Όσο ο Φίλιππος κάνει μια σύντομη αναδρομή στο παρελθόν, ξεσκονίζοντας παλιές αναμνήσεις, ο Άλεξ ρίχνει εμβόλιμα τις καυστικές ατάκες του, δίνοντας μια ευχάριστη νότα στη συζήτηση. Και οι δυο τους, πάντως, ισχυρίζονται πως ύστερα από 22 χρόνια φιλίας, δεν υπάρχουν παρεξηγήσεις παρά μόνο μια ειλικρινής σχέση που χαρακτηρίζεται από βαθιά εμπιστοσύνη και αλληλοεκτίμηση.
Του Παντελή Παναγιώτου
Θυμάστε πότε ήταν η πρώτη φορά που συναντηθήκατε;
Άλεξ: Η αλήθεια είναι ότι οι συγκυρίες της γνωριμίας μας είχαν ξεκινήσει, κατά κάποιο τρόπο, από το οικογενειακό περιβάλλον. Λόγω του ότι ο πατέρας μου υπήρξε κάποια χρόνια καθηγητής του Φίλιππου στην Αγγλική Σχολή, κάπως έτσι ήρθαμε σε επαφή. Αφού γνωριστήκαμε, ήρθαμε πιο κοντά και αρχίσαμε να γνωριζόμαστε καλύτερα σε πιο προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο.
Φίλιππος: Θυμάμαι σαν χθες την πρώτη φορά που τον συνάντησα λίγο πριν φύγω για σπουδές στο Λονδίνο. Τότε, ένα απόγευμα με είχε συναντήσει ο Άλεξ, ο οποίος ετοιμαζόταν για τη Eurovision στο Δουβλίνο και αναζητούσε άτομα να απαρτίσει την ομάδα του. Κάπως έτσι, λοιπόν, ξεκίνησε η πρώτη μας επαγγελματική εμπειρία.
Από τότε ξεκίνησε να αναπτύσσεται η μεταξύ σας σχέση δηλαδή;
Φ: Με τον Άλεξ είμαστε φίλοι εδώ και 22 χρόνια. Η Eurovision του 1995 ήταν η αφορμή που μας έφερε πιο κοντά. Ήταν η πρώτη μου επαγγελματική εμπειρία και φάνηκε από την αρχή η εμπιστοσύνη που έδειξε στο πρόσωπό μου ο Άλεξ, επιλέγοντάς με για την ομάδα που θα εκπροσωπούσε την Κύπρο στον διαγωνισμό.
Α: Πάλι καλά να λες που τον αντέχω ακόμα… (γελάμε).
Έχω παρατηρήσει πάντως -και μέσα από τις φωτογραφίες που ανεβάζετε συχνά στα social media– ότι κυκλοφορείτε σχεδόν παντού μαζί. Είστε αυτό που λέμε «κολλητοί»;
Α: Έχουμε αναπτύξει μια πάρα πολύ καλή σχέση. Άλλωστε, πρόκειται για μια φιλία που κρατάει χρόνια. Οπότε, πέρα από το επαγγελματικό κομμάτι, που έτσι κι αλλιώς συναντιόμαστε για τις πρόβες ή τις παραστάσεις, έχουμε και μια καθημερινή επαφή και επικοινωνία.
Φ: Και τις καλοκαιρινές μας διακοπές, μαζί τις κάναμε. Τον Ιούνιο είχαμε οργανώσει ένα ταξίδι στην Ολλανδία για έξι ημέρες και είχαμε περάσει φανταστικά. Θεωρώ ότι είναι απαραίτητο να περνάς χρόνο με ανθρώπους που αγαπάς και ειδικότερα με καλούς φίλους που βρίσκονται πάντα κοντά σου, όπως είναι για μένα ο Άλεξ.
Α: Εκτός όλων των άλλων, ο Φίλιππος έχει ένα ακόμα «καλό», μιλάει πολύ (γέλια).
Φ: Ναι αλλά, όπως λέει και μια γνωστή λαϊκή ρήση, «δείξε μου τον φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι!» (γέλια).
Ποιο ήταν το μεγαλύτερο διάστημα που κάνατε να μιλήσετε;
Α: Μπορεί και ένα χρόνο. Όχι, όμως, γιατί τσακωθήκαμε. Απλώς, κατά καιρούς, λόγω των επαγγελματικών υποχρεώσεων, μπορεί να χαθούμε για λίγο…
Τι μπορεί να σας φέρει σε σύγκρουση;
Α: Η αλήθεια είναι πως δεν έχει τύχει να τσακωθούμε τόσο πολύ που να κάνουμε καιρό να ανταλλάξουμε κουβέντα. Έχουμε τις διαφωνίες μας, αλλά όχι σε ακραίο βαθμό. Ουσιαστικά, κοροϊδεύει ο ένας τον άλλο, οπότε καταλήγουμε σε μια παράλογη διαφωνία που δεν οδηγεί πουθενά και απλώς το αφήνουμε μέχρι εκεί.
