Η αγαπημένη «Αλεξάνδρα» του σίριαλ «Το σόι σου» του Alpha είναι μια από τις «μεγάλες κυρίες του θεάτρου», αν και η ίδια αυτοσαρκάζεται μ’ αυτό. «Το “μεγάλη” κράτα το!», μου λέει γελώντας, λίγο πριν ξεκινήσουμε την κουβέντα μας.
Από τον Αλέξανδρο Πρίφτη
Στην αρχή είναι λιγομίλητη, πάντα ευγενική και ελαφρώς κρατημένη. Κοφτή σαν το δισύλλαβο όνομα της. Μετά γίνεται χειμαρρώδης και ειλικρινής. «Παρά την όποια εμπειρία που μπορεί να μου καταλογίζουν, κανείς δεν ξέρει -ούτε κι εγώ φυσικά- για το αν θα πήγαινε καλά το σίριαλ “το Σόι σου” ή όχι. Μάντεις είμαστε;», μου λέει γελώντας. «Είναι ένα οικογενειακό σίριαλ που κάνει τον κόσμο να περνάει καλά. Δεν έχει ακρότητες, αφορά δύο οικογένειες, έχει καλό σενάριο και σκηνοθεσία. Αν με ρωτάς εμένα, θεωρώ ότι καταλυτικό ρόλο παίζει και το καστ των ηθοποιών. Πλέον, έχουμε γίνει οικογένεια. Είναι σημαντικό το καλό κλίμα, για να αντισταθμίζει τις δυσκολίες…».
Όταν μιλάμε για μια ευχάριστη κωμωδία, μια δουλειά πολύ επιτυχημένη, πώς προκύπτουν οι δυσκολίες που αναφέρεστε;
Περνάμε πολύ ωραία στα γυρίσματα, αλλά όχι εύκολα. Υπάρχουν οι αντίξοες συνθήκες, όπως η ζέστη, το κρύο, η γκρίνια – ανθρώπινα πράγματα. Μου είναι αδιανόητο, ακόμη και μετά από τέσσερις σεζόν, το ότι ξυπνάω στις 6.30 το πρωί. Κάνω δύο ώρες να συνέλθω! Μιλάμε για δεκάωρα γυρίσματα κι αν έχεις θέατρο, όπως έκανα πέρσι… άστα. Είναι δύσκολο!
Έχετε κουραστεί να εργάζεστε;
Ποτέ δεν έκανα θέατρο και τηλεόραση μαζί. Πολύ σπάνια. Αν του χρόνου συνεχιστεί το σίριαλ, πάλι θα δυσκολευτώ κάπως, γιατί θα είμαι και στο «Παλλάς», κάνοντας την Ατάρτη, στις «Μάγισσες της Σμύρνης», σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή. Όχι, δεν έχω κουραστεί! Αγαπώ τη δουλειά μου, είναι κάτι σαν ψυχοθεραπεία. Το θέμα είναι οι συνθήκες όμως…
Έχετε την πολυτέλεια να κάνετε μια παύση ενός ή δύο ετών;
Πριν από χρόνια την είχα. Τα κασέ ήταν πιο υψηλά, αμειβόμασταν καλά. Τώρα παίρνω το ένα τρίτο των χρημάτων που έβγαζα κάποτε κι έχουμε την Εφορία, τον ΕΝ.Φ.Ι.Α κι άλλα τόσα, για να μας τα παίρνουν κανονικά και μας τσακίζουν. Δουλεύω διπλά και αμείβομαι το ένα τρίτο. Υπάρχει μια κατηγορία πια: Δεν υπάρχει η ανώτατη, η μεσαία και η χαμηλή τάξη, τώρα είναι οι πολύ πλούσιοι και η χαμηλή τάξη, στην οποία ανήκουμε οι περισσότεροι. Δυστυχώς, επικρατεί το «σώπα, μη μιλάς, τουλάχιστον έχουμε δουλειά!». Το σιχαίνομαι αυτό, δεν είναι ωραίο και είναι κάτι μίζερο. Δεν πρέπει να είναι έτσι τα πράγματα. Γιατί θα έπρεπε να χειροκροτείται το «έχεις δουλειά, μη μιλάς»; Εσύ έχεις τη δουλειά σου, προσφέρεις, κι ο άλλος όμως έχει την υποχρέωση να σου προσφέρει τον μισθό σου, χωρίς να συμβαίνουν όλα αυτά τα τέρατα που δουλεύεις και δεν πληρώνεσαι.
Έχετε μείνει κι εσείς απλήρωτη από δουλειές;
Στο παρελθόν ποτέ! Αλλά τα τελευταία χρόνια ναι, δυστυχώς, μου συνέβη και δεν μου άρεσε καθόλου. Το ξεπέρασα.
