Λένε πως ο έρωτας και ο βήχας, δεν κρύβονται. Προφανώς, ούτε η ευτυχία. Παρά τις αλλαγές που κλήθηκαν να βιώσουν μέσα σε σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα, ο ποδοσφαιριστής Κωνσταντίνος Παναγή και η χορογράφος Άντρεα Νικολάου διανύουν μια πολύ όμορφη περίοδο με τον ερχομό της δεύτερης τους κόρης. Η τετραμελής πλέον οικογένεια, φωτογραφίζεται για πρώτη φορά μαζί και μοιράζεται όλα όσα την ενώνουν, με τον σεβασμό και την αγάπη να αποτελούν τα θεμέλια για το μεγάλωμα των παιδιών τους.
Της Αναστασίας Γεωργίου
Φωτογραφίες: Δημήτρης Βαττής
Styling: Shona Muir
Πώς βιώνετε τις αλλαγές το τελευταίο διάστημα στη ζωή σας, καθώς μετά τη μετακόμιση στη Λάρνακα, προστέθηκε ένα ακόμα μέλος στην οικογένειά σας;
Α: Αν έπρεπε να χαρακτηρίσω τη φετινή χρονιά, θα έλεγα πως σίγουρα είναι η χρονιά των προσαρμογών! Με πολλά καινούργια, ευχάριστα δεδομένα. Με τις αλλαγές στο οικογενειακό περιβάλλον, καλούμαστε να φέρουμε όλα τα δεδομένα και την καθημερινότητά μας σε ένα όσο πιο ισορροπημένο και ομαλό πλαίσιο γίνεται.
Δεν είναι όλες οι ημέρες ίδιες. Χρειάζεται αφοσίωση, προσπάθεια, κατανόηση και αγάπη. Τώρα που είμαστε πια τέσσερις, αισθάνομαι ότι έχουμε ολοκληρωθεί και είμαστε πιο οικογένεια από ποτέ!
Κ: Παρά τις πολλές αλλαγές σε μικρό χρονικό διάστημα, η έλευση του νέου μέλους της οικογένειάς μας, μας έδωσε μεγάλη χαρά και ευλογία. Τα παιδιά, άλλωστε, μας υπενθυμίζουν το νόημα της ζωής.
Η Φλωριάνα πώς αντιμετωπίζει μέχρι στιγμής το γεγονός ότι δεν μονοπωλεί πια την προσοχή σας;
Α: Αν και στην αρχή είχαμε μία ανησυχία, η αντίδραση και η στάση της με το μωράκι είναι πολύ όμορφη. Την αγαπάει πάρα πολύ, είναι προστατευτική και την έχει συνεχώς έγνοια. Πλέον, έχει καταλάβει ότι είναι μία μόνιμη αλλαγή. Όταν μάθαμε για το δεύτερο μας μωράκι, προσπαθήσαμε η Φλωριάνα να συμμετέχει σε όλες τις διαδικασίες, όπως για παράδειγμα στα ραντεβού με τον γυναικολόγο και στην ετοιμασία του δωματίου της μικρής. Έτσι, αισθανόταν μέρος αυτής της αλλαγής. Ως μαμά, με συγκινεί το γεγονός ότι θέλει να φροντίζει την αδερφούλα της. Τις προάλλες καθώς ετοιμαζόμουν και άκουσε το μωρό να κλαίει, έτρεξε να τη φροντίσει, λέγοντάς μου: «Μαμά μου, θα την προσέχω εγώ μέχρι να ετοιμαστείς». Και παρακολουθούσα από το baby monitor, πόσο γλυκά της μιλούσε.
Κ: Είναι μεγάλη αλλαγή για όλους μας, πόσο μάλλον για τη Φλωριάνα. Είναι ένα όμως ένα παιδί που προσαρμόζεται εύκολα στα νέα δεδομένα, οπότε επέστρεψε πλέον στους γνώριμους ρυθμούς.
