HomeTALK OF THE TOWNJUICYΣυγκλονίζει ο Γιώργος Ζένιος: «Θυμάμαι έθαψα τη μάνα μου η ώρα 5 το απόγευμα και στις 8 έπαιζα στο θέατρο»

Συγκλονίζει ο Γιώργος Ζένιος: «Θυμάμαι έθαψα τη μάνα μου η ώρα 5 το απόγευμα και στις 8 έπαιζα στο θέατρο»

Ο Γιώργος Ζένιος μίλησε στο περιοδικό Tv Mania και την Αφροδίτη Γεωργίου, λίγες ώρες πριν την πρεμιέρα του β’ κύκλου της πολυσυζητημένης Famagusta.

Εάν σας άγγιξε ο πρώτος κύκλος της Famagusta, ετοιμαστείτε για ακόμα πιο δυνατή συνέχεια με τα επόμενα οκτώ επεισόδια που αρχίζουν αύριο, Κυριακή 7 Απριλίου, 22:15 στον Alpha Κύπρου. Όπως μας λέει ο Γιώργος Ζένιος, ένας ηθοποιός που αγαπήθηκε όσο λίγοι, η σειρά που καθήλωσε το κοινό, επιστρέφει με τον β’ κύκλο με τεράστιες ανατροπές.

Πάνε χρόνια να σημειωθούν τόσο εξωπραγματικά νούμερα τηλεθέασης όσα έγραψε η πρεμιέρα της Famagusta. Το περιμένατε;

Εγώ ναι, το περίμενα. Περίμενα και περισσότερο. Μας έκαναν πόλεμο, ξέρεις… Μια μέρα συνάντησα στον δρόμο έναν κύριο και μου είπε «δεν ντρέπεστε, μας θυμίζετε τις πληγές μας, όσα περάσαμε». Δεν τον ήξερα. Τον ρώτησα αν έχει παιδί αγνοούμενο, το ένιωσα στον τόνο της φωνής του. Μου είπε ναι και δάκρυσε. Τότε του είπα «θα έπρεπε, ειδικά εσύ, να μας πεις συγχαρητήρια που επαναφέραμε το θέμα. Ένα θέμα που έπρεπε από το 1974 να γινόταν διακόσιες φορές. Συγχαρητήρια που δεν ξεχάσαμε το Κυπριακό. Που το φέραμε στο προσκήνιο».

Η αλήθεια υπήρξαν πολλές και έντονες απόψεις. Από τη μία, η σειρά αγκαλιάστηκε και συγκίνησε μεγάλο μέρος του κοινού. Υπήρξαν όμως και αντιδράσεις. Βέβαια οι παραγωγοί τόνισαν ότι δεν είναι μια σειρά ντοκιμαντέρ, ούτε ιστορική. Είναι βασικά σειρά μυθοπλασίας βασισμένη σε αληθινά γεγονότα…

Η Βάνα Δημητρίου γράφει σενάρια με έναν πανέξυπνο τρόπο. Τα αληθινά γεγονότα μπλέκονται με μαεστρία στην πλοκή και έτσι γίνονται τα flashback. Δεν είναι αποτύπωση των γεγονότων του πολέμου του 1974 και αυτό είναι ξεκάθαρο. Πλέον τουλάχιστον έχει ξεκαθαριστεί εντελώς.

Τι να περιμένουμε στα νέα επεισόδια της Famagusta που έρχονται αύριο στις οθόνες μας;

Δεν μπορώ να σας αποκαλύψω την ιστορία, αλλά ένα θα σας πω: Τα οκτώ νέα επεισόδια είναι πιο δυνατά από τα πρώτα με τεράστιες ανατροπές ενώ στα τελευταία οκτώ, που έρχονται τον Σεπτέμβρη θα υπάρξει κορύφωση!

Πόσα χρόνια καριέρας μετράμε;

Ακριβώς 51 χρόνια. Μια ζωή, βασικά…

Και μάλιστα, είστε από τους ηθοποιούς που δουλεύετε ασταμάτητα, σε ένα τόσο ασταθές και ανασφαλές επάγγελμα.

