Κωνσταντίνος Ιάσωνος: «Ήταν στενάχωρο να ακούς στους διαδρόμους ότι θα κοπεί η εκπομπή»

Συνέντευξη στο περιοδικό Down Town παρχώρησε ο δημοσιογράφος, παρουσιαστής και ραδιοφωνικός παραγωγός Κωνσταντίνος Ιάσωνος. 

Πρόκειται για μία αυθόρμητη παρουσία της κυπριακής τηλεόρασης, που έγινε ευρύτερα γνωστός ως το τηλεοπτικό ντουέτο του Αντρέα Γιόρτσιου και παραχωρεί την πρώτη συνέντευξη της ζωής του στο Down Town και μιλάει για όλα, στην Τάνια Νεοκλέους.

Μεαταξύ άλλων αποκαλύπτει πώς αισθανόταν όταν άκουγε στους διαδρόμους του ΡΙΚ για το κόψιμο της εκπομπής «Happy Hour» ενώ δήλωσε ότι στεναχωρέθηκε που έφυγε. 

Διαβάστε απόσπασμα από τη συνέντευξη: 

Φεύγοντας από το ΡΙΚ με τον Αντρέα, υπήρξε μια αναστάτωση. Εσύ πώς τη διαχειριζόσουν εκείνες τις μέρες;

Ήταν μια πολύ στενάχωρη κατάσταση. Το να κυκλοφορείς στους διαδρόμους και να ακούς ότι υπάρχει το ενδεχόμενο να κοπεί η εκπομπή, όπως και έγινε, ήταν στενάχωρο, γιατί δουλεύαμε απίστευτες ώρες, καταφέρνοντας κυριολεκτικά να αναστήσουμε την απογευματινή ζώνη του ΡΙΚ. Στεναχωρήθηκα που έφυγα, γιατί είχε αναπτυχθεί μια πολύ ωραία φιλία με τους ανθρώπους που συνεργαστήκαμε. Ήταν λυπηρή η τροπή που πήραν τα πράγματα, γιατί υπήρχαν άτομα σε θέσεις που ήθελαν την εκπομπή και κάποιοι άλλοι μπήκαν εμπόδιο. Τώρα το ποιοι άλλοι, σύντομα θα υπάρξει μια λύση όσον αφορά τα δικαστήρια, θα δούμε.

Με την ολοκλήρωση του «Happy Hour» και μέχρι τη συμφωνία με το Omega, υπήρξε το κενό διάστημα της ανασφάλειας;

Όχι, διότι κάθε καλοκαίρι είχα προτάσεις για δουλειά. Όμως, ξέρεις τι; Όσο μεγαλώνω, αυτό που καταλαβαίνω είναι πως το να αγχώνεσαι για τη δουλειά είναι πάρα πολύ αστείο. Όταν βλέπω γύρω μου ανθρώπους, που ταλαιπωρούνται με πολύ σοβαρά θέματα υγείας και ξυπνούν κάθε μέρα με το χαμόγελο, με κάνει να βλέπω πολύ διαφορετικά τα πράγματα. Και εκτός τηλεόρασης να έμενα και εκτός από τα δημοσιογραφικά γενικότερα, υπάρχουν πάρα πολλές δουλειές εκεί έξω που θα μπορούσα να κάνω, όπως το να δουλεύω πωλητής σε κατάστημα, όπως έκανα στο παρελθόν. Ποτέ δεν φοβήθηκα τη δουλειά και αυτό είναι κάτι που μου καλλιέργησαν οι γονείς μου, λέγοντάς μου πάντα ότι η δουλειά δεν είναι ντροπή. Όταν δουλεύεις και έχεις γεμάτο το πορτοφόλι σου, είσαι ο πιο σωστός και ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος. Τώρα, το τι δουλειά θα κάνεις, δεν έχει σημασία. Γι’ αυτό σου λέω, ποτέ δεν φοβήθηκα τη δουλειά. Αντιθέτως, είμαι από εκείνους που λέω ότι θα έκανα τα πάντα για να ζήσω. Και αν αυτό, που ζω τώρα τελειώσει του χρόνου, θα το θυμάμαι σαν μια πενταετία, εξαιρετική, υπέροχη. Θα είμαι ευγνώμων που το έζησα.