Σας άγχωνε ο ερχομός του νεογέννητου στο σπίτι, καθώς εκ των πραγμάτων θα άλλαζε τις μέχρι πρότινος ισορροπίες;
Κ: Σίγουρα, κάθε αρχή κρύβει λίγο άγχος και λίγη αναμονή. Έχουμε όμως την ευλογία να έχουμε τις δουλειές και τις οικογένειές μας κοντά μας, καθώς επίσης πολλή αγάπη και υπομονή να προσφέρουμε στα παιδιά μας.
Α: Για τον ερχομό του δεύτερου μωρού δεν είχαμε άγχος, καθώς ήταν μια συνειδητή απόφαση. Είχαμε περισσότερη ανησυχία στην πρώτη μας κόρη. Αυτό που με ανησυχούσε περισσότερο ως μαμά, ήταν να μην νιώσει την «απουσία» μου η Φλωριάνα. Είμαστε πολύ δεμένες και μ’ ένα νεογέννητο επέρχονται διάφορα νέα δεδομένα, όπως χρόνος ανάρρωσης μετά τον τοκετό, αϋπνίες, φροντίδα του βρέφους, κλπ.
Έχει επέλθει η ομαλότητα στο σπίτι;
Α: Νομίζω είμαστε σε ένα πολύ καλό σημείο προσαρμογής και η καθημερινότητά μας άρχισε να κυλάει πιο ομαλά. Έκλεισε και η σχολή χορού που διατηρώ λόγω καλοκαιρινών διακοπών, οπότε διαθέτω περισσότερο χρόνο για τις μικρές.
Κ: Στα περισσότερα πράγματα υπάρχει μια σταθερότητα και μια ηρεμία. Αλλά, όταν έχεις να κάνεις με μικρά παιδιά, χρειάζεται να είσαι προετοιμασμένος για απρόσμενες συμπεριφορές και αντιδράσεις.
Πώς βιώνει ο καθένας ξεχωριστά τη γονεϊκότητα εις διπλούν;
Α: Μπορεί να ακούγεται κλισέ, αλλά επειδή δεν είχα όνειρο από μικρή να παντρευτώ και να κάνω παιδιά, βλέποντας τον εαυτό μου να έχει ωριμάσει και να βιώνει το θαύμα της μητρότητας, έχοντας δίπλα μου τον άντρα μου, αισθάνομαι ευγνωμοσύνη και ευλογία. Η μητρότητα ήταν δώρο εξ ουρανού, το οποίο υποδέχθηκα στη ζωή μου με πολλή αγάπη και στοργή. Η οικογένειά μας είναι ό,τι πιο πολύτιμο και δεν θα το άλλαζα με τίποτα. Μετά την περίοδο της λοχείας που επηρεάστηκα ψυχολογικά και δεν μπορούσα να διαχειριστώ τη μετάβαση των ορμονικών αλλαγών, αισθάνομαι ότι η καθημερινότητά μας έχει μια όμορφη αρμονική ισορροπία.
Κ: Ανεξαρτήτως δουλειάς, κούρασης και άλλων υποχρεώσεων, θέλουμε να περνάμε χρόνο με τα παιδιά μας και να τους προσφέρουμε όλη μας την αγάπη. Οπότε, είτε είναι ένα είτε δύο, για εμάς είναι το ίδιο.
Δείχνετε ότι είστε αρκετά διαφορετικές προσωπικότητες. Ωστόσο, ποιά κοινά σάς φέρνουν κοντά ως ζευγάρι;
Α: Όντως, είμαστε πολύ διαφορετικοί χαρακτήρες και αυτό ήταν που μας έφερε κοντά. Αισθάνομαι ότι συμπληρώνει ο ένας τον άλλον. Σαν το Yin & το Yang. Τα κοινά χαρακτηριστικά μας είναι οι ηθικές αξίες, οι αρχές, ο σεβασμός και οι κοινοί στόχοι που θέσαμε από την αρχή της σχέσης μας. Η οικογένειά μας είναι ιερό κομμάτι και για τους δυο μας.
Κ: Ο σεβασμός, η αγάπη και η κατανόηση που δείχνουμε ο ένας στον άλλον. Αυτά είναι που μας ενώνουν και μας οδηγούν στο να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας με πολλή αγάπη.
