Μαγικές εικόνες από τη μακρινή Ισλανδία, χιόνι, χαμηλές θερμοκρασίες και σκηνικά διαφορετικά από όσα έχουν συνηθίσει οι fans του Stan μέχρι σήμερα, τα οποία αποτυπώνονται στο φωτογραφικό υλικό που εξασφάλισε το «Down Town», αποτελούν το νέο video clip του «Τώρα λείπω» που μόλις κυκλοφόρησε.
Του Πάνου Γιαννακόπουλου
Ήταν ήδη η δεύτερή μας μέρα στο Ρέικιαβικ, 7.30 το πρωί, μόλις είχαμε ξυπνήσει. Κι είναι περίεργη αυτή η -συνηθισμένη- χιονισμένη εικόνα των Ισλανδών, το να κοιτάς, δηλαδή, μόνο το λευκό με κάποιους κορμούς δέντρων και ορισμένα αυτοκίνητα να προεξέχουν απ’ το χιόνι, έξω από το παράθυρο αυτής της ιδιόμορφης κουζίνας του σπιτιού που μας φιλοξενούσε με το σκανδιναβικό στιλ όπως, άλλωστε, έχουν τα περισσότερα σπίτια σε αυτό το νησί κράτος των μόλις 350 χιλιάδων κατοίκων. «Πολύ χιόνι!», μονολόγησα κάποια στιγμή. Η θερμοκρασία ήταν μείον 14 βαθμοί κελσίου – «ωχ θα αντέξουμε με τόσο κρύο;», σκέφτηκα κρατώντας τη φωτογραφική μου μηχανή.
Αυτά περιγράφω και στον Stan, που τον ακούω ευδιάθετο από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής. «Μακάρι να ήσουν κι εσύ εδώ. Είναι πολύ ωραία!», μου λέει, επιβεβαιώνοντάς μου ουσιαστικά τις αντίθετες θερμοκρασίες που βιώνει και μου ανοίγει μεμιάς την κάμερα απ’ το κινητό του. Βρίσκεται στον ζωολογικό κήπο του Brisbane της Αυστραλίας, τον ένα, δηλαδή, από τους πέντε σταθμούς της sold out περιοδείας του.
«Εδώ έχει καλοκαίρι, φίλε», μου λέει και γελάει διάπλατα δείχνοντάς μου επιδεικτικά το κοντομάνικό του. «Σε ποιον να το έλεγα ότι πριν λίγες μέρες θα ήμασταν μαζί στους παγετώνες και ξαφνικά θα βρισκόμουν σε τέτοια ζέστη. Τι εμπειρία κι αυτή που ζήσαμε, ε;», αναφέρει.
Λίγο καιρό πριν, στο σαλόνι του Στράτου (έτσι φωνάζουν οι φίλοι του τον Stan), στην Κηφισιά, δίπλα από το πιάνο και τα βραβεία, εκεί όπου κυριαρχούν οι τηλεκονσόλες με παιχνίδια δράσης, γυαλιά προσομοίωσης και dvd από τηλεοπτικές σειρές κάθε λογής, κατάλαβα πως κάτι είχε στο μυαλό του – κάτι πρωτότυπο για τα ελληνικά δεδομένα. «Πρέπει οπωσδήποτε να δεις το “Vikings” του History Channel. Θα σε καθηλώσει», μου είχε πει τότε και άρχισε να μου εξιστορεί διεξοδικά την ιστορία τους και τα παραμύθια τους. Δεν έμεινε, όμως, μόνο σ’ αυτό. Χρειαζόταν κάποιες μέρες για να το επεξεργαστεί. «Μάντεψε πού θα γυριστεί το καινούριο μου video clip», θα μου έλεγε με λαχτάρα από το τηλέφωνο την τελευταία εβδομάδα του Φεβρουαρίου. Δεν μπορούσα να σκεφτώ κάτι. «Στην Ισλανδία!», με πρόλαβε. «Μπορείς να έρθεις να βγάλουμε φωτογραφίες;».
ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΕΡΕΣ ΣΤΗΝ ΙΣΛΑΝΔΙΑ
Πρώτη Μαρτίου, μέσα στο αεροπλάνο, ο Stan μάταια προσπαθούσε να ξεκουραστεί από το live της προηγούμενης μέρας που, ως συνήθως, τράβηξε ως αργά γιατί «γινόταν χαμός, είχε πολύ κόσμο». Οι ιστορίες τόλμης και ανδρείας για τους Vikings, τα saga και οι μύθοι τους δεν τον άφηναν να ησυχάσει. «Θα περάσουμε τέλεια. Θα έχουμε φανταστικές εικόνες», είπε δείχνοντάς μου απ’ το κινητό του τη φύση «της χώρας της φωτιάς και του πάγου».
