Ευγνώμων, χαμογελαστός, αισιόδοξος, αυτοπροσδιορίζεται «αντισυµβατικός» και πάντα έτοιμος για όλα, ανοίγοντας απλόχερα την ψυχή του – σαν ένας κανονικός άνθρωπος.
Της Μελίνας Κολιτσοπούλου
Τρελαίνεται για τα γλυκά και για το φαγητό, αλλά δε μαγειρεύει ποτέ. «Για να καταλάβεις, τώρα που συμμετείχα στο “Blind Τaste”, μαγείρεψα για πρώτη φορά στη ζωή μου». Το ραντεβού μας με τον Πέτρο Πολυχρονίδη πραγματοποιήθηκε λίγο πριν ξεκινήσει ένα εννιάωρο γύρισμα για τον «Τροχό της Τύχης», το τηλεπαιχνίδι που παρουσιάζει στο Star για τρίτη σεζόν, και αποδείχθηκε, στην πορεία της κουβέντας, ότι δε βγαίνει σκηνοθετημένος πουθενά. Ούτε στην τηλεόραση ούτε στη ζωή.
Πώς αποφάσισες να κάνεις το δοκιμαστικό στο Star;
Δεν το αποφάσισα εγώ, άλλοι το αποφάσισαν. Έκανα τότε μια εκπομπή στον OTE TV (σ.σ. COSMOTE TV πλέον) και δεν είχα ιδέα ότι ετοιμαζόταν ο «Τροχός της Τύχης». Αλλά και να το ήξερα, δε θα πήγαινα, δεν είχε καμία σχέση με το αντικείμενό μου, το αθλητικό ρεπορτάζ. Αυτό κάνω 19 χρόνια τώρα και τα τελευταία δύο έκανα μια πολύ ωραία εκπομπή, κάτι σαν το «World Party», αλλά στα αθλητικά. Στα όρη, στα βουνά, όπου παίζεται ποδόσφαιρο, με χιούμορ. Εκεί με εντόπισαν, ενώ είχαν τελειώσει τα δοκιμαστικά, κατόπιν της παρότρυνσης ενός ηχολήπτη με τον οποίο είχαμε δουλέψει σ’ ένα ντοκιμαντέρ.
Περίμενες ότι θα γινόταν ένα τόσο μεγάλο success story;
Όχι, δεν το περίμενα. Ξεκινήσαμε απλά να κάνουμε την πρώτη σεζόν. Και να φανταστείς ότι δεν είχα αφήσει τη δουλειά μου στον OTE TV. Ήταν ένας κόσμος που δε γνώριζα, παρότι δουλεύω στην τηλεόραση από το 2000. Αλλά στο αθλητικό ρεπορτάζ, και μάλιστα σε συνδρομητικό κανάλι, απευθύνεσαι σε ειδικό κοινό, ανδρικό στη συντριπτική του πλειοψηφία, ενώ με το παιχνίδι μπαίνεις σε όλα τα σπίτια. Και νομίζω ότι οι άνδρες πρέπει να είναι μειοψηφία πλέον. Το target group μου είναι η ηλικία της μάνας μου, που είναι 59 χρόνων, και της 6χρονης κόρης μου!
Με την κόρη σου μπαίνεις και στην περιπέτεια της Α΄ Δημοτικού.
Ναι και έχουμε θέμα! Το έχω ξαναπεράσει με το γιο μου, που είναι ένας άγγελος, πολύ υπάκουο παιδί, και τώρα πάλι με την κόρη μου, η οποία δεν ακούει τίποτα και κανέναν. Τα παιδιά μου είναι τελείως διαφορετικοί χαρακτήρες. Ο γιος μου λέει πάντα αλήθεια, η κόρη μου θα σου πει ψέμματα για να ξεφύγει. Η μικρή είναι του αθλητισμού, θέλει να τρέχει, να σκαρφαλώνει, ενώ ο μεγάλος πιο εγκεφαλικός. Τον έκανα σαν τα μούτρα μου, παιδί της ποπ κουλτούρας. Φτιάχνει συλλογές, βάφει φιγούρες με πινέλο μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας, διαβάζει βιβλία… Αλλά δεν το έχει να τρέξει, να παίξει μπάλα κ.λπ. Στη μικρή δώσε πατίνι, ποδήλατο, τούμπες και πάρε της την ψυχή! Πάντως, σ’ ένα πράγμα μοιάζουν. Έχουν πάρει και τα δύο την ευφράδεια του μπαμπά τους και μιλούν ακατάπαυστα και ταυτόχρονα!