Ποιο στοιχείο του ενός είναι αυτό που εκτιμάτε περισσότερο στον άλλον;
Α: Είναι πολλά αυτά. Γι’ αυτό άλλωστε παντρεύτηκα τον Κωνσταντίνο και είμαι περήφανη που είναι ο άντρας μου. Διαθέτει πολλή υπομονή και είναι ένας αξιόλογος σύζυγος και μπαμπάς. Στις μέρες μας σπανίζουν άνθρωποι όπως ο σύζυγός μου. Και τον θαυμάζω πολύ για την ταπεινότητά του.
Κ: Εκτιμώ την ειλικρίνεια και τον αυθορμητισμό της. Σίγουρα, κάποιες φορές μπορεί να υπάρξει διαφωνία μεταξύ μας, αλλά με αλληλοσεβασμό πάντα βρίσκουμε λύση σε όλα.
Ποιο χαρακτηριστικό σάς εκνευρίζει;
Α: Το πόσο τελειομανής γίνεται με τις δουλειές.
Κ: Επειδή είναι αυθόρμητη, κάποιες φορές βάζει τα συναισθήματα πάνω από τη λογική.
Στα 10 χρόνια που είστε μαζί, ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετωπίσατε ως ζευγάρι;
Α: Η πιο δύσκολη περίοδος ήταν οι τραυματισμοί του Κωνσταντίνου. Όλα τα ζευγάρια καλούνται να αντιμετωπίσουν δυσκολίες κατά καιρούς στην κοινή τους πορεία. Αυτό που κρατάμε ως ζευγάρι είναι πως ό,τι και αν βρέθηκε στον δρόμο μας, πάντα προσπαθούμε να βρίσκουμε τη λύση γιατί αγαπάμε πολύ ο ένας τον άλλο!
Κ: Αντιμετωπίσαμε αρκετές δυσκολίες, αλλά συμφωνώ πως η πιο δύσκολη περίοδος ήταν όταν είχα συνεχείς τραυματισμούς.
Κωνσταντίνο, εσύ αναγκαστικά χρειάζεται να ακολουθείς ένα πειθαρχημένο πρόγραμμα. Υπήρξαν φορές που ένιωσες ότι χάνεις στιγμές από την οικογένειά σου;
Μπορεί να έχω ένα απαιτητικό πρόγραμμα, αλλά έχω την ευλογία να έχω ένα ευέλικτο ωράριο και να έχω αρκετό χρόνο για να τον αφιερώνω στην οικογένειά μου.
Είσαι ευχαριστημένος από τη μέχρι τώρα ποδοσφαιρική σου πορεία;
Θεωρώ μεγάλη ευλογία και τύχη, ό,τι έχω καταφέρει μέχρι τώρα. Με πολλή προσπάθεια και πολλές θυσίες, καθώς και βοήθεια από άτομα που ήταν κοντά μου, κατάφερα να φτάσω σε ένα υψηλό επίπεδο, παρά τις κατά καιρούς ατυχίες και τραυματισμούς. Θεωρώ ότι είχα ευκαιρίες, τις οποίες αξιοποίησα σωστά και ακόμα έχω πολλά να μάθω και να προσφέρω.
Άντρεα, εσύ επαγγελματικά βρίσκεσαι εκεί ακριβώς που θα ήθελες;
Τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, η σχολή μου κλείνει 4 χρόνια λειτουργίας. Ήταν ίσως το πιο σημαντικό βήμα στην καριέρα μου μέχρι σήμερα. Μέχρι έναν βαθμό, νιώθω περήφανη για όσα κατάφερα γιατί ξεκίνησα από το μηδέν και βλέπω ότι οι μικροί στόχοι που βάζω μέσα στη χρονιά υλοποιούνται σιγά-σιγά. Μακάρι να έχω υγεία, υπομονή και αντοχή για να καταφέρω να πετύχω όλα αυτά που έχω στο μυαλό μου.
