Οι δύο εξαδέλφες λατρεύουν τη µόδα και την υπηρετούν µε ευχαρίστηση. Οι δυο τους, κάνουν µια παύση για να µας πουν από πού ξεκίνησαν, πού βρίσκονται σήµερα και να µοιραστούν µαζί µας τα όνειρά τους!
Της Ελένης Ζένιου
Ξαδέρφες, φίλες, συνάδελφοι, φαίνεστε αχώριστες σε όλα. Πώς επηρεάζει τη σχέση σας το γεγονός ότι τα κάνετε όλα μαζί;
Θ.: Έχουμε μεγαλώσει σαν αδελφές, καμιά από τις δυο δεν έχει άλλη αδελφή. Μόνο αν γνωρίσετε την οικογένειά μας θα καταλάβετε πώς είναι να λειτουργούμε σαν να έχουμε από δυο μαμάδες, δυο μπαμπάδες και άλλα δύο αδέλφια. Έχουμε μάθει να τα κάνουμε όλα μαζί… και παρόλο που είμαστε πολύ διαφορετικοί χαρακτήρες, μπορώ να πω πως σε επαγγελματικό επίπεδο σκεφτόμαστε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.
Α.: Όντως, εκτός από τη συγγενική και την επαγγελματική σχέση που μας ενώνουν, είμαστε αχώριστες φίλες. Περνάμε ατελείωτες ώρες μαζί και το απολαμβάνουμε!
Τι είναι αυτό που σας φέρνει τόσο κοντά;
Α.: Το γεγονός ότι οι μπαμπάδες μας εκτός από δίδυμοι είναι και αυτοκόλλητοι και οι μαμάδες μας κολλητές φίλες από παιδιά, κάνει τις οικογένειές μας απίστευτα δεμένες. Έτσι κι εμείς, μεγαλώσαμε σαν αδελφές. Σε αυτό βοήθησε βέβαια και η μικρή ηλικιακή μας διαφορά, καθώς και η χημεία που έχουμε μεταξύ μας.
Θ.: Σίγουρα μας ενώνει η τόσο δεμένη οικογένεια που έχουμε. Όμως πέρα από αυτό, πιστεύω ότι αυτό που μας φέρνει τόσο κοντά είναι η διαφορετικότητά μας. Πάντα συμπλήρωνε η μια την άλλη.
Μεγαλώσατε μαζί… Ποιες είναι οι πιο όμορφες αναμνήσεις που κουβαλάτε;
Θ.: Οι πιο όμορφες αναμνήσεις είναι από τα παιδικά μας χρόνια, τα ταξίδια, οι εκδρομές, οι διακοπές στο εξοχικό, ακόμα τη θυμάμαι σαν να ’ναι χθες να με κρατά από το χέρι και να μου μαθαίνει πατίνια. Μετά, όταν πήγαμε για σπουδές, δύο από τα 4 χρόνια συνέπιπταν και τα περάσαμε μαζί. Θυμάμαι ακόμα πόσο πολύ μου στοίχισε όταν έπρεπε να πάει για master η Ανδρεάνα ενώ εγώ ήμουν ακόμη στο δεύτερο έτος των σπουδών. Μπορώ να πω πως η κάθε ηλικία είχε τις δικές της όμορφες στιγμές και δεν τις νοσταλγώ, αφού συνεχίζουμε να δημιουργούμε όμορφες αναμνήσεις.
Α.: Οι καλοκαιρινές μας διακοπές στο εξοχικό μας στον Μονιάτη μου είναι αξέχαστες. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι παίζαμε ένα παιχνίδι στο οποίο είχαμε το δικό μας μαγαζί, το «BOOM», όπου μαζεύαμε όλα μας τα παιχνίδια, τους βάζαμε τιμές και φωνάζαμε τη γιαγιά και τον παππού να αγοράσουν (Γέλια). Επιχειρηματικά μυαλά από μικρές!
