Συγκλονίζει η ανάρτηση και η φωτογραφία της Μαίρης Συνατσάκη. Φωτογραφήθηκε με όλους τους…haters που τις έγραψαν χυδαία σχόλια.
Ας τα πάρουμε από την αρχή. Πολλά είναι τα μηνύματα – παραδείγματα που μπορούμε να στείλουμε μέσω των social media και κυρίως σε νεαρά άτομα, που τώρα δημιουργούν τον χαρακτήρα και την προσωπικότητά τους και να τα βοηθήσουμε να μεγαλώσουν σωστά.
Από όλες αυτές τις “influencer” καλό θα ήταν να βλέπαμε πέραν των όσων βλέπουμε μέχρι στιγμής, (να θέλουν να έχουμε πρότυπα με σαρκώδη χείλη, μεγάλα οπίσθια και γενικότερα όλα στην υπερβολή τους) αναρτήσεις οι οποίες αξίζει να διαβαστούν, αξίζει να περάσουν από την αρχική μας και να μας περάσουν μηνύματα σωστά μα και να μας προβληματίσουν.
Για παράδειγμα η Μαίρη Συνατσάκη όπως είναι γνωστό, είναι λάτρης των social media και ειδικά του Instagram, μέσα από το οποίο μοιράζεται καθημερινά στιγμές από τη ζωή της, τόσο την επαγγελματική, όσο και την προσωπική.
Ωστόσο, η παρουσιάστρια και Youtuber, εκτός από φανατικούς υποστηρικτές, έχει και πολλούς haters, οι οποίοι δεν χάνουν ευκαιρία να κάνουν αρνητικά σχόλια κάτω από αναρτήσεις της ή να της στείλουν υβριστικά μηνύματα και να την βρίζουν χυδαία.
Αυτή τη φορά λοιπόν, η Μαίρη Συνατσάκη έκανε μια συγκλονιστική ανάρτηση και προέβη σε μια δημόσια εξομολόγηση. Συγκεκριμένα, φωτογραφήθηκε με αποτυπωμένα πάνω στο σώμα της τα πιο «χοντρά» σχόλια μίσους που κατά καιρούς λαμβάνει και ήρθε αντιμέτωπη με τον εαυτό της.
Το συγκεκριμένο στιγμιότυπο, μάλιστα, το συνόδευσε με ένα μακροσκελές κείμενο:
«Όλα αυτά είναι λόγια που έχουν γραφτεί για εμένα κάτω από δικά μου βίντεο ή από συνεντεύξεις μου.Ο @panos.astor.koffas μου πρότεινε να με φωτογραφίσει αποτυπώνοντάς τα επάνω μου και συμφώνησα χωρίς να είμαι τελικά έτοιμη για εκείνο το απόγευμα. «Να στα δείξω;» με ρώτησε και φώτισε τον προτζέκτορα.
«Ναι καλε! Έχουν δει τα μάτια μου, ουουουουου» του απάντησα άνετη. «Έχω κάνει copy paste ακριβώς όπως ήταν γραμμένα αυτά που μου έκαναν περισσότερη εντύπωση. Δεν έχω διορθώσει ορθογραφικά». Ξεκίνησα να διαβάζω το κείμενο και το σώμα μου άρχισε να καμπουριάζει περισσότερο από το συνηθισμένο. Η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει πιο γρήγορα. Το άνετο χαμόγελό μου είχε παγώσει. Ήταν πάρα πολλά. Κι έτσι συγκεντρωμένα όλα μαζί… ήταν πάρα πολλά. Ντράπηκα. Που ήμασταν σε αυτό το δωμάτιο 4 άνθρωποι και τα έβλεπαν όλοι. Ένιωσα απολύτως εκτεθειμένη. Σαν να με είχαν γδύσει.
Οι χειρότερες σκέψεις που θα μπορούσε να κάνει κάποιος για εμένα, εκεί μπροστά μου. Ντράπηκα. Σκέφτηκα αυτόματα όλους εκείνους που μπορεί να είχαν πέσει πάνω σε αυτά τα σχόλια και να τα είχαν διαβάσει, και ντράπηκα κι άλλο. Η ευκολία του απρόσωπου μίσους στο Ίντερνετ είναι… είναι λυπητερή. Δεν έχει σημασία αν έχεις 100 followers ή 600.000. Αν εκθέσεις κάτι από εσένα εκεί έξω, οι πιθανότητες να σου ρίξει κάποιος τον οχετό του είναι πάρα πολλές.
Στάθηκα στην αντανάκλαση του προτζέκτορα και τα λόγια με χτύπησαν. Είμαι όλα αυτά; Τι έκανα σε εκείνον που έγραψε κάτι τόσο άσχημο για μένα; Πώς τον έβλαψα; παιδευόμουν χωρίς νόημα, μέχρι που ήρθε μια μικρή σωτήρια μικρή σκέψη στο νου μου. Πώς γίνεται να ντρέπομαι εγώ, για τον «εμετό» που μου πέταξαν κι όχι εκείνοι που τον έριξαν;… όλα αυτά είναι λόγια που έχουν γραφτεί για εμένα αλλά δεν για εμένα.
Τα λόγια χαρακτηρίζουν εκείνον που τα έγραψε.Ένας θυμωμένος, πληγωμένος άνθρωπος, θα γράψει θυμωμένα, πληγωμένα πράγματα. Δε ντρέπομαι πια. Όσο «καθαρίζομαι» από όλα αυτά, κι όσο κάνετε κι εσείς το ίδιο για τα αντίστοιχα που μπορεί να έχετε δει στα δικά σας προφίλ, σκέφτομαι πως είναι εκατομμύρια φορές προτιμότερο να συνεχίζεις να εκθέτεις κάτι από εσένα εκεί έξω στον κόσμο με κίνδυνο να λερωθείς, παρά να φοβηθείς, να μικρύνεις,να χαθείς στα πλήθη των θυμωμένων. Σκουπίσου και συνέχισε…».
