Ο επιτυχημένος hair stylist μάς υποδέχεται στο σπίτι του και μας μιλά για τη λάμψη που έζησε στην Ελλάδα, τη μετάβαση στην Κύπρο, αλλά και όλα όσα συνθέτουν την όμορφη ζωή του.
Από τη Νατάσα Γεωργίου
Πόσο ομαλή ήταν η επαγγελματική σας μετάβαση από την Ελλάδα στην Κύπρο πριν μερικά χρόνια;
Στο νησί ζω τα τελευταία εννιά χρόνια, όμως η σχέση μου με αυτό μετρά δεκαεπτά χρόνια, όπου πηγαινοέρχομαι λόγω της συζύγου μου, Ελένης. Αρχικά, η μετάβαση από την Αθήνα στην Κύπρο ήταν δύσκολη, λόγω του ότι η Κύπρος είναι μια πιο κλειστή κοινωνία. Επαγγελματικά, δεν είχα παράπονο, από την πρώτη στιγμή νομίζω ότι με αγάπησε το κοινό της Λευκωσίας και είχα ανθρώπους που με βοήθησαν πάρα πολύ στο ξεκίνημά μου. Η Λεβίνια Κονιαλιάν ήταν η πρώτη. Την ήξερα από την Ελλάδα και με βοήθησε αρκετά να γνωρίσω πελάτισσες και να δημιουργήσω κύκλο. Τον Οκτώβριο κλείνω δέκα χρόνια που βρίσκομαι στην Κύπρο και θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσοι με έχουν βοηθήσει ποικιλοτρόπως όλα αυτά τα χρόνια…
Πώς ήταν τα χρόνια που εργαζόσασταν στην Ελλάδα;
Ήταν διαφορετικά. Πιο δημιουργικά, γιατί ασχολούμουν με περιοδικά, με μόδα, δούλευα με καλλιτέχνες, τραγουδιστές, ηθοποιούς. Κάθε μέρα είχες να κάνεις κάτι καινούριο. Όχι ότι στο κομμωτήριο δεν κάνεις διαφορετικά πράγματα, είναι όμως άλλη η δουλειά του κομμωτηρίου. Τότε ασχολούμουν με περισσότερους τομείς.
Ζήσατε όλη εκείνη τη λάμψη της άλλης Ελλάδας, αυτής πριν από την κρίση;
Ναι, το έζησα αυτό. Εκείνη την εποχή όντως υπήρχε λάμψη. Πλέον, λόγω της κρίσης, τα πράγματα στην Ελλάδα είναι πάρα πολύ άσχημα. Ο καλλιτεχνικός χώρος, είτε αφορά τραγουδιστές, είτε ηθοποιούς, περνά μια ύφεση. Δεν γίνονται πράγματα, δεν γίνονται μεγάλες παραγωγές όπως πριν, δεν γίνονται φωτογραφήσεις στην κλίμακα που γίνονταν παλαιότερα. Πλέον, είναι πιο περιορισμένα τα budget.
Ποιοι καλλιτέχνες έμειναν φίλοι σας και ποιους αγαπάτε ιδιαίτερα;
Μια καλλιτέχνις που είναι φίλη μου, με την οποία η σχέση μας ξεκίνησε επαγγελματικά, εξελίχτηκε και διαρκεί μέχρι σήμερα, είναι η Έλλη Κοκκίνου. Είναι μία σχέση ζωής. Ήταν, είναι και θα είναι φίλη, κολλητή. Το νιώθουμε και οι δύο αυτό.
Υπάρχει μεγαλύτερη πίεση όταν εργάζεστε με διάσημα πρόσωπα;
Να σου πω κάτι, επειδή ήξερα τους περισσότερους πελάτες με τους οποίους δούλευα και είχα και προσωπικές σχέσεις μαζί τους, αυτό δεν το ένιωσα. Τις ανασφάλειές τους, σε σχέση με την εικόνα τους, σίγουρα τις έχουν, αλλά αυτό είναι πολύ φυσικό, δεν μπορείς να το αναιρέσεις. Ένας καλλιτέχνης, ας πούμε, θέλει να είναι άρτια η εικόνα του, αυτό που θα βγάλει προς τα έξω και εκ των πραγμάτων πρέπει και εσύ να αποδώσεις το 100% που μπορείς απέναντί του. Να του προτείνεις καινούρια πράγματα, να κάνει καινούρια πράγματα. Έτσι λειτουργεί το σύστημα. Από την πλευρά μου τώρα, δίνω την ίδια σημασία σε όλους. Έχει να κάνει και με την προσωπική σχέση που έχεις με τον καθένα. Σαφέστατα, αν ο άλλος σε ξέρει, σε εμπιστεύεται περισσότερο και νιώθεις πιο άνετα μαζί του να δημιουργήσεις. Χρειάζεται λίγος χρόνος ώστε να υπάρξει εμπιστοσύνη με κάποιον που έχει δει τη δουλειά σου, σε ζητά και συνεργάζεστε για πρώτη φορά. Με το αποτέλεσμα έρχεται και η εμπιστοσύνη.
Υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά κτενίσματα που ξεχωρίζετε;
Αγαπώ τα σπαστά μαλλιά στη γυναίκα. Πιστεύω ότι προσδίδουν θηλυκότητα και κολακεύουν τις γυναίκες. Μου αρέσουν και τα ίσια μαλλιά, αλλά όχι τα sleek, αν δεν είναι για κάποιο ιδιαίτερο λόγο. Θέλω τα μαλλιά να έχουν όγκο και να μην είναι flat.
Είναι δεκτικές οι Κύπριες στις αλλαγές;
Οι Κύπριες αλλάζουν στυλ, δεν είναι συντηρητικές. Αυτό που συμβαίνει κάποιες φορές και δεν έχει να κάνει μόνο με τις Κύπριες, αλλά και με τις Ελληνίδες και γενικά με τις νότιες γυναίκες, αφορά το χρώμα στα μαλλιά. Πάντα θέλουν το πιο ανοικτό, πιο ψυχρό χρώμα, κάτι που δεν μπορεί να γίνει εύκολα, αφού τα φυσικά χρώματά μας είναι πιο ζεστά.
Υπήρξαν πελάτισσές σας που είχαν εξωπραγματικές απαιτήσεις;
Το θέμα είναι να μπορείς εσύ να κατευθύνεις μια πελάτισσα στο τι της πηγαίνει. Είμαι αυτής της άποψης. Δεν βλέπω μια πελάτισσα, που μπαίνει μέσα στο κομμωτήριο, σαν χρήμα. Δεν θέλω να κάνω τη δουλειά μου και να μην της πηγαίνει το αποτέλεσμα. Προσωπικά, ως επαγγελματίας, δεν μου αρέσει καθόλου αυτό. Θα πω την άποψή μου, τη στηρίζω πολλές φορές, όσο και αν ακούγεται περίεργο απέναντί τους, αλλά θέλω να έχω μια άποψη για το αποτέλεσμα, να είναι και της δικής μου αρεσκείας.
Τις βρίσκετε ενημερωμένες σε σχέση με τις τάσεις που επικρατούν στη μόδα;
Ναι, μπορώ να πω ότι οι Κύπριες είναι τρομερά ενημερωμένες σε ό,τι έχει να κάνει με τη μόδα. Ειδικά τώρα, με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είναι πιο ενημερωμένες και από τις Ελληνίδες κάποιες φορές. Τα brands ειδικά, τα παίρνουν πιο γρήγορα από τις Ελληνίδες. Νομίζω, είναι περισσότερο επηρεασμένες από το αγγλικό στοιχείο, λόγω της σχέσης με το Λονδίνο και των σπουδών αρκετών Κυπρίων εκεί, χωρίς αυτό να είναι απόλυτο.
Υπάρχει κάποιο διάσημο πρόσωπο που σας ζητούν να του μοιάσουν;
Όλες οι γυναίκες, ανά τον κόσμο, το κάνουν αυτό. Βλέπουν μια φωτογραφία, ένα περιοδικό και θέλουν να γίνουν έτσι. Νομίζω όλοι μας κάποτε το προσπαθούμε.
Η σωστή φροντίδα των μαλλιών είναι μια μακροπρόθεσμη επένδυση και ένδειξη υγείας;
Ακριβώς πάνω σε αυτό το θέμα, διάβαζα τελευταία μια έρευνα, που έλεγε ότι, ενώ οι γυναίκες έχουν ως πρώτη προτεραιότητά τους τα μαλλιά τους, αγοράζουν τα λιγότερα προϊόντα για αυτά και πολύ περισσότερα για το πρόσωπο και το σώμα τους. Είναι μεγαλύτερη η φροντίδα στο πρόσωπο, παρά στα μαλλιά. Θα ήταν καλό όλες οι γυναίκες να φροντίζουν και τα μαλλιά τους εξίσου, αφού είναι και αυτή μια μακροπρόθεσμη επένδυση και ένδειξη υγείας.
