Από το «The Chase» στο «Beat the Chasers»: Τι αλλάζει ουσιαστικά στην εμπειρία του τηλεθεατή και ποιο, θα έλεγες, πως είναι το στοιχείο της νέας εκδοχής που σε έκανε να πεις «αυτό θέλω να το παρουσιάσω»;
To «Beat the chasers» είναι ακόμα πιο συναρπαστικό και γρήγορο. Οι παίκτες παίζουν απέναντι και στους τρεις chasers ταυτόχρονα κι αυτό το κάνει πιο απρόβλεπτο. Είναι ένα τηλεπαιχνίδι που εξέλιξε την ιδέα του «The Chase» και είναι ένα τηλεοπτικό «ραντεβού» – ένα τηλεοπτικό «event», αν θες. Γι’ αυτό και παντού, σε όλο τον κόσμο, προβάλλεται μια φορά την εβδομάδα σε prime time ζώνη και όχι στην απογευματινή, όπως το καθημερινό «The Chase». Δεν είναι τυχαία, λοιπόν, η τεράστια επιτυχία που γνωρίζει παγκοσμίως σε Αγγλία, Αυστραλία, Φινλανδία , Ολλανδία, Ισπανία, Γερμανία, Κροατία, Τσεχία και Σερβία. Η Κύπρος γίνεται η δέκατη χώρα που θα το προβάλλει.
Ένας παίκτης, λοιπόν, απέναντι σε όλους τους chasers μαζί. Αυτό παραπέμπει σε μία… άνιση μάχη. Πού πιστεύεις ότι θα κρίνεται τελικά το παιχνίδι: Στις γνώσεις, στην ψυχραιμία ή στην ικανότητα του παίκτη να υπολογίζει σωστά το ρίσκο;
Η μάχη δεν είναι ακριβώς «άνιση». Ο παίκτης θα έχει κάποια «πλεονεκτήματα» που θα τον βοηθήσουν απέναντι στους chasers. Το παιχνίδι φυσικά κρίνεται στις γνώσεις – αλλά και η ψυχραιμία του παίκτη σίγουρα παίζει μεγάλο ρόλο.
Ο Ανδρέας Πιτσιλλίδης, ο Μαρίνος Κλεάνθους και η Σύλια Ιωαννίδου θα πρέπει τώρα να λειτουργήσουν ως ομάδα. Γνωρίζοντάς τους, πού περιμένεις να συμπληρώνει ο ένας τον άλλον και πού μπορεί να δυσκολευτούν να συντονιστούν;
Σίγουρα ο καλός ή κακός συντονισμός είναι ένα «πρόβλημα» που έχουν οι chasers. Από την άλλη, ο παίκτης παίζει μόνος του κι αυτό είναι ένα πλεονέκτημά του. Οι chasers, όμως, όντως θα πρέπει να λειτουργήσουν ως ομάδα και θα πρέπει να δουλέψουν τον συντονισμό τους. Εννοείται ότι θα αλληλοσυμπληρώνουν ο ένας τον άλλο στις γνώσεις αλλά, ξαναλέω, το δύσκολο είναι να συντονιστούν σωστά μεταξύ τους.
Εσύ, ανάμεσα στον παίκτη και στους chasers, πόσο εύκολα κρατάς τις ισορροπίες; Όταν, δηλαδή, βλέπεις έναν άνθρωπο να αγωνίζεται για χρήματα που μπορεί να έχουν πραγματική σημασία για τη ζωή του, μπορείς να παραμένεις απλώς ο παρουσιαστής;
Σίγουρα ενθαρρύνω τον παίκτη και λέω όσο πιο γρήγορα μπορώ τις ερωτήσεις του (γελάει). Αλλά, απ’ εκεί και πέρα, είναι και θέμα τύχης και τι ερωτήσεις θα «πέσουν» στον παίκτη, αλλά και πόσο καλά θα αποδώσουν οι chasers.