Είμαστε τρεις στο σύνολο, λοιπόν! Πού να δεις τι τραβάει η σύντροφός μου για να συνεννοηθεί μαζί μας.
Είσαι παντρεμένος;
Ήμουν. Με τη μητέρα των παιδιών μου έχουμε χωρίσει εδώ και περίπου τέσσερα χρόνια, λίγο μετά τη γέννηση της κόρης μας, και τα τελευταία δυόμισι είμαι με τη σύντροφό μου, την Κατερίνα, μένουμε μαζί. Τα παιδιά μένουν με τη μητέρα τους, γιατί το σχολείο τους είναι δίπλα στο σπίτι κι εγώ κατοικώ στη Νίκαια. Επέστρεψα εκεί που μεγάλωσα. Αλλά τα παιδιά τα βλέπω συνέχεια. Με την πρώην σύζυγό μου έχουμε καταπληκτικές σχέσεις, γνωρίζω το σύντροφό της, γνωρίζει τη σύντροφό μου, δεν έχουμε κανένα πρόβλημα μεταξύ μας. Τα παιδιά μένουν συχνά μαζί μας, στη Νίκαια. Κοίτα, για τα παιδιά τα κάνουμε όλα, αλλά οι σχέσεις μας με την πρώην σύζυγό μου δεν είναι δήθεν, για τα μάτια των παιδιών και μόνο. Είμαστε πραγματικά καλά, δόξα τω Θεώ, γιατί βλέπω πράγματα γύρω μου που με στεναχωρούν. Ήμουν τυχερός.
Προσωπικά είσαι καλά, επαγγελματικά είσαι καλά, τι άλλο να ζητήσεις;
Ναι, είμαι εξαιρετικά. Το μόνο μου πρόβλημα είναι ότι δεν μπορώ να καθίσω ούτε στιγμή. Δουλεύω τρελά και σε διάφορα projects. Εκτός από το ραδιόφωνο, που κάνω καθημερινά όλα τα χρόνια, τα τελευταία τρία είμαι στην πρωινή ζώνη του SporFm με τον Μάνο Σπανόπουλο και στην τηλεόραση. Παράλληλα, ασχολούμουν πάντα με τα μαχητικά αθλήματα, kick boxing, πυγμαχία κ.λπ., με δικές μου ιστοσελίδες. Κάποια στιγμή τις έκλεισα, για να σταθεροποιήσω την οικογένεια που δημιούργησα, αλλά τώρα τρέχω με δύο άλλα projects, πολύ μεγάλα.
Τα οποία είναι;
Έχω ανοίξει μια σχολή εκπαίδευσης Pro wrestling, όχι την ελεύθερη πάλη που γνωρίζουμε, αλλά τη σκηνοθετημένη, η οποία είχε εκλείψει από την εποχή του Σουγκλάκου. Επανέφερα τον «Τροχό», επανέφερα και το λεγόμενο κατς. Κάνω σόου κάθε ενάμισι με δύο μήνες, που πάνε καταπληκτικά, είναι sold out όλα, έχω 50 perfomers, ηθοποιούς, σκηνοθέτες. Είναι μεγάλο project, που δε μου αποφέρει χρήματα, αλλά μ’ αρέσει. Δεν μπορώ να κάθομαι, αυτό είναι το μεγάλο μου ελάττωμα. Με συμμάζεψε λίγο η Κατερίνα, η οποία κατάφερε και αφαίρεσε κάποια επαγγελματικά σχέδια από το καθημερινό πρόγραμμά μου. Το άλλο project μου αφορά επίσης μια μεγάλη μου αγάπη. Είμαι στην ομάδα οργανωτών του Athens Con, που θα πραγματοποιηθεί στις 3 και 4 Δεκεμβρίου στο κλειστό γήπεδο του Τάε Κβον Ντο. Είναι μια έκθεση για την ποπ κουλτούρα και διοργανώνεται για δεύτερη φορά στην Ελλάδα, αλλά εγώ συμμετέχω πρώτη φορά στη διοργάνωση.
