Το pop idol των 90s’ φωτογραφίζεται μαζί με το 13χρονο γιο της, Βαγγέλη, και εξηγεί πώς συνδυάζονται οι άλλοτε σέξι εμφανίσεις της, τα μεγάλα σουξέ και οι εκπληκτικές μεταμορφώσεις της στο «Your Face Sound Familiar» με τον Βολτέρο.
Από τον Αλέξανδρο Πρίφτη
Το να «τσαλακώνεις» την εικόνα σου είναι κάτι που σου αρέσει; Γι’ αυτό πήγες στο «Your Face Sounds Familiar»;
Όχι, δεν θεωρώ ότι «τσαλακώνω» την εικόνα μου. Αλλά ήταν κάτι που είχε σχέση με το αντικείμενό μου, το τραγούδι. Αν δεν είχε σχέση μ’ αυτό, δεν θα το έκανα σε καμία περίπτωση. Έπειτα, όταν έχεις μία άλλη εικόνα του εαυτού σου για σένα, θέλεις να πειραματιστείς. Να δεις μέχρι πού σε παίρνει και να δοκιμάσεις πράγματα νέα. Το να εγκλωβίζεσαι στην εικόνα σου δεν είναι κάτι ωραίο ή να μένεις στα ίδια και τα ίδια διαρκώς. Ήθελα να το δοκιμάσω! Και δεν έχασα κάτι που το έκανα. Κάθε άλλο! Και πριν χρόνια, έπαιξα σε μια θεατρική παράσταση. Γενικά, ό,τι έχει σχέση με τραγούδι και την υποκριτική, δεν έχω πρόβλημα να το κάνω. Δεν το φοβάμαι.
Στο παρελθόν προσπάθησαν κάποιοι να σε εγκλωβίσουν στην εικόνα σου; Της πολύ σέξι, ξανθιάς τραγουδίστριας, με τα γαλάζια μάτια και τα αποκαλυπτικά φορέματα;
Όχι, δεν πιστεύω ότι προσπάθησαν να μου το κάνουν αυτό. Αν υπήρχε αυτή η εικόνα για μένα, αυτό ήταν δικό μου λάθος. Δεν φταίνε οι άλλοι για τα λάθη μας, εμείς είμαστε οι υπεύθυνοι. Εάν οι άλλοι με έβλεπαν έτσι, θα σου πω ότι άρεσε και σε μένα. Κι ακόμα εξακολουθεί να μου αρέσει. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι πρέπει να είμαι πάντοτε έτσι. Γι’ αυτό και δοκιμάζομαι γενικά.
Πιστεύεις ότι τώρα, μέσα από την τηλεόραση, κάνεις come back;
Νομίζω πως ναι! Στην εποχή που ζούμε, με τις πληροφορίες να είναι τόσο γρήγορες και τα νέα πρόσωπα να βγαίνουν διαρκώς, η τηλεόραση βοηθάει πολύ. Δεν θέλω να είμαι αχάριστη. Είμαι από τα τυχερά παιδιά γιατί τη δεκαετία των 90s’ που βγήκα εγώ, δεν υπήρχαν όλα αυτά, τα παιχνίδια και τα shows. Δεν είχαμε τη δυνατότητα να μας μάθει έτσι ο κόσμος. Ό,τι κάναμε, γινόταν βήμα βήμα. Αλλά πιστεύω ότι μείναμε με κάποιον τρόπο στη συνείδηση του κόσμου. Τώρα πια έχουν παρέλθει είκοσι και βάλε χρόνια από τότε. Τα σημερινά 14χρονα και 15χρονα παιδιά, δεν με ξέρουν κι είναι μία ευκαιρία πιστεύω, μέσα από το παιχνίδι. Το επικοινωνιακό κομμάτι το χρειαζόμαστε όλοι. Και οι νεότεροι και οι λίγο πιο παλιοί.
Έχω πάντως την αίσθηση ότι, εσύ ειδικά, δεν ήσουν ποτέ των δημοσίων σχέσεων…
Όχι, καλέ! Κάνω εμετό μ’ αυτά. Δεν υπήρξα ποτέ δημοσιοσχετίστας και ποτέ δεν μ’ ενδιέφερε η εικόνα μου. Ή τι θα πει ο ένας ή ο άλλος. Πάντα ήμουν έτσι όπως είμαι και τώρα, αλλά αυτό που σιχαίνομαι στον χώρο μας -και πολλές φορές αηδιάζω μ’ αυτό- είναι ότι δεν υπάρχουν ανθρώπινες σχέσεις. Κάνουμε μαζί αυτή την συνέντευξη, γιατί σε γουστάρω και γουστάρω την Κύπρο και το περιοδικό. Όχι γιατί «πρέπει». Αν δεν ήθελα, δεν θα έκανα τίποτα. Ποιος θα με αναγκάσει να μοιράζω ψεύτικα χαμόγελα και σχέσεις που χτίζονται για όφελος; Δεν μπορώ να υποκριθώ. Χρειάζεται η υποκρισία, ως φαίνεται στον χώρο μας, αλλά τι να κάνω, που δεν το ‘χω; Έτσι είμαι.