Το κομμωτήριο είναι ψυχοθεραπεία για τις γυναίκες;
Πάντα. Είναι ψυχολόγος ο κομμωτής. Είναι φυσικό, όταν κάθεσαι το λιγότερο μισή ώρα με σαράντα πέντε λεπτά με μια πελάτισσα, είτε για να την κτενίσεις, είτε για να την κουρέψεις, να λες πολλά. Υπάρχει μια ιδιαίτερη σχέση μεταξύ του καθρέφτη, της πελάτισσας και του κομμωτή. Μπορεί να ακούσεις τα πάντα. Για το σύζυγο, το φλερτ, τα παιδιά, τη δουλειά. Μετά από είκοσι οκτώ περίπου χρόνια που εργάζομαι σε αυτή τη δουλειά, μπορώ να σου το πω με βεβαιότητα ότι είναι ψυχοθεραπευτική η καρέκλα του κομμωτή!
Σας αρέσει περισσότερο να δημιουργείτε κοψίματα ή χρώματα;
Αγαπώ ό,τι έχει να κάνει με τεχνικά κομμάτια, να βάφω και να κουρεύω. Μου αρέσουν και τα κτενίσματα, αλλά προτιμώ τις τεχνικές εργασίες.
Πώς εξελίσσετε την τέχνη σας;
Παρακολουθώ σεμινάρια στην Κύπρο και το εξωτερικό. Ταξιδεύω αρκετά για τη δουλειά μου και ενημερώνομαι. Είναι εύκολο πλέον. Πάλι έρχομαι στο κομμάτι των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Μέσω του Instagram, βλέπεις όλες τις τάσεις τη στιγμή που συμβαίνουν, μπορείς να τις υιοθετείς και είναι και ένα εξαιρετικό μέσο διαφήμισης και προώθησης της δουλειάς του καθενός. Δεν χρειάζεται να περάσουν έξι μήνες, όπως παλιά, που περίμενες να εκδοθούν τα περιοδικά ή να ακούσεις τι έγινε σε κάποια τελετή ή να παρευρεθείς στο εξωτερικό. Σήμερα, η ενημέρωση είναι γρήγορη, όπως όλα τα πράγματα. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για τη δουλειά μας.
Μιλήστε μας λίγο για τη σύζυγό σας. Πώς γνωριστήκατε με την Ελένη και πόσο εύκολο ήταν να την ακολουθήσετε στην Κύπρο;
Γνωριστήκαμε στην Ελλάδα και ήρθαμε μαζί στην Κύπρο μετά που γέννησε. Ο πρώτος μας γιος, ο Ορέστης, γεννήθηκε στην Ελλάδα. Γενικότερα, η Κύπρος παρέχει περισσότερη ασφάλεια για τα παιδιά. Είναι πιο μικρή η κοινωνία, πιο ελεγχόμενη, πιο κοντινοί οι προορισμοί για να κάνεις πράγματα. Είναι πιο ωραία. Έχουν τη δυνατότητα να παίξουν ελεύθερα, αφού δεν ζουν σε μια μεγαλούπολη, όπως η Αθήνα. Σίγουρα μπορείς να τους προσφέρεις περισσότερα σε ένα μεγαλύτερο αστικό κέντρο, αλλά αν έχεις τη δυνατότητα να ταξιδεύεις με τα παιδιά, να τα βγάζεις λίγο παραέξω και να τους δείχνεις περισσότερες εικόνες, είναι μια χαρά η βάση σου να είναι η Κύπρος.
Ήταν κεραυνοβόλος έρωτας;
Εξελίχτηκε, που είναι πιο ωραίο στην τελική. Το απότομο πάθος, ο απότομος έρωτας, μπορεί να είναι και μια φούσκα καμιά φορά. Τον άλλο πρέπει να τον βλέπεις και να τον αγαπάς καθημερινά. Και το εννοώ να τον αγαπάς. Ο έρωτας πρέπει να μετεξελιχθεί σε ουσιαστική αγάπη.
