Συνέντευξη στο περιοδικό Tv Mania και την Αφροδίτη Γεωργίου παραχώρησε η παρουσιάστρια της εκπομπής «Έλα να Δεις», Έλενα Θεοδώρου, η οποία μεταξύ άλλων μίλησε για τις δυσκολίες που βίωσε όταν γέννησε πρόωρα την κορούλα της, ενώ αποκαλύπτει ότι είχε προεκλαμψία, κάτι που έμαθε στον 5ο μήνα.
Μάλιστα περιγράφει την στιγμή που της έδωσαν το μωράκι της μετά από μέρες να το κρατήσει στην αγκαλιά της, μια στιγμή που όπως λέει δεν θα ξεχάσει ποτέ. «Η στιγμή που επιτέλους την είδα και μου την έβαλαν στο σώμα μου ήταν κάτι ανεπανάληπτο, κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ»
Απόσπασμα από την συνέντευξη:
Χρειάστηκε να περάσεις δύσκολα όταν έφερες στον κόσμο την κόρη σου. Έχεις μοιραστεί το ότι γέννησες πρόωρα. Πώς διαχειρίστηκες εκείνη την περίοδο και τι θα συμβούλευες άλλους γονείς που μπορεί να το βιώσουν;
Πρώτη φορά θα το πω αυτό… Εγώ είχα προεκλαμψία. Το γνώριζα από τον 5ο μήνα, αλλά δεν περίμενα ότι θα γεννήσω πρόωρα. Πήγαινα κανονικά στη δουλειά, παρακολουθούσα μαθήματα τοκετού. Ήθελα να γεννήσω φυσικά, είχα κάνει το 3ο μου μάθημα τοκετού, και θυμάμαι ήταν Τετάρτη… Είχα κάνει μια εξέταση γιατί έπρεπε να παρακολουθούμαι συστηματικά από τη γιατρό μου. Ήμουν 7 μηνών και κάτι και είχα κάνει την εξέταση και κάποιες αναλύσεις. Με κάλεσε η γιατρός και μου είπε ότι τα αποτελέσματα δεν είναι καλά και πρέπει να νοσηλευτώ. Μπήκα στην κλινική από το ίδιο βράδυ, μόλις σχόλασα από τη δουλειά. Δεν πρόλαβα καν να πάρω νωρίτερα την άδεια μου για να ξεκουραστώ και να προετοιμαστώ. Γέννησα μετά από δύο μέρες, γιατί όπως είπε η γιατρός, δεν πήγαινε άλλο. Κινδύνευα και εγώ και το μωρό. Έγιναν όλα τόσο γρήγορα που δεν πρόλαβα ούτε να το σκεφτώ, ούτε να αγχωθώ. Είχα πολλή εμπιστοσύνη στη γυναικολόγο μου και στο προσωπικό, στους οποίους είμαι πραγματικά ευγνώμων. Προχωρήσαμε σε καισαρική και το μωρό χρειάστηκε να νοσηλευτεί. Θυμάμαι έντονα εκείνα τα λίγα δευτερόλεπτα που μου την ακουμπήσαν στο μάγουλό μου και την πήραν αμέσως μετά. Επειδή ήταν η πανδημία έπρεπε να νοσηλευτώ ακόμη δύο μέρες για να πάρω εξιτήριο. Δεν την είχα μαζί μου… Ήταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και την είδα μετά από τέσσερις μέρες. Ήμουν έξω από τη μονάδα νεογνών και δεν επιτρεπόταν να μπω μέχρι να βγει το αποτέλεσμα για τον Κορονοϊό. Είχα κλάψει πολύ. Δεν μπορούσα να διαχειριστώ το ότι το μωρό μου ήταν μέσα στο δωμάτιο και εγώ δεν μπορούσα να πάω κοντά του. Θυμάμαι έδωσα στη νοσοκόμα το κινητό μου να μου βγάλει μια φωτογραφία της κόρης μου. Η στιγμή που επιτέλους την είδα και μου την έβαλαν στο σώμα μου ήταν κάτι ανεπανάληπτο, κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ… Πέρασε σχεδόν μήνας μέχρι να έρθει στο σπίτι μας. Όλο αυτό το διάστημα το νοσοκομείο ήταν το σπίτι μας, πήγαινα να τη θηλάσω, να την κάνω μπάνιο. Ήταν πολύ μικρό το μωρό και έπρεπε να γίνει 2 κιλά για να βγει από τη θερμοκοιτίδα. Θυμάμαι να μου λένε, «θα περάσει ο καιρός και όλα θα φτιάξουν και θα δεις ότι οι χαρές που θα σου δώσει, θα τα σβήσουν όλα αυτά». Και όντως, είναι μια εμπειρία που έτυχε σε μένα και δεν είμαι η μόνη. Είναι σημαντικό να πούμε ότι μπορεί να συμβεί στην οποιαδήποτε γυναίκα και θα πρέπει να εμπιστεύεται τον γυναικολόγο της. Να θυμόμαστε ότι τα πρόωρα μωρά είναι πολύ πιο δυνατά από όσο νομίζουμε και να μην μας ξεγελά το μέγεθος. Από το μωρό παίρνουμε δύναμη οι γονείς για να προχωρήσουμε.
Το περιοδικό Τv Mania θα κυκλοφορήσει αυτό το Σάββατο 25 Φεβρουαρίου μαζί με τον Φιλελεύθερο
