Δεν γνώρισαν το κασετόφωνο και το βίντεο, ούτε θυμούνται την Ευρυδίκη στη Eurovision. Oκτώ ταλαντούχα παιδιά της γενιάς των 90’s διαπρέπουν στο εξωτερικό και μας στέλνουν φωτογραφίες από την πόλη που ζουν, ξετυλίγοντας το προσωπικό τους στόρι με ένα sms.
Κείμενο: Τώνια Σταυρινού
MATTHEW ZORPAS, {fashion blogger}
Λος Άντζελες, Σάο Μιγκέλ, Ντουμπάι, Νέα Υόρκη, Φλωρεντία, είναι μερικές από τις πόλεις που επισκέφθηκε τους τελευταίους δυο μήνες, ποστάροντας εξωπραγματικές φωτογραφίες στο διάσημο blog του, The Gentlemen’s Blogger που θεωρείται ένα από τα κορυφαία ανδρικής μόδας στον κόσμο. «Όταν πήγα για σπουδές στο Λονδίνο προ δεκαετίας περίπου, δεν ήξερα ότι ανήκα στην πρώτη γενιά που θα γνώριζε το Λονδίνο της οικονομικής κρίσης. Δεν υπήρχαν πουθενά θέσεις εργασίας. Έτσι έπρεπε κατά κάποιον τρόπο να τις εφεύρεις!». Πήρε την πρώτη του μεγάλη δουλειά όταν ήταν ακόμη στο πρώτο έτος για το London Fashion Week κι από κει έχτισε μόνος του μια μικρή αυτοκρατορία. Σήμερα στο Instagram έχει 127 χιλιάδες followers, συνεργασίες με οίκους όπως οι Burberry’s, Gucci, Missoni και Dsquared2, διαχειρίζεται το pr για διεθνή brands. «Όχι δεν πιστεύω ότι το στυλ είναι έμφυτο. Είναι κάτι που χτίζεται αν πραγματικά το θέλεις. Στη δική μου περίπτωση ήταν αποτέλεσμα του πόθου μου να γνωρίσω καινούρια πράγματα, να έρθω σε επαφή με άλλους πολιτισμούς, να δοκιμάσω ευκαιρίες. Σίγουρα δεν έφυγα από την Κύπρο ως «ο πιο καλοντυμένος άντρας». Άλλωστε είναι κάτι που βρίσκεται σε εξέλιξη. Και σταματά να εξελίσσεται όταν σταματήσεις εσύ».
ΝΙΚΟΛΑΣ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ {web developer}
«Θυμάμαι μικρός, διάβαζα τα περιοδικά Dazed & Confused και AnOther Magazine και θαύμαζα πόσο προχωρημένα είναι στον τομέα της τέχνης, φωτογραφίας, μόδας και μουσικής… Η αισθητική τους μετέτρεπε το περιθωριακό σε cool καταγράφοντας μία ζωή μαγική όπου τα πάντα είναι επιτρεπτά και συναρπαστικά. Σήμερα, γνωρίζοντας από πρώτο χέρι την επίδραση που έχει το Dazed Group στη διαμόρφωση και ανάπτυξη δημιουργικών ταλέντων ανά το παγκόσμιο, το να είμαι υπεύθυνος για το site του, με εκατομμύρια επισκέπτες μηνιαίως σίγουρα είναι τεράστιο για μένα». Αυτοδίδακτος στον τομέα του Web Development & Web Design κατάφερε να μπει στην digital ομάδα των περιοδικών Dazed & Confused και AnOther Magazine ως ο κύριος front-end developer. Παράλληλα έχει τη δική του εταιρία ανάπτυξης websites INTROPIK με βάση το Λονδίνο και μαζί με τον Άγγελο Πάττα έχουν λανσάρει το ηλεκτρονικό κατάστημα ομορφιάς Projekt Youth (www.projekt-youth.com) στην Κύπρο. «Το σημαντικό για μένα είναι να μη βαριέμαι ποτέ, να σηκώνομαι από το κρεβάτι το πρωί ανυπομονώντας για τη μέρα μπροστά μου».