Αλλάζει ο γάμος τη σχέση;
Τη μεταβάλλει. Την ωριμάζει, την προχωρεί. Εξαρτάται και τι θέλει ο καθένας. Υπάρχουν κάποια κομμάτια που μπορεί να χαθούν με τον καιρό, αλλά πρέπει πάντα να προσπαθείς να είσαι κοντά, να μη χάνονται τελείως. Είναι αγώνας η σχέση με τη σύντροφο ή το σύντροφό σου και όχι μόνο μετά τα παιδιά. Χρειάζεται να διατηρήσεις ζωντανό το πάθος, να χαίρεσαι όταν βλέπεις τον άλλο, να σου λείπει. Ξέρεις, όταν είμαι μακριά από την Ελένη σε ταξίδια ή εκείνη λείπει, αντιλαμβάνομαι ότι την πεθυμώ και δεν είναι θέμα συνήθειας μόνο. Μου λείπει η επαφή, θέλω να την βλέπω.
Ποιες είναι οι αγαπημένες σας αναμνήσεις από τα παιδιά σας;
Τα αγόρια μας έχουν πέντε χρόνια διαφορά. Καταλαβαίνεις τι γίνεται μέσα στο σπίτι! Τσακωμοί, καβγάδες, αγαπιούνται, μισιούνται, όλα αυτά τα ωραία συναισθήματα. Πολύ ωραίες αναμνήσεις έχουμε από τις διακοπές μας κυρίως, αλλά η πιο ξεχωριστή, είναι και για τους δυο μας, η στιγμή που γεννήθηκαν. Είναι η πιο ωραία εμπειρία ενός ανθρώπου. Να βλέπεις ένα κομμάτι σου να ζει και να αναπνέει.
Ποιος είναι ο αγαπημένος σας προορισμός στο εξωτερικό;
Αγαπώ την Ευρώπη γενικότερα. Θέλω πάρα πολύ να επισκεφθώ τη Λατινική Αμερική. Δεν έχω πατήσει το πόδι μου εκεί. Στην Ασία και την Αυστραλία πήγα, όμως ποτέ στη Λατινική Αμερική. Έχει πανέμορφα αρώματα και χρώματα. Εμπειρία ζωής ήταν και το ταξίδι που έκανα στην Αφρική και συγκεκριμένα στην Κένυα.
Τα ταξίδια και το φαγητό είναι κάτι που απολαμβάνετε;
Απολαμβάνω και τα δύο εξίσου. Ένα ταξίδι για μένα δεν είναι μόνο να πας σε ένα μουσείο. Είναι και το φαγητό μια χώρας ή μιας περιοχής, που είναι αντιπροσωπευτικό. Το φαγητό είναι πολιτισμός. Δεν με ενδιαφέρει να είναι κάτι ακριβό, απλώς να είναι κάτι καλό. Θέλω να είναι καλής ποιότητας. Μπορεί να είναι μια ψαροταβέρνα πάνω στο κύμα με μια ψάθινη καρέκλα, δεν με ενοχλεί αυτό. Αρκεί αυτό που θα σου προσφέρει ο άλλος να είναι σωστό, ένα ωραίο ντόπιο προϊόν, καλά μαγειρεμένο και σερβιρισμένο.
Η μαγειρική θα ήταν ένα επάγγελμα με το οποίο θα μπορούσατε να ασχοληθείτε;
Ναι, μου αρέσει πάρα πολύ η μαγειρική. Μαγειρεύω ερασιτεχνικά, με ξεκουράζει, με χαλαρώνει. Φτιάχνω από όλα, φαγητά και γλυκά. Ένας άλλος τομέας που λατρεύω είναι η φωτογραφία, με την οποία δεν έχω ασχοληθεί καθόλου. Θα το ήθελα και δεν ξέρω αν θα το κάνω ποτέ, αλλά μου αρέσει πάρα πολύ.
Αν είχατε τη δυνατότητα να διοργανώσετε ένα φανταστικό δείπνο με προσωπικότητες από τον καλλιτεχνικό χώρο, ποιες θα ήταν αυτές;
Θα καλούσα τη Μέριλ Στριπ, τη Μαντόνα -ήταν και σε κόντρα κάποτε αυτές και θα υπάρχει ίντριγκα-, την Adele και τον George Michael, αλλά δυστυχώς δεν τον πρόλαβα. Από Έλληνες, θα διάλεγα τον Αντώνη Ρέμο και την Έλλη Κοκκίνου. Θα είχε πολλή πλάκα!
