Η μεγάλη πρωταγωνίστρια του θρυλικού «Ντάλας» μας προσκαλεί στο ράντσο της στην Καλιφόρνια και μας μιλάει για τη ζωή της, που ήταν γεμάτη έρωτα, γέλιο, αλλά και απώλειες.
Απόδοση: Εύα Βλαχάβα
Συνέντευξη: Rosalind Powell
Δεν μπορεί να υπάρξει καμία σύγκριση μεταξύ της Λίντα Γκρέι και του χαρακτήρα που υποδυόταν στο θρυλικό «Ντάλας», τη Σου Έλεν Γιούινγκ, «Μια σύζυγο μεγιστάνα με λαμπερή εμφάνιση και κατεστραμμένο συκώτι», όπως την περιγράφει. Αν και η πραγματική της ζωή είχε αρκετή δόση δράματος, δεν περιλάμβανε νευρωτικές εκρήξεις όπως η τηλεοπτική σειρά.

Σε αντίθεση με την εύθραυστη ηρωίδα της, η Λίντα Γκρέι μιλάει γεμάτη ενέργεια και εξηγεί στο Hello! πώς έχει καταφέρει να έχει μια φιλοσοφημένη και ισορροπημένη ζωή. Ξυπνάει καθημερινά στις 8 το πρωί με όρεξη, καθώς «Δεν είμαι απ’ αυτούς που πατάνε το ξυπνητήρι».

Νωρίς το πρωί ορίστηκε και το ραντεβού μας γι’ αυτή τη συνέντευξη, στο εκπληκτικό ράντσο της –έκτασης 101 στρεμμάτων– στη Σάντα Κλαρίτα της Καλιφόρνια, παρά το ότι την προηγούμενη μέρα είχε γιορτάσει τα 75α γενέθλιά της, παρουσία των παιδιών της, Τζεφ Θράσερ και Κέλι Σλόαν, αλλά και των εγγονών της, Ράιντερ και Τζακ Σλόαν. «Ήθελα να είναι μια ιδιαίτερη μέρα για όλους», μας λέει.
«Ήταν υπέροχα. Κάναμε μπάνιο το πρωί και μείναμε ως αργά έξω, ανάψαμε κεριά και απολαύσαμε την τούρτα. Με τον Ράιντερ έχουμε την ίδια μέρα γενέθλια, οπότε ήταν ξεχωριστό να τα γιορτάσουμε μαζί. Έκλεισε τα 24, κάτι που με σόκαρε. Του είπα: “Πώς είναι δυνατόν να έγινες τόσο, αφού εγώ είμαι 24; Περίεργο που έχουμε την ίδια ηλικία’’», εξιστορείται γελώντας.

Η ηλικία της Λίντα Γκρέι είναι ένα θέμα που δεν μπορείς να το αφήσεις ασχολίαστο, τόσο λόγω της απίστευτης σιλουέτας, των καστανών μαλλιών και των τεράστιων καφέ ματιών της, που την κάνουν να μοιάζει 20 χρόνια νεότερη, αλλά κι επειδή εκείνη αρνείται να σταθεί σ’ αυτήν ως αριθμό. Όταν την είχε πλησιάσει ο εκδότης της για να γράψει τα απομνημονεύματά της, αρνήθηκε, καθώς δε θεωρούσε ότι ήταν αρκετά μεγάλη. «Ποτέ δε σκέφτομαι την ηλικία», λέει. «Αλλά, από την άλλη, αν δε γράψω αυτό το βιβλίο τώρα, πότε θα το κάνω;». Γι’ αυτό το λόγο αποφάσισε να ολοκληρώσει και το «The Road to Happiness is Always Under Construction», έναν οδηγό αυτοβοήθειας που προέκυψε από τις καλύτερες και χειρότερες στιγμές της ζωής της: από τα παιδικά της χρόνια, ως ασθενής με πολιομυελίτιδα, την αλκοολική της μητέρα, το γάμο της με τον Εντ Θράσερ, το θάνατο της αδερφής της από καρκίνο του μαστού και, φυσικά, την παγκόσμια επιτυχία της μέσα από τη θρυλική σειρά «Ντάλας». Παρόλα αυτά, όπως λέει, «Δεν είμαι ψυχοθεραπεύτρια. Είμαι απλώς μια γυναίκα που κάποτε έπαιζα στην τηλεόραση. Όλοι μου λένε “Πρέπει να έχεις μια ζωή χωρίς έγνοιες και με αμέτρητα χρήματα’’, αλλά ξέρετε κάτι; Δεν είναι αλήθεια».

