Συνέντευξη στο περιοδικό Down Town που κυκλοφόρησε την Κυριακή 13 Αυγούστου με τον Φιλελεύθερο, παραχώρησε η Στέλλα Δημητρίου, η οποία φωτογραφήθηκε πρώτη φορά με τα δέκα μηνών, δίδυμα αγόρια της.
Διαβάστε επίσης: Στέλλα Δημητρίου: Η κατάψυξη ωαρίων και το μήνυμά της για τις γυναίκες που κάνουν τεράστιο αγώνα
Πόσο άλλαξε η καθημερινότητά σου από τον περασμένο Σεπτέμβριο που ήρθαν στον κόσμο τα δίδυμα αγόρια σου;
Είναι μια άλλη ζωή. Εντελώς διαφορετική από την προηγούμενη. Έχω τα δύο αγγελούδια μου που μας προσφέρουν τεράστια ευτυχία, αλλά παράλληλα αισθάνομαι τρελή κούραση.
Έχεις καταφέρει να βρεις τις ισορροπίες σου;
Είναι μια διαδικασία σε εξέλιξη γιατί μεγαλώνουν τόσο γρήγορα. Οι απαιτήσεις και οι ανάγκες αλλάζουν μέρα με τη μέρα. Νομίζω ότι θα μου πάρει καιρό ακόμα.
Πώς είναι τα βιώνεις όλα εις διπλούν;
Μαγικά και συνάμα δύσκολα. Δεν μπορώ να ξέρω πώς είναι αλλιώς, καθώς βιώνω για πρώτη φορά τη μητρότητα. Χαλάλι τους όμως. Να’ ναι καλά τα παιδάκια μου.
Δείχνουν να μοιάζουν ως χαρακτήρες;
Καθόλου. Είναι πολύ διαφορετικοί, αλλά είναι τόσο υπέροχοι.
Είχες εξομολογηθεί δημόσια ότι σε διακατείχε αγωνία προκειμένου να μη γεννηθούν πρόωρα. Πώς ένιωσες λοιπόν όταν τα κράτησες για πρώτη φορά στην αγκαλιά σου;
Η δίδυμη κύηση θεωρώ ότι έχει μεγαλύτερο άγχος, μιας και είναι δύο τα μωρά. Προσωπικά, είχα τεράστια αγωνία στο να μπω στον μήνα μου, να πάνε όλα καλά στη γέννα και να είναι υγιείς. Μόλις άκουσα το κλάμα τους, ήταν η πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής. Λαχταρούσα τόσους μήνες, πιο πολύ από όλα, να τους κρατήσω στην αγκαλιά μου. Ήταν τόσο συγκινητικό και έντονο. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα το διπλό θαύμα που βίωνα. Είμαι ευγνώμων που το έζησα. Θα το θυμάμαι για πάντα. Είναι από τις φορές που υπερισχύει το συναίσθημα και τα λόγια αποδεικνύονται φτωχά για να το περιγράψουν. Αισθάνομαι πραγματικά ευλογημένη!
Ποια ανάγκη σε ώθησε στο να μιλήσεις ανοιχτά για τις δυσκολίες που αντιμετώπισες μέχρι να μείνεις έγκυος;
Ήθελα να ενημερώσω τις γυναίκες εκεί έξω για τη διαδικασία κατάψυξης ωαρίων. Σκοπός να μπορούν να εκπληρώσουν το όνειρό τους στο μέλλον με επιτυχία, σε περίπτωση που για τους δικούς τους λόγους θελήσουν να αποκτήσουν παιδιά σε μεγαλύτερη ηλικία.
Στις μέρες μας ολοένα και περισσότερες γυναίκες προχωρούν σε αυτή τη διαδικασία. Μια κίνηση που έχεις δηλώσεις πως ήταν ό,τι πιο σημαντικό έκανες στη ζωή σου. Τότε, είχες συναίσθηση πόσο καίριας σημασίας ήταν;
Βεβαίως, γιατί ήμουν από τις τυχερές που ενημερώθηκα από τον γιατρό μου σχετικά νωρίς, στην ηλικία των 36 ετών. Ευγνωμονώ τον Παναγιώτη Ψαθά, τον γυναικολόγο μου στο Ιασώ, που με έβαλε σε αυτή τη διαδικασία.
Ο περίγυρος σου πώς το αντιμετώπισε; Ή προτίμησες να το κρατήσεις για σένα;
Το γνώριζε η οικογένειά μου και 2-3 φίλες μου. Στην πορεία, το μοιράστηκα πιο ανοιχτά. Έλαβα πάρα πολλά μηνύματα και ερωτήσεις από γυναίκες σχετικά με την κατάψυξη ωαρίων και τη διαδικασία, που δεν το περίμενα. Χαίρομαι που ήμουν η αφορμή για να μπουν κάποιες γυναίκες στη διαδικασία να διαβάσουν και να ενημερωθούν σχετικά από τους γιατρούς, ακόμα και να προχωρήσουν στην κατάψυξη ωαρίων.
