Αλήθεια, πόσα χρόνια είσαι μπάρμαν;
Ξεκίνησα πίσω απ’ την μπάρα στα 24 μου χρόνια. Πλέον είμαι 40 ετών και, όσο κι αν οι τηλεθεάτριες του First Dates θέλουν να πιστεύουν πως είμαι 30άρης, ο χρόνος δεν κάνει εξαιρέσεις! Αν και, εντάξει, με λίγο καλό φωτισμό και ένα Negroni στο χέρι, ξεγελιέται και ο καθρέφτης (γελάει).
Εξοικειώθηκες πια με την επαφή σου με την τηλεόραση;
Στην αρχή ένιωθα σα να σε πετάνε σε πισίνα με κοστούμι και να σου λένε «κολύμπα!». Πλέον, το απολαμβάνω! Η τηλεόραση έχει άλλη ενέργεια, έχει κάμερες, φώτα, οδηγίες… Το First Dates με βοήθησε να είμαι ο εαυτός μου μπροστά στο φακό. Και, κάπως έτσι, ο μπάρμαν της εκπομπής έγινε… φίλος της παρέας κάθε βράδυ.
Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με το bartending;
Δεν είχα κάποιο παιδικό όνειρο να γίνω μπάρμαν. Δεν ξύπνησα στα 8 μου χρόνια και να είπα: «Μαμά, θέλω να μάθω να φτιάχνω Daiquiri!». Το «έχτισα» σιγά σιγά, όπως «έχτιζα» και τον χαρακτήρα μου. Έμεινα, γιατί αγάπησα το πώς ένα ποτό μπορεί να γίνει εμπειρία, έκφραση, ακόμα και παρηγοριά.
Σε όσους θεωρούν τη δουλειά σου εύκολη, τι απαντάς;
Αν έπαιρνα ένα ευρώ κάθε φορά που άκουγα το «σιγά μωρέ, ανακατεύεις ποτά», θα είχα αγοράσει δικό μου νησί! Η αλήθεια είναι πως το bartending είναι τέχνη και τεχνική μαζί. Είναι σα να είσαι σκηνοθέτης, ηθοποιός, dj, ψυχολόγος και μπαμπάς της παρέας – όλα σε ένα.
Πόσα ποτά πρέπει να ξέρει να ετοιμάζει ένας καλός μπάρμαν;
Τουλάχιστον 100 βασικές συνταγές πρέπει να τις έχεις… αποστηθίσει (γελάει)! Μετά, έρχεται το παιχνίδι των παραλλαγών, των προσωπικών twist, της δημιουργίας. Είναι σα να ξέρεις καλά γραμματική και να αρχίζεις να γράφεις ποίηση!
Υπάρχει κάποιο ποτό που ποτέ δεν κατάφερες να πετύχεις;
Η αλήθεια είναι πως κάθε αποτυχημένο ποτό είναι ευκαιρία να καταλάβεις τι πήγε λάθος και να βελτιωθείς. Αν δεν σου «βγαίνει» ένα cocktail, δεν σημαίνει ότι φταις εσύ – ίσως δεν είναι η ώρα του. Δεν υπάρχει ποτό που να μην μπορείς να κατακτήσεις, αρκεί να μην τα παρατήσεις. Αυτό είναι και το ωραίο σ’ αυτή τη δουλειά: Πάντα έχεις κάτι να μάθεις.
Το bartending είναι διασκέδαση ή δουλειά;
Και τα δύο. Υπάρχουν βράδια που είσαι στο απόλυτο flow, με τη μουσική, τον κόσμο, τα vibes – και λες «τι ωραία βραδιά, γι’ αυτό το κάνω!». Αλλά υπάρχουν και οι δύσκολες βάρδιες -όπως λέει και το τραγούδι: «Γέμισε η ζωή μου, βράδια αξημέρωτα»-, όπου το αλκοόλ πρέπει να το προσφέρεις, αλλά και να το καταναλώνεις, με μεγάλη ευθύνη. Είναι σίγουρα δουλειά – και σκληρή μάλιστα. Αλλά με μια δόση διασκέδασης – όπως ένα καλό cocktail!
Τι κάνεις όταν είσαι χάλια ψυχολογικά αλλά πρέπει να δουλέψεις;
Έχω μάθει να βάζω ένα «διακόπτη». Πίσω απ’ την μπάρα πρέπει να είσαι παρών. Δεν είναι προσποίηση, είναι επιλογή. Όπως λέω συχνά: Η μπάρα είναι σαν θεατρική σκηνή – μπαίνεις, δίνεις την παράστασή σου, κι όταν κλείσει η αυλαία… αφήνεσαι. Θυμάμαι την πιο δύσκολη στιγμή στη ζωή μου: Ο πατέρας μου ήταν πολύ άρρωστος στο νοσοκομείο και βρισκόμουν σε ένα πάρτι βάπτισης, φτιάχνοντας ποτά. Με πήρε η μητέρα μου, τρομαγμένη, και μου είπε: «Πρέπει να έρθεις να του πεις ένα αντίο…». Και ήμουν εκεί, να χαμογελάω, να σερβίρω, ενώ μέσα μου διαλυόμουν. Αυτές οι στιγμές σε «χτίζουν». Δεν ξεχνιούνται, αλλά σε διδάσκουν δύναμη.
Πέρασες ποτέ τα όρια με το αλκοόλ;
Πάντα ήξερα πότε να σταματήσω. Η «κόκκινη γραμμή», για μένα, είναι ότι πίσω απ’ την μπάρα δεν είμαι πελάτης. Δεν είμαι εκεί για να διασκεδάσω – είμαι εκεί για να δημιουργήσω εμπειρία για τους άλλους. Αν θέλω να πιω, θα πάω σε μπαρ φίλου. Όχι στο δικό μου.
