Ένα ταξίδι σαν καρτ ποστάλ με φόντο το Αιγαίο. To Celestyal Olympia ρίχνει άγκυρα σε πέντε προορισμούς μέσα σε τρεις μέρες και εμείς βέβαια δεν χάνουμε την ευκαιρία να επιβιβαστούμε, για μια μοναδική εμπειρία εν πλω.
Της Σώτιας Ζένιου
«Για μένα το Αιγαίο είναι το 8ο θαύμα!» μου λέει πρόσφατα ένας φίλος σε μια κουβέντα που είχαμε για τα απλά, τα μικρά, τ’ ανεκτίμητα. «Έχεις βρεθεί ποτέ στο Αιγαίο η ώρα έντεκα; Την ώρα που ο ήλιος κάνει παιχνίδια με τη θάλασσα;» Χωρίς να περιμένειαπάντηση με βυθίζει στο βαθύ μπλε, θυμίζοντάς μουτους στίχους του Ελύτη: «Σύρετέ μου στα μάτια ένα δελφίνι/ Στα μάτια ένα δελφίνι σύρετέ μου/ να ’ναι ταχύ κι ελληνικό και να ’ναι η ώρα έντεκα!» Επιλέγω να κρατήσω για μέρες τη μαγική εικόνα κλείνοντας τα μάτια κι αναπολώντας στιγμές μοναδικές, σαν καρτ ποστάλμέσα στον χρόνο. Και τότεξεπετάγεται στο κομπιούτερ μου το σηματάκι του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Η πρόσκληση της Celestyal Cruises,με προσγειώνει στην πραγματικότητα με τον καλύτερο τρόπο. Μια ευκαιρία για να ταξιδέψω στο Αιγαίο και να το χαρώ σε όλες του τις εκφάνσεις. Κάθε ώρα της μέρας και της νύχτας. Σε μια τριήμερη κρουαζιέρα με πέντε προορισμούς.
Ημέρα 1η
Ξημερώματα της Παρασκευής επιβιβαζόμαστε απ’ το λιμάνι του Πειραιά στο Celestyal Olympia.To άνετο κρουαζιερόπλοιο με τις 724 καμπίνες, τα 2 σαλόνια, τα 5 μπαρ, το καζίνο, τις 2 πισίνες, το γυμναστήριο, το σπα και το σαλόνι ομορφιάς, τον παιδότοπο, τη βιβλιοθήκη, τα καταστήματα… Και επιπλέον τον δικό σου φροντιστή καμπίνας–κάτι σανπροσωπικό μπάτλερ. Αφού τακτοποιήθηκα στην καμπίνα κρατώντας στο χέρι τη μαγική καρτούλα, all inclusive, αποφάσισα να την εκμεταλλευτώ δεόντως. Μετά από ένα πλούσιο πρόγευμα με ζεστά ψωμάκια, βάφλες και αφράτα κρουασάν, ανέβηκα στο ψηλότερο επίπεδο του πλοίου, στο Horizon Bar για να χορτάσει το μάτι μου απέραντο γαλάζιο μ’ ένα Aperol spritz. Το μόνο που έχω να κάνω άλλωστε είναι να παραχαϊδέψω τον εαυτό μου. Πολύ καλή ιδέα φαντάζει κι ένα ραντεβού στο Sana spa για μασάζ. Μετά από μια κούρα ομορφιάς και μερικές ώρες ξεκούραση, γύρω στις 6 το απόγευμα ρίχνουμε άγκυρα.
Πρώτος προορισμός η μυθική σταρ του Αιγαίου η Μύκονος, απλώνεται «αρχόντισσα» και «αλήτισσα» μπροστά μας. Χαιρετάμε τους ανεμόμυλους, υποβάλλουμε τα σέβη μας στο αγαπημένοCaprice,που μαςπεριέθαλψε πολλά πρωινά ύστερα από νυχτερινές κραιπάλες και κατευθυνόμαστε στα στενά δρομάκια που σεργιάνισαν τζετ σέτερ, κοινοί θνητοί και χολιγουντιανοί σταρ. Στην αγορά της Μυκόνου δεν μπορείς να γυρίσεις την πλάτη όσο και αν δεν είσαι shopaholic. Επιλέγω να μπω σε δυο ιστορικά καταστήματατο Liontis απ’ όπου παράγγελνε τα customade χειροποίητα σανδάλια της η Τζάκι Ωνάση και την Alice με τα αέρινα καφτάνια και τις υπέροχες εσάρπες.Το βραδάκι μας βρίσκει για φαγητό στο δυτικό κομμάτι του Γιαλού, στη Vegera.Η σαλάτα με άγρια ρόκα, ντοματίνια κάπαρη και ανθότυρο σε συνδυασμό με το εξαίσιο ριζότο μανιταριών και την τυλιγμένη σε φύλλο φέτα με μέλι, μας έκαναν γι’ άλλη μια φορά να υποκλιθούμε στις μεσογειακές γεύσεις. Μπαρκάρουμε ξανά στο πλοίο κατάκοποι, πλην όμως κατευχαριστημένοι λίγο πριν τα μεσάνυχτα.
