Ο 18χρονος που πρωτογνωρίσαμε στο «The Voice», μεγάλωσε, ωρίμασε μουσικά, αλλά δεν άλλαξε καθόλου στην αθωότητα με την οποία αντιμετωπίζει τους ανθρώπους και το μέλλον του.
Του Γιάννη Χατζηγεωργίου
Την τελευταία φορά που τον συνάντησα, σ’ ένα μικρό κρητικό ταβερνάκι, στα Εξάρχεια, μου μίλησε κάποια στιγμή για τον «Ηγεμόνα», την πολιτική πραγματεία του Φλωρεντινού αξιωματούχου και πολιτικού φιλοσόφου Νικολό Μακιαβέλι που δημοσιεύτηκε πρώτη φορά το 1532. Δεν ήταν η πρώτη φορά που τον συναντούσα κι έτσι δεν ξαφνιάστηκα – γνώριζα ήδη πως του αρέσει να διαβάζει καθημερινά βιβλία φιλοσοφίας, Καρυωτάκη, Έντγκαρ Άλαν Πόε, Πολυδούρη. Δεν μου ανέφερε επίτηδες τον Μακιαβέλι. Δεν είχε πρόθεση να φιλοσοφήσει επάνω στους χοχλιούς, στο αντικριστό, στη σφακιανή πίτα, στο σταμναγκάθι – το ‘φερε η κουβέντα. «Συνεχίζεις να διαβάζεις τόσο πολύ;», τον ρώτησα. «Ναι, μ’ αρέσει πολύ το διάβασμα», μου είπε προσπαθώντας να αλλάξει συζήτηση, ρωτώντας με για τον Λιάγκα και τη Σκορδά αφού δεν παρακολουθεί τηλεόραση, δεν ξέρει από celebrities, αλλά κάτι είχε δει κρεμασμένο σε ένα περίπτερο «για ένα χωρισμό», λίγο πριν, στην πλατεία στο εξώφυλλο ενός περιοδικού για ζώδια (ο ίδιος δεν ξέρει καν τι ζώδιο είναι!). «Γιατί αισθάνεσαι άβολα όταν σε ρωτώ τι διαβάζεις; Αφού ξέρω πως τώρα, μέσα στη φοιτητική σου σάκα, εκτός από τα βιβλία του Παντείου όπου φοιτάς, στο τμήμα κοινωνιολογίας, εκτός από κάποιο μυθιστόρημα, θα βρίσκεται κι ένα μπλοκ με τα ποιήματα που γράφεις», επέμεινα. Κάπως ντρέπεται. Κάπως έρχεται σε αμηχανία. «Εντάξει, δεν μ’ αρέσει να βγάζω αυτή την εικόνα. Προτιμώ να μιλάμε για τη μουσική», μου απάντησε βάζοντας στο στόμα του ένα κομμάτι μαραθόπιτα.
Ο Κωνσταντίνος είναι μόλις 18 χρόνων (γεννήθηκε στις 10 Μαΐου 1998). Αν και συμπεριφέρεται σαν ενήλικας (τον υπολογίζω περίπου σαν συνομήλικο μου όταν μιλάμε, αν και έχω τα διπλάσιά του χρόνια), αν καθίσει κάποιος και συζητήσει μαζί του για περισσότερο από μισή ώρα μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει πώς μεταβάλλονται μέσα του κάποιες συναισθηματικές εξάρσεις που έχει (φυσιολογικό για την ηλικία του), σε σχέση με κάποιες σκέψεις που κάνει για το μέλλον του. «Ακόμη δεν θες να γίνεις σταρ;», τον ρωτάω σήμερα που κάνουμε τη συνέντευξή μας, κάτω από τον ανοιξιάτικο ήλιο της Αθήνας. «Ούτε καν! Εγώ θέλω να παίζω μουσική. Θέλω να τραγουδάω και να δημιουργώ. Κρατάω ψηλά τα ιδανικά μου. Έτσι οφείλει να κάνει ένας καλλιτέχνης».