Τα χαράματα, στο αεροδρόμιο του Ρέικιαβικ, δεν κυκλοφορούσε ψυχή. Το αυτοκίνητο που νοικιάσαμε, ένα μεγάλο 4×4 για να χωρέσει όλες τις βαλίτσες και τον εξοπλισμό του βίντεο και της φωτογραφίας, είχε κυριολεκτικά παγώσει. Στο καντράν, η θερμοκρασία έδειχνε ήδη μείον 16 βαθμούς κελσίου. «Μετά πάμε Αδελαΐδα, θα έχει 32 βαθμούς εκεί, και Δευτέρα πρωί, στις 11:11, θα κυκλοφορήσει το βίντεο κλιπ για να συνδέεται με τον δίσκο», μου ανέφερε ο στενός του συνεργάτης Βασίλης Πέτρου.
Για την ιστορία, ο καινούριος δίσκος του Stan με τίτλο «11:11» που κυκλοφορεί από την Panik Records και την Icon Music Records έχει γίνει ήδη πλατινένιος από τις πρώτες εβδομάδες πωλήσεων, με το τραγούδι «Τώρα Λείπω» να ξεχωρίζει στα ραδιοφωνικά airplay charts Ελλάδας και Κύπρου. «Τι θα κάνω εγώ με μένα / που με βλέπεις σαν εχθρό σου / κι όταν λίγο πλησιάζεις / χάνομαι, χάνομαι / Τι θα κάνω εγώ με μένα / τον εαυτό μου εγκαταλείπω / και μη μου χτυπάς την πόρτα / τώρα λείπω, τώρα λείπω». «Πώς γίνεται κι ένα τόσο νέο παιδί να γράφει τόσο ερωτικά τραγούδια;», τον είχα ρωτήσει παλαιότερα. «Τι να σου πω. Ίσως είναι θέμα ταλέντου. Ίσως η απάντηση να βρίσκεται στην αφοσίωση και στην αγάπη για τη δουλειά και τους ανθρώπους», μου είχε απαντήσει. Ο Στράτος είναι πολύ αφοσιωμένος στους ανθρώπους του. Το ίδιο και στη δουλειά του. Όσοι έχουν συνεργαστεί μαζί του θα το επιβεβαιώσουν. «Είσαι θεότρελος! Έξω κάνει δεκατέσσερις βαθμούς κάτω από το μηδέν!», του είχα πει λίγο πριν, την ώρα που ντυνόταν στο αυτοκίνητο φορώντας το t-shirt και το λεπτό του μπουφάν.
Ο σκηνοθέτης Γιάννης Παπαδάκος πάτησε το play στο κασετοφωνάκι και το playback του τραγουδιού ακούστηκε δυνατά, πολλές φορές – και όχι μόνο μπροστά στην εικόνα που είχαμε ήδη απέναντί μας: μπροστά σε καταρράκτες, θερμοπίδακες, παγωμένες λίμνες καλυμμένες από μέτρα χιονιού, μέχρι και πάνω στο αεροπλάνο του αμερικάνικου στρατού που είχε προσγειωθεί αναγκαστικά στα ισλανδικά χωράφια και αποτελεί, από το 1973 μέχρι σήμερα, τη νούμερο ένα τουριστική ατραξιόν της χώρας. Τοποθεσίες που έμειναν αναλλοίωτες στον χρόνο, βγαλμένες από παραμύθι – η μαγική Ισλανδία απλωνόταν ήδη μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας.
Όχι τυχαία, στο σπίτι του σκηνοθέτη, λίγες μέρες μετά, στο πρώτο preview του clip, οι σκηνές έκοβαν την ανάσα. Το αποτέλεσμα σχεδόν κινηματογραφικό, το τόλμημα γενναίο. Άλλωστε, μας έχει συνηθίσει ο Stan σε εντυπωσιακά επαγγελματικά αποτελέσματα. «Τι εμπειρία ζήσαμε!», μου λέει ξανά απ’ το τηλέφωνο. «Και πόσες ακόμα θα ζήσουμε, φίλε. Θα δεις! Τα καλύτερα έρχονται. Τα λέμε στην Αθήνα».