Πώς και πότε ξεκίνησε το ταξίδι σας στο χώρο της μόδας;
Α.: Μυηθήκαμε από μικρές στο χώρο, αφού οι μαμάδες μας είναι και οι δύο μεγάλες λάτρεις της μόδας. Από μικρά κοριτσάκια θυμάμαι να φοράμε σεταρισμένα συνολάκια, τουρμπάνια, τσαντούλες κ.λπ. Στην εφηβεία όμως καταλάβαμε ότι επρόκειτο για το μεγάλο μας πάθος. Έτσι, βάλαμε στόχο ότι μετά το τέλος των σπουδών μας θα ανοίγαμε το δικό μας κατάστημα.
Θ.: Αυτό το ταξίδι όντως ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία. Οι μαμάδες μας, μας μύησαν σ’ αυτό αφού από μικρές μας έμαθαν να αγαπάμε τη μόδα και τα ρούχα. Αμέσως μετά το πέρας των σπουδών μας, αποφασίσαμε να ασχοληθούμε και επαγγελματικά με το μεγάλο μας πάθος και ανοίξαμε το πρώτο μας μαγαζί, παρόλο που οι γονείς μας δεν συμφωνούσαν με αυτό το βήμα.
Τι ήρθε πρώτα, το blog ή το κατάστημα;
Θ.: Πρώτα ήρθε το κατάστημα, το 2012. Μετά από ένα περίπου χρόνο ήρθε και η ιδέα του blog.
Α.: Όντως ήρθε πρώτα το κατάστημα. Αμέσως μετά τις σπουδές μας -εγώ σπούδασα Πολιτικός Μηχανικός και η Θέλξια Δημόσια Διοίκηση και Διοίκηση Επιχειρήσεων- μετά από πολλούς καβγάδες με τους γονείς μας και χωρίς καθόλου βοήθεια καταφέραμε να ανοίξουμε την πρώτη Ermarolla!
Πώς πρωτοαποφασίσατε να ξεκινήσετε το blog σας;
Θ.: Ήταν μια αυθόρμητη ιδέα μετά από μια παρατήρηση που κάναμε λόγω του μαγαζιού, ότι τα ρούχα που φωτογραφίζαμε εμείς οι ίδιες είχαν περισσότερη απήχηση ίσως λόγω του ότι έτσι οι περισσότεροι έβλεπαν τα outfits πιο προσιτά, αφού δεν τα φορούσαν μοντέλα με τέλειες αναλογίες. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα του «The Ponytails», αρχικά για να διαφημίζουμε τα δικά μας ρούχα. Σιγά-σιγά όμως άρχισαν να μας προσεγγίζουν και άλλες εταιρίες που ήθελαν να διαφημίζουμε τα προϊόντα τους και το blog πήρε μια πιο επαγγελματική μορφή.
Α.: Έτσι είναι… Είχαμε αντιληφθεί ότι όταν ανεβάζαμε μια δική μας ερασιτεχνική φωτογραφία στα Social Media του μαγαζιού αντί φωτογραφίες από κάποια καμπάνια με μοντέλα, είχε πολύ μεγαλύτερη ανταπόκριση όσον αφορά τις πωλήσεις. Μπορεί οι πελάτισσές μας, να μας θεωρούσαν μια από αυτές και όχι δίμετρα μοντέλα με τέλειες αναλογίες… Γι’ αυτό και αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε το δικό μας blog, όπου θα υπήρχε μια πιο ολοκληρωμένη παρουσίαση των ρούχων μας.
Από πού αντλείτε έμπνευση για το blog σας;
Θ.: Από τα ταξίδια μας, τη ζωή μας, τους ανθρώπους γύρω μας και τις καθημερινές ανάγκες κυρίως μιας γυναίκας.
Α.: Ταξιδεύουμε πολύ συχνά για επαγγελματικούς λόγους, έτσι αντλούμε έμπνευση και από τους ανθρώπους που γνωρίζουμε αλλά και από τα μέρη και τις κουλτούρες που συναντάμε. Εννοείται ότι έμπνευση αντλούμε και από το διαδίκτυο, το οποίο πλέον παίζει τεράστιο ρόλο στη ζωή μας.