Ημέρα 2η
Το πολύχρωμο Κουσάντασι ξεπροβάλλει μέσα απ’ το φινιστρίνι, αναδίδοντας έντονο άρωμα ανατολής. Πρόκειται για τοψαροχώρι που ευνοήθηκε στη δεκαετία του ’70, απ’ το μαγικό ραβδί της ανάπτυξης και μεταμορφώθηκε σε τουριστικό θέρετρο, με φήμη έντονης νυχτερινής ζωής. Έχουν να πουν ότι το καλοκαίρι κανείς δεν κοιμάται πριν το ξημέρωμα. Το όνομα του σημαίνει «νησί των πουλιών» και το πήρε απ’ το σχήμα της χερσονήσου, που μοιάζει όντως με κεφάλι περιστεριού. Λιμάνι-εφαλτήριο για τον ταξιδιώτη, που θέλει να περιηγηθεί στην αρχαία Έφεσο.Στο πούλμαν μας περιμένει ήδη ο ξεναγός μας.Διασχίζουμε μια απόσταση 20 περίπου χιλιομέτρωνμέσα σε καταπράσινο τοπίο και παίρνουμε την τελευταία στροφή για την Αρχαία Πόλη. Έξω από τη Μαγνησιανή Πύλη, διασταυρώνουν τα selfie stick τους, Ασιάτες, Γάλλοι, Αμερικάνοι, νεαρά αγόρια και κορίτσια από τουρκικά σχολεία.Η Έφεσος ήταν το αδιαμφισβήτητο κέντρο του αρχαίου κόσμου. Κάθε πέτρα, κάθε μάρμαρο έχει να διηγηθεί μια ελληνική ιστορία. Το Πρυτανείο, η Αγορά, το Αρχαίο Ελληνικό Θέατρο χωρητικότητας 24.000 θέσεων, η Βιβλιοθήκη του Κέλσου, οι κιονοστοιχίες με τα θαυμαστά ιωνικά κιονόκρανα… Η αλήθεια είναι πως νιώθεις παράξενα. Τα συναισθήματα είναι αλληλοσυγκρουόμενα. Πώς μπορεί κάτι τόσο κραυγαλέα ελληνικό να αποτελεί τουρκική ατραξιόν; Νιώθεις σαν τουρίστας στον δικό σου πολιτισμό. Παραμένει ωστόσο η εκδρομή αυτή μια από τις πιο δυνατές εμπειρίες της κρουαζιέρας, που αξίζει να ζήσεις.
Γύρω στο μεσημέρι επιστρέφουμε στο πλοίο για μεσημεριανό και ξεκούραση προκειμένου να ετοιμαστούμε για «μεγάλες αποκαλύψεις», αφού το απόγευμα πιάνουμε λιμάνι στ’ ανοιχτά της Πάτμου. Στις 4.30 επιβιβαζόμαστε στις βαρκούλες για να κατέβουμε στο «ιερό νησί της Αποκάλυψης». Όντως η Πάτμος έχει μια άλλη αύρα εσωτερική. Αποπνέει μια απέραντη ηρεμία και εξωτερικεύει ένα πιο σοφιστικέ χαρακτήρα. Ανηφορίζουμε στη Χώρα για το Μοναστήρι του Ιωάννη του Θεολόγου και το Σπήλαιο της Αποκάλυψης. Λίγο πριν περάσουμε την πύλη του Κάστρου κοιτάμε κάτω την πανοραμική θέα και μας κόβεται η ανάσα. Η μυστηριακή ατμόσφαιρα σκεπάζει σαν πέπλο την ιδιαίτερη ομορφιά του τοπίου. Μετά το προσκύνημά μας χανόμαστε για λίγο στα στενά δρομάκια με τις καμάρες, τι στοές και τα καλοδιατηρημένα αρχοντικά. Εξίσου όμορφο και γραφικό είναι και το λιμάνι της Σκάλας. Με ιδιαίτερα μαγαζάκια και καφενεδάκια – ζαχαροπλαστεία. Και φυσικά δεν θα αποχαιρετούσαμε την Πάτμο χωρίς να δοκιμάσουμε το παραδοσιακό πουγκί με τραγανιστό φύλλο και γέμιση από αμύγδαλο, καρύδι και μέλι. Θεϊκό! Τα βαρκάκια μάς επιβιβάζουν στο πλοίο για το βραδινό. Και μετά ό,τι ήθελε προκύψει. Μια ντίσκο βραδιά για τους party animal, ένα ποτό σε κάποιο από τα μπαράκια για τους πιο χαλαρούς ή ακόμη κι ένα κάλεσμα της τύχης στο Καζίνο.