Φ: Δεν έχει συμβεί ποτέ κάτι ακραίο. Νομίζω πως έχουμε τις συνηθισμένες διαφωνίες που έχουν οι φίλοι μεταξύ τους.
Πείτε μου μια κοινή εμπειρία σας που δεν πρόκειται να ξεχάσετε ποτέ.
Α: Ένα βράδυ Κυριακής πριν από μερικά χρόνια, όταν μαζευτήκαμε μια παρέα στο σπίτι μου στην Αθήνα. Επειδή καθόμασταν στη βεράντα, κάποια στιγμή από τα δυνατά γέλια του Φίλιππου, οι γείτονες αναγκάστηκαν να καλέσουν την αστυνομία…
Φ: Εγώ δεν πρόκειται να ξεχάσω μια παραμονή Πρωτοχρονιάς στην Αθήνα, καβαλημένοι σε ένα μηχανάκι μέσα στο κρύο, πηγαίνοντας στο σινεμά. Επίσης, θα πρέπει να πω ότι ο Άλεξ είναι κι ένας εκπληκτικός μάγειρας, ο οποίος ουκ ολίγες φορές μας έχει μαγειρέψει τις υπέροχες σπεσιαλιτέ του.
Πέρα από το πάθος σας για τη μουσική και το θέατρο, τι άλλα κοινά έχετε;
Φ: Είναι πολλά αυτά που μας συνδέουν με τον Άλεξ. Η σχέση μας πλέον έχει φτάσει σε τέτοιο βαθμό, που όταν διασταυρώσουμε τα βλέμματά μας, θα καταλάβουμε το ίδιο πράγμα. Αυτό από μόνο του λέει πολλά…
Α: Επειδή τώρα πια γνωριζόμαστε τόσο καλά, ξέρει ο κάθε ένας τα κουσούρια και τις λόξες του άλλου. Οπότε, με αυτό τον τρόπο αποφεύγουμε συγκρούσεις και παρεξηγήσεις.
Ήταν εύκολο για να διαχωρίσετε τη φιλική από την επαγγελματική σας σχέση;
Α: Δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολο. Ίσα-ίσα, άλλωστε, μιας και όταν γνωρίζεις καλά ένα άτομο, αυτό που επιδιώκεις είναι να έχεις μια άψογη συνεργασία πετυχαίνοντας το καλύτερο αποτέλεσμα στη δουλειά. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Φίλιππο. Με ξέρει τόσο καλά, που ακόμα κι αν είμαι αυστηρός μαζί του ή απαιτητικός, ξέρει πως το κάνω για το καλό του.
Φ: Μπορώ να σου πω ότι ο Άλεξ είναι περισσότερο αυστηρός μαζί μου παρά με τους υπόλοιπους, γιατί θέλει να με προστατέψει. Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να με αφήσει να εκτεθώ. Οπότε, κι εγώ με τη σειρά μου, τον εμπιστεύομαι απόλυτα. Καμιά φορά, βέβαια, αν δω ότι… ξεφεύγει λόγω άγχους και πίεσης με όλα αυτά που έχει στο κεφάλι του, λειτουργώ επάνω του σαν μοχλός πίεσης για να τον ηρεμήσω. Αυτό είναι ένα φυσικό επακόλουθο της γνωριμίας μας.
Να υποθέσω ότι η συνεργασία σας στο νέο μιούζικαλ «Ο Χιονάνθρωπός μου», ήταν φυσικό επακόλουθο των προηγούμενων δουλειών που κάνατε μαζί;
Α: Πέρα από τη φιλική σχέση που μας δένει με τον Φίλιππο, ως παραγωγός και συνθέτης της συγκεκριμένης δουλειάς θα σου πω ότι αισθάνομαι πολύ καλά που τον έχω δίπλα μου. Είναι ένα άτομο στο οποίο μπορώ να βασιστώ, γιατί έχει μια φοβερή δέσμευση και επαγγελματισμό γι’ αυτό που πρόκειται να κάνει. Αυτό δεν το βρίσκεις εύκολα. Το ίδιο συνέβη και σε αυτή τη δουλειά. Ήταν σαν να μεταμορφωνόταν σιγά-σιγά. Έμπαινε μέσα στο ρόλο. Μελετούσε αρκετά από μόνος του και εξελισσόταν μέρα με τη μέρα.
