Από τον Κωνσταντίνο Ιάσωνος
Συναντήσαμε τα αδέρφια Κυριάκου λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα, στην Πάφο, εκεί όπου ζουν και δημιουργούν, ο καθένας στον τομέα του. Η μεγάλη αδερφή έκανε το όνειρό της πραγματικότητα και πέτυχε στο χώρο της μόδας, ο Γιάννης είναι ένας πολύ καλός κτηνίατρος, ενώ ο μικρός της οικογένειας, ο Σώτος, τελείωσε Νομική και κάνει την πρακτική του. Τη σχέση που τους δένει, θα τη χαρακτηρίζαμε «αλεξίσφαιρη», ενώ ο τρόπος που μεγάλωσαν αλλά και οι δυσκολίες που αντιμετώπισαν τους έκαναν σήμερα να πατούν γερά στα πόδια τους. Οι τρεις τους, φωτογραφήθηκαν για πρώτη φορά μαζί και παρέα θυμήθηκαν όμορφα Χριστούγεννα, τη ζωή στη Νότιο Αφρική, ενώ αξιολόγησαν και τη σχέση τους απ’ τα παιδικά τους χρόνια μέχρι σήμερα…
Τι σημαίνουν για σας αυτές οι μέρες των γιορτών;
Λουκία: Αυτές τις ημέρες φροντίζω να τις περνώ με την οικογένεια και τα αγαπημένα μου πρόσωπα. Φέτος αναμένεται να τις περάσω κάπως πιο ξεχωριστά, μιας και θα βρίσκομαι στη Νέα Υόρκη με τον θείο μου.
Γιάννης: Τα τελευταία χρόνια περνώ τις γιορτές με τη δική μου οικογένεια, τη σύζυγό μου αλλά και πολύ καλούς φίλους. Το πιο σημαντικό είναι ότι απέχουμε λίγες μέρες απ’ τη δουλειά μας!
Σώτος: Θα συμφωνήσω με τη Λουκία, είναι μέρες που φροντίζουμε να τις περνάμε οικογενειακά και με φίλους.
Γνωρίζω πως γεννηθήκατε όλοι στη Νότιο Αφρική και μείνατε εκεί κάποια χρόνια. Θυμάστε τα πρώτα σας Χριστούγεννα εκεί;
Λουκία: Θυμάμαι ότι τα περισσότερα Χριστούγεννα τα περνούσαμε στη Ν. Αφρική, δουλεύοντας τις περισσότερες μέρες στο μαγαζί του πατέρα μας, ενώ την Παραμονή
Πρωτοχρονιάς μαζευόμασταν στο πάρτι των απόδημων Ελλήνων.
Γιάννης: Εγώ θυμάμαι χαρακτηριστικά μια χρονιά που ήμασταν στο αεροπλάνο Παραμονή Χριστουγέννων και ακούγαμε τους Hudsons.
Σώτος: Δεν θα ξεχάσω ποτέ, τεσσάρων χρόνων το δώρο που δέχτηκα. Ήταν ένα ξύλινο αριθμητήριο και από τότε μίσησα τα μαθηματικά. Το καλό βέβαια ήταν που κάναμε καλοκαιρινά Χριστούγεννα, ήταν σαν δεύτερες διακοπές για μας.
Λουκία και Γιάννη εσείς οι δυο βρεθήκατε εσώκλειστοι σε σχολείο. Τι θυμάστε πιο έντονα;
Λουκία: Δεν είναι τόσο δραματικό όσο ακούγεται! Όλων των οικογενειών από Ελλάδα και Κύπρο, πήγαιναν σε αυτά τα σχολεία τα παιδιά τους κι αυτό επειδή είχαν υψηλό μαθησιακό επίπεδο και εκεί μπορούσαμε να μάθουμε ελληνικά. Εκεί όμως, μίσησα και τα παντζάρια…
Γιάννης: Εγώ έξι μήνες έμεινα εκεί. Πέρα απ’ τα μαθήματα μάθαμε πολλά για savoir vivre. Ήταν πολύ καλό όλο αυτό, γιατί μάθαμε να είμαστε πειθαρχημένοι. Άλλωστε είχαμε καθημερινά επιθεώρηση.
