Λίγες ημέρες πριν από τον γάμο της με τον επί μια δεκαετία σύντροφό της Ραφαέλ Στυλιανό Σταύρου, το -όχι μόνο- αστείο κορίτσι της υποκριτικής, προβάρει αποκλειστικά για το Down Town νυφικές δημιουργίες που έφτιαξε για εκείνην ο σχεδιαστής Μιχάλης Λάζος και δηλώνει «πανέτοιμη» για τη μεγάλη μέρα!
Από την Τάνια Νεοκλέους
Φωτογραφίες: Δημήτρη Δημητρίου
Τι μπορεί να τρέχει στο μυαλό σου, έξι μέρες πριν από τον γάμο;
Έμειναν μόλις έξι μέρες; Θα βρέχει; Πόσο θα κλάψω στα αλλάματα; Αν βρέχει, θα χαλάσει το μαλλί; Άντε, ανυπομονώ να τον παντρευτώ και να γιορτάσουμε την αγάπη μας με όλους τους δικούς μας ανθρώπους.
Έπειτα από κάποιες αναβολές στην ημερομηνία, λόγω πανδημίας, και πλησιάζοντας πλέον αισίως στη μέρα της τελετής, τι απόλαυσες περισσότερο σε όλη αυτή τη διαδρομή;
Όλη η διαδρομή ήταν απολαυστική. Το τρολάρισμα από τους φίλους μας ήταν επικό και έκανε όλο αυτό το ταξίδι ξεχωριστό. Μέχρι να βγούμε από την εκκλησία, δεν θα πιστέψω πως επιτέλους τα καταφέραμε. Το bachelorette μου στο Λονδίνο είναι επίσης κάτι που θα έχω πάντα στην καρδιά και τη μνήμη μου! Τι τέλειο να παντρεύεσαι αυτόν που αγαπάς και να το μοιράζεσαι με τους φίλους και την οικογένειά σου.
Σήμερα για ποιο πράγμα ανυπομονείς περισσότερο και τι είναι αυτό που σε αγχώνει σε σχέση με τον γάμο;
Δεν με αγχώνει τίποτα. Είναι από τις πιο συνειδητές αποφάσεις που πήρα στη ζωή μου. Αυτό που με νοιάζει, είναι να περάσουμε όλοι καλά!

Ως προσωπικότητα είσαι αρκετά αντισυμβατική. Το ίδιο αντισυμβατική είσαι και με την ιδιότητα της νύφης; Τι το «διαφορετικό» θα έχει ο γάμος σας με τον Ραφαέλ Στυλιανό;
Εντελώς, όμως! Εγώ νύφη, θα το ζήσουμε κι αυτό. Δεν ξέρω αν θα έχει κάτι διαφορετικό, αυτό που ξέρω είναι πως θα είναι ένας γάμος που εκφράζει απόλυτα και τους δυο μας. Το περιμέναμε τόσα χρόνια, εξάλλου, που δεν είχε άλλη επιλογή το σύμπαν από το να τον αφήσει επιτέλους να πραγματοποιηθεί!
Τι μπορούμε να ξέρουμε από τώρα για τη μέρα της τελετής;
Θα σας πω μόνο για μια έκπληξη που ετοίμασα στον Ραφαέλ Στυλιανό, με τη βοήθεια του Πλάτωνα Μουρατίδη και είναι κάτι που με βγάζει εντελώς από το comfort zone μου! Ελπίζω να πάει καλά.
Σήμερα φωτογραφίζεσαι με νυφικές δημιουργίες του σχεδιαστή Μιχάλη Λάζου, ο οποίος είναι ο δημιουργός και του δικού σου νυφικού. Τι θα έλεγες ότι είναι αυτό που τον χαρακτηρίζει ως σχεδιαστή και πώς οδηγήθηκες σε εκείνον;
Με τον Μιχάλη γνωριζόμαστε εδώ και πολύ καιρό. Συναντηθήκαμε για πρώτη φορά όταν έβαλα ένα νυφικό του (!) για μια φιλανθρωπική επίδειξη μόδας και τώρα, χρόνια μετά, φτιάχνει το δικό μου νυφικό! Ο Λάζος έχει το ταλέντο να σε κοιτάει στα μάτια και να βλέπει την ψυχή σου. Είναι λες και ξέρει αυτό που θες καλύτερα από σένα! Του έχω απόλυτη εμπιστοσύνη και τον ευχαριστώ που με το αξεπέραστό του χάρισμα, μου έφτιαξε το νυφικό που μου ταιριάζει.
Ποιες είναι οι λεπτομέρειες που μπορείς να μας αποκαλύψεις για το νυφικό σου και σε ποιο βαθμό υπήρξε η δική σου «παρέμβαση» σε αυτό;
Το νυφικό μου είναι απλό με ένα twist! Περιέγραψα στον Μιχάλη τι θέλω και εκείνος απλά το απογείωσε! Αν θα μπορούσα να το εντάξω σε μια θεματική, νομίζω θα του έδινα τον τίτλο «Wednesday meets Cinderella».