Με ποιο κριτήριο φτιάξατε το σπίτι σας;
Θέλαμε ένα χώρο ευρύχωρο και φωτεινό, εξού και τα μεγάλα ανοίγματα, όπου θα μπορούσαμε να περνούμε ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά μας και να χαλαρώνουμε. Φυσικά, μας αρέσει πάρα πολύ να περνούμε χρόνο και με τους φίλους μας στο σπίτι και η αλήθεια είναι ότι είναι πάντα γεμάτο. Μόνο κλειδί δεν έχουν οι φίλοι μας!
Υπάρχει κάτι για το οποίο νιώθετε ευγνώμων;
Για τους φίλους μου. Είμαι μοναχοπαίδι και εκτός από την οικογένειά μου, οι φίλοι είναι πολύ σημαντικό κομμάτι τη ζωής μου. Δεν είναι πολλοί, αλλά είναι σημαντικοί και η αλήθεια είναι ότι αυτοί οι φίλοι που έχω, τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια, παραμένουν οι ίδιοι. Οι ουσιαστικοί μου φίλοι δεν έχουν μεταβληθεί. Οι σχέσεις θέλουν προσπάθεια. Έχω και κάποιες πελάτισσές μου που με έχουν βοηθήσει πολύ, όχι μόνο στον επαγγελματικά τομέα, αλλά και σε προσωπικό επίπεδο. Με καταλαβαίνουν. Η συζήτηση σε εκείνη την καρέκλα δεν βοηθά μόνο εκείνες, αλλά και εμένα. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν βαριέσαι. Έχω πελάτες και πελάτισσες, από τον πρώτο καιρό που ξεκίνησα, με τους οποίους έχω τόσο ουσιαστική σχέση, που με βοήθησαν να εξελιχτώ ως άνθρωπος. Η ψυχοθεραπεία δεν λειτουργεί μονόπλευρα. Δίνεις και παίρνεις. Αν δώσω εκατό, δεν θέλω να πάρω εκατό, αλλά θέλω να πάρω κάτι. Τα πάντα έχουν ανταλλάγματα. Αν δεν πάρω και εγώ κάτι, σταματώ να δίνω. Όταν δεν κάνει καμία προσπάθεια ο άλλος, αυτό δεν είναι δίκαιο.
Τι φοβάστε περισσότερο;
Δεν φοβάμαι κάτι σε σχέση με μένα. Θέλω να μεγαλώσουν τα παιδιά μου, να είναι υγιείς άνθρωποι, σωματικά και κυρίως πνευματικά. Να έχουν ανοιχτούς ορίζοντες στη ζωή τους, με ό,τι συμπεριλαμβάνει αυτό. Τους λέω ότι θέλω να είναι ανοικτόμυαλοι με οτιδήποτε βλέπουν, να μπορούν να τα βλέπουν όλα από μια διαφορετική οπτική γωνία. Δεν θέλω να έχουν τα παιδιά στεγανά μέσα στο μυαλό τους. Πιστεύω ότι θα μπορέσουμε να το καταφέρουμε αυτό, γιατί ούτε η Ελένη, ούτε και εγώ έχουμε στεγανά, κυρίως απέναντι στους ανθρώπους. Θέλω και εκείνοι να είναι έτσι. Οποιοσδήποτε είναι, οτιδήποτε είναι, να το αποδέχονται και να το σέβονται.
Τι εύχεστε για το μέλλον;
Τα ταξίδια είναι πάντα μέρος των ονείρων μου. Θέλω να εξελίσσω τη δουλειά μου, με ό,τι συνεπάγεται αυτό, να εξελίσσομαι ως επαγγελματίας, μαζί με τους ανθρώπους που βρίσκονται στην ομάδα μου. Να τους παρέχω ερεθίσματα. Είναι ωραίο να δουλεύεις με νέους ανθρώπους, όχι μόνο ηλικιακά, αλλά στην όρεξη, στο μυαλό, στη σκέψη. Είναι εύκολο να τους μάθεις και να σου μάθουν πράγματα. Το κυριότερο, όμως, για μένα, είναι κάτι ταπεινό: υγεία, το σημαντικότερο αγαθό.
Επιμέλεια: Άντρεα Χατζηνικόλα
Grooming:Κούλλα Νικολάου (Florentia Makeup)
Ρούχα και παπούτσια από προσωπική συλλογή
