Η Μαρία Ανδρέου – η «Κίκα» που γνωρίσαμε την περίοδο 2008-2010 από την «Αίγια Φούξια», την κωμωδία που έσπασε όλα τα ρεκόρ τηλεθέασης και ο γνωστός από τηλεοπτικές και θεατρικές παραγωγές ηθοποιός, Ηλίας Ανδρέου, ανέβηκαν τα σκαλιά της Εκκλησίας χθες Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου.
Σε συνέντευξη που παραχώρησαν στο περιοδικό Down Town το οποίο κυκλοφόρησε ανήμερα του γάμου τους, είχαν μιλήσει μεταξύ άλλων για την γνωριμία και την αγάπη τους.
Διαβάστε επίσης: Μαρία & Ηλίας Ανδρέου: Παντρεύτηκαν!
Απόσπασμα από τη συνέντευξη:
Κλασικά, θα σας ρωτήσω τι είναι αυτό που σας τράβηξε αρχικά στον άλλο και τι στην πορεία.
Μ: Ο αυθορμητισμός και η τόλμη του. Ήταν το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση στον Ηλία! Καλά, και το μουστάκι του. Στην πορεία βέβαια αναγνώρισα ότι αυτά τα στοιχεία είναι μέρος του πάθους που κουβαλά ως άνθρωπος. Ο Ηλίας μπορεί να παθιαστεί με μια δουλειά, με μια ιδέα, έναν στόχο. Και δεν θα σταματήσει να προσπαθεί μέχρι να βρει τον τρόπο να τα υλοποιήσει.
Η: Έλαμπε… μέσα στον κόσμο μόνο αυτή, έλαμπε. Αυτό με τράβηξε στο να θέλω να τη γνωρίσω. Στην πορεία όταν γνωριστήκαμε, συνειδητοποίησα πόσο φωτεινός άνθρωπος είναι και πως αυτό το φως, το θέλω στη ζωή μου για πάντα.
Η καραντίνα ήταν μια περίεργη περίοδος για όλους μας. Και μέσα σε αυτή την αβεβαιότητα, εσείς αποφασίσατε να συγκατοικήσετε. Αντιληφθήκατε ότι δώσατε εξ αρχής με τα μούτρα στη σχέση;
Μ: Εννοείται. Αλλά, οι επιλογές ήταν δύο: ή μαζί, ή χώρια. Το χώρια όμως, δεν μας έπειθε. Έτσι το μαζί, ήταν μονόδρομος. Το πρώτο πράγμα που είπα στην αδελφή μου μετά το πρώτο μας επίσημο ραντεβού ήταν: «Δεν ξέρω πώς και γιατί, αλλά ξέρω ότι θα τον παντρευτώ». Και ιδού τα αποτελέσματα.
Είδατε σε εκείνη τη φάση στοιχεία του ενός που δεν άρεσαν στον άλλον; Και αν ναι, πώς το διαχειριστήκατε;
Μ: Ακόμα ανακαλύπτουμε ο ένας στοιχεία στον άλλον που δεν του αρέσουν. Το θέμα είναι, μπορείς να ζήσεις με αυτά που σε ενοχλούν; Γιατί το να αλλάξεις τον άλλο, για μένα δεν είναι επιλογή.
Η: Όσο περνούν τα χρόνια, θα ανακαλύπτουμε ακόμα περισσότερο ο ένας στον άλλο. Γιατί ως χαρακτήρες μάς αρέσει να εξελισσόμαστε. Προς το παρόν, αυτό που έχουμε, μου αρέσει πάρα πολύ. Με τα πάνω μας και τα κάτω μας. Αλλά, έτσι είναι η ζωή.