Πώς αντιδρούσες στη φαινομενικά αθώα ερώτηση: «Πότε θα κάνεις ένα παιδάκι;», που σίγουρα άκουσες άπειρες φορές από συγγενείς, φίλους, ακόμα και αγνώστους;
Αυτές οι ερωτήσεις γενικότερα δεν πρέπει να γίνονται. Είναι λάθος. Υπάρχουν γυναίκες που κάνουν τεράστιο αγώνα να αποκτήσουν ένα παιδί και άλλες που δεν τα κατάφεραν, και αποτελεί μια ανοιχτή πληγή. Επίσης, υπάρχουν και γυναίκες που μπορεί να μην θέλουν να γίνουν μάνες. Τις γυναίκες πρέπει να τις σεβόμαστε. Προσωπικά δεν είχα κανένα πρόβλημα με αυτή την ερώτηση και απαντούσα: «Όποτε θέλει ο Θεός». Και όντως, μας έστειλε τα παιδιά μας τη σωστή στιγμή.
Ποια αξία/αρχή είναι πιο σημαντική για σένα και θέλεις να τη μεταδώσεις στα παιδιά σου;
Είναι πολλά αυτά που θα προσπαθήσω να τους διδάξω. Θέλω να μάθουν να σέβονται και να εκτιμούν τους συνανθρώπους τους. Να δέχονται τη διαφορετικότητα, να μην χλευάζουν και να μην κρίνουν. Να είναι δυνατοί και να αγωνίζονται μέχρι τέλους σ´αυτή τη ζωή. Επίσης, το ότι η οικογένεια είναι το παν για εμάς και θα είμαστε ενωμένοι ό,τι και αν γίνει. Η αγάπη άλλωστε κερδίζει τα πάντα.
Ποιο στοιχείο στον σύζυγό σου, Δημήτρη Μιχαηλίδη, σε έκανε να πεις: «εδώ είμαστε;».
Στον Δημήτρη μού αρέσει πολύ η ψυχούλα του. Είναι ευαίσθητος και πολύ προστατευτικός! Ό,τι αισθάνεται το δείχνει και δεν μπορεί να προσποιηθεί για κανέναν λόγο. Είναι σαν καθρέφτης. Αυτό είναι και καλό, και κακό παράλληλα.
Πώς είναι μέχρι στιγμής ως πατέρας;
Είναι πολύ καλός. Του αρέσει να παίζουν μαζί και να τους αφιερώνει όσο περισσότερο χρόνο μπορεί καθώς αυτός είναι περιορισμένος λόγω δουλειάς.
Στο μαιευτήριο ήταν στο πλευρό σου;
Ο Δημήτρης ήταν δίπλα μου και μου κρατούσε το χέρι. Μόλις γεννήθηκαν
τα αγγελούδια μας κλαίγαμε από χαρά. Ηταν η πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής μας. Αυτό το συναίσθημα, δεν το αλλάζω με τίποτα στον κόσμο. Ήταν ό,τι πιο έντονο και δυνατό έχω ζήσει.
Για τη μητέρα σου εκφράστηκες αρκετές φορές δημόσια για το πόσο υπέροχη είναι. Ως γιαγιά, πώς είναι;
Η μανούλα μου είναι το στήριγμά μου. Είναι τα πάντα για μένα. Δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς αυτήν! Τη στερήθηκα πολύ τόσα χρόνια που ήμουν στην Ελλάδα. Τώρα, ευτυχώς, την έχω δίπλα μου στον μεγαλύτερο ρόλο της ζωής της. Αυτόν της γιαγιάς. Τα λατρεύει τα μικρά. Είναι μια χαζογιαγιά. Είναι πολύ μεγάλη βοήθεια για μένα. Επειδή εργάζεται, την έχω κοντά μου μετά τη δουλειά.
Το ότι προέρχεσαι από μια ιδιαίτερα αγαπημένη οικογένεια, αυτό ασυναίσθητα σε έκανε να ανεβάζεις τον πήχη σε σχέση με τον άνθρωπο με τον οποίο θα δημιουργούσες τη δική σου; Γιατί και με την αδελφή σου, σας συνδέει ένα σπάνιο δέσιμο.
Για μένα είναι πολύ σημαντική η οικογένεια! Με τη δική μου, είμαστε πολύ ενωμένοι και αγαπημένοι. Σαν μια γροθιά. Έτσι θέλω να είναι και η νέα μου οικογένεια. Αυτό όμως «χτίζεται» μέρα με τη μέρα. Θέλει προσπάθεια, δουλειά, υπομονή και πολλή αγάπη. Κάποια πράγματα είναι τυχερά στη ζωή. Με την αδελφή μου όσο περνάει ο καιρός, είμαστε ακόμα πιο αγαπημένες και δεμένες. Με το πέρασμα των χρόνων καταλαβαίνεις τί αξίζει πραγματικά σ´αυτή τη ζωή. Οι μικρές, όμορφες καθημερινές στιγμές με τους αγαπημένους σου ανθρώπους και να γελάς με την ψυχή σου.