Είστε υπέρ τού να ασχολούνται οι ηθοποιοί και με άλλους χώρους, όπως την παρουσίαση ή τα reality;
Ναι, φυσικά. Ας το κάνουν, αρκεί να το κάνουν καλά. Ξέρετε, όλα αυτά είναι παρακλάδια της δουλειάς μας, δεν είναι ξένα χωράφια. Αλλά είμαι της άποψης, αν είναι να το κάνεις, μπες με τα μούτρα και κάνε το καλά! Όχι πασαλείμματα και μισές δουλειές. Τίποτα δεν θεωρώ υποδεέστερο του θεάτρου ή της τηλεόρασης. Προτιμώ το καλό θέατρο σίγουρα, αλλά ανάμεσα σ’ ένα μέτριο θέατρο και μια καλή τηλεόραση, θα πάρω το δεύτερο. Πάντα μου άρεσε, αυτό που θα δω, να είναι καλό.
Είναι αλήθεια ότι θα συνεργαστείτε με τον Λάκη Λαζόπουλο στους καινούριους «Δέκα Μικρούς Μήτσους»;
Μακάρι, θα το ήθελα πάρα πολύ! Τον Λάκη τον γνωρίζω πολλά χρόνια, τον πιστεύω, τον εκτιμώ, όπως όλος ο κόσμος, είμαι σίγουρη ότι θα κάνει πολύ καλή δουλειά ξανά. Και ναι, αν με χρειαστεί, θα είμαι δίπλα του. Αν μου το ζητήσει, ευχαρίστως θα συνεργαστώ.
Γιατί γίνατε ηθοποιός;
Ήμουν δεν ήμουν δεκαεπτά ετών, δεν είχα ολοκληρώσει την έκτη τάξη του γυμνασίου και πήγα και είπα μια μέρα στους γονείς μου: «Θα πάω να δώσω στη δραματική σχολή!». Σιωπή. Δεν μου έδωσαν την παραμικρή σημασία, παρότι ήταν άλλες εποχές, που δεν ήταν εύκολο μια κοπέλα να γίνει τότε ηθοποιός. Όλοι γέλασαν μετά και είχαν και δίκιο αφού, μέχρι εκείνη τη στιγμή, ήμουν ένα παιδί που ανέβαινε στη σκηνή του σχολείου να πει ένα ποίημα, έλεγε το μισό κι έφευγε με κλάματα. Ήμουν πολύ εσωστρεφής! Επομένως, άρχισα πολύ δειλά κι ευτυχώς έζησαν για να με δουν να παίζω στο θέατρο, χωρίς να κλαίω και να αποχωρώ από τη σκηνή (γελάει). Θυμάμαι ότι τότε σπούδαζα και δούλευα παράλληλα. Αλλά ήμουν δειλή, το έκανα με φόβο σχεδόν, αλλά και για να εκτονώνομαι.
Γνωρίσατε πολλές αποτυχίες;
Όχι πολλές, αλλά τις συνάντησα. Ας μην τις αναφέρουμε, κρίμα είναι, λυπηθείτε με (γελάει)… Δεν είμαι από εκείνους που πιστεύουν ότι οι αποτυχίες είναι μαθήματα. Όχι, σας ευχαριστώ πολύ! Θέλω να μάθω από τις επιτυχίες και όχι από τις αποτυχίες μου. Αλλά τις όποιες αποτυχίες τις αντιμετώπιζα απλά. Γύριζα σελίδα και πήγαινα πιο κάτω. Σε κανέναν δεν αρέσει αυτό, αλλά είναι περαστικές. Ποτέ δεν είπα «τα κατάφερα», το έβλεπα πιο απλά. Γελούσα, επίσης, με το εφήμερο της τηλεόρασης. Τον ένα χρόνο με σταματούσαν παιδάκια και μου μιλούσαν και την επόμενη χρονιά τίποτα. Γελάω μ’ αυτό. Όχι, δεν πιστεύω στην καταξίωση. Ο κόσμος στο χαρίζει αυτό.
Απωθημένα έχετε;
Στη δουλειά μου όχι, δεν έχω ρόλους που να έχω επιθυμήσει και να μου έχουν γίνει εμμονή. Όχι ότι έχω καλυφθεί, αλλά πιο πολύ με κεντρίζει μια συνεργασία ανθρώπων, παρά ένας ρόλος. Έτσι έρχεται ένα καλό αποτέλεσμα. Τώρα για τα προσωπικά, αν βάλω μια τελεία, τότε θα έλεγα ότι έχω πολλά απωθημένα. Αλλά δεν με αφήνει η ζωή να βάλω τελεία. Απεχθάνομαι τους απολογισμούς. Καλύτερα είναι το συνεχίζειν…
Πού ξοδέψατε περισσότερο χρόνο, στη δουλειά ή στα ερωτικά σας;
Εύχομαι και στα δύο. Όχι ότι δεν με έτρωγαν σχεδόν πάντα και τα ερωτικά. Αλλά θα ήμουν δυστυχής αν πίστευα ότι δεν έδωσα πράγματα στη ζωή μου. Όταν μου τύχαινε, τότε ήμουν εκεί, ανταποκρινόμουν. Δούλευα κι ερωτευμένη. Είχα σχέση, είχα προσωπική ζωή και παράλληλα έκανα και τη δουλειά μου. Δεν είναι ότι δεν ερωτεύτηκα για το θέατρο ή ότι παράτησα τη δουλειά για έναν έρωτα. Μπορείς να τα κάνεις όλα, αλλά η ζωή δεν μας τα φέρνει πάντα όπως θα τα θέλαμε. Πολλές φορές μας πάει αλλού.
