Με λόγια γεμάτα συναίσθημα και προσωπικές αναφορές μίλησε ο Γιώργος Σαμπάνης για τον Γιώργο Μαζωνάκη, αποκαλύπτοντας πως η σχέση που είχαν αναπτύξει μέσα από τη συνεργασία τους ήταν πολύ βαθύτερη από μια συνηθισμένη φιλία.
Ο τραγουδιστής περιέγραψε τον ιδιαίτερο δεσμό που τους συνέδεε, εξηγώντας πως με το πέρασμα του χρόνου έγιναν κάτι περισσότερο από συνεργάτες. Όπως είπε χαρακτηριστικά, αισθανόταν πως είχε έναν ξεχωριστό ρόλο δίπλα στον Μαζωνάκη, καθώς δεν ήταν μόνο φίλος του, αλλά και ένας άνθρωπος που ένιωθε την ανάγκη να τον προστατεύει.
«Από συνεργάτες γίναμε κάπως… κάτι παραπάνω. Το “φίλοι” μπορεί να ακουστεί λίγο περίεργο, αλλά είναι λίγο. Ο Γιώργος είχε κάποιους φίλους, που ζούσε τη ζωή του, αλλά δεν άφησε κάτι πίσω του με αυτούς. Εγώ, ναι, ήμουν φίλος του, αλλά ήμουν περισσότερο φύλακάς του», ανέφερε.
Ο Γιώργος Σαμπάνης εξήγησε, παράλληλα, πως η απώλεια του καλλιτέχνη έχει για τον ίδιο ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς η μουσική τους πορεία συνδέθηκε στενά και άφησε κοινό αποτύπωμα στη δουλειά τους.
«Μου είναι πολύ πιο δύσκολο, γιατί η μουσική κληρονομιά που άφησε εμπεριέχει 100% το στίγμα του και το δικό μου. Κι αυτό, μόνο άμα χάσεις έναν άνθρωπο που έχεις ταυτιστεί μαζί του, μπορεί να σε κάνει να φρίξεις και να πεις “ωχ, τι είναι αυτό που έγινε τώρα;”», είπε χαρακτηριστικά.
Η ξεχωριστή καλλιτεχνική ταυτότητα του Γιώργου Μαζωνάκη
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στον τρόπο με τον οποίο ο Γιώργος Μαζωνάκης αντιμετώπιζε τη μουσική, υπογραμμίζοντας πως δεν επεδίωκε απλώς να κυκλοφορεί τραγούδια που θα γίνονταν επιτυχίες, αλλά ήθελε κάθε ερμηνεία του να εκφράζει την προσωπικότητά του και τη φάση της ζωής του.
«Ο Γιώργος βιάστηκε… Αλλά εντάξει. Ήταν ένας αυτόφωτος καλλιτέχνης. Ήταν ένα πλάσμα που δεν είχε καμία σχέση με τους συνηθισμένους τραγουδιστές που έχουν την ανάγκη να βγάλουν επιτυχίες για τα ραδιόφωνα και μπλέκουν με το άγχος της δουλειάς», σημείωσε.
Όπως εξήγησε, ο Μαζωνάκης επέλεγε τραγούδια με βάση το κατά πόσο τον αντιπροσώπευαν και όχι αποκλειστικά με γνώμονα την εμπορική τους δυναμική. Για εκείνον, η μουσική αποτελούσε έναν τρόπο να εκφράζει τον εαυτό του με αυθεντικότητα.
«Καθετί που τραγουδούσε ήθελε να έχει σχέση με το ποιος είναι εκείνη τη στιγμή και την περίοδο. Δηλαδή ήθελε τα τραγούδια που λέει να είναι κατεξοχήν ο εαυτός του. Μπορεί να του πήγαινα τη μεγαλύτερη επιτυχία του κόσμου και να μου έλεγε “δεν με ενδιαφέρει αυτό, γιατί δεν μου θυμίζει εμένα, αλλά θέλω να πω αυτό που δεν θυμίζει επιτυχία”», ανέφερε.
Μέσα από τα λόγια του, ο Γιώργος Σαμπάνης σκιαγράφησε την εικόνα ενός καλλιτέχνη που ακολουθούσε τη δική του πορεία, χωρίς να συμβιβάζεται εύκολα με τις εμπορικές προσδοκίες, αλλά και ενός ανθρώπου με τον οποίο μοιράστηκε έναν δεσμό που δύσκολα περιγράφεται με μία μόνο λέξη.