Με το έπαθλο να φτάνει στις 15.000 ευρώ φέτος, το «πόσα ξέρω» συναντά το «πόσα τολμώ». Από την εμπειρία σου, τι παγιδεύει περισσότερο έναν παίκτη: Η υπερβολική αυτοπεποίθηση ή ο φόβος μήπως εκτεθεί;
Και τα δυο, ανάλογα με το χαρακτήρα και με την προσωπικότητα του κάθε παίκτη. Εγώ, πάντως χαίρομαι με τους παίκτες που τολμούν και ρισκάρουν.
By the way, έχεις δει κάποιον να σε διαψεύδει εντελώς σε σχέση με την πρώτη εντύπωση που σου έδωσε;
Ναι, ισχύει, κι αυτό το έμαθα ήδη από τα προηγούμενα παιχνίδια που παρουσίασα. Κάποιοι παίκτες που θεωρούσα ότι δεν θα είναι καλοί, με διέψευσαν πανηγυρικά προς μεγάλη μου ικανοποίηση.
Στο τηλεπαιχνίδι χρειάζεται να κρατάς τον ρυθμό· σε μια συνέντευξη χρειάζεται συχνά να αφήνεις χρόνο, ακόμη και σιωπή. Πόσο εύκολα περνάς από τη μία συνθήκη στην άλλη;
Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω τέτοιο πρόβλημα. Αισθάνομαι οικεία και στις δυο συνθήκες: Και στα τηλεπαιχνίδια και στο «Τετ-Α-Τετ». Σε καθένα από αυτά τα δύο υπάρχουν πραγματικές πτυχές του εαυτού μου. Στα τηλεπαιχνίδια ο επικοινωνιακός εαυτός μου που, από παιδί, του άρεσαν οι γενικές γνώσεις και τα παιχνίδια γνώσεων και στο «Τετ-Α-Τετ» το να γνωρίζω από κοντά σπουδαίες προσωπικότητες και να κάνω μαζί τους μια εξομολογητική κουβέντα. Είμαι και τα δύο, λοιπόν, μαζί και το ένα συμπληρώνει το άλλο.
Κάποια στιγμή πάντως είχε γραφτεί το όνομά σου -από κάποιους και ως βεβαιότητα- πως θα είσαι ο παρουσιαστής του νέου «Πιο Αδύναμου Κρίκου» στο ελλαδικό Open… Τι άλλαξε στην πορεία και θα το παρουσιάσει, τελικά, ο Τάσος Δούσης;
Δεν έχω ιδέα. Αποφάσεις καναλιών. Πάντως στο μικρό όνομα έμειναν σταθεροί (γελάει).
Είναι, κατά κάποιο τρόπο, ένα αγαπημένο σου «παιδί» ο «Κρίκος», Τάσο;
Ναι, γιατί είναι αυτό που μου έδωσε τη μεγάλη αναγνωρισιμότητα. Ακόμα και τώρα που δεν το παρουσιάζω, ο κόσμος, σε Ελλάδα και Κύπρο, πιστεύει ότι ακόμη το κάνω εγώ. Είναι συνεχής και διαχρονική η αναπαραγωγή του από τα social media, που δίνεται η εντύπωση ότι το παιχνίδι είναι ακόμη στον αέρα με μένα στην παρουσίαση, κάτι που είναι πολύ τιμητικό.
Στο «Τετ-Α-Τετ» έχεις απέναντί σου ανθρώπους που συχνά έχουν δώσει δεκάδες συνεντεύξεις και ξέρουν πώς να προστατεύονται. Πώς ξεπερνάς την «έτοιμη» απάντηση;
Εκεί λειτουργεί το ένστικτο και η εμπειρία πιστεύω. Μηχανικά γίνεται αυτό.
Και πού βάζεις το όριο ανάμεσα στην επιμονή του δημοσιογράφου και στην ανάγκη του άλλου να κρατήσει κάτι για τον εαυτό του;
Και πάλι εκεί λειτουργεί το ένστικτο θα έλεγα, αλλά και η εμπειρία, που μετά από χιλιάδες συνεντεύξεις -τηλεοπτικές, ραδιοφωνικές και έντυπες- το interviewing έχει γίνει σαν «δεύτερη φύση» μου.