Πιστεύεις ότι παραμέλησες την καριέρα σου κάποια στιγμή;
Δεν θα το έλεγα. Ποτέ δεν ήμουν άνθρωπος της καριέρας, ούτε κινήθηκα ποτέ λες και κάνω κάτι σούπερ σημαντικό. Έκανα το χόμπι μου, αυτό που αγαπούσα. Με ευθύνη κι επαγγελματισμό, ναι. Αλλά δεν έβαλα ποτέ την καριέρα μου πάνω από μένα. Πόσο μάλλον όταν έκανα το παιδί μου. Όταν γέννησα τον γιο μου, τον Βαγγέλη, αφοσιώθηκα στο παιδί μου. Ήθελα να το μεγαλώσω και να είμαι δίπλα του. Ακόμα και την περίοδο που τα τραγούδια μου έκαναν επιτυχία, δεν καταλάβαινα ότι έκανα «καριέρα». Δεν ήξερα τι γινόταν! Ήμουν τυχερή γιατί έκανα επάγγελμα την αγάπη μου. Στο παιδί μου αφιερώθηκα, όχι στην καριέρα μου.
Πώς σου φάνηκε που η Ελένη Βιτάλη κατέκρινε και χαρακτήρισε κακούς τραγουδιστές τον Ρέμο και την Πάολα;
Κοίτα, η Βιτάλη είναι μία σπουδαία φωνή κι αυτό το ξέρουν όλοι. Κανείς δεν την αμφισβητεί. Απλά, νομίζω, ότι δεν χρειαζόταν να το κάνει αυτό. Υποκειμενική άποψη μπορούμε να έχουμε όλοι. Αντικειμενικά, όμως, ο Ρέμος είναι ένας πολύ καλός τραγουδιστής, σπουδαίος ερμηνευτής, όπως και ο Καζαντζίδης ήταν στην εποχή του. Απλά μπορεί σε κάποιους να μην άρεσε το ρεπερτόριό του. Αυτό δεν αναιρεί ότι ήταν μία καταπληκτική φωνή. Γενικά, πολλές φορές οι άνθρωποι μπερδεύουμε το υποκειμενικό με το αντικειμενικό και βγαίνουν κακίες.
Στο παρελθόν έτυχε να ζητήσεις την επαγγελματική βοήθεια συναδέλφων σου;
Όχι, δεν το έχω κάνει. Δεν το θεωρώ κακό, ίσα-ίσα που προσφέρω τη βοήθειά μου όταν μου τη ζητούν. Αλλά δεν χρειάστηκε να το κάνω.
Όλα αυτά τα χρόνια που δεν ήσουν πια στην πρώτη γραμμή, έτυχε να δυσκολευτείς οικονομικά;
Ναι, εννοείται! Φυσικά. Και πολύ συχνά μάλιστα. Οι καιροί άλλαξαν πια. Αλλά και τότε, θυμάμαι, οι λαϊκοί τραγουδιστές ήταν που έπαιρναν τα πολλά λεφτά. Εγώ δεν ήμουν ποτέ λαϊκή τραγουδίστρια. Δεν είχα ποτέ αυτό το ρεπερτόριο και αυτές τις αμοιβές. Δεν έκανα μία περιουσία που θα πω «δεν με ενδιαφέρει». Δουλεύω γιατί πρέπει να δουλέψω, για να μην έχω πρόβλημα.
Είναι δύσκολο για μία μητέρα να μεγαλώνει μόνη της τον γιο της;
Πέρασα πολλές δυσκολίες στην αρχή. Ευτυχώς, όμως, έχουμε πια μία πολύ καλή σχέση με τον πρώην άντρα μου και περνάμε χρόνο όλοι μαζί, μαζί με το παιδί. Σήμερα, δεν έχω κάποιο θέμα. Στην αρχή υπήρχαν προβλήματα, κάναμε και οι δύο λάθη. Είναι καλό, όμως, πια να έχουν μία κοινή γραμμή απέναντι στο παιδί οι χωρισμένοι γονείς.
Επειδή με τον Παναγιώτη Λιαδέλη, τον πρώην σύζυγό σου, είχατε πολλές αντιδικίες, ακόμη και δικαστικές, πόσο εύκολα οικοδομήσατε τη σημερινή καλή σας σχέση;
Κοίτα, στην αρχή είχαμε τα θέματά μας, όπως το κάθε ζευγάρι που ήταν ερωτευμένο, που υπήρχε η κτητικότητα και ξαφνικά χωρίζει. Κόντρες και καβγάδες συμβαίνουν συχνά σε χωρισμένους ανθρώπους. Όταν υπάρχει, όμως, ένα παιδί ή παιδιά, δεν στέκεσαι σ’ αυτά. Συνειδητοποιείς κάποια πράγματα. Υπάρχει μία ψυχούλα που δεν θες να την πληγώσεις. Αγαπώ τον πρώην άντρα μου, ουσιαστικά και χωρίς εγωισμούς. Με τον Παναγιώτη, άλλωστε, έκανα τον γιο μου και δεν αισθάνομαι εγωισμό απέναντί του. Στην πορεία και με τον χρόνο φτιάξαμε μία καλή σχέση.
