για χορηγούς. Κάποιοι φίλοι μάς πρότειναν να κάνουμε αίτηση. Θεωρούμε τιμή μας που γνωρίσαμε τον Σερ Στέλιο Χατζηιωάννου. Είναι μια σπουδαία προσωπικότητα και τον ευχαριστούμε για την υποστήριξη στο έργο μας, αλλά και στη ζωή μας.
Λάρκος: Το βραβείο έκανε δυνατή την έκδοση της δουλειάς μας. Φαίνεται ότι τα κονδύλια για δικοινοτικές δράσεις είναι μηδαμινά και λόγω της οικονομικής δυσχέρειας, δύσκολα θα βρίσκαμε χορηγία. Παράλληλα, αποτελεί ηθική υποστήριξη και αναγνώριση του μουσικού μας project, αλλά και σημαντική ενίσχυση στο «project» της οικογένειας, καθώς η φετινή μας βράβευση είχε να κάνει με τον γάμο μας και την απόκτηση του πρώτου μας παιδιού. Παραδόξως, είναι κάτι ασυνήθιστο στην Κύπρο, μιας και καταφέραμε να μας χωρίζουν πολλά, ενώ μας ενώνουν πολύ περισσότερα.
Το ότι είσαι Ελληνοκύπριος και η Hatice Τουρκοκύπρια, δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο στη σχέση σας;
Λάρκος: Και οι δυο είμαστε Κύπριοι. Υπάρχει μια βαθύτερη επικοινωνία και μια κοινή ταυτότητα, που ανακαλύπτουμε μέσα από τις καθημερινές μας διεργασίες. Σε επίπεδο ανθρώπινων σχέσεων, ο προσδιορισμός σε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, δεν με αφορά. Θα ήταν αστείο κάτι τέτοιο να σταθεί εμπόδιο στη σχέση μας.
Hatice: Δεν έκανα την παραμικρή σκέψη σε σχέση με την καταγωγή του Λάρκου. Με ενδιέφερε μόνο ως άνθρωπος. Τα βρίσκω τόσο ανόητα αυτά τα πράγματα.
Οι δικοί σας πώς δέχθηκαν τη σχέση σας;
Hatice: Η οικογένειά μου, παρόλο που οι γονείς μου δεν ζουν, δεν χρειαζόταν να δεχτεί οτιδήποτε, καθώς σκέφτεται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που σκέφτομαι κι εγώ. Μεγάλωσα έχοντας την ειρήνη στο μυαλό και στην καρδιά μου, χωρίς μίσος για τους Ελληνοκύπριους. Όταν γνώρισα τον Λάρκο στον αδελφό μου και στον θείο μου, δεν τον σύστησα ως έναν Ελληνοκύπριο, αλλά ως τον άνδρα που ήθελα να μοιραστώ τη ζωή μου μαζί του.
Λάρκος: Η οικογένειά μου, πρόσφυγες από την Κοντέα Αμμοχώστου, πάντα ήταν θετική στην ειρηνική συμβίωση όλων των Κυπρίων. Το ότι η Ατύς είναι Τουρκοκύπρια, φαίνεται πως τους συγκινεί.
Ωστόσο, υπήρχαν φορές που ακούσατε άσχημα σχόλια από κάποιους;
Λάρκος: Πιστεύω ότι για να ακούσει κανείς άσχημα λόγια, πρέπει να βρεθεί αντιμέτωπος με μια μειοψηφία ιδιόρρυθμων ατόμων.
Hatice: Δεν καταλαβαίνω, όμως, να υπάρχουν άτομα με τέτοιο μίσος. Και αν υπάρχουν, δεν θα είχα ποτέ καμιά συναναστροφή μαζί τους.
Λάρκος: Στην περίπτωσή μας, πάντως, ισχύει το αντίθετο. Όταν μαθαίνουν την καταγωγή μας, μας συγχαίρουν. Γενικότερα, με όποιους συναναστρεφόμαστε, οι σχέσεις μας βασίζονται στον σεβασμό.
Γιατί επιλέξατε να μείνετε στις ελεύθερες περιοχές;
Hatice: Για να είμαι ειλικρινής, νιώθω πολύ καλύτερα στο νότο. Έχω γνωρίσει πραγματικά υπέροχους ανθρώπους. Μετά την επίτευξη ειρήνης, πιστεύω ότι θα αισθάνομαι το ίδιο και στον βορρά. Άλλωστε, είτε στα βόρεια, είτε στα νότια, είτε στα ανατολικά, είτε στα δυτικά, η Κύπρος είναι η πατρίδα μου.
Λάρκος: Για μένα δεν τίθεται θέμα να κατοικήσω στην κατεχόμενη Κύπρο, με τις υπάρχουσες συνθήκες. Έτσι κι αλλιώς, η Ατύς ήρθε ξανά στην Κύπρο για τον γάμο μας, μετά από δέκα χρόνια στη Γαλλία. Το σπίτι μας ήταν ήδη έτοιμο, στην περιφέρεια της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Θεωρείτε πως είστε η τρανή απόδειξη ότι τίποτα δεν χωρίζει τις δυο κοινότητες;
Hatice: Ναι, το επιβεβαιώνω κάθε μέρα που ζω με τον Λάρκο. Είμαστε ακριβώς οι ίδιοι άνθρωποι. Όσο πιο πολύ παρατηρώ τις δύο κοινότητες, δεν έχω καμιά αμφιβολία. Από το φαί μέχρι τον τρόπο ομιλίας και επικοινωνίας, οι δράσεις και οι αντιδράσεις μας είναι ακριβώς οι ίδιες.
Λάρκος: Αν το δω σαν τρίτο πρόσωπο, τότε ναι, είμαστε η απόδειξη ότι δεν είναι δυνατό να συμβαίνει κάτι στη συμβίωση μεταξύ ανθρώπων που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στο ίδιο μικρό νησί. Που ζουν το παρόν τους σμίγοντας όλο τους το είναι για να δημιουργήσουν μια οικογένεια, με αξίες και αισιοδοξία για το μέλλον.
Hatice: Δεν καταλαβαίνω πώς μας χώρισαν σε δυο μέρη, μαζί και την πανέμορφη μας χώρα, με τις ανόητες ιδέες τους. Η ειρήνη θα έρθει σε μια ενωμένη πατρίδα, με ενωμένους ανθρώπους. Σε αυτή την Κύπρο θέλω να μεγαλώσει το παιδί μου!