Έχεις δίκαιο… Η αλήθεια είναι ότι πριν τη δουλειά αυτή σκεφτόμουν να κάτσω για λίγους μήνες. Η προηγούμενη δουλειά μου ήταν το «Κάμπινγκ» στον Alpha Κύπρου. Όταν τελείωσε δεν είχα κάτι άλλο στο μυαλό μου. Μου τηλεφώνησε ο Ανδρέας Γεωργίου. Να ξέρεις όμως ότι εγώ ξεκουράζομαι όταν δουλεύω. Πριν μερικά χρόνια έκατσα δύο μήνες το καλοκαίρι και ήταν οι δύο χειρότεροι μήνες της ζωής μου. Δεν ήξερα πού να πάω, τι να κάνω… Όταν δουλεύω, ζω!

Τα τελευταία χρόνια χάθηκαν σπουδαίοι ηθοποιοί της γενιάς σας. Η Άλκηστις Παυλίδου, η Δώρα Κακουράτου, ο Νίκος Χαραλάμπους… Πιστεύετε ότι ο χώρος έγινε πιο φτωχός;

Ναι, είναι πιο φτωχός. Όχι γιατί δεν υπάρχουν ταλέντα. Υπάρχουν νέοι υποσχόμενοι και ταλαντούχοι ηθοποιοί και αυτοί θα προχωρήσουν, όμως σε γενικές γραμμές άλλαξε ο τρόπος που βλέπουν αυτή τη δουλειά. Μαγεύονται από την αίγλη της τηλεόρασης και δεν εμβαθύνουν. Μερικοί έρχονται αδιάβαστοι στο γύρισμα και αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ να δικαιολογήσω. Εγώ ποτέ μου δεν το είδα έτσι… Η δουλειά μου ήταν για μένα το παν και το λέω ενώ ξέρω ότι ήταν λάθος μου. Το καταλαβαίνω ότι ήταν λάθος που έβαζα πάντα πρώτα τη δουλειά και μετά την οικογένειά μου. Τώρα που μεγάλωσα το καταλαβαίνω. Γιατί τα παιδιά μου δεν τα γνώρισα όσο έπρεπε… Προσπαθώ να αναπληρώσω τον χρόνο με τα εγγόνια μου. Δυστυχώς πάντα ερχόταν πρώτη η δουλειά. Θυμάμαι έθαψα τη μάνα μου η ώρα 5 το απόγευμα και στις 8 το βράδυ έπαιζα στο θέατρο. Όταν άνοιξε η αυλαία, δεν θυμόμουν ούτε τη μάνα μου ούτε τίποτα. Βέβαια, μόλις έκλεισε η αυλαία έχασα τις αισθήσεις μου… Και ήταν ανθρώπινο. Η δουλειά μας είναι η πιο σκληρή. Η παράσταση είναι παράσταση. Η ώρα που πρέπει να είσαι στο γύρισμα είναι αυστηρώς συγκεκριμένη. Εγώ πάντα, όποιον κι αν ρωτήσεις, θα σου πει ότι φτάνω στο γύρισμα μισή ώρα πριν από αυτήν που μου λένε. Πάντα, πάντα, πάντα. Υπάρχουν λοιπόν τρομερά ταλέντα. Και αυτά τα ταλέντα σιγά σιγά, αν τους δοθεί ευκαιρία, θα λάμψουν. Εμείς θα φύγουμε, ένας ένας φεύγει… Όλοι θα πεθάνουμε.

Δείχνετε να νιώθετε ασφαλής στις παραγωγές του Ανδρέα Γεωργίου και του Κούλλη Νικολάου. Πώς κέρδισαν αυτή την εμπιστοσύνη;

Εγώ, ξέρετε, τον Ανδρέα τον μεγάλωσα… Τον έχω σαν τον τρίτο μου γιο. Θυμάμαι τον γνώρισα πρώτη φορά σε μια ταινία του ΡΙΚ. Συμμετείχε και εκείνος. Ήταν παιδάκι και του λέω πώς σε λένε εσένα; Αντρίκο, μου είπε. Και τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις; τον ρώτησα. «Θα γίνω ηθοποιός». Τα χρόνια πέρασαν και γυρίζαμε τα «Άσπρα Μπαλόνια» στο ΣΙΓΜΑ, έβλεπα τον σκηνοθέτη και ένιωθα έναν ευρωπαϊκό αέρα, ίσως και αμερικάνικο στη δουλειά του. Μου έκανε εντύπωση και τον ρώτησα ποιος είναι και πού σπούδασε… Τότε μου είπε «μα δεν με θυμάσαι κύριε Ζένιο; Είμαι ο Αντρέας που γνωριστήκαμε όταν ήμουν 10 χρονών… Γενικά, θέλω να δουλεύω μαζί του. Φαντάσου ότι του είπα «Ρε Αντρέα όταν τελειώσω την καριέρα μου, θέλω να το κάνω αξιοπρεπώς… Θέλω να τελειώσω μαζί σου».