Ισχύει ότι είστε και πάλι μαζί, όπως γράφτηκε πριν λίγο καιρό;
Όχι, όχι, αυτό δεν ισχύει. Και δεν ενοχλήθηκα όταν γράφτηκε, γιατί δεν έγινε κακοπροαίρετα. Απλά, μας βλέπουν συχνά μαζί, και τους τρεις, να κάνουμε βόλτες και θεώρησαν ότι τα ξαναβρήκαμε. Λειτουργούμε ως οικογένεια, γιατί είμαστε γονείς πάνω απ’ όλα.
Ποια είναι η σχέση σου με τον γιο σου Βαγγέλη;
Ο Βαγγέλης είναι ένα γλυκύτατο πλάσμα! Ποτέ δεν με δυσκόλεψε. Δεν είναι ιδιαίτερα άτακτος. Φέτος έκλεισε τα 13 του, οπότε μπαίνουμε στην εφηβεία σιγά-σιγά. Είναι αρκετά ώριμος για την ηλικία του και με εντυπωσιάζει το χιούμορ του. Είναι τρομερά ατακαδόρος! Πέφτεις κάτω με αυτά που λέει. Τώρα, ρωτάς και την μαμά του, τι να πω; Είμαι πολύ περήφανη, γιατί τον μεγαλώνουμε με τα στοιχεία που μας αρέσουν κι εκείνος τα υιοθετεί.
Σήμερα, σε φλερτάρουν εύκολα οι άντρες;
Παρόλο που είμαι δυναμική, δεν λειτουργώ ευνουχιστικά προς τους άντρες. Όλες οι γυναίκες είμαστε δυνατές, γεννάμε, έχουμε κάθε μήνα τον κύκλο μας. Για σκέψου να χάνατε κι εσείς κάθε μήνα αίμα και θα σου πω εγώ! (γελάει). Αυτή είναι και η ομορφιά της γυναίκας, ο δυναμισμός της. Η γυναίκα που είναι γατούλα και κλαψιάρα, μου κάνει πολύ δήθεν. Οπότε, οι άντρες με προσεγγίζουν κανονικά.
Τι ψάχνεις πια να βρεις σε μία σχέση;
Εμπιστοσύνη και ασφάλεια. Πάνω από όλα, όμως, επικοινωνία. Θέλω να έχω δίπλα μου έναν άνθρωπο με τον οποίο θα επικοινωνούμε. Είτε είμαι χάλια, είτε είμαι υπέροχα, να είμαστε στο ίδιο μήκος κύματος, να τα κάνουμε όλα μαζί, αλλά να είμαστε και ελεύθεροι. Δεν μου αρέσει η σχέση του κοιμόμαστε κάθε μέρα μαζί και ξυπνάμε κάθε μέρα μαζί. Αυτό δεν το μπορώ! Μετά αρχίζουν τα «πού ήσουν;», «τι έκανες;» και φρικάρω.
Υπήρξαν στο παρελθόν κάποιοι άντρες που να μη σε πήραν στα σοβαρά, λόγω της δουλειάς σου;
Όχι, δεν μου έτυχε αυτό. Αντιθέτως, αισθανόντουσαν ότι η Σαμπρίνα είναι παιδί για σπίτι και της κάνει πάρα πολύ κακό αυτή η δουλειά.
Ένιωθες ότι δεν σε καταλάβαιναν;
Κάποιες φορές, ναι. Αλλά, τι απαίτηση να έχω; Άλλο μυαλό είχα στα 25 μου, άλλο σήμερα! Δεν έχω παράπονα από τους άντρες!
Στο παρελθόν υποστήριξες τον Νότη Σφακιανάκη κι ορισμένοι έσπευσαν να σε χαρακτηρίσουν ψηφοφόρο της Χρυσής Αυγής. Θύμωσες;
(γελάει). Εμένα με ενοχλούν οι χαρακτηρισμοί. Δεν τους μπορώ καθόλου. Όλοι βγήκαν να κράξουν έναν άνθρωπο που είπε τη γνώμη του. Μπορεί να μη συμφωνώ μαζί του ή μαζί σου, αλλά δεν μπορώ να σου φερθώ φασιστικά και να σε λέω φασίστα. Δεν στέκει αυτό. Ο Βολτέρος είχε πει ότι «δεν συμφωνώ με όσα λες, αλλά θα υπερασπίζομαι το δικαίωμά σου να το λες». Και δεν με νοιάζει αν με χαρακτηρίσουν, ποτέ δεν μ’ ενδιέφερε.
Διαβάζεις Βολτέρο;
Μου αρέσει το διάβασμα, ανά φάσεις.