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ WOLF {fashion photographer}
«Η πιο σημαντική στιγμή της καριέρας μου; Όταν φωτογράφισα το νέο άρωμα της Sarah Jessica Parker που θα κυκλοφορήσει τον Ιούνη. Μικρή, έβλεπα το Sex and the City με τις φίλες μου και μια δεκαετία μετά έλαβα email από την βοηθό της που έλεγε “Sarah Jessica Parker loves your work”. Με χτύπησε ένα ταυτόχρονο ρεύμα έκπληξης κι ενθουσιασμού». Η ζωή της είναι γεμάτη από ανάλογες καρμικές εμπειρίες, αλλά και σκληρή δουλειά. Ζει και εργάζεται ως φωτογράφος μόδας στη Νέα Υόρκη, συνεργάζεται με fashion bloggers όπως η Arielle Charnas του somethingnavy.com, έχει πελάτες όπως ο σχεδιαστής υποδημάτων Stuart Weitzman και το περιοδικό In Style. και φωτογραφίζει σταθερά τα Fashion Week της Νέας Υόρκης και του Παρισιού. «Τη ρουτίνα δεν την αντέχω, γι’ αυτό αγαπώ τη δουλειά μου. Κάνω κάτι διαφορετικό κάθε μέρα».
ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ {Χορευτής – τραγουδιστής}
«Όταν πήγα να δω το μιούζικαλ Mamma Mia στο West End στο Λονδίνο πριν από τέσσερα χρόνια, υποσχέθηκα στον εαυτό μου πως μια μέρα θα καταφέρω να γίνω μέρος αυτής της παράστασης». Η υπόσχεση τηρήθηκε στο ακέραιο όταν πριν από ένα χρόνο υπέγραψε συμβόλαιο με την παραγωγή απολαμβάνοντας μια εμπειρία ζωής. Μετρά ήδη τις τελευταίες παραστάσεις, όμως ελπίζει ότι αυτή ήταν μόνο η αρχή. «Το West End ήταν όνειρο για μένα, ήταν ένας από τους στόχους που είχα βάλει με το που μπήκα στη σχολή μουσικού θεάτρου Laine Theatre Arts στο Λονδίνο». Η περιπέτειά του στο σανίδι ξεκίνησε με την Junior Eurovision και αργότερα όταν στα 13 του ερμήνευσε ένα συγκλονιστικό κομμάτι του Σταμάτη Κραουνάκη στην παράσταση «Νεφέλες» του ΘΟΚ. Με το τραγούδι άρχισε να ασχολείται στα οκτώ του και με τον χορό στα δέκα και η οικογένειά του τον στήριξε σε κάθε του βήμα. «Αυτό που μου έλεγαν πάντα ήταν να δουλεύω σκληρά και να πιστεύω στα όνειρά μου».
ΔΑΦΝΗ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ {Εικονογράφος – Illustrator}
«Το να ζωγραφίζω εικόνες είναι κάτι που μου έβγαινε πάντα φυσικά. Ήταν λοιπόν εύκολη η επιλογή». Στα σχέδια της δεσπόζει η βουδιστική τέχνη και ο μυστικισμός της Ανατολής περασμένα μέσα από το κόσκινο του χιούμορ και τη φρεσκάδα μιας σύγχρονης ματιάς. Πρόσφατα κέρδισε δύο Adobe Achievement Awards και πέρσι πήρε την πρωτιά στο διαγωνισμό εικονογράφησης για φοιτητές του Victoria & Albert Museum, ξεχωρίζοντας ανάμεσα σε 850 συμμετοχές. Έχει ήδη αρκετές συνεργασίες στο εξωτερικό, από τις οποίες ξεχωρίζουν αυτές στην αγγλική Telegraph και το γερμανικό περιοδικό Focus Spezial. Αυτό τον καιρό δοκιμάζει καινούρια υλικά. «Φτιάχνω κάποια εικονογραφημένα κεραμικά -αν μπορώ να τα πω έτσι- και ετοιμάζω κάποια σχέδια τα οποία θα τυπώσω σε υφάσματα. Είχα βαρεθεί λίγο το χαρτί και είπα να εξερευνήσω καινούρια πράγματα».