Όταν σας πρότειναν τη Famagusta, τι σκεφτήκατε;

Εγώ έζησα το 1974… Σήμαινε πολλά για μένα η ιστορία. Ο Ανδρέας όμως με προειδοποίησε ότι ο ρόλος μου δεν θα ήταν μεγάλος, αλλά φρόντισα να του εξηγήσω ότι δεν υπάρχουν μικροί ρόλοι, υπάρχουν μικροί ηθοποιοί. Εγώ υποδύομαι τον παππού Παύλο και ήδη νιώθω μεγάλη ανταπόκριση από τον κόσμο και στην Ελλάδα, που μου στέλνουν μηνύματα.

Η μακρά πορεία σας είναι μοιρασμένη σε κωμικούς και σε δραματικούς ρόλους που αγαπήθηκαν εξίσου. Χωρίς να έχετε τη σχετική ταμπέλα όπως συμβαίνει με πολλούς. Πώς το καταφέρνετε;

Δεν υπάρχει κωμωδία ούτε τραγωδία. Ένας διάσημος ηθοποιός μου είχε πει ότι άμα προσπαθήσεις να γαργαλήσεις τον κόσμο, χάνεις το έργο. Παίξε το σωστά. Παίξε το όπως πρέπει να το παίξεις και θα βγει το γεγονός. Θα βγει και το γέλιο και το κλάμα. Μου έλεγαν μερικοί «έπαιξες τον Ρίκκο τον Μάππουρο και τώρα παίζεις στη Famagusta;» Οι ρόλοι, κωμικοί ή δραματικοί, θέλουν την ίδια προσέγγιση. Την ίδια σοβαρότητα και ο κόσμος θα ταυτιστεί. Πρέπει να ξέρεις τι λες. Να το ζεις.

Μετά από τόσες πολλές δουλειές και επιτυχίες, νιώθετε χορτάτος επαγγελματικά;

Ναι, αλλά νιώθω ότι θέλω να κάνω μεγαλύτερα πράγματα. Και μακάρι να μου έρθουν.

Όπως;

Βασικά θέλω ο Ανδρέας Γεωργίου να φύγει και από το καλούπι Κύπρου-Ελλάδας και να πάει ακόμα πιο μακριά. Μόνο ο Ανδρέας μπορεί να τα καταφέρει και βασίζομαι πάνω του, ότι θα το κάνει, θα φτάσει ακόμη πιο ψηλά και θα είμαι μαζί του.

Οικογενειακώς, ευτυχήσατε;

Ναι, έκανα τρία παιδιά. Είναι το καλύτερο δώρο που μπορούσε να μου δώσει ο Θεός. Και έχω και μια πολύ καλή γυναίκα, στύλος τους σπιτιού μας. Έπαιξε τον πολύτιμο ρόλο στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας που ήταν ότι πιο σημαντικό όταν εγώ έλειπα συνεχώς στη δουλειά. Αν μπορούσα να γυρίσω πίσω τον χρόνο, θα έκανα αλλιώς τα πράγματα με την οικογένειά μου, τη σύζυγό μου. Αλλά δυστυχώς δεν μπορώ. Για αυτό χαίρομαι όταν βλέπω τα παιδιά μου τώρα ευτυχισμένα με τις γυναίκες τους, ερωτευμένους.