Όταν επιστρέψατε Κύπρο μόνιμα πόσο χρόνων ήσασταν; Τι θυμάστε από εκείνη την περίοδο; Υπήρχαν Χριστούγεννα που γιορτάσατε μακριά απ’ τους γονείς σας;
Λουκία: Εγώ ήμουν 10 χρόνων, ήταν μια μεταβατική περίοδος αλλά ήμασταν ευτυχισμένοι που ήρθαμε πίσω. Βέβαια υπήρξαν Χριστούγεννα χωρίς τους γονείς μας, είχαμε όμως την υπόλοιπή μας οικογένεια εδώ.
Γιάννης: Εμείς την Κύπρο την είχαμε συνδυάσει με τις καλοκαιρινές μας διακοπές, έτσι ήταν χαρά μας που ήρθαμε. Πιστεύαμε πως σε έξι μήνες θα έρχονταν και οι γονείς μας πίσω, ωστόσο αυτό έγινε αρκετά χρόνια αργότερα.
Σώτος: Προσωπικά δεν θυμάμαι κάτι, γιατί ήμουν μόλις 18 μηνών. Δεν έχω μνήμες από εκείνη την περίοδο.
Υπήρξαν φορές που φοβηθήκατε πραγματικά για τη ζωή σας εκεί στην Αφρική;
Λουκία: Βέβαια, υπήρξαν στιγμές που φοβηθήκαμε πολύ. Θυμάμαι χαρακτηριστικά μια βραδιά που λήστεψαν το σπίτι μας και αυτή ήταν η αιτία να επιστρέψουμε στην Κύπρο.
Γιάννης: Στην ηλικία που ήμουν δεν αντιλήφθηκα τον κίνδυνο, δεν καταλάβαινα τι έγινε.
Είχατε καταλάβει πως δεν θα επιστρέφατε ποτέ πίσω μόνιμα; Πώς ήταν οι πρώτοι μήνες μέχρι να προσαρμοστείτε; Υπήρξε αποδοχή απ’ τα άλλα παιδιά;
Λουκία: Επιστρέψαμε στην Κύπρο με την αναμονή να έρθουν και οι γονείς μας τους επόμενους μήνες. Δεν θυμάμαι τους πρώτους μήνες αλλά η προσαρμογή ήρθε πολύ ομαλά.
Είχαμε θέληση και πεισμώσαμε για να προσαρμοστούμε αμέσως. Όσον αφορά τις φίλες, δεν έκανα πολύ εύκολα… ζορίστηκα λίγο…
Γιάννης: Το μόνο δύσκολο ήταν η προσαρμογή στο σχολείο, στα υπόλοιπα δεν δυσκολεύτηκα καθόλου. Έκανα αμέσως νέους φίλους.
Μικρότεροι πώς ήσασταν ως παιδιά; Τι θυμάστε ο ένας για τον άλλο;
Λουκία: Ως παιδιά τσακωνόμασταν συνέχεια. Ειδικά με τον Γιάννη τσακωνόμασταν πολύ, καθώς ήμουν πιο μεγάλη και «έτρωγε» πολύ ξύλο. Αυτό βέβαια άλλαξε μεγαλώνοντας (Γέλια).
Γιάννης: Για τη Λουκία ήμουν όμως και… το πρώτο της μοντέλο. Με έντυνε με το ζόρι με γυναικεία ρούχα. (Γέλια). Ο Σώτος ήταν το πιο ενοχλητικό μωρό, ήθελε συνέχεια να βλέπει κινούμενα σχέδια.
Σώτος: Η Λουκία ήταν υποκατάστατο μητέρας, ενώ ο Γιάννης ήταν θάνατος! (Γέλια).
Στα δύσκολα χρόνια της εφηβείας πώς ήταν η σχέση σας; Πώς ωρίμασε μέσα στα χρόνια;
Λουκία: Ήμασταν πάντα δεμένοι όλα αυτά τα χρόνια που ήμασταν μόνοι μας στην Κύπρο και η σχέση μας ήταν δοκιμασμένη. Ο Γιάννης ειδικά ήταν πολύ προστατευτικός μαζί μου γιατί ήμουν κοπέλα και ένιωθα πως είχα δίπλα μου τον πατέρα μου.