Έχει τύχει να αφήσεις μια ερώτηση ανείπωτη, παρότι ήξερες ότι η απάντησή της θα γινόταν τίτλος;
Δεν μπορώ να θυμηθώ είναι η αλήθεια, αλλά σίγουρα αν κάποιος καλεσμένος μου ζητήσει κάποιο θέμα ή κάποια ερώτηση να είναι εκτός της συνέντευξης θα το σεβαστώ.
Μια μεγάλη συνέντευξη μπορεί σήμερα να κυκλοφορήσει παντού μέσα από ένα απόσπασμα είκοσι δευτερολέπτων. Σε ικανοποιεί αυτή η διάδοση ή σε προβληματίζει σε σχέση με το τι χάνεται στη διαδρομή; Έχεις νιώσει π.χ. ότι η ουσία μιας συζήτησής σου αδικήθηκε από τον τρόπο που αναπαράχθηκε;
Κοίτα, από τη μία υπάρχει η ικανοποίηση ότι μια συνέντευξη που κάνω μπορεί να γίνει viral μέσα από μικρά αποσπάσματα που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, αλλά από την άλλη όντως μπορεί το focus να δοθεί κάπου αδόκιμα επειδή το αποφάσισε κάποιος που το μόνταρε και το ανέβασε στο TikTok, στο Instagram ή σε κάποιο site. Αυτά, όμως, είναι φαινόμενα των καιρών. Έχω δει, όμως, να με επηρεάζει στους καλεσμένους με τον εξής τρόπο: Πολλές φορές κρατιούνται ή σκέφτονται να πουν κάτι επειδή μου λένε «αυτό θα το πάρουν τα site και θα το βάλουν “μπροστά”». Έχει γίνει, δηλαδή, πλέον καθημερινότητα και τρόπος ζωής.
Έχεις ήδη μιλήσεις για την συνάντησή σου με τον Γιώργο Μαζωνάκη για το «Τετ-Α-Τετ στον Alpha» – η οποία έμελλε να ήταν και η τελευταία συνέντευξη της ζωής του. Θα ήθελα να θυμηθείς, πρώτη φορά, κάτι που ειπώθηκε off the record και που σήμερα έχει ιδιαίτερη αξία να ειπωθεί πια…
Αυτό που λέχθηκε off the record και απέκτησε άλλη αξία μέσα μου, μετά το θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, ήταν όταν συνομιλούσαμε οι δυο μας μετά τη συνέντευξη στο σπίτι του και, πριν αποχαιρετιστούμε, του είπα «θες όταν έρχομαι Αθήνα να σε παίρνω να πηγαίνουμε για φαγητό εδώ κοντά στο σπίτι σου παραλιακά;» και μου απάντησε «ναι, ρε Τάσο, να με παίρνεις να πηγαίνουμε – μόνος μου είμαι»…
Τόσο μόνος αισθανόταν… Επιζητούσε την παρέα, την φιλία…
Προφανώς. Αυτό αποδείκνυε με αυτό που μου ανέφερε.
Τι θεωρείς ότι λείπει περισσότερο από την κυπριακή τηλεόραση σήμερα, Τάσο; Υπάρχει κάτι που θα μπορούσαμε να κάνουμε με τη δική μας ταυτότητα και τόλμη, αλλά ακόμη διστάζουμε να το επιχειρήσουμε;
Θα ήθελα να υπάρχει μια αξιόλογη εκπομπή διερευνητικής δημοσιογραφίας, που να έχει το ανάλογο και σωστό budget από το κανάλι, για να μπορεί να παράξει δημοσιογραφικό έργο. Αυτό πιστεύω θα είχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον.
