Ο «μικρός πρίγκιπας» της αμερικανικής πολιτικής σκηνής και του new journalism και η λεπτή, κομψή, ξανθιά «Σταχτοπούτα» του, ήταν -κατά το lifestyle κλισέ- «ένα ζευγάρι βγαλμένο μέσα από τα παραμύθια». Δυστυχώς, δεν έζησαν καλά ή καλύτερα. Πέθαναν γρήγορα και τραγικά.
Της Κάλλιας Καστάνη
Ο John F. Kennedy Jr. έκανε πρόταση γάμου στην Carolyn Bessette έναν, μόλις, χρόνο μετά τη γνωριμία τους. Ήταν Ιούλιος, είχαν βγει για ψάρεμα με μια βαρκούλα, στα ανοιχτά του Martha’s Vineyard. «Άρχισε να της λέει πως όλα τα πράγματα είναι καλύτερα όταν έχεις έναν σύντροφο – όχι μόνο το ψάρεμα. Και η ζωή η ίδια…», θα θυμόταν αργότερα η -τότε- βοηθός του Rose Marie Terenzio. «Tης είπε: θέλω εσύ να γίνεις η σύντροφός μου…».
Αλλά η Carolyn Bessette δεν ήταν σίγουρη πως ήθελε να βρίσκεται στην ίδια «βάρκα» με τη φήμη, την ιστορία, την υστερική δημοσιότητα που έσερνε πίσω του το όνομα Kennedy. Του εξήγησε πως χρειαζόταν χρόνο για να το σκεφτεί. Της πήρε τρεις βδομάδες για να πει το «ναι» – σε όλο αυτό το διάστημα, η δική της απροθυμία «φούντωνε» τη δική του αποφασιστικότητα να την παντρευτεί.
Πάνω-κάτω, ήταν έτσι από την αρχή με αυτούς τους δυο. Όποιος δεν τους γνώριζε, δεν μπορούσε να εξηγήσει γιατί «ο πιο περιζήτητος εργένης της Αμερικής», «The sexiest man alive», ο άντρας που θα μπορούσε να έχει όποια γυναίκα ήθελε (σ.σ. στη μακριά λίστα με τις κατακτήσεις τους φιγουράριζαν celebrities όπως η Madonna, η Cindy Crawford, η Sarah Jessica Parker, η Daryl Hannah κ.ά.), είχε επιλέξει την Carolyn για γυναίκα του. Την Carolyn – όχι κάποια διάσημη ή πλούσια ή μια γυναίκα της «καλής» κοινωνίας από κείνες που τον τριγύριζαν σαν βουερό, χρυσό μελίσσι. Όμως, η Carolyn Bessette, διευθύντρια του γραφείου δημοσίων σχέσεων του οίκου Calvin Klein, είχε άλλα χαρίσματα: ομορφιά, μια μοναδική αίσθηση του στιλ, κοφτερό μυαλό. Και δεν έδειχνε να εντυπωσιάζεται από το όνομα «Kennedy». Το αντίθετο. Δεχόταν τα κομπλιμέντα, τις περιποιήσεις του, τα δώρα του John με έναν αέρα ευγενικής αδιαφορίας, σαν να της οφείλονταν. Ήταν δυναμική, αποφασιστική, απαιτητική, συχνά καταπιεστική. Παρότι τα χρώματά τους διέφεραν η ξανθή, αιθέρια Carolyn, θύμιζε συχνά στον John τη μητέρα του, την Jackie: o ίδιος αέρας στιλάτης, ανεπιτήδευτης απλότητας, η ίδια αύρα μυστηρίου, που έκανε τα media να παραληρούν, η ίδια διάθεση επιβολής που τον έκανε να νιώθει ασφαλής και προστατευμένος. Πάνω απ’ όλα ο John ήταν, σύμφωνα με τους φίλους του, «ένας τύπος που δεν του άρεσε να πλήττει. Και με την Carolyn, δεν έπληττε ποτέ».
Αντάλλαξαν γαμήλιους όρκους στις 21 Σεπτεμβρίου 1996, στο Cumberland Island, ένα μικρό, γραφικό νησάκι στις ακτές της Georgia, με μόλις 40 καλεσμένους – μέλη της οικογένειας και λίγους φίλους. Ο «πιο συζητημένος γάμος της χρονιάς» έγινε κάτω από τη μύτη των paparazzi, υπό συνθήκες άκρας μυστικότητας, λες και ήταν απόρρητη στρατιωτική επιχείρηση. Αλλά το «κρυφτούλι» με τον Τύπο ήταν αδύνατο να κρατήσει για πάντα. Μετά την επιστροφή του ζευγαριού από τον μήνα του μέλιτος, μια ορδή από φωτογράφους, τους περίμενε στην είσοδο του σπιτιού τους, στον αριθμό 20, της North Moore Street, στην Tribeca. Βλέποντας τη δυσφορία της γυναίκας του, ο John προσπάθησε να την προστατέψει, ζητώντας από τους δημοσιογράφους να φύγουν και να της δώσουν χρόνο να συνηθίσει τον νέο της ρόλο. Μάταιος κόπος.