Γιάννης: Υπήρχε αγάπη και ο καθένας ήταν πάντα εκεί στα δύσκολα για τον άλλο. Δεν κάναμε όμως ιδιαίτερη παρέα λόγω διαφοράς ηλικίας. Είχαμε ο καθένας τους φίλους μας.
Σώτος: Συμφωνώ με τα αδέρφια μου, υπήρχε πάντα ένα έντονο δέσιμο αλλά η διαφορά ηλικίας που υπήρχε, δεν μας έβρισκε συνέχεια μαζί. Ο καθένας είχε τον κύκλο του.
Οι γονείς σας έλειπαν, δεν ήταν μαζί σας γιατί δούλευαν στη Ν. Αφρική. Αυτό πόσο σας επηρέασε;
Λουκία: Η απουσία τους μας «ανάγκασε» να ωριμάσουμε πιο γρήγορα αλλά στο πέρασμα του χρόνου, φάνηκε πως αυτό ήταν για το καλό μας.
Γιάννης: Προσωπικά με επηρέασε θετικά. Μας έβαλε στη διαδικασία να ωριμάσουμε πολύ πιο νωρίς σε σχέση με την ηλικία μας. Λειτούργησαν όλα υπέρ μας.
Ποια είναι η σχέση σας με τους γονείς σας;
Λουκία: Είναι οι γονείς μας, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε όσα μας πρόσφεραν.
Γιάννης: Δεν έχουμε την κλασική σχέση που έχουν οι γονείς με τα παιδιά τους, λόγω των πολλών χρόνων που ζήσαμε ξεχωριστά. Υπάρχει όμως αγάπη, αυτό είναι δεδομένο.
Σώτος: Εκτιμώ όσα έκαναν για εμάς, ήταν και για τους ίδιους θυσία να μας στείλουν στην Κύπρο για μια καλύτερη ζωή. Ειδικά τώρα που επέστρεψαν στην Κύπρο, προσπαθούμε να κτίσουμε τη σχέση μας και να αναπληρώσουμε το χαμένο χρόνο.
Στο μεγάλωμά σας ήταν δίπλα σας η θεία σας, ο παππούς και η γιαγιά. Τι έχετε να πείτε σ’ αυτούς τους ανθρώπους;
Λουκία: Οι τρεις αυτοί άνθρωποι μας στάθηκαν περισσότερο από γονείς, ήταν δίπλα μας στα δύσκολα και στα ευχάριστα. Η θεία μου η Άντρη, που τυχαίνει να είναι και νονά μου, είναι ο άνθρωπος που ήταν μητέρα και πατέρας μαζί. Της χρωστώ πολλά!
Γιάννης: Μας πρόσφεραν όσα μπορούσαν, το μόνο σίγουρο ότι αν δεν υπήρχαν αυτοί οι άνθρωποι δεν θα μεγαλώναμε στην Κύπρο. Τους ευχαριστώ για όσα έκαναν για μας.
Σώτος: Χωρίς αυτούς δεν θα μεγαλώναμε με αξίες και δεν θα ήμασταν αυτοί που είμαστε σήμερα.
Στην απόφασή σας για το τι θα σπουδάσει ο καθένας, υπήρξαν αντιπαραθέσεις, διαφορετικές απόψεις;
Λουκία: Ο Γιάννης ήθελε να σπουδάσει Κτηνιατρική και προσωπικά με έβρισκε σύμφωνη. Ήθελα να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα και σήμερα είναι ένας πολύ καλός κτηνίατρος. Όσον αφορά τον Σώτο είχαμε κάποιες αντιπαραθέσεις, γιατί οι γονείς μας ήθελαν να σπουδάσει επίσης κτηνίατρος για να εξασφαλίσει το μέλλον του και να είναι μαζί με τον Γιάννη, αλλά ο ίδιος προτίμησε την Νομική. Στην πορεία φάνηκε πως τελικά είχε δίκαιο και πλέον κάνει την πρακτική του ως δικηγόρος.
Γιάννης: Η Λουκία αν και σπούδασε Φυσικός, ήμουν σίγουρος πως δεν ανήκε εκεί. Ευτυχώς άλλαξε πορεία και κάνει αυτό που της ταιριάζει απόλυτα.