Ημέρα 3η
Πιάνουμε λιμάνι νωρίς το πρωί της Κυριακής στο Ηράκλειοκαι το ταξιδιωτικό εθιμοτυπικόμας οδηγεί στην Κρήνη Μοροζίνι, γνωστή ως πλατεία των Λιονταριών για να απολαύσουμε τον πρώτο καφέ της μέρας με φημισμένη ηρακλειώτικη μπουγάτσα. Στο δρόμο κάνω μια στάση για ν’ ανάψω κεράκι στον ιερό ναό του Αγίου Τίτου, ένα υπέροχο κτίσμα που σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Αθανάσιο Μούση, ως Οθωμανικό τέμενος, αφού το βυζαντινό κτίσμα γκρεμίστηκε στο μεγάλο σεισμό του 1856. Ο μιναρές του Αγίου Τίτου κατεδαφίστηκε τη δεκαετία του 1920, όταν αποχώρησαν από το Ηράκλειο, οι τελευταίοι μουσουλμάνοι με την ανταλλαγή των πληθυσμών ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία. Εκεί βρίσκεται και η κάρα του αγίου. Και προς ολοταχώς συνεχίζω για την πλατεία των Λιονταριών, όπου χτυπά η καρδιά της πόλης 24 ώρες το 24ωρο. Μαγαζιά, καφετερίες, σουβλατζίδικα, περαστικοί που κάθονται στην πλατεία να χαζέψουν το ιστορικό σιντριβάνι. Νωρίς το μεσημέρι επιβίβαση και πάλι στο πλοίο για το μεσημεριανό μπουφέ ή α λα καρτ επιλογή σ’ ένα από τα εστιατόρια. Ο καιρός προσφέρεται και για ηλιοθεραπεία εν πλω, στο κατάστρωμα με την πισίνα, παρέα με ένα Coconut Mohito.
Το απόγευμα ρίχνουμε άγκυρα στη μαγική Σαντορίνη.Το σεληνιακό της τοπίο ξεπροβάλλει περήφανα αναδεικνύοντας τα γλυπτά ηφαιστειογενή βράχια και τα σκαρφαλωμένα κυκλαδίτικα κάτασπρα σπιτάκια. H Σαντορίνη είναι ένα ξεχωριστό κεφάλαιο από μόνη της στο Αιγαίο. Με την εκπληκτική θέα της Καλντέρας, την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική, τα ατμοσφαιρικά μπαράκια, τα γκουρμέ εστιατόρια, τα νόστιμα τοπικά προϊόντα (όπως τα φημισμένα ντοματάκια Σαντορίνης). Όλοι δρόμοι βέβαια οδηγούν στην κουκλίστικη Οία, για μια γερή δόση από το πιο διάσημο ηλιοβασίλεματου κόσμου. Το έχουν εξυμνήσει άλλωστε από το CNN μέχρι το National Geographic . Ανεβαίνουμε στο βενετσιάνικο Κάστρο για μια πρώτη γεύση και από κει ψάχνουμε ένας μέρος για αράξουμε μ’ ένα ποτήρι κρασί. Η βιτρίνα με τα λαχταριστά γλυκά του «Μελένιου» λειτουργεί σαν μαγνήτης. Μετά το ηλιοβασίλεμα παίρνουμε το τελεφερίκ από τα Φηρά για να κατέβουμε στο λιμανάκι. Οι βαρκούλες μας επιβιβάζουν στο Celestyal Olympia για το τελευταίο βράδυ εν πλω, το οποίο διαρκεί μέχρι πρωίας σε ρυθμούς ντίσκο.
Ημέρα 4η
Ήρθε η ώρα της αποβίβασης στον Πειραιά.Πετάμε όμως απογευματάκι και υπάρχει λίγη ώρα ακόμη για σουλατσάρισμα στο κέντρο της Αθήνας. Το πούλμαν μας αφήνει στην πλατεία Συντάγματος και κατηφορίζω προς Μοναστηράκι για να αποτίσω φόρο τιμής στα φοιτητικά μου χρόνια, με ουζάκι και ποικιλία στους Διόσκουρους στην οδό Αδριανού, έχοντας κάδρο μπροστά μου την Αρχαία Αγορά. Αναπολώ την κάθε στιγμή από την κρουαζιέρα και σκέφτομαι πόσο τυχερή ήμουν γι’ αυτό το υπέροχο διάλειμμα από τα καθημερινά, που μου πρόσφερε η Celestyal.
*Για το δικό σας ταξίδι: Celestyal Cruisesτηλ. 22413500 (celestyalcruises.com)