Αλήθεια, μετά από τόσα χρόνια στα Μέσα, πόσο συνεχίζουν να σε επηρεάζουν τα νούμερα τηλεθέασης; Μπορείς να υπερασπιστείς μια δουλειά που θεωρείς καλή όταν οι μετρήσεις δεν τη δικαιώνουν ή αρχίζεις αναπόφευκτα να αμφιβάλλεις κι εσύ για το «προϊόν»;
Ψυχολογικά, η αλήθεια είναι ότι με επηρεάζουν, αλλά όχι τόσο ώστε να αμφιβάλλω για το «προϊόν». Ας πούμε, το «Τετ-Α-Τετ», ως εκπομπή συνεντεύξεων, δεν είναι ούτε μυθοπλασία , ούτε talent show, ούτε ποδοσφαιρικός αγώνας για να ανήκει στις εκπομπές μεγάλης τηλεθέασης. Φυσικά πολλές φορές κάνει μεγάλα νούμερα τηλεθέασης, αλλά και όταν δεν κάνει ενώ μπορεί να έχει ένα πολύ αξιόλογο καλεσμένο, δεν αγχώνομαι, γιατί ξέρω ότι είναι αυτό που λέμε «καλή τηλεόραση». Ευτυχώς, έτσι το βλέπει και το κανάλι και ο διευθυντής του Alpha Κύπρου, Πέτρος Πέτρου, τους οποίους ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη. Ήταν πολύ μεγάλη ηθική ικανοποίηση πάντως το γεγονός ότι η περσινή τηλεοπτική σεζόν του «Τετ-Α-Τετ» ήταν από τις πιο δυνατές -ή ίσως η πιο δυνατή-, αφού πολλές εκπομπές παρήγαγαν ειδήσεις και απασχόλησαν την επικαιρότητα για καιρό. Έτσι, ο συνδυασμός σπάνιων καλεσμένων και συνεντεύξεων που απασχολούν την επικαιρότητα στην Ελλάδα και Κύπρο, κάνουν το «Τετ-Α-Τετ» ένα τηλεοπτικό προϊόν που αντέχει στο χρόνο και στον ανταγωνισμό και που τώρα θα μπει στη δέκατη τέταρτη χρονιά του.
Ποια επαγγελματική σου βεβαιότητα, θα έλεγες πως αναγκάστηκες να αναθεωρήσεις μεγαλώνοντας; Κάτι που κάποτε θεωρούσες απαραίτητο για να πετύχεις και σήμερα το βλέπεις διαφορετικά – είτε αφορά στη φιλοδοξία είτε στις συνεργασίες είτε στο τίμημα της δουλειάς…
Κάποτε θεωρούσα -και πίστευα- ότι στο «βωμό» της επιτυχίας θα μπορούσες να δουλεύεις με φουλ τις μηχανές για 24 ώρες το 24ωρο και σε πολύ τοξικό περιβάλλον. Τώρα προτιμώ να είμαι κάπου που να νιώθω πιο ήρεμος και να αφιερώνω και λίγο χρόνο στον εαυτό μου. Βασικά, είμαι ένας τεμπέλης που δουλεύει πολύ (γελάει).
Έχεις συνηθίσει να είσαι εκείνος που κάνει τις ερωτήσεις. Τι θα ήθελες να σε ρωτήσει κάποιος για να καταλάβει καλύτερα τον Τάσο πίσω από τον παρουσιαστή; Και τι θα του απαντούσες;
«Πώς σου αρέσει να τεμπελιάζεις;». Αυτό που λέγαμε πριν (γελάει). Θα απαντούσα: «Άσε με στον καναπέ, να βλέπω σειρές, ταινίες και ιστορικά ντοκιμαντέρ και θα μπορούσα να μην βγω από το σπίτι για ένα μήνα». Είμαι τρομερά «σπιτόγατος» και γατομπαμπάς (χαμογελάει).
Info:
Η πρεμιέρα του «Beat The Chasers» θα γίνει την Κυριακή 4/10 στις 21:00, στον Alpha Κύπρου, και θα μεταδίδεται κάθε Κυριακή στις 21:00. Η πρεμιέρα του «Τετ-Α-Τετ στον Alpha» θα γίνει την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου, στις 23:00.