Σε περιπτώσεις που είστε σε δίλημμα, επηρεάζει ο ένας τον άλλο στην απόφαση;
Λουκία: Με επηρεάζουν και οι δύο με διαφορετικούς τρόπους. Ο Σώτος είναι πιο αναλυτικός, ενώ ο Γιάννης βλέπει τα πράγματα πιο ωμά. Τους εμπιστεύομαι τις περισσότερες φορές.
Γιάννης: Δεν θα επηρεαστώ πολύ απ’ τα αδέρφια μου. Θα επηρεαστώ περισσότερο από την άποψη της συζύγου μου Μαρίας. Γενικά θα συζητήσω για τα θέματα που με απασχολούν αλλά ξέρω από πριν τι θα κάνω.
Σώτος: Πάντα θα βολιδοσκοπήσω τις απόψεις τους και πάντα θα με επηρεάζουν είτε άμεσα είτε έμμεσα.
Τσακώνεστε μεταξύ σας; Τι θα σας φέρει μέχρι εκεί; Υπήρξαν περίοδοι που δεν μιλούσατε;
Λουκία: Με τον Γιάννη ειδικά τσακωνόμασταν πολύ συχνά σε σημείο να μη μιλάμε, αλλά υπάρχει τόση δυνατή αγάπη που τα ξεχνάμε όλα. Δεν θα τσακωθούμε για σοβαρά πράγματα, αυτό είναι το αστείο.
Γιάννης: Σαν τον σκύλο με τη γάτα! Έχουν περάσει μεγάλα χρονικά διαστήματα που δεν μιλούσα με τη Λουκία για πολλούς λόγους, αλλά πάντα τα βρίσκουμε λες και δεν συνέβη ποτέ τίποτα.
Σώτος: Υπάρχουν οι εντάσεις μας, όπως σε κάθε οικογένεια, παρόλα αυτά οι δικές μας κάποιες φορές ξεφεύγουν από τα όρια, αλλά όταν υπάρχει αγάπη ξεχνιούνται αμέσως.
Συζητάτε τα προσωπικά σας;
Λουκία: Τα περισσότερα ναι, αυτά όμως που δεν χρειάζεται να τα ξέρουν, τα κρατώ για μένα. Αυτός που δεν συζητούσε τα προσωπικά του μαζί μας, ήταν ο Σώτος, πλέον όμως είμαστε σε καλή φάση.
Γιάννης: Σε κάποιο βαθμό μοιραζόμουν πράγματα με τη Λουκία ειδικά παλαιότερα. Πλέον η Λουκία συζητά πολλά περισσότερα πράγματα με τη Μαρία.
Σώτος: Όχι! (Γέλια).
Κλάψατε ποτέ ο ένας για τον άλλο;
Λουκία: Εγώ ναι, όταν τους είδα να πηγαίνουν στρατό, ήταν πολύ συγκινητική στιγμή.
Γιάννης: Συγκινήθηκα όταν είδα τη Λουκία να πληγώνεται από μια σχέση που είχε παλιά. Για τον Σώτο όταν ήταν μικρός και τον χτύπησα άθελά μου, φοβήθηκα και έκλαψα.
Σώτος: Δεν έκλαψα, αλλά συγκινήθηκα που είδα τη δουλειά της Λουκίας να εξελίσσεται έτσι!
Θέλω να μου περιγράψει ο καθένας τους υπόλοιπους, σε δυο γραμμές.
Λουκία: Ο Γιάννης είναι ο άνθρωπος που σε κάποια πράγματα θαυμάζω περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, γιατί ό,τι στόχο βάζει τον πετυχαίνει, δεν υπάρχει κάτι άπιαστο για τον ίδιο. Ο Σώτος είναι απίστευτα ευαίσθητος και αληθινός άνθρωπος, σκέφτεται πάντα τον διπλανό του. Τους θαυμάζω και τους δύο!
Γιάννης: Τη Λουκία την χαρακτηρίζει μια «καλλιτεχνία» στη δουλειά της, ενώ στις σχέσεις της είναι απίστευτη. Όσον αφορά τον Σώτο, είναι μυστήριος αλλά είναι ένας άνθρωπος που αξίζει πραγματικά να έχεις δίπλα σου.
