Tης Δήμητρας Λάντου
Η Ινδία είναι πραγματικά πολύ μεγάλη. Όχι μόνο σε πληθυσμό (σε δέκα χρόνια εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει την Κίνα και θα καταστεί η πιο πολυπληθής χώρα), αλλά σαν ταξιδιωτικός προορισμός γεμάτος φυσική ομορφιά, εικόνες, ιδέες, ιστορία και κυρίως κουλτούρα.
Διάσημη για το πανέμορφο Ταζ Μαχάλ, τον Βούδα, τη Γιόγκα και τον Διαλογισμό, η γη του Μαχάτμα Γκάντι επιδιώκει να μπει δυναμικά στον τουριστικό χάρτη αναδεικνύοντας τις αντιθέσεις της. Αυτή είναι άλλωστε η λέξη που χαρακτηρίζει την Ινδία.
Ο Νότος της Ινδίας με τις εξωτικές παραλίες (Κεράλα, Γκόα) προσφέρεται για χαλάρωση και ξενοιασιά, ενώ στον Βορρά, η ορεινή κορμοστασιά των Ιμαλαΐων προσελκύει τους τουρίστες που αναζητούν την περιπέτεια.
Το κυκλοφοριακό κομφούζιο, οι ιερές αγελάδες, η πολύχρωμη ανθρωποθάλασσα με τα παραδοσιακά σάρι, τα παραδοσιακά τουκ –τουκ και τα παζάρια με την ατελείωτη ποικιλία εμπορευμάτων, αποτελούν την καθημερινότητα της ασιατικής αυτής χώρας.
Αφορμή για αυτό το ταξίδι στην Ινδία υπήρξε ο εορτασμός της Διεθνούς Ημέρας Γιόγκα στην πόλη Lucknow. Πενήντα δημοσιογράφοι, τουριστικοί πράκτορες και δάσκαλοι γιόγκα από 23 χώρες του κόσμου φιλοξενηθήκαμε από το υπουργείο Τουρισμού της Ινδίας για μια βδομάδα σε τέσσερεις πόλεις της ασιατικής αυτής χώρας (Δελχί, Lucknow, Bangalore, Mysore). Έτσι “αρπάξαμε” την ευκαιρία για να εξερευνήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερη Ινδία.
Γιόγκα σημαίνει “ένωση” του σώματος και του νου ώστε να μπορούμε στην καθημερινότητά μας να λειτουργούμε αρμονικά, ολοκληρωμένα και συνειδητά. Πρόκειται για μία κοσμοθεωρία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν εργαλείο κατανόησης και αντιμετώπισης της ζωής. Ένα ταξίδι στην Ινδία ξεκινά σαν ένα ταξίδι γνώσης και καταλήγει σε μια «βουτιά» στα άδυτα της ψυχής. Αυτό ήταν το μήνυμα που μας πέρασαν οι δάσκαλοι στο Πανεπιστήμιο της γιόγκα Swami Vivekananda Yoga Anusandhana Samsthana (S-VYASA) που βρίσκεται στην πόλη Bangalore.
Ωστόσο, η κατεξοχήν πόλη των αντιθέσεων είναι το Δελχί που στην πραγματικότητα αποτελείται από δύο εντελώς διαφορετικές πόλεις: το Παλαιό και το Νέο Δελχί. Στην παλιά πόλη, διασχίσαμε στενά δρομάκια του παζαριού περνώντας από την αγορά των μπαχαρικών, την αγορά των μεταξωτών, την αγορά των κοσμημάτων, ενώ τον επισκέπτη εντυπωσιάζουν οι κορδέλες και τα φανταχτερά ρούχα. Αντίθετα, η καινούργια πόλη παρουσιάζει μια πολύ διαφορετική εικόνα: λεωφόροι, πλατείες, πάρκα, αψίδες και πύλες που είναι κληρονομιά των Βρετανών.
Αυτό που επίσης εντυπωσιάζει τους Δυτικούς είναι ο τρόπος που οδηγούν οι ντόπιοι καθώς δεν τηρούν κανέναν κανόνα προτεραιότητας. Οδηγούν ξέφρενα, φωνάζοντας και κορνάροντας, έτσι που οι διάφοροι άνοιγαν δρόμο για να περάσουμε. Η κίνηση, ανυπόφορη, καθώς στην πόλη Bangalore, για να διανύσουμε 30 χιλ χρειαστήκαμε 2μιση ώρες! Ωστόσο, όπως μας ενημέρωσαν οι ξεναγοί το κυκλοφοριακό και η ανάπτυξη υποδομών είναι κάτι έχει τεθεί ψηλά στις προτεραιότητες των κυβερνώντων.
Αναφορικά με τη φήμη που έχει η Ινδία για την βρωμιά και τα σκουπίδια της, είναι κάτι που βελτιώνεται τα τελευταία χρόνια. Γίνεται τρομερή προσπάθεια από την Κυβέρνηση για περιορισμό των αποβλήτων και την εκπαίδευση των κοινωνικών ομάδων. Δεν είναι κάτι που θα λυθεί εν μια νυκτί, ωστόσο, η βελτίωση είναι ορατή.
Άνθρωποι χαμογελαστοί, πρόθυμοι να σε εξυπηρετήσουν σε κάθε σου βήμα, ενώ παντού προσφέρονται χυμοί από εξωτικά φρούτα. Το παζάρεμα είναι στη ζωή των κατοίκων, ενώ οι τιμές πέφτουν ανάλογα με το πόσο θα έχεις την υπομονή να παζαρέψεις. Η γαστρονομία της χώρας είναι ξακουστή, με πάμπολλα τοπικά πιάτα και πικάντικες γεύσεις. Καθημερινό ρόφημα το παραδοσιακό τους μασάλα τσάι.
Η φτώχεια είναι κάτι που βλέπει ο επισκέπτης στο μεγαλύτερο τμήμα της Ινδίας. Ωστόσο, η αγροτική ζωή τους προσφέρει τα προς το ζην και δεν πεθαίνουν από την πείνα, ενώ η ίδια η κουλτούρα τους (κοινωνικό σύστημα των καστών) φαίνεται να υποστηρίζει αυτή την κατάσταση. Ας μη ξεχνάμε ότι το 90% των γάμων στην Ινδία γίνεται με συνοικέσιο. Ενώ για να περιοριστεί ο υπερπληθυσμός, η Κυβέρνηση παρέχει σχέδια όπου επιχορηγούνται οι οικογένειες που έχουν μέχρι και δύο παιδιά.
Η Ινδία είναι μια ζωντανή παλέτα από χρώματα, γεύσεις και εντυπώσεις. Και ένα το σίγουρο. Η γη του Μαχάτμα Γκάντι δεν εξαντλείται μέσα σε μία επίσκεψη.