Πόσο μεγάλο κομμάτι της ζωής σου αποτελούν τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, δεδομένου ότι αποτελούν και μια πηγή εισοδήματος για σένα; Έχεις καταφέρει να βρεις την ισορροπία μεταξύ σόσιαλ και ιδιωτικότητας;
Πριν τον ερχομό της Γεωργιάνας, είχα ένα αρκετά ισορροπημένο πρόγραμμα και ήξερα ότι θα αφιερώσω μια συγκεκριμένη ώρα για να οργανώσω τις δουλειές και τις συνεργασίες μου. Την περίοδο της λοχείας που προσπαθούσα να βρω τα πόδια μου, άφησα τον χρόνο να κυλήσει χωρίς πίεση και είπα ότι θα επιστρέψω όταν νιώσω καλύτερα. Δεν θα έλεγα ότι τα ΜΚΔ αποτελούν τεράστιο κομμάτι της ζωής μου. Την ίδια ώρα όμως, έχοντας δημιουργήσει ένα μικρό community όπου υπάρχει αγάπη, χαίρομαι ιδιαίτερα όταν επικοινωνώ με τους ακόλουθους μου. Σήμερα που με ρωτάς, θα σου πω ότι ακόμη δεν βρήκα την απόλυτη ισορροπία μεταξύ μητρότητας, δουλειάς και σόσιαλ.
Πώς θα χαρακτήριζε ο ένας τον άλλο στον ρόλο του ως γονιό;
Α: Ο Κωνσταντινος είναι πολύ στοργικός, τρυφερός και αφοσιωμένος πατέρας. Και οι δύο μαζί, προσπαθούμε τον ελεύθερο μας χρόνο να τον αφιερώνουμε στα κορίτσια μας.
Κ: Η Άντρεα ως μαμά είναι υπομονετική και πολύ στοργική. Πάντα έτοιμη να ακούσει, να συμβουλέψει και να προσφέρει αγάπη.
Τι είναι αυτό που πήρατε από τη δική σας οικογένεια και θέλετε οπωσδήποτε να μεταδώσετε στα παιδιά σας;
Α: Ευγένεια, φιλότιμο, σεβασμό, αγάπη, αλληλεγγύη και προσφορά προς τον συνάνθρωπο. Να στέκονται με αξιοπρέπεια και αυτοπεποίθηση έξω στην κοινωνία! Να εκτιμούν γενικότερα όσα έχουν και να δίνουν απλόχερα. Αυτό που προσωπικά θα με κάνει πολύ χαρούμενη, είναι όταν τις δω να μεγαλώνουν και να είναι όμορφοι εσωτερικά άνθρωποι, και όχι πόσα επιτεύγματα θα έχουν πετύχει.
Κ: Ήμασταν και οι δυο τυχεροί και ευλογημένοι να μεγαλώσουμε σε ένα οικογενειακό περιβάλλον με αγάπη, σεβασμό και ηθικές αξίες. Αυτά τα θεμέλια θέλουμε να θέσουμε και για τα δικά μας παιδιά.
Συμμερίζεστε το σοφό γνωμικό ότι θέλει ένα ολόκληρο «χωριό» για να μεγαλώσει ένα παιδί;
Κ: Οι οικογένειές μας είναι συνεχώς δίπλα μας. Μας συμβουλεύουν και μας βοηθούν καθημερινά. Θέλουμε τα παιδιά μας να μεγαλώσουν και να νιώθουν όλη την οικογένεια κοντά τους. Το επιδιώκουμε λοιπόν γιατί είναι εξίσου σημαντικός ο ρόλος των παππούδων και των γιαγιάδων.
Α: Όπως ανέφερε και ο Κωνσταντίνος, είμαστε τυχεροί να έχουμε κοντά μας τις οικογένειές μας. Προερχόμαστε και οι δύο από πολύτεκνες, δεμένες οικογένειες και μας χαροποιεί πολύ η παρουσία τους στο μεγάλωμα των κοριτσιών μας. Από την άλλη βέβαια, είμαστε δύο γονείς που επιδιώκουμε να αφιερώνουμε χρόνο μαζί με τα παιδάκια μας και να περνάμε ουσιαστικό χρόνο μαζί τους!