Να υποθέσουμε ότι τον γάμο θα διαδεχθεί κλασικά ο μήνας του μέλιτος;
Όχι αμέσως μετά, γιατί αυτό είναι κάτι που το προγραμματίζουμε για το καλοκαίρι, όταν θα έχουμε και οι δυο μας περισσότερο χρόνο. Δεν έχουμε καταλήξει ακόμα στο μέρος που θα πάμε, όμως σίγουρα θα θέλαμε να κάνουμε ένα ταξίδι μακρινό, ιδανικά σε κάποιο εξωτικό προορισμό, όπου δεν θα μας δοθεί ξανά εύκολα η ευκαιρία να το ζήσουμε.
Με τον Ραφαέλ Στυλιανό είστε μαζί εδώ και μια δεκαετία. Ήξερες από την αρχή ότι αυτός θα ήταν ο άνθρωπος με τον οποίο θα ήθελες να περάσεις το υπόλοιπο της ζωής σου;
Το ένιωθα από την αρχή, το σιγούρεψα μετά τα πρώτα χρόνια.
Σήμερα τι αγαπάς σ’ αυτόν;
Δέκα χρόνια με τα πάνω και τα κάτω μας, με τα σπουδαία μας και τα καθημερινά, τις σκοτεινιές και τα πάρτι μας. Ο Ραφαέλ Στυλιανός κάνει τα δύσκολα να φαντάζουν εύκολα και ό,τι, μα ό,τι κι αν μου συμβαίνει, με μια κουβέντα και μια αγκαλιά του νιώθω πως μπορώ να το παλέψω.
Η διαφορά ηλικίας με ποιο τρόπο λειτούργησε στη σχέση σας;
Η διαφορά ηλικίας είναι κάτι που δεν μας απασχόλησε ποτέ. Κάποιοι από τους γύρω μας εξέφρασαν κάποιον προβληματισμό αλλά τίποτα τραγικό. Και κάποιες κακιούλες ακούσαμε αλλά οι αριθμοί είναι απλά αριθμοί. Αν σου βγαίνει η εξίσωση, πιστεύω πως δεν αφορά κανέναν.
Το χιούμορ είναι αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικότητάς σου. Είναι και ένας τρόπος να λύνεις τις διαφορές σας;
Εννοείται! Το χιούμορ είναι μεγάλο γιατρικό και στη δική μας περίπτωση, τρόπος ζωής. Αγαπώ τον Ραφαέλ Στυλιανό για το χιούμορ του και χαίρομαι που καταλαβαίνει πόσο απίστευτα τυχερός είναι: Θα με έχει για μια ζωή να του λέω ανέκδοτα!
Ποιος υποχωρεί πρώτος σε μια διαφωνία με τον Ραφαέλ;
Συνήθως εγώ αλλά δεν θα έλεγα ότι ακολουθούμε μια συγκεκριμένη συνταγή. Υπάρχουν και στιγμές που δεν υποχωρεί κανένας και απλά η διαφωνία ξεχνιέται ή λύνεται από μόνη της. Ή άλλες φορές υποχωρούμε κι οι δυο, σηκώνουμε λευκή σημαία και προχωράμε!
Οι δυο σας έχετε περάσει μαζί αμέτρητες στιγμές. Ποιο ήταν εκείνο το κομβικό σημείο στη σχέση σας, που κατάλαβες ότι αυτός ο άνθρωπος θα μείνει στη ζωή σου;
Δεν ξέρω αν μπορώ να βρω ακριβώς τη στιγμή. Θυμάμαι, όμως, πως το ένιωσα εντονότερα μετά το πρώτο μας ταξίδι μαζί. Θεωρώ τα ταξίδια κομβικά σημεία σε όλες τις σχέσεις!
Η Μαριλένη Σταύρου είναι μία από τις πιο αγαπημένες σου φίλες. Υπήρξε ποτέ στιγμή αμηχανίας μεταξύ σας, εξαιτίας της σχέσης σου με τον αδερφό της;
Όχι, καθόλου! Η Μαριλένη, στην οποία θα χρωστώ πάντα το ότι γνώρισα τον άντρα της ζωής μου, πίστευε από την αρχή σ’ εμάς! Μάλλον κάτι έβλεπε, γνωρίζοντας και τους δυο μας.
Πώς πρωτοαντέδρασε όταν έμαθε για τη σχέση σας;
Νομίζω πως είπε: Ήξερα το. Βέβαια, θα χάσει τα αλλάματά μου, επειδή (άκου τώρα δικαιολογία) θα είναι στου αδερφού της. Δεν βαριέσαι, έχουμε μια ζωή να τη συγχωρέσω.