Φ: Νομίζω πως αυτό που ψάχνει η κάθε ομάδα που ασχολείται με θεατρικές παραστάσεις είναι το να βρίσκει άτομα που να εμπιστεύεται. Να μπορεί να δημιουργεί ένα όμορφο κλίμα ανάμεσα στους συνεργάτες και μέσα από αυτό να βγαίνει ένα ωραίο αποτέλεσμα. Προσωπικά, είμαι πολύ χαρούμενος που ανήκω σε αυτή την ομάδα.
Από τις συνεργασίες που κάνατε μαζί, ποια απ’ όλες ξεχωρίζετε;
Φ: Δεν μπορώ να διαλέξω μια συγκεκριμένη, γιατί η κάθε μια έχει τη δική της ιστορία. Σίγουρα ήταν όλες ξεχωριστές.
Α: Με τον Φίλιππο έχουμε κάνει τέσσερις μεγάλες συνεργασίες. Η πρώτη ήταν αυτή στη Eurovision και οι επόμενες σε μιούζικαλ και παραστάσεις. Νομίζω πως η κάθε δουλειά είναι καλύτερη από την προηγούμενη. Νιώθω χαρούμενος που έχω κι αυτή τη φορά έναν αδελφικό μου φίλο σε αυτή τη νέα παραγωγή.
Το παιδικό θέατρο σάς ταιριάζει περισσότερο πιστεύετε;
Α: Απολαμβάνω πολύ περισσότερο το να παίζω στα παιδιά, γιατί με κάνει να αισθάνομαι πιο απελευθερωμένα. Επίσης, ως συγγραφέας και συνθέτης, στις περισσότερες παραγωγές που κάνουμε στη «Silver Spot light» αυτό που μου αρέσει είναι ότι δεν χρειάζεται να προβληματιστώ για να γράψω κάτι. Μου βγαίνει αβίαστα κι αυτό είναι αληθινό. Αυτό ακριβώς επιζητούν τα ίδια τα παιδιά. Είμαστε πολύ τυχεροί και ευλογημένοι που έχουμε τη συμπάθεια όχι μόνο των παιδιών αλλά και των γονιών που εμπιστεύονται την ψυχαγωγία των παιδιών τους σε εμάς. Τα παιδιά έχουν προσδοκίες και γι’ αυτό ποτέ δεν πρέπει να τα απογοητεύσουμε. Το πιο σημαντικό απ’ όλα, όμως, είναι ότι μέσα από τις παιδικές παραστάσεις γινόμαστε όλοι παιδιά.
Φ: Σε κάθε παράσταση προσπαθώ να δίνω το εκατό τοις εκατό του εαυτού μου. Ωστόσο, τα παιδιά λόγω του αυθορμητισμού που έχουν, είναι ακόμα πιο δύσκολο να τα κερδίσεις.
Σαν «Χιονάνθρωπος» στη νέα παράσταση που πρωταγωνιστείς, πόσο εύκολο ήταν να κερδίσεις τα παιδιά, Φίλιππε;
Η αλήθεια είναι πως πρόκειται για ένα αβανταδόρικο ρόλο, όμως, δεν έλειψαν και οι δυσκολίες. Καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης βρίσκομαι στη σκηνή φορώντας ένα βαρύ κοστούμι. Όμως, αυτό είναι ταυτόχρονα και μια μεγάλη πρόκληση για μένα.
Ως συγγραφέας και συνθέτης αυτής της παράστασης, ποιο είναι το μήνυμα που ήθελες να περάσεις στα παιδιά;
Α: Η ανάγκη μου γι’ αυτή την παράσταση και ο λόγος που αποφάσισα να κάνω κάτι σχετικό με τις γιορτές ήταν ουσιαστικά για να μπορέσει να ξυπνήσει και σε εμάς τους μεγάλους το πνεύμα των γιορτών. Το θέμα της παράστασης δεν είναι ακριβώς τα Χριστούγεννα. Είναι ουσιαστικά η αποδοχή της απώλειας. Το να μπορείς να αφήσεις κάτι να φύγει, κρατώντας μέσα σου την ελπίδα. Ακόμα και μετά το λιώσιμο του χιονάνθρωπου, οι αναμνήσεις κρατάνε την αγάπη ζωντανή!
Info:
Οι παραστάσεις του παιδικού μιούζικαλ “Ο Χιονάνθρωπός μου” συνεχίζονται στο θέατρο Μελίνα Μερκούρη, στη Λευκωσία, στις 11-17-18-27-28-29-30 Δεκεμβρίου και 7-8 Ιανουαρίου. Για πληροφορίες στο τηλ. 97876760.