Πώς επιλέγετε τα θέματα με τα οποία καταπιάνεστε στο blog σας;
Α.: Δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο επιλέγουμε τα θέματά μας. Αυτό εξαρτάται από την έμπνευση, το mood μας, τις τάσεις…
Θ.: Όντως, δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάποιο μοτίβο. Έχει να κάνει περισσότερο με την καθημερινότητά μας.
Ποια είναι η πιο δύσκολη πτυχή του blogging;
Θ.: Η πιο δύσκολη πτυχή είναι να παραμένεις αυθεντικός. Ειδικά όταν ασχολείσαι επαγγελματικά με το blogging και όχι μόνο ως hobby, πρέπει να είσαι σε θέση να απορρίψεις πελάτες που δεν ταιριάζουν με τη φιλοσοφία σου ή δεν συνάδουν με το στυλ σου. Μόνο έτσι κρατάς το προσωπικό σου στοιχείο.
Α.: Επίσης, το ότι πρέπει να είσαι συνέχεια ενημερωμένη και σε εγρήγορση όσον αφορά τις τάσεις. Ακόμη, το γεγονός ότι πρέπει να προσαρμόζεις στο πρόγραμμά σου καθημερινές φωτογραφήσεις.
Πώς έχει αλλάξει το blogging τη ζωή σας;
Α.: Εννοείται ότι έχει προσθέσει πολλές επαγγελματικές υποχρεώσεις…
Θ.: Σίγουρα έχει προσθέσει περισσότερο φόρτο εργασίας, αφού απαιτούνται σχεδόν καθημερινές φωτογραφήσεις. Όμως όλη η κούραση ξεχνιέται μόλις βλέπουμε το αποτέλεσμα και ακόμη περισσότερο όταν οι πελάτες μας είναι ευχαριστημένοι με το αποτέλεσμα.
Με ποιες άλλες επαγγελματικές δραστηριότητες καταπιάνεστε;
Θ.: Εκτός από το blog και τα καταστήματα Ermarolla, έχουμε ξεκινήσει και ένα καινούριο project, το The Cake Bar 113, ένα μικρό patisserie στη Λεμεσό. Επίσης, σχεδιάζουμε τη δική μας Made to Measure και Ready to Wear σειρά ρούχων, με την επωνυμία «The Ponytails». Εγώ παράλληλα, εξασκώ και το δεύτερό μου επάγγελμα ως Chartered Accountant.
Α.: Να σημειώσουμε ότι από φέτος που προχωρήσαμε και σε ready-to-wear σειρά κάτω από την επωνυμία «The Ponytails», έχουμε σκοπό να επεκταθούμε και να τη διαθέσουμε και σε άλλα καταστήματα σε Κύπρο και Ελλάδα εκτός από την Ermarolla.
Είστε ερωτευμένες αυτό το διάστημα;
Α.: Ναι, τα τελευταία 6 χρόνια.
Θ.: Φυσικά!
Τι είναι αυτό που ψάχνετε σε έναν άντρα;
Θ.: Πάνω από όλα ειλικρίνεια και χιούμορ. Επίσης, αυτό που μου αρέσει σε έναν άνδρα και στους ανθρώπους γύρω μου γενικότερα, είναι να παίρνουν πρωτοβουλίες. Σιχαίνομαι τους άβουλους ανθρώπους. Σίγουρα δεν θα μπορούσα να είμαι με έναν άνδρα που δεν με διεκδικεί ακόμα και όταν με έχει.
Α.: Για μένα το πιο σημαντικό στοιχείο σε μια σχέση είναι η χημεία. Πέρα από αυτό, πολύ σημαντικό είναι το χιούμορ, αλλά και ο σεβασμός που τρέφει ο άνθρωπός σου προς εσένα. Εννοείται ότι και η εξωτερική εμφάνιση είναι ένα στοιχείο που μπορεί να σε γοητεύσει, αλλά ο χαρακτήρας είναι αυτός που θα σε κρατήσει.