Εκτός από την προσωπική σου ζωή, έχω την εντύπωση ότι και επαγγελματικά διανύεις μια πολύ όμορφη περίοδο…
Πράγματι! Και είμαι πανευτυχής! Κάνω πράγματα που αγαπώ και με εξελίσσουν.
Μίλησέ μου για την παράσταση «Το έργο που πάει λάθος», που πρωταγωνιστείς τώρα. Πώς βιώνεις αυτή σου τη συμμετοχή; Είναι και σαν μια μικρή επανασύνδεση με τους συντελεστές του «Κάμπινγκ» για σένα;
«Το έργο που πάει λάθος»! Με ανθρώπους τόσο ταλαντούχους κι αγαπημένους. Κάθε παράσταση είναι μοναδική και χαιρόμαστε που ο κόσμος την αγκάλιασε τόσο θερμά κι έντονα. Προσωπικά-και λίγο εγωιστικά- με βοήθησε να μην μελαγχολήσω μετά το τέλος του «Κάμπινγκ». Είναι μεγάλη ευλογία να δημιουργείς με ανθρώπους που εμπιστεύεσαι, τόσο καλλιτεχνικά, όσο και προσωπικά.
Από το «Κάμπινγκ» τι σου λείπει σήμερα;
Μου λείπουν τα γυρίσματα, οι διαδρομές, το συνεργείο, οι σκηνές με την οικογένεια Ιορδάνου, οι σούπες της Κοκούλας στα βραδινά γυρίσματα, τα προγράμματα της Σόνιας. Καλά, όχι τα προγράμματα.
Είσαι από τις ηθοποιούς που ο κόσμος αγαπά να βλέπει σε κωμικούς ρόλους. Εσύ θα σε χαρακτήριζες κωμική ηθοποιό;
Δυσκολεύομαι να σου απαντήσω, γιατί για μένα δεν νοείται κωμωδία χωρίς δράμα και δράμα χωρίς κωμωδία. Είμαι απλά μία ηθοποιός.
Έχω την εντύπωση ότι και ως προσωπικότητα εκπέμπεις μεγάλη οικειότητα στον κόσμο που σε συναντάει στον δρόμο. Τι σου λένε συνήθως;
Λατρεύω να γνωρίζω κόσμο! Έχω ακούσει διάφορα κατά καιρούς και όλα -κυρίως τα κομπλιμέντα ας μην κοροϊδευόμαστε- είναι καλοδεχούμενα. Μου λένε κυρίως πως μ’ ακούνε το πρωί κι αυτό μού δίνει μεγάλη χαρά. Η αγάπη, εξάλλου, είναι αυτό που το κάνει να αξίζει τον κόπο.

Υπήρξαν φορές που θα ήθελες να μην σε ξέρει κανείς; Που να ένιωσες άβολα για το γεγονός ότι όλοι ξέρουν ποια είσαι;
Δεν θεωρώ πως ξέρουν όλοι ποια είμαι αλλά ούτε και θυμάμαι να ένιωσα ποτέ άβολα. Ούτε καν τις φορές που ήμουνα με πιτζάμες στο περίπτερο(!).
Τελικά ποια είσαι; Έχω την εντύπωση ότι δεν έχεις σταματήσει ποτέ να ψάχνεις τον εαυτό σου.
Μου θύμησες κάτι εκθέσεις που γράφαμε στο Δημοτικό με τίτλο: «Ο εαυτός μου». Εννοώ, πού να ξέρω στα εφτά μου; Όχι πως τώρα ξέρω αλλά τουλάχιστον αναγνωρίζω κάποια προτερήματα, κάποιες αδυναμίες, κάποια τραύματα και κάποιες πτυχές που περιμένουν να τις ανακαλύψω. Ξέρω λίγα πράγματα για μένα ως κόρη, αδερφή, σύντροφο, φίλη, συνάδελφο, ηθοποιό, όπως ξέρω ότι έχω ακόμη πολλά να ψάξω.
Η ενηλικίωση πότε νιώθεις ότι ήρθε πραγματικά μέσα σου;
Α, δεν το σκέφτηκα ποτέ αυτό. Από τη μια, νιώθω ώριμη από πάντα κι από την άλλη ανώριμη για πάντα.

Σήμερα νιώθεις ότι έχεις βρει τις ισορροπίες σου;
Ναι! Ως ένα βαθμό πάντα. Ακόμη νιώθω πως ο χρόνος με τρέχει από πίσω και πάντα προλαβαίνω στο παρά τσακ αλλά αρχίζουν να πράγματα να ισορροπούν.
Ένα δικό σου παιδί θα είχε χώρο στη ζωή σου σήμερα;
Φυσικά. Θα το ‘θελα πολύ! Δεν ξέρω αν είμαι έτοιμη αλλά σύμφωνα με τη μαμά μου, δεν θα νιώσω ποτέ έτοιμη αν συνεχίσω να το υπεραναλύω. Ξέρω μόνο πως το θέλουμε και οι δυο μας πολύ και πως θα κάνουμε ό,τι μπορούμε, για να του προσφέρουμε μια καλή ζωή.
Styling: Shona Muir
Μαλλιά: Αντρέας Χριστοδούλου
Μακιγιάζ: Eliza Ozo (Ilona Make Up Team by Inglot)