Την αγαπάς την ποπ κουλτούρα;
Τρελαίνομαι! Έχω πολλές συλλογές, σε πολλά «μέτωπά» της. Στο Athens Con, όπου περιμένουμε πάνω από 15.000 επισκέπτες, θα έχουμε ταινίες, σειρές, επιτραπέζια, video games, κόμικς, επιστημονική φαντασία, μεταμφιέσεις, μοντελισμό, ό,τι μπορείς να φανταστείς. Φέρνουμε ειδικά για την έκθεση σχεδιαστές από την Disney και τη Marvel, ηθοποιό από το «Game of Thrones», τον Ευγένιο Τριβιζά και πολλούς ακόμη. Επενδυτικά είναι ρίσκο, ειδικά σε μια τόσο δύσκολη εποχή, αλλά το πιστεύω και το αγαπώ τόσο, ώστε δεν το σκέφτομαι. Πολλά από τα στοιχεία της ποπ κουλτούρας τα ενσωματώνω στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Είμαι μάλλον αντισυμβατικός και όχι συνηθισμένος παρουσιαστής. Μιλάω γρήγορα, δεν έχω καλή άρθρωση, είμαι αεικίνητος, δεν κάθομαι να τα πω να τελειώνουμε, δε διαβάζω ότο-κιού.
Δεν είσαι σκηνοθετημένος;
Όχι, δεν είμαι. Χωρίς να υπάρχει ασφάλεια. Κι εγώ ένα ρίσκο πήρα αφήνοντας τα αθλητικά για να κάνω το παιχνίδι. Ήμουν καλά στο αθλητικό ρεπορτάζ, δεν είχα μείνει ποτέ χωρίς δουλειά, ήμουν στο μεγαλύτερο συνδρομητικό κανάλι, τον OTE TV, και έκανα πράγματα που μ’ άρεσαν. Δεν αφήνει κάποιος εύκολα την ασφάλειά του. Τελικά, βρέθηκα να κάνω κάτι που μ’ αρέσει περισσότερο. Με ρωτούν αν είναι δύσκολη η τηλεόραση με τόσες ώρες που απαιτεί και η απάντησή μου είναι ναι, αλλά αυτό που έκανα πριν ήταν ακόμη πιο δύσκολο. Τώρα, τουλάχιστον, ακούω κι ένα χειροκρότημα, αμείβομαι καλύτερα και βγαίνω στο δρόμο και θυσιάζω 5 λεπτά από τη μέρα μου για να μιλήσω με κάποιον ή να βγάλω μια φωτογραφία.
Οπότε, τώρα έχεις μια αναγνώριση που δεν είχες παλαιότερα;
Στο αθλητικό ρεπορτάζ ακούς πέντε «μπράβο», αλλά επίσης αντιμετωπίζεις φτύσιμο, γροθιά, κλοτσιά, ακόμη και ξυλοδαρμό ή απειλές για τη ζωή σου ή την οικογένειά σου. Αυτός είναι ο ελληνικός αθλητισμός. Ειδικά όταν κάνεις ρεπορτάζ, στο οποίο φαίνεσαι. Ό,τι λες, πάντα θα ενοχλήσει κάποιον. Ενώ τώρα πηγαίνω σ’ ένα τηλεπαιχνίδι, είμαι πρώτη μούρη, με φροντίζουν 50 άνθρωποι στην παραγωγή για να είμαι καλά, δίνουμε στον κόσμο τρελά λεφτά κάθε μέρα, κάνω πέντε ανθρώπους ευτυχισμένους, γελάνε στα σπίτια τους, δεν ξέρω πόσες χιλιάδες άνθρωποι στο δρόμο μου λένε «Μπράβο μεγάλε, είσαι ωραίος τύπος». Πες μου τώρα εσύ, τι δεν είναι ωραίο σ’ αυτό; Τι να μ’ ενοχλεί;
Ψωνίστηκες καθόλου;
Απ’ ό,τι μου λένε οι δικοί μου άνθρωποι, όχι. Έχω τους ίδιους φίλους που είχα και πριν, δεν έκανα καινούργιους, δεν πάω σε άλλα μέρη, τα παιδιά μου πηγαίνουν στον ίδιο παιδότοπο, στο ίδιο σχολείο και στα ίδια φροντιστήρια, βλέπω κατς σ’ ένα μπαρ στο Γκάζι και σινεμά στα Village, όπως έκανα πάντα. Αν άλλαξε κάτι στη ζωή μου είναι πως, αν έπαιρνα παντελόνι με 20-30 ευρώ πριν, τώρα μπορώ να πάρω ένα των 50. Διακοπές πηγαίνω στο Αίγιο, στη Χαλκίδα και στο χωριό μου, στον Έβρο, τη Νέα Ρήσσα. Στην Ελλάδα, μόνο αν πηγαίνεις διακοπές στη Μύκονο είσαι celebrity. Σίγουρα, όμως, έχει καλυτερέψει η ζωή μου. Αν έχεις μια καλή δουλειά, μπορείς επίσης να κάνεις καλύτερη αποταμίευση, ειδικά αν είσαι συνηθισμένος ν’ αποταμιεύεις, όπως εγώ. Σε μια δύσκολη εποχή, σ’ ένα επαγγελματικό χώρο αμφίβολο –τρεις μήνες πριν δεν ήξερα αν θα υπάρχει το κανάλι– είμαι καλά και γι’ αυτό κινούμαι σοφά.