Για την ακρίβεια, η Λίντα Γκρέι είχε ένα δυστυχισμένο γάμο για 21 ολόκληρα χρόνια. Γνώρισε τον καλλιτέχνη και φωτογράφο Εντ Θράσερ, ο οποίος είχε σχεδιάσει τα εξώφυλλα των άλμπουμ σπουδαίων καλλιτεχνών της εποχής, όπως του Φρανκ Σινάτρα, του Τζίμι Χέντριξ και του Τζον Μίτσελ, όταν εκείνη ήταν ένα 21χρονο μοντέλο, στις αρχές της υποκριτικής της καριέρας. Περιγράφει τη νύχτα του γάμου της ως «Συντριπτική απογοήτευση», με το σύζυγό της να περιμένει από εκείνη να εγκαταλείψει τα επαγγελματικά της όνειρα και να γίνει μια full time νοικοκυρά. Επιπλέον, συχνά σχολίαζε το ντύσιμό της και τη μείωνε, λέγοντάς της ότι μοιάζει με πόρνη. Μια απ’ αυτές ήταν το 1981, όταν ετοιμαζόταν να παραστεί στα βραβεία Emmy, στα οποία ήταν υποψήφια στην κατηγορία Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε Δραματική Σειρά.

Η Λίντα Γκρέι εξομολογείται ότι ο γάμος της ήταν μια συναισθηματική καταστροφή, αλλά αρνείται ν’ αποκαλέσει τη συμπεριφορά του πρώην συζύγου της κακοποίηση. Πόσο μάλλον αφού, ακόμα και μετά το διαζύγιό τους, το 1983, διατήρησαν επικοινωνία, ενώ η Γκρέι ήταν στο πλευρό του όταν προσεβλήθη από καρκίνο του παχέος εντέρου το 2006, που τον οδήγησε στο θάνατο. «Δε μ’ αρέσει η λέξη “κακοποίηση’’. Απλώς, ζούσε τη ζωή που είχε μάθει», λέει η ηθοποιός. «Ήταν ένας άνθρωπος με φιλοδοξίες κι ένα μέρος του εαυτού του ήθελε να είναι καουμπόι και να έχει ένα ράντσο με άλογα. Έτσι, όταν ακόμα τα παιδιά ήταν μικρά, μετακομίσαμε εδώ, σ’ ένα σπίτι που σχεδιάσαμε και χτίσαμε μαζί, ένα μέρος όπου μπορούσε να έχει άλογα, σκυλιά, κότες… Όμως, όταν του ανακοίνωσα ότι ήθελα να προσπαθήσω να κάνω πραγματικότητα το όνειρό μου και να γίνω ηθοποιός, η απάντησή του ήταν ένα κατηγορηματικό “όχι’’», θυμάται η 75χρονη σταρ. «Μου είπε ότι αν συνέχιζα να το επιθυμώ, θα μπορούσα να το κάνω αφού έμπαιναν τα παιδιά μας στο κολέγιο. Κι εγώ σκεφτόμουν: “Θεέ μου, ζούμε το δικό του όνειρο, αλλά τι γίνεται με το δικό μου;’’. Φυσικά, τότε όλες οι γυναίκες έμεναν σπίτι και μεγάλωναν τα παιδιά τους, αλλά όλα σταματάνε εκεί;». Αυτή ήταν η κρίσιμη στιγμή που πήρε την απόφαση να δώσει τέλος στο γάμο της.