Ποια ήταν η στιγμή που σας στιγμάτισε περισσότερες απ’ όλες;

Είναι δύο. Η πρώτη ήταν ο χαμός της Βάνιας Κωνσταντίνου (η «Κατίνα» από τη θρυλική σειρά Μανώλης και Κατίνα του ΡΙΚ)… Μου στοίχισε πολύ… Πιο πρόσφατα μου κόστισε πάρα πολύ ο θάνατος της Άλκηστης Παυλίδου… Όχι γιατί έπαιξε μαζί μου την «Πέπα» στη σειρά «Βουράτε Γειτόνοι». Ήταν καλή μου φίλη, δικός μου άνθρωπος. Όταν έπαθα ανακοπή καρδιάς και επανήλθα μετά από επτά ολόκληρες μέρες, δεν πέρασε ούτε μέρα που να ξυπνήσω στο νοσοκομείο και να μην είναι εκεί. Ήταν η γυναίκα μου, η Άλκηστις και ο Κώστας Βήχας. Αν μπορούσα, θα ήθελα να μην έχω βιώσει αυτή την απώλεια στη ζωή μου…

Η ανακοπή καρδιάς, άλλαξε τη φιλοσοφία ζωής σας;

Φυσικά. Η καρδιά μου σταμάτησε για τέσσερα λεπτά και τρία δευτερόλεπτα. Πέθανα και ήρθα πίσω. Είδα τη ζωή αλλιώς κιαι για αυτό τα τελευταία χρόνια κάνω με τον Κώστα Βήχα παραστάσεις για να βοηθάμε οικογένειες που το έχουν ανάγκη. Ειδικά μωρά. Υπάρχει πείνα. Από τότε που πλησίασα στις δράσεις του Βήχα βλέπω ακόμα πιο έντονα τι γίνεται, πόσο βασανισμένος είναι ο κόσμος. Σκέφτεσαι διαφορετικά. Βλέπεις τη ζωή, διαφορετικά. Αναρωτιέσαι τι έκανα, πώς το έκανα. Θα μπορούσα να γνωρίσω τα παιδιά μου καλύτερα, να μην βλάψω ανθρώπους. Θα μπορούσα να είχα μοιάσει στον πατέρα μου, που ήξερε από νέος να βοηθά. Όταν πέθανε, μετά από τρεις μήνες, μου τηλεφώνησαν από το γηροκομείο ότι χρωστούσε χρήματα. Όταν πήγα να ρωτήσω περί τίνος πρόκειται μου είπαν ότι πλήρωνε και τα χρήματα που δεν είχε ένας άλλος άνθρωπος για τη φροντίδα του εκεί. Η ζωή είναι σύντομη. Είναι σημαντικό να υπάρχει σεβασμός. Αγάπη.

Η σκηνή που θα συγκλονίσει στον νέο κύκλο

Στον νέο κύκλο, ο Αντρέας Σέκερης θα βρεθεί στην Αγγλία για να σπουδάσει Νομική. Η μοίρα θα τον φέρει σε επαφή με το παιδί του, αυτό που η Χριστίνα αποχωρίστηκε στην Κύπρο τις μέρες της εισβολής, όμως παρόλο που το βλέμμα του θα του θυμίσει κάτι, δεν θα φτάσει στο συμπέρασμα πως το αγοράκι αυτό είναι γόνος Σέκερη. Πίσω στο σήμερα και ενώ όλοι συνεχίζουν τις ζωές τους μαζεύοντας τα κομμάτια τους. Μετά την αποκάλυψη του φόνου του Θοδωρή, όλοι θα ζητήσουν συγγνώμη από τον Μάικλ και κυρίως η αδελφή της Ελένης, η Σιμώνη. Μάλιστα οι δυο τους σε βάθος χρόνου θα έρθουν ιδιαίτερα κοντά. Η Χριστίνα θα δώσει την πολυπόθητη συνέντευξη στον δημοσιογράφο αποκαλύπτοντας τραυματικές της εμπειρίες από εκείνη την εποχή που όταν ο Μάικλ ψάξει, θα φτάσει και στο συμπέρασμα πως η γυναίκα αυτή είναι η βιολογική του μητέρα. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως θα βγάλει τη Σοφία από τη ζωή του. Πριν όμως από αυτό το γεγονός που θα τους αλλάξει ζωές, ο Παύλος θα ξεκινήσει την πειραματική θεραπεία που θα του προτείνει η Ιφιγένεια και θα καταφέρει να νικήσει την αρρώστια του. Μαζί με εκείνη και τον Αντρίκο θα κάνουν μια νέα αρχή, μακριά από τις πληγές του παρελθόντος.

Περιοδικό TV Mania

 

 

Μείνετε ενημερωμένοι με όλες τις τελευταίες ειδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, μέσα από το Philenews.
Εγγραφή στο Newsletter

Δείτε Επίσης

Like Recommends