Τα ακούσματα του Κωνσταντίνου έχουν στοιχεία του χαρακτήρα του: δεν ακούει pop μουσική, του αρέσει ο Παύλος Σιδηρόπουλος, το ρεμπέτικο, το ελληνόφωνο ροκ και πανκ, η Σωτηρία Λεονάρδου, ο Nick Cave. Του λέω πως, με βάση αυτά που μου αναφέρει, θα ακούγεται λίγο περίεργο στο κοινό το γεγονός ότι την άνοιξη του 2015 είχε επιλέξει να ανήκει στην ομάδα του Αντώνη Ρέμου στο «The Voice» που τον είχαμε πρωτομάθει. «Επέλεξα τότε για coach μου τον Ρέμο γιατί ήταν εκείνος που με διεκδίκησε περισσότερο, ενώ γύρισε σχεδόν αμέσως μόλις ξεκίνησα να τραγουδάω στα blinds. Δεν έχουμε κάποια ιδιαίτερη επαφή σήμερα, αλλά μου φέρθηκε πολύ καλά κι ήταν πολύ καλή εμπειρία όλο αυτό που έζησα τότε. Είχε δημιουργηθεί ένας μικρός πανικός εκείνη την περίοδο, θυμάμαι – και δεν κατάλαβα ποτέ και τον λόγο. Σκέψου πως είχε τύχει να παίρνω 100 μηνύματα τη μέρα στο Facebook, από όποιον μπορείς να φανταστείς!». «Θα ξαναπήγαινες σε ένα τέτοιο μουσικό show;», συνεχίζω. «Τώρα που το έχω ήδη κάνει, όχι. Αλλά δεν είμαι αντίθετος στο να πάει κάποιος και να δοκιμάσει την τύχη του. Αυτό, βέβαια, που πρέπει να έχουν υπόψη τους τα παιδιά είναι πως όταν βγαίνουν από αυτά τα shows είναι σαν να ξεκινούν απ’ την αρχή. Τα talent shows είναι μόνο μια καλή αναγνωρισιμότητα κι η αφετηρία για τα επόμενα». «Eurovision; Εμφανίσεις; Συνεργασίες με pop καλλιτέχνες; Είναι στα πλάνα σου;», συνεχίζω. «Σε καμία περίπτωση δεν με αφορά η Eurovision!», μου απαντά κατηγορηματικά. «Επίσης, θα προτιμούσα να κάνω εμφανίσεις με βάση αυτά που μου αρέσουν. Όπως αυτό που θα κάνω στην Κύπρο. Ποτέ δεν θα επέλεγα να εμφανιστώ σε μία πίστα με γαρύφαλλα, γιατί δεν θα ένιωθα εγώ καλά μέσα μου σε κάτι τέτοιο. Μου αρέσουν οι μικροί χώροι, οι παρεΐστικοι, οι cool καταστάσεις που κάνεις κέφι και φτιάχνεσαι εσωτερικά και ουσιαστικά».
Ο ίδιος νιώθει, πάντως, πολύ υπερήφανος για τα δύο νέα του singles που κυκλοφόρησαν πριν από λίγο καιρό από τη Minos-EMI, το «Τζίνι» και το «Φτιάξτα μ’ ένα στέλεχος» – κυρίως γιατί συνεργάστηκε με ανθρώπους που εκτιμούσε πολύ, όπως τον Θοδωρή Μανίκα. Αυτά, «μαζί με άλλα σούπερ κομμάτια που αρέσουν στον κόσμο», λέει πως θα πει και στις εμφανίσεις που θα κάνει στην Κύπρο μέσα στο Πάσχα. «Η καλή παρέα με εμπνέει. Ο έρωτας με εμπνέει. Ένα βράδυ σ’ ένα από τα μπαράκια που μου αρέσει να πηγαίνω, με εναλλακτική μουσική και ωραίες ροκιές με εμπνέει. Η μοναξιά επίσης με εμπνέει. Γιατί ο χρόνος που περνάει κανείς μόνος του προκειμένου να αναλογιστεί κάποια πράγματα για εκείνον και τους άλλους, θεωρώ πως είναι από τους πιο σημαντικούς», θα μου πει πίνοντας ένα ποτήρι χυμό (δεν πίνει ποτέ καφέ!) και χαμογελώντας διάπλατα.
Ο Κωνσταντίνος μεγάλωσε στο κέντρο της Αθήνας, κοντά στην πλατεία Βικτωρίας, στην Γ’ Σεπτεμβρίου και στην Αριστοτέλους. Έχει άλλα 4 αδέλφια -τρία μεγαλύτερα και ένα μικρότερο- ο πατέρας του είναι διακοσμητής εσωτερικών χώρων και η μητέρα του ασχολείται με τα οικιακά. Αυτό που θυμάται πολύ έντονα από την ευτυχισμένη παιδική του ηλικία είναι τα παιχνίδια στη Φωκίωνος Νέγρη, το ποδόσφαιρο που έπαιζε με τους φίλους του και τα ποδήλατα που καβαλούσαν για να κάνουν βόλτες στις γειτονιές. Από πολύ μικρός ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική, λόγω του μεγαλύτερου του αδελφού, του Παναγιώτη, ο οποίος εργάζεται ως επαγγελματίας τραγουδιστής. «Πριν από πέντε χρόνια είχα βρει μια παλιά ξεχαρβαλωμένη κιθάρα, αγόρασα χορδές, ξεκίνησα να τη γρατζουνάω, έψαξα στο internet ό,τι έχει σχέση με τη μουσική και κάπως έτσι αυτό το πράγμα εξελίχθηκε», μου εξηγεί. «Σ’ αρέσει που κυνηγάς τόσο πολύ τα όνειρά σου;», τον ρωτώ φεύγοντας. «Δεν τα κυνηγάω μόνο εγώ, με κυνηγούν κι εκείνα!», θα μου πει γελώντας. «Και τώρα που τελειώσαμε την κουβέντα μας, θα μου διαβάσεις ένα από τα τελευταία σου ποιήματα;», συνεχίζω. Χαμογελάει. «Φυσικά! Αλλά αυτό μην το καταγράψεις. Αυτά είναι για λίγους. Για όσους μας ακούνε κι όσους θα ‘ρθουν στα live μας».
Info:
Ο Κωνσταντίνος θα εμφανιστεί στις 11 Απριλίου στο «Παράφωνο» στη Λάρνακα (Καντάρας 8, Πύλα, τηλ. κρατήσεων: 99233240, και στις 12 Απριλίου στο «Ravens» στη Λεμεσό (Σαριπόλου και Σωκράτους γωνία, τηλ. κρατήσεων: 99614100).
