Λίγο μετά τον γάμο τους, Άλκης Χρήστου και Δέσποινα Χατζηζαχαρία μας «ξεναγούν» στο μονοπάτι της ζωής τους, το οποίο μπορεί να μην είναι πάντα στρωμένο με ροδοπέταλα -όπως άλλωστε τίποτα δεν είναι σε αυτή τη ζωή- αλλά ο ένας αντλεί δύναμη από τον άλλον για να αντιμετωπίσουν το καθετί. Η συνέντευξη δόθηκε στην Αναστασία Γεωργίου για το περιοδικό Down Town, στο τεύχος που θα κυκλοφορήσει αυτή την Κυριακή 12 Νοεμβρίου.
Διαβάστε επίσης Άλκης Χρήστου – Δέσποινα Χατζηζαχαρία: Ο ρομαντικός πρώτος χορός των νεόνυμφων
Ποια ήταν η πιο συγκινητική στιγμή για εσάς εκείνη την ημέρα;
Άλκης: Για μένα ήταν τα «αλλάματα», όταν με έζωσε ο παππούς μου ο ιερέας και ο άλλος μου παππούς, ο οποίος είναι τυφλός και δεν έχει δει ποτέ το πρόσωπο μου στη ζωή του.
Δέσποινα: Τα «αλλάματα» ήταν και για μένα μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές, με τους θείους και τα ξαδέρφια μου στο βιολί, δεδομένης και μιας ιδιαίτερα σημαντικής απώλειας που βιώσαμε πρόσφατα στο στενό οικογενειακό μας περιβάλλον. Η άλλη στιγμή, ήταν όταν με παρέδωσαν στην εκκλησία οι γονείς μου και ο αδερφός μου.