Ποιος είναι ο αγενής πελάτης;
Αυτός που νομίζει ότι ο μπάρμαν είναι υπηρέτης. Που σφυρίζει, που χτυπάει ποτήρια για να σε φωνάξει, που σε κοιτάει χωρίς να σε βλέπει. Και, ναι, υπάρχουν πολλοί τέτοιοι. Αλλά υπάρχουν και οι υπέροχοι πελάτες και υπέροχοι άνθρωποι που σου δίνουν λόγο να συνεχίζεις.
Υπήρξαν πελάτες που σου ανοίχτηκαν σαν να ήσουν εξομολόγος;
Αμέτρητοι! Πολλές φορές έχουν μοιραστεί μαζί μας ιστορίες της ζωής τους. Πολλοί πελάτες ψάχνουν έναν άνθρωπο να τους ακούσει – κι ο μπάρμαν είναι εκεί.
Υπάρχουν «ποτά για κάθε περίσταση», Τάσο;
Φυσικά! Για να γιορτάσεις: Ένα French 75. Για να έρθεις σε κέφι: Μια Paloma. Για να ξεχάσεις χωρισμό: Ένα Old Fashioned. Το κάθε ποτό έχει ψυχή – αρκεί να το σερβίρεις με τη σωστή πρόθεση.
Έχεις φλερτάρει ποτέ πίσω απ’ την μπάρα;
Κοίτα… Είμαι άνθρωπος, όχι ρομπότ! Ναι, υπήρξαν στιγμές που μια ματιά κράτησε λίγο παραπάνω. Αλλά το κρατάω επαγγελματικό. Αν νιώσεις κάτι, το αφήνεις να υπάρξει έξω απ’ την μπάρα. Εκεί, είμαι στη δουλειά μου.
Κι όταν σε φλερτάρουν παίκτριες στο «First Dates»;
Χαμογελάω ευγενικά, και συνεχίζω το σερβίρισμα. Είναι τιμητικό, δεν λέω, αλλά η θέση μου στην εκπομπή δεν είναι για να φλερτάρω, είναι για να φροντίζω το κλίμα του ραντεβού. Ακόμα κι αν μπροστά μου στέκεται η… θεά Αφροδίτη αυτοπροσώπως (γελάει)!
Ποιο είναι για σένα το ιδανικό πρώτο ραντεβού;
Σ’ ένα όμορφο μπαρ, με ωραία μουσική, με ποτά με χαρακτήρα, και κουβέντα που να ρέει χωρίς πίεση. Και χιούμορ – πάντα χιούμορ! Αν γελάσεις στο πρώτο ραντεβού, έχεις κερδίσει τη μισή «μάχη».
Τι ποτό θα κερνούσες μια κοπέλα στο πρώτο ραντεβού;
Ένα Spritz με λικέρ ροδάκινο και prosecco – δροσερό, ανάλαφρο, με μια νότα καλοκαιριού, όπως θα ήθελα να είναι κι εκείνη η πρώτη συνάντηση: Φωτεινή και αυθόρμητη.
Τι ισχύει για την προσωπική σου ζωή αυτή την περίοδο;
Πάντα πίστευα πως η προσωπική ζωή θέλει χώρο και χρόνο. Αυτή την περίοδο, τη ζω όσο πιο ειλικρινά γίνεται. Δεν ξέρω αν έχω το ιδανικό love story – αλλά σίγουρα έχω πολλές όμορφες σελίδες.
Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο και μπάρμαν – γίνεται; Κάπου το διάβασα κι αυτό για σένα…
Κι όμως, γίνεται! Είμαι ΕΔΙΠ (σ.σ. Εργαστηριακό διδακτικό προσωπικό) στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, στο Τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής και Υπολογιστών. Στο εργαστήριο προσπαθώ να μεταδώσω στους φοιτητές μου πώς να σκέφτονται πρακτικά, να βρίσκουν λύσεις, να συνεργάζονται. Όπως και πίσω απ’ την μπάρα: Δεν είναι μόνο θέμα γνώσεων, αλλά και διαίσθησης, επικοινωνίας, ισορροπίας. Και στις δύο περιπτώσεις, αυτό που μετράει είναι η επαφή με τον άνθρωπο.
Οι φοιτητές σου τι λένε για την τηλεόραση;
Στην αρχή, σοκαρίστηκαν. Μετά άρχισαν να με ρωτούν πώς φτιάχνεται το Mojito και τι γίνεται στο «First Dates». Πάντως, δείχνουν χαρά. Κι εγώ χαίρομαι που βλέπουν τον καθηγητή τους και ως άνθρωπο.
Η αναγνωρισιμότητα σε βοήθησε;
Άνοιξε πόρτες, ναι. Αλλά, κυρίως, άνοιξε συζητήσεις. Με γνώρισαν άνθρωποι που δε θα έρχονταν ποτέ σε σεμινάριο bartending ή σε διάλεξη Πληροφορικής. Και με πλησιάζουν με αγάπη – αυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος.
«Ο γοητευτικός μπάρμαν», «ο sexy μπάρμαν» – πώς σου ακούγονται πια όλα αυτά;
Δεν τα παίρνω στα σοβαρά. Χαμογελάω, ευχαριστώ ευγενικά, και συνεχίζω. Η γοητεία, άλλωστε, δεν είναι θέμα εμφάνισης – είναι το πώς κάνεις τον άλλο να νιώθει.
Τελευταίο ποτήρι για σήμερα;
Ναι, αλλά χωρίς πάγο. Γιατί τα καλύτερα ραντεβού -όπως και τα καλά ποτά- δεν χρειάζονται πολλά. Μόνο σωστά υλικά και τον σωστό χρόνο.