Πώς έγινε η γνωριμία με τον Δημήτρη;
Στο γυμναστήριο. Πηγαίναμε και οι δύο πολύ συχνά τότε. Έτσι προέκυψε αρχικά η φιλία μας και έπειτα η σχέση.
Ο θρησκευτικός γάμος συμπεριλαμβάνεται στα σχέδια σας ή δεν αισθάνεστε αυτή την ανάγκη;
Αρχικά κάναμε πολιτικό γάμο λίγο πριν γεννηθούν τα παιδιά μας. Ακολουθεί ο θρησκευτικός, καθώς θέλουμε την ευλογία της εκκλησίας. Πολύ σύντομα θα γίνει η βάπτιση των μικρών και αργότερα ο γάμος. Θέλουμε να απολαύσουμε και να χαρούμε το κάθε Μυστήριο ξεχωριστά.
Στην παρούσα φάση, μένετε στη Λάρνακα. Έχετε σκοπό να κατασταλάξετε στη γενέτειρά σου, μιας και έχετε προχωρήσει σε δύο νέα επιχειρηματικά βήματα;
Αποφασίσαμε να επιστρέψουμε στην Κύπρο για να φέρω στον κόσμο τα παιδιά μας. Είναι μια καινούργια αρχή για εμάς. Φυσικά η απόφαση ήταν δυσκολότερη για τον Δημήτρη. Ερχόμενοι, όμως, στη Λάρνακα, εμπνευστήκαμε από την υπέροχη Μαρίνα της πόλης μας και δημιουργήσαμε το «Agistri Seafood Restaurant», ένα όμορφο μέρος, με θέα τη θάλασσα και γεύσεις από την Ελλάδα. Είμαι σίγουρη ότι θα κερδίσει τον κόσμο με τη τη νησιώτικη, με μοντέρνες πινελιές αισθητική του και τη θαλασσινή αύρα. Επιπλέον, δίπλα από το «Agistri», λειτουργήσαμε το «Kraken», μια καφετέρεια με ωραία και χαλαρή ατμόσφαιρα, που προσφέρει επίσης brunch και μπορεί κανείς να περάσει ευχάριστα όλες τις ώρες της ημέρας.
Το επαγγελματικό κομμάτι πώς το έχεις στο μυαλό σου; Ή στην παρούσα φάση νιώθεις απόλυτα αφοσιωμένη στην ανατροφή των παιδιών σου;
Μέχρι στιγμής, ασχολούμαι φουλ μαζί τους. Πηγαίνω κάποιες μέρες στο «MariChriStel Beauty Salon». Από Σεπτέμβριο που θα έχω βοήθεια με τα μικρά, θα δραστηριοποιηθώ κανονικά με το ινστιτούτο μας. Έχω ήδη δρομολογήσει καινούργια πράγματα. Ανυπομονώ.
Νιώθεις γεμάτη από όσα έκανες μέχρι στιγμής, δεδομένου ότι είσαι από τις λίγες Κύπριες που διέγραψαν μια σημαντική πορεία στο χώρο του μόντελινγκ στην Ελλάδα;
Αισθάνομαι τυχερή που δούλεψα στην καλύτερη εποχή του μόντελιγκ.
Είμαι γεμάτη, με αξέχαστες εμπειρίες. Λάμψη, φωτογραφήσεις, συνεντεύξεις, πασαρέλες, διαφημιστικά, πολλά ταξίδια. Γνώρισα και συνεργάστηκα με υπέροχους, ιδιαίτερους, δημιουργικούς ανθρώπους. Άψογους επαγγελματίες. Πέρασα μαγικά όλα αυτά τα χρόνια. Τι να πρωτοθυμηθώ…Ήταν όλα σαν ένα παραμύθι! Όλοι είχαν δίψα για δημιουργία. Επιθυμούσαν να παρουσιάσουν τις νέες τάσεις της μόδας, με το δικό τους ξεχωριστό τρόπο. Για να προβληθεί μια δουλειά, δούλευαν πολλοί συντελεστές με αγάπη και μεράκι. Ο καθένας ήταν πολύ καλός στον τομέα του. Έτσι το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό. Τη χαιρόμασταν αυτή τη δουλειά. Όλα ήταν πιο ουσιαστικά. Είχαν νόημα. Σήμερα όλα είναι τόσο διαφορετικά με τα social media. Το πιο σημαντικό, είναι οι φιλίες που δημιούργησα και κρατάω μέχρι σήμερα. Γνώρισα φίλους ζωής και είμαι ευγνώμων που τους συνάντησα στη ζωή μου. Ήταν ένα ταξίδι ανεπανάληπτο και πολύ όμορφο!
Της Αναστασίας Γεωργίου
Φωτογραφίες: Δήμος Κωνσταντίνου
Styling: Shona Muir