ΜΥΡΣΙΝΗ ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ {σκηνοθέτιδα}
«Το όνειρό μου ήταν να σπουδάσω Καλές Τέχνες στη Νέα Υόρκη. Πριν φύγω από την Κύπρο όμως, πέρασα μια φάση που παρακολουθούσα συστηματικά ταινίες, ίσως πέντε ή έξι την ημέρα! Έτσι, στο παρά πέντε κι ενώ πήρα τη θέση στο Pratt Institute, άλλαξα κατεύθυνση και ακολούθησα τον κινηματογράφο, συνειδητοποιώντας ότι αυτή η τέχνη συνδυάζει όλες τις άλλες». Η απόφαση αυτή την οδήγησε σε ένα μεταπτυχιακό με υποτροφία στο NYU Tisch School of the Arts –η μοναδική Κύπρια γυναίκα που μπήκε στο πανεπιστήμιο, το οποίο θεωρείται κορυφή στον κινηματογράφο- και την οδήγησε στο Φεστιβάλ Βερολίνου όπου κέρδισε το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής του τμήματος Generation για την Καλύτερη Ταινία Μικρού Μήκους για την ταινία της Semele. Η ταινία έχει ταξιδέψει σε περισσότερα από 40 φεστιβάλ, ανάμεσα στα οποία του Τορόντο, της Τραϊμπέκα και του Λος Άντζελες. Αυτό τον καιρό γράφει το σενάριο της επόμενης παραγωγής της, η οποία θα χρηματοδοτηθεί από το Ινστιτούτο του Spike Lee το οποίο εντοπίζει τα πιο υποσχόμενα νέα ταλέντα.
ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΟΥΣΣΑΡΗΣ {σχεδιαστής επίπλων/product designer}
«Αυτή τη στιγμή ασχολούμαι με παγκάκια. Μία εταιρία στο Λονδίνο σε συνεργασία με τη Nissan, μου ανέθεσαν να φτιάξω παγκάκια με ενσωματωμένους φορτιστές ηλεκτρικών αυτοκίνητων, για τους οδηγούς που θα περιμένουν το όχημά τους να φορτιστεί». Θα τοποθετηθούν αυτό το καλοκαίρι σε όλο το Λονδίνο… Τα έπιπλα που σχεδιάζει πωλούνται σε όλο τον κόσμο μέσω της ιστοσελίδας του. «Κατασκευάζω μόνο 25 αριθμημένα αντίτυπα από κάθε έπιπλο. Το πιο δημοφιλές είναι το τραπεζάκι που έχει μια ολόκληρη πολιτεία στο εσωτερικό του (The Wave City). Μπήκε στο New York Times, σε περιοδικά και ιστοσελίδες για το design κι έγινε αμέσως διάσημο. Ούτε που κατάλαβα πώς έγινε αυτό, αλλά είμαι ευγνώμων».
ΝΑΤΑΛΙΑ ΚΡΕΚΟΥ {μπαλαρίνα}
«Ζω αυτό που ονειρευόμουν από μικρό παιδί. Μόνο ίσως να είναι και λίγο παραπάνω αυτό που έχω σήμερα. Μία από τις πιο σημαντικές μου στιγμές ως μπαλαρίνα ήταν η πρεμιέρα μου πέρσι, ως Giselle σε μια καινούρια εκδοχή φτιαγμένη για μένα». Αυτό τον καιρό ασχολείται με διάφορες καινούριες παραγωγές της Chemnitz Οpera έχοντας τον κύριο ρόλο στο «Mozart Letters» και ένα δεύτερο στο Flash Dance. Στον ελεύθερό της χρόνο ασχολείται με τη χορογραφία. «Δημιουργήσαμε με άλλους επτά χορευτές μια δίκη μας ομάδα που ονομάζεται «Timèe» και τα τελευταία τρία χρόνια ανεβάζουμε δικές μας παραστάσεις». Τα επόμενά της σχέδια είναι να συνεχίσει να εξελίσσεται και να εξερευνά νέους κλάδους χορού. «Ξέρω πως η καριέρα ενός χορευτή δεν είναι μεγάλη αλλά θέλω να χορεύω όσο το σώμα μου το επιτρέπει. Κάθε παιδί που θα ήθελε να κάνει καριέρα θα το συμβούλευα να ακούσει πρώτα την καρδιά του. Δεν αρκεί το πάθος ούτε το ταλέντο, πρέπει να δώσεις τον εαυτό σου. Είναι ένας καθημερινός αγώνας. Είναι πολύ σκληρή η ζωή του χορευτή. Αλλά κάθε λεπτό πάνω στη σκηνή σε ανταμείβει».