Για τον εαυτό σου τι κάνεις;
Δουλεύω. Τις ευχαριστιέμαι τις δουλειές μου. Ξέρεις πόσο καλά περνάω στον «Τροχό της Τύχης»; Στο διάλειμμα δεν πάω πουθενά, κάθομαι με τον κόσμο και γελάμε. Αυτός είμαι. Όταν με βλέπουν σοβαρό, όλοι ξέρουν ότι κάτι πάει στραβά, πολύ στραβά. Πάντα βλέπω το ποτήρι όχι απλά μισογεμάτο, αλλά ξέχειλο, να πλημμυρίζει το τραπέζι. Τόσο αισιόδοξος είμαι.
Ποιες είναι οι εμπειρίες που σ’ έχουν σημαδέψει;
Πέρα από τη γέννηση των δύο παιδιών μου, ο θάνατος της αδερφής μου, στα 33 της, πριν από τρία χρόνια. Με σημάδεψε, αλλά όχι απαραίτητα αρνητικά. Έπασχε από μια σπάνια ασθένεια και είχε γίνει πειραματόζωο. Φαντάσου ότι τώρα υπάρχει θεραπεία. Η αδερφή μου βοήθησε σ’ αυτό, γιατί πήρε όλα τα πειραματικά φάρμακα που υπήρχαν. Αυτά, όμως, της δημιούργησαν άλλα προβλήματα υγείας. Αλλά το πάλεψε για 33 χρόνια με όριο ζωής τα 3. Οι γονείς μου γνωρίζουν πώς πέρασαν αυτά τα χρόνια. Ως οικογένεια προετοιμαζόμασταν ενδόμυχα μια ολόκληρη ζωή γι’ αυτό. Και μπορεί η αδερφή μου να πάλευε με την ασθένεια, ωστόσο εμένα με προστάτευσαν όσο μπορούσαν και δε μου έλειψε τίποτα. Βέβαια, το να είσαι γονιός έχει άλλη βαρύτητα από το να είσαι αδερφός. Είμαι γονιός και το καταλαβαίνω πολύ καλά. Όταν πέθανε η αδερφή μου, άσπρισαν τα μαλλιά μου μέσα σε δύο μήνες, παράλληλα όμως άνοιξε ένας άλλος δρόμος στη ζωή μου, αυτός του να προσέχω τους γονείς μου μέσα από τη ζωή μου, μέσα από την οικογένεια που δημιούργησα, ακόμη και με την επιτυχία που έκανα, που δεν την πρόλαβε η αδερφή μου. Ξεκίνησα στον «Τροχό» λίγο μετά το θάνατό της. Όλο αυτό που έγινε μου έδωσε δύναμη κι έδωσε δύναμη και στους δικούς μου. Δύναμη και χαρά. Και είναι μάθημα το πώς αποφασίζεις να συνεχίσεις τη ζωή σου. Το κουβαλάω μέσα μου πάντα, θυμάμαι το χιούμορ της, όπως κουβαλάω και το δίδαγμα που ήταν η ίδια της η ζωή. Από καθετί κακό παίρνεις ένα δίδαγμα. Εγώ πήρα το ότι προχωράμε πιο δυνατοί, θυμόμαστε, αλλά δεν μεμψιμοιρούμε και κοιτάζουμε μπροστά.
Αυτό είναι το μότο της ζωής σου;
Εμένα το μότο μου είναι «Είμαι έτοιμος», σαν τον Μπομπ Σφουγγαράκη! Είμαι πάντα έτοιμος για όλα, αρκεί να περιλαμβάνουν καλή διάθεση. Ακόμη κι αν νομίζει κάποιος ότι είναι ανοησία, θα το κάνω!
Επιμέλεια: Χρήστος Αλεξανδρόπουλος
Grooming: Μαίρη Φακίνου