«AΓΑΠΟΥΣΑΝ ΔΥΝΑΤΑ ΚΑΙ ΜΑΛΩΝΑΝ ΜΕ ΠΑΘΟΣ»
Τα media ήταν ξετρελαμένα με την Carolyn, φωτογραφίες της υπήρχαν παντού – η νέα κυρία Kennedy είχε χριστεί «ηγερία του στιλ», μια «άξια διάδοχος της Jackie O». Τα περιοδικά την ήθελαν στα εξώφυλλά τους, ο Ralph Lauren την είχε ανακηρύξει «μούσα» του. «Κάθε φορά που σχεδιάζεις κάτι να σκέφτεσαι την Carolyn Bessette!», συμβούλευε τους βοηθούς του.
«Απλά χαμογέλασέ τους …», ήταν η απλοϊκή συμβουλή/προτροπή του Kennedy στη γυναίκα του. Αλλά εκείνη αντιδρούσε. Σε αντίθεση με τον John, που είχε ζήσει όλη του τη ζωή κάτω από τα φώτα, η εξαντλητική αδιακρισία του Τύπου της προκαλούσε νευρικότητα. Σύμφωνα με τους φίλους της, λίγους μήνες μετά τον γάμο της, η Carolyn είχε κιόλας αρχίσει να παρουσιάζει σημάδια κλινικής κατάθλιψης: δεν ήθελε να πηγαίνει πουθενά, δεν έδινε το παρών της σε δείπνα, δεν ακολουθούσε τον John στις εξόδους του με φίλους ή σε κοσμικά events. Προτιμούσε να μένει μόνη στο σπίτι της, είχε αϋπνίες, υπέφερε από μελαγχολία, ξεσπούσε σε ξαφνικές κρίσεις κλάματος. Στο βιβλίο του «Η κατάρα των Kennedy – Γιατί η Τραγωδία καταδιώκει την Πρώτη Οικογένεια της Αμερικής», ο συγγραφέας Εdward Klein υποστηρίζει πως η Carolyn έκανε χρήση κοκαΐνης. Είναι ένας ισχυρισμός που μένει να αποδειχτεί – επισήμως, τόσο τα μέλη της οικογένειας όσο και οι φίλοι της πρόωρα χαμένης Carolyn Bessette Kennedy τον διαψεύδουν…
Άλλο τόσο αμφιλεγόμενοι είναι οι ισχυρισμοί του Klein πως το ζευγάρι περνούσε σοβαρή κρίση. Οι λόγοι, σύμφωνα με τον συγγραφέα, ήταν πολλοί: η πιεστική δημοσιότητα, η σταθερή άρνηση της Carolyn να κάνουν οικογένεια («Σιχαίνομαι να ζω μέσα μια διάφανη γυάλα, σαν χρυσόψαρο – πώς είναι δυνατόν να φέρεις ένα παιδί σε ένα τέτοιο κόσμο;», φώναζε…), η σταδιακή τους αποξένωση. Όντας παιδί χωρισμένων γονιών, η Carolyn διψούσε για προσοχή, διαρκή, αδιάλειπτη, ασταμάτητη φροντίδα. Στο μυαλό της, ο John την είχε προδώσει με την απόφασή του να διαθέσει μέρος του χρόνου του στο νέο περιοδικό του, το «George». Για τον ίδιο λόγο, ζήλευε όποιον διεκδικούσε ένα «κομμάτι» από κείνον: τον συνεταίρο του Michael Berman, τους φίλους του, τα εργένικα βράδια, την αδελφή του Caroline, με την οποία οι σχέσεις τους περνούσαν μια περίοδο ψυχρότητας, τις άλλες γυναίκες που υποψιαζόταν πως εκείνος συναντούσε πίσω από την πλάτη της. Οι καυγάδες τους ήταν ομηρικοί. «Αγαπούσαν δυνατά και μάλωναν με το ίδιο πάθος», θυμάται η κοινή τους φίλη Ariel Paredes. «Ωστόσο, ήταν ακόμα ερωτευμένοι ο ένας με τον άλλο».
ΠΕΦΤΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ
Αλλά τον Ιούλιο του 1999, τα σύννεφα που είχαν μαζευτεί πάνω από τον γάμο τους είχαν πυκνώσει. Λέγεται πως τον τελευταίο μήνα πριν το τραγικό δυστύχημα που στοίχισε τις ζωές τους ζούσαν χωριστά: εκείνος στο Stanhope, ένα μοντέρνο νεοϋορκέζικο ξενοδοχείο στην Πέμπτη Λεωφόρο και κείνη στο loft τους, στην Τribeca. Ο John ήταν θλιμμένος και για έναν ακόμα λόγο: ο Αnthony Radziwill, ο ξάδελφος, ο καλύτερος φίλος και κουμπάρος του, είχε καρκίνο, πέθαινε. Όσο για το «George» ήταν ένας διαρκής πονοκέφαλος. Οι συνεχείς παρεμβάσεις της Carolyn, είχαν καταστρέψει τη σχέση του John με τον Βerman, οδηγώντας σε διακοπή της συνεργασίας τους. Χωρίς τον Michael, που ήταν ο οικονομικός «εγκέφαλος» της ιστορίας, το περιοδικό παρέπαιε ακυβέρνητο, σε μια θάλασσα χρεών. (σ.σ. Σύμφωνα με τους πιο πρόχειρους υπολογισμούς, το 1999, ήταν ήδη «μέσα» κατά 10.000.000 δολάρια). Ο John έψαχνε εναγωνίως να βρει χρηματοδότες.
Αυτό, θα μπορούσε να είναι μια καθυστερημένη, πικρή δικαίωση για την Jackie Κennedy Οnassis – σε όλη της τη ζωή η μητέρα του John είχε προσπαθήσει να τον κρατήσει μακριά από τρία πράγματα: την πολιτική, τη δημοσιογραφία και τα αεροπλάνα. «Σε παρακαλώ, μην το κάνεις», του είχε πει, όταν, έφηβος ακόμα, είχε εκφράσει την επιθυμία να μάθει να πιλοτάρει. «Δεν έχουμε αρκετούς θανάτους σε αυτή την οικογένεια από αεροπορικά δυστυχήματα;». Αλλά μετά τον θάνατό της, δεν υπήρχε τίποτα πια για να τον συγκρατήσει. Ούτε καν οι απαγορεύσεις των γιατρών. Μια μέρα πριν το τραγικό δυστύχημα που του κόστισε τη ζωή, ο John είχε επισκεφθεί έναν ορθοπεδικό για να του βγάλει ένα γύψο από τον δεξί του αστράγαλο – «υπόλειμμα» από ένα άλλο, πρόσφατο ατύχημα που είχε στο paragliding. Ο γιατρός τον συμβούλευσε να μην επιχειρήσει να πετάξει τις επόμενες μέρες, γιατί ο αστράγαλός του ήταν ακόμα ασταθής, ευαίσθητος. Τον αγνόησε.
Στις 16 Ιουλίου 1999, ημέρα Παρασκευή, στις 8.39 το βράδυ, ο 39χρονος John Kennedy Jr απογειώθηκε από το Εssex County Airport στο Νew Jersey, στο τιμόνι ενός Piper Saratoga, με προορισμό το Martha’s Vineyard. Στο μικρό δικινητήριο επέβαιναν η γυναίκα του, η 33χρονη Carolyn Bessette και η αδελφή της Lauren, 34. O John σκόπευε να παρευρεθεί στον γάμο του ξαδέλφου του Rory Kennedy και -παρά τις αρχικές της αντιρρήσεις- η Carolyn είχε πειστεί να τον ακολουθήσει. Για να ενθαρρύνει την αδελφή της να δώσει άλλη μια ευκαιρία στον γάμο της, η Lauren προσφέρθηκε να πετάξει μαζί τους. Κανένας από τους τρεις δεν έφτασε στη γιορτή. Τα πτώματά τους, ανακαλύφθηκαν τρεις μέρες αργότερα, παγιδευμένα στα συντρίμμια του αεροπλάνου, στον πάτο του ωκεανού, λίγα μίλια στ’ ανοιχτά του νησιού.
Σύμφωνα με την Εθνική Επιτροπή Ασφαλείας Μεταφορών των ΗΠΑ (ΝΤSB), αιτία του δυστυχήματος ήταν «το ανθρώπινο λάθος». Φαίνεται πως ο άπειρος πιλότος αποπροσανατολίστηκε και δεν μπόρεσε να διατηρήσει τον έλεγχο του αεροσκάφους κατά τη διάρκεια της καθόδου του προς τη θάλασσα – το σκοτάδι και η πυκνή ομίχλη τον εμπόδισαν. Ως συνήθως ο John Kennedy Jr. είχε υπερεκτιμήσει τις δυνατότητές του. Ή ένας κακός θεός, τον είχε ζηλέψει…
Στην κηδεία του «μικρού πρίγκιπα» της Αμερικής, ο θείος του, Teddy, έγραψε το τέλος στο παραμύθι: «Όπως και στον πατέρα του», είπε «έτσι και στον John χαρίστηκαν τα πάντα. Αλλά και μια σύντομη ζωή».