Μας πηγαίνει ή την πηγαίνουμε τη ζωή;
Νομίζω και τα δύο συμβαίνουν – κι όχι από μοιρολατρική άποψη. Έτσι έζησα εγώ ως τώρα. Μπορείς να οδηγήσεις κάποια πράγματα και κάποια άλλα είναι αναπόφευκτα να συμβούν.
Απολαμβάνετε πια τη μοναξιά;
Ναι, πολύ! Ξέρετε, η μοναξιά έχει και θετικά πράγματα. Η σιωπή έχει μεγάλη αξία και ωραίο θόρυβο. Μου αρέσει η μοναξιά όταν είναι επιλογή και όχι επιβεβλημένη. Μου έχουν συμβεί και τα δύο.
Τι σας αρέσει να κάνετε όταν είστε μόνη στο σπίτι σας;
Μου αρέσουν οι στιγμές που σκέφτομαι, αλλά ακόμη κι εκείνες που δεν σκέφτομαι. Μου αρέσει να βλέπω τηλεόραση, να ακούω ραδιόφωνο – ακούω όλα τα είδη μουσικής. Ή να πέφτω με τα μούτρα στα βιβλία, που όλο λέω να διαβάσω και δεν βρίσκω τον χρόνο. Και μου αρέσει να ακούω και τον ήχο της σιωπής. Επίσης, μου αρέσει να κοιμάμαι. Χρειάζομαι τον ύπνο και την ξεκούραση.
Η συντροφικότητα έχει θέση στη ζωή σας σήμερα;
Ασφαλώς, πάντα έχει θέση και είναι κάτι πολύ όμορφο. Ξέρετε κάτι όμως, νεαρέ μου; Όσο μεγαλώνεις βλέπεις ότι είναι και πιο δύσκολο να ανέχεσαι, να σε ανέχονται, να βλέπεις τα ελαττώματα να μεγαλώνουν. Θα το δείτε και στον εαυτό σας με το πέρας των χρόνων. Εγώ είμαι λίγο μεγαλύτερη από εσάς. Σας άρεσε το λίγο; (γελάει).
Όσο μεγαλώνουμε, όμως, δεν συμβιβαζόμαστε πιο εύκολα;
Και ναι και όχι. Εγώ πιστεύω ότι όσο μεγαλώνουμε, μεγαλώνει και η μοναξιά μας. Ή η ανάγκη για μοναξιά. Δηλαδή το «πάω μόνος μου εκεί» ή «θα το κάνω μόνος μου αυτό». Μεγαλώνει και η γκρίνια βέβαια…
Γκρινιάζετε;
Και μόνη μου, στον εαυτό μου! (γελάει).
Χωρίς να θέλω να γίνω αδιάκριτος, δεν επιθυμήσατε ποτέ ένα παιδί;
Δεν γίνεστε και θα σας πω. Δεν το επιθύμησα ποτέ πραγματικά θεωρώ, αλλιώς θα το είχα κάνει. Εννοώ ότι, αφού ιατρικώς ήμουν μια χαρά και δεν είχα πρόβλημα, άφησα τον χρόνο να περάσει. Ήταν επιλογή μου. Ενώ ήθελα τα παιδιά, πάντα έβρισκα ανόητες δικαιολογίες. Καταλήγω, λοιπόν, στο ότι μάλλον δεν το θέλησα πολύ. Ήταν επιλογή μου.
Τι θα θέλατε να αλλάξετε στη ζωή σας;
Στο κεφάλι μου θα ήθελα να αλλάξω πολλά! Άλλο τρόπο σκέψης, μπορεί και άλλα όλα.
Τον ανέχεστε τον εαυτό σας εύκολα;
Εύκολα δεν με ανέχομαι, αλλά με ανέχομαι. Δεν αγαπώ τον εαυτό μου πάση θυσία κι εναντίον των άλλων. Α, όχι, αγαπητέ μου, μουλάρι δεν έγινα. Αλλά τα έχω δει αυτά γύρω μου από άλλους. Δεν αγαπώ μόνο την πάρτη μου, αλλά και τους άλλους.
Info: Η σειρά «Το σόι σου» μεταδίδεται από τον Alpha Κύπρου κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 23.00 και καθημερινά στις 8.40.
