Η Μαρίνα Φιλιππίδου φιλοξενήθηκε στο podcast του like.com.cy, «Winter@LIKE» με τον Χαράλαμπo Χειμώνα. Μεταξύ άλλων η αγαπημένη ραδιοφωνική παραγωγός του Sfera 96.8 μίλησε για τις δύσκολες περιόδους που βίωσε στο παρελθόν.
«Είμαι καλά όταν δημιουργώ και όταν έχω αγάπη, γιατί είμαι πολύ της αγαπούλας, της αγκαλίτσας, της σχέσης. Είμαι σπιτόγατα. Υπάρχει κενό όταν δεν δημιουργώ, όταν είμαι αδρανής. Έχω βιώσει και την αδράνεια για άλλους λόγους τους οποίους δεν θέλω να αναφερθώ και ήμουν δυστυχισμένη, ήμουν σε κατάθλιψη, κοιμόμουν το βράδυ και έλεγα πως δεν θέλω να ξυπνήσω το πρωί», δήλωσε αρχικά η Μαρίνα Φιλιππίδου.
«Θέλω στο μέλλον να βιώνω όσο λιγότερο πόνο γίνεται. Και εγώ και οι άνθρωποι γεννικά. […] Δεν μπορώ να κάνω άλλα σχέδια, κανένα μου σχέδιο δεν πήγε όπως το έβαλα κάτω στο χαρτί του μυαλού. Έχω πάψει να σχεδιάζω τη ζωή μου. […] Θέλω να μπορώ να έχω τους φίλους και την οικογένειά μου».
Έπειτα, η Μαρίνα Φιλιππίδου, ρωτήθηκε: «Με ποιο τρόπο κάνεις χτίζεις ξανά τη ζωή, την καθημερινότητα και τη ψυχολογία σου;»
«Θα σου πω γιατί άνθρωποι που περνούν δύσκολα θέλω να το ακούσουν. Μπορεί να περνάς από τον προσωπικό σου γολγοθά, μπορεί να είσαι κάτω και να θες να σε ρουφήξει η γη, να μην θες να αναπνέεις, να μην θέλεις να ξυπνήσεις, να είσαι στα πατώματα, γιατί το πέρασα εγώ ξανά πρόσφατα. Καταρχάς δεν το ήξερε κανείς όταν το περνούσα. Οι δικοί μου σαφώς και το γνώριζαν, όχι όμως επειδή το συζητούσα. Είχα πάψει να το συζητώ. […] Είναι θέμα αξιοπρέπειας. Είπα ότι τίποτα δεν θα με πάρει από κάτω. Τίποτα δεν θα αφήσω. Τίποτα δεν θα μολύνει την αξιοπρέπεια μου. Ήταν η αξιοπρέπεια πάνω από όλα. Δεν είναι όλες οι μέρες οι ίδιες και όλες οι περίοδοι ίδιες, αλλάζουν. […] Κάθε νύχτα φέρνει τη μέρα. […] Για μένα ήταν η αξιοπρέπεια μου, χτύπησα το χέρι μου κάτω και είπα ότι δεν θα ξέρει κανείς αν πονώ εγώ».
«Πέρασα μια περίοδο που ήμουν τόσο χάλια ψυχολογικά, τόσο λιώμα που έβγαινα στην αέρα της εκπομπής και όλοι νόμιζαν ότι ήμουν μέσα στην τρελή χαρά, ότι ήμουν ευτυχισμένη. Κάναμε βιντεάκια με τον Ηλία και χόρευα και τραγουδούσα. Έκλεινε το μικρόφωνο και ήμουν με τα χαρτομάντηλα και έκλαιγα, αλλά μόνο ο Ηλίας το ήξερε, ούτε μέσα στο γραφείο το ήξερε κανείς».
Είχα περάσει μια περίοδο κατάθλιψης ξανά. Και αυτή η περίοδος ήταν κατάθλιψης. Δεν θα αφήσω να με νικήσει αυτό το πράγμα. Μην θεωρηθεί