Σώτος: Και οι δυο τους είναι καλόψυχοι. Η Λουκία είναι ένας άνθρωπος που συμμερίζεται και τα δικά σου προβλήματα, αλλά επίσης είναι έμπιστη, θα είναι πάντα εκεί για σένα. Ο Γιάννης είναι πολύ ευαίσθητος αλλά και φιλόδοξος.
Αν γυρίζατε πίσω το χρόνο, θα αλλάζατε πράγματα στις ζωές σας;
Λουκία: Εγώ θα άλλαζα, θα σπούδαζα κατευθείαν αυτό που ήθελα απ’ την αρχή, γιατί θεωρώ ότι έχασα πολύτιμο χρόνο.
Γιάννης: Δεν θα άλλαζα τίποτα απολύτως. Χαίρομαι ακόμα και για τα λάθη που έκανα.
Σώτος: Ό,τι γίνεται, συμβαίνει για κάποιο λόγο, οπότε δεν θα άλλαζα κάτι.
Ποια ήταν η πιο όμορφη κοινή σας στιγμή και ποια η χειρότερη;
Λουκία: Η πιο όμορφη κοινή στιγμή μας είναι η ώρα που έζωνα τον αδερφό μου την ημέρα του γάμου του. Ήταν μια ευτυχισμένη στιγμή για όλους μας. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάποια στιγμή που ήταν εξαιρετικά άσχημη και μακάρι να μην έρθει ποτέ.
Γιάννης: Η καλύτερη στιγμή για μένα ήταν ο γάμος μου, θεωρώ ότι ήταν μια όμορφη στιγμή για την οικογένειά μας. Η χειρότερη στιγμή ήταν ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε ο πατέρας μας.
Σώτος: Για μένα η καλύτερη στιγμή μας ήταν όταν η Λουκία βραβεύτηκε στην Αθήνα ως η καλύτερη πρωτοεμφανιζόμενη σχεδιάστρια της χρονιάς. Μπορεί να έλειπα εκείνη τη στιγμή αλλά ένιωσα απίστευτα περήφανος για την ίδια. Χειρότερη στιγμή θα πω και εγώ το πρόβλημα του πατέρα μας που ευτυχώς δεν ήταν κάτι σοβαρό.
Πώς φαντάζεστε τον εαυτό σας μετά από χρόνια;
Λουκία: Θέλω το μέλλον να μας βρει ακόμα πιο ενωμένους, να γίνω πολλές φορές θεία και να πραγματοποιήσω τα επαγγελματικά όνειρά μου, έχοντας πάντα υγεία.
Γιάννης: Να μεγαλώσει η οικογένειά μας και να είμαστε όλοι τόσο αγαπημένοι όσο σήμερα.
Σώτος: Εύχομαι εγώ και τα αδέρφια μου, να έχουμε ευτυχισμένες οικογένειες και να δώσουμε παρακάτω όλη αυτή την αγάπη που έχουμε μέσα μας.
Τι εύχεστε για το 2018;
Λουκία: Εύχομαι να είναι μια δημιουργική χρονιά και να υλοποιήσω τους στόχους που έθεσα. Εύχομαι υγεία σε όλο τον κόσμο αλλά και στην οικογένειά μου. Θα ήθελα μέσα στο 2018 να αποκτήσω και τη δική μου οικογένεια…
Γιάννης: Η χρονιά που έρχεται εύχομαι να μας βρει όλους καλά, να μεγαλώσει η δική μου οικογένεια και να πετύχω τους επαγγελματικούς μου στόχους.
Σώτος: Καταρχάς εύχομαι να έχουμε την υγεία μας και ο καθένας μας να βρει τη δύναμη να εκπληρώσει κάθε του επιθυμία.
Επιμέλεια: Άντρεα Χατζηνικόλα
Μακιγιάζ: Χριστιάνα Λαμπρινού (Florentia Makeup Artist Workshop)
Μαλλιά: Giorgos Sofokleous by George & Effie
Θερμές ευχαριστίες στο ξενοδοχείο Almyra για την πολύτιμη βοήθεια και τη φιλοξενία κατά τη διάρκεια της φωτογράφησης.
Η Λουκία Κυριάκου φοράει δημιουργίες που φέρουν την υπογραφή της.
Ο Σώτος και ο Γιάννης φοράνε ρούχα και παπούτσια από Marks & Spencer.