«Αν ξεκινούσα την καριέρα μου όταν τα παιδιά μου θα ήταν στην ηλικία να σπουδάσουν, θα καταστρεφόμουν. Το Χόλιγουντ ξεγράφει ανθρώπους στην ηλικία που θα είχα φτάσει τότε. Και τι θα έκανα; Θα τάιζα κότες σε όλη μου τη ζωή; Δεν ήταν αυτό που ήθελα. Και η μητέρα μου είχε όνειρα, αλλά τα έθαψε για να μας μεγαλώσει. Δεν ήθελα να έχω την ίδια μοίρα», εξομολογείται. Έτσι, έκανε την επανάστασή της, παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής και στα 38 της κέρδισε το ρόλο της ζωής της, αυτόν της Σου Έλεν. Που να φανταζόταν τότε ότι η συνεργασία της με τους ανθρώπους του «Ντάλας» θα διαρκούσε 11 ολόκληρα χρόνια κι ότι εκείνη θα έφευγε δύο χρόνια πριν από το φινάλε της σειράς! Ή, ότι το σίριαλ θα προβαλλόταν σε 90 χώρες, με το θρυλικό επεισόδιο του 1981 «Ποιος Σκότωσε τον JR» να καθηλώνει 83 εκατομμύρια τηλεθεατές σε όλο τον κόσμο! Η Γκρέι συμμετείχε στην αναβίωσή του το 2012, αλλά σταμάτησε όταν ο Λάρι Χάγκμαν, ο οποίος υποδυόταν το σύζυγό της, JR, έφυγε από τη ζωή κατά τη διάρκεια της δεύτερης σεζόν. Υπήρξαν συζητήσεις για τρίτη, αλλά τα σχέδια δεν προχώρησαν. «Η ένταξή μου στο “Ντάλας” ήταν κάτι σπουδαίο για μένα, γιατί μου άνοιξε πολλές πόρτες και μου έδωσε ιδέες», μας λέει. «Ο Λάρι, ο Πάτρικ Ντάφι (σ.σ. ο οποίος υποδυόταν το γαμπρό της, Μπόμπι Γούινγκ) κι εγώ ήμασταν άνεργοι ηθοποιοί που έτυχε να βρούμε μια δουλειά. Δεν είχαμε ιδέα τι θ’ ακολουθούσε». Καθώς η ηρωίδα της «πάλευε» με τον JR, η φιλία της με τον συμπρωταγωνιστή της, Λάρι Χάγκμαν, της δημιούργησε τις πιο χαρούμενες αναμνήσεις της καριέρας της. «Κάθε μέρα ήταν διαφορετική και γεμάτη γέλιο», θυμάται. «Δεν μπορούσαμε να το εξηγήσουμε, αλλά μεταξύ μας υπήρχε κάτι μαγικό», προσθέτει η ηθοποιός, η οποία ήταν κοντά στον Χάγκμαν όταν εκείνος πέθανε από λευχαιμία, το 2012. Από τη σειρά, φυσικά, δεν μπορεί να μείνουν ασχολίαστα τα ρούχα. Σχεδιαστές όπως ο Βαλεντίνο Γκαραβάνι, ο Τζόρτζιο Αρμάνι και ο Καρλ Λάγκερφελντ είχαν δημιουργήσει τις τουαλέτες που φορούσε η Λίντα Γκρέι.

«Ήταν σαν να βρίσκομαι σε παραμύθι. Ντυνόμουν κάθε μέρα με διαφορετική τουαλέτα και δεν ανησυχούσα για την τιμή. Ποια γυναίκα θα έλεγε “Τουαλέτα Armani; Όχι, ευχαριστώ, δε θα πάρω;», αναπολεί γελώντας. Αλλά, όσο φανταχτερή ήταν στη σειρά, άλλο τόσο οπαδός του φυσικού look είναι στην καθημερινότητά της. Τα μυστικά για την αδιαμφισβήτητα νεανική της εμφάνιση είναι η υγιεινή διατροφή και η γυμναστική, αλλά και η αποδοχή του χρόνου που περνάει. «Κοιτάζω το δέρμα μου και αναρωτιέμαι: “Θεέ μου, δε θα το ξαναδώ ποτέ λείο;”. Αλλά, ποιον κοροϊδεύω; Δεν είμαι 24 ετών ούτε μπορώ να είμαι όπως τα μοντέλα στα εξώφυλλα της Vogue. Οπότε, ας το ξεπεράσω κι ας σταματήσω τις συγκρίσεις». Η ηθοποιός έχει μια σπίθα στο βλέμμα και μια ζωηράδα στο περπάτημα επειδή, όπως γράφει, «Η εργένικη ζωή υπήρξε η πηγή της ευτυχίας μου τα τελευταία 30 χρόνια». Ίσως γι’ αυτό δεν ένιωσε την ανάγκη να ξαναπαντρευτεί. «Μπορείς να φλερτάρεις και να περάσεις υπέροχα μ’ έναν άνθρωπο για μια νύχτα, μια βδομάδα, ένα μήνα, ένα χρόνο… Πολλές γυναίκες δε χρειάζονται σύντροφο για να είναι καλά. Θέλουν την ελευθερία τους», ομολογεί με αφοπλιστική ειλικρίνεια. Και σίγουρα εκείνη είναι μια από τις γυναίκες που απολαμβάνουν την ελευθερία τους, αφοσιωμένη αυτό το καιρό στην προώθηση του βιβλίου της, αλλά και τη μετακόμιση από το ράντσο.

«Ζω εδώ περισσότερα από 40 χρόνια, αλλά πλέον είναι πολύ μεγάλο για μένα. Δεν έχω πια άλογα και δε χρειάζομαι τόσο χώρο. Δεν έχω ιδέα που θα μετακομίσω, αλλά θα είναι μια νέα περιπέτεια». Έχοντας καταγράψει τις εμπειρίες της στο βιβλίο της, άραγε έχει μάθει κάτι από το παρελθόν; «Να είμαι παρούσα και να ζω τη στιγμή».
Βook: “The road to happiness is always under construction” (Regan Arts, £16.99).