Σκέφτεστε τον γάμο;
Α.: Όχι άμεσα, αλλά εννοείται στα επόμενα χρόνια. Θεωρώ πως πρέπει να γίνει σε κατάλληλο timing και για τους δυο ώστε να είναι επιτυχημένος.
Θ.: Η αλήθεια είναι πως δεν είναι μια από τις προτεραιότητές μου ο γάμος. Όχι επειδή τον φοβάμαι, αλλά επειδή θέλω να γίνει όταν είμαι έτοιμη να αφιερώσω όσο χρόνο χρειάζεται στην οικογένειά μου. Δεν βιάζομαι να παντρευτώ, άλλωστε εγώ είμαι η μικρή, έχουν προτεραιότητα άλλες (Γέλια).
Καταφέρνετε να βρίσκετε καθόλου ελεύθερο χρόνο; Πώς τον περνάτε;
Θ.: Ο ελεύθερός μας χρόνος είναι σχεδόν ανύπαρκτος, ειδικά για εμένα που εξασκώ και το δεύτερό μου επάγγελμα. Βρίσκω χρόνο καθημερινά για το άλλο μεγάλο μου πάθος, την πυγμαχία. Τις Κυριακές τις περνάμε με φίλους και την οικογένειά μας.
Α.: Η αλήθεια είναι ότι τον τελευταίο καιρό όλο και πιο λίγο χρόνο βρίσκουμε για τον εαυτό μας. Ακόμη και τα Σαββατοκύριακα έχουμε πάρα πολλές επαγγελματικές υποχρεώσεις. Τον ελάχιστο χρόνο που έχουμε, προσπαθούμε να τον περνάμε με το σύντροφό και τις φίλες μας χαλαρά!
Έτυχε ποτέ κάποια διαφορά στις επαγγελματικές σας απόψεις να επηρεάσει τη φιλία σας;
Α.: Όχι, ποτέ. Εννοείται ότι πολλές φορές έχουμε διαφωνίες σε επαγγελματικά θέματα αλλά ακόμη και αν τσακωθούμε, το επόμενο λεπτό είμαστε πάλι εντάξει!
Θ.: Ποτέ! Μπορεί το ένα λεπτό να τσακωθούμε και το επόμενο να μιλάμε σαν να μη συνέβη τίποτα και με έναν παράξενο, μαγικό θα έλεγα τρόπο, χωρίς καν να το συζητήσουμε.
Τι είναι αυτό που αγαπάτε η μια στην άλλη;
Θ.: Αγαπώ τον αυθορμητισμό της, τον τρόπο που θα μου πει ότι έχω λάθος. Η Ανδρεάνα δεν είναι πολύ εκφραστικός άνθρωπος, δύσκολα δείχνει το τι νιώθει.
Α.: Αγαπώ τον αυθορμητισμό αλλά και τη δυναμικότητά της.
Υπάρχει κάτι που θα αλλάζατε στον εαυτό σας; Στην άλλη;
Α.: Στον εαυτό μου θα άλλαζα την τελειομανία που με διακατέχει και που μου προκαλεί αρκετό άγχος στην καθημερινότητα. Στη Θέλξια θα άλλαζα την επιπολαιότητα που έχει, που και αυτή μου προκαλεί άγχος (Γέλια). Νομίζω ότι αγχώνομαι εγώ και για τις δυο μας!
Θ.: Δεν θα άλλαζα τίποτα στην Ανδρεάνα, όχι επειδή είναι τέλεια, κανένας δεν είναι τέλειος, απλά επειδή την έχω αγαπήσει έτσι όπως είναι. Ίσως να την ήθελα λιγότερο αγχώδη, αλλά από την άλλη θα ήταν πρόβλημα αυτό γιατί εγώ δεν αγχώνομαι σχεδόν καθόλου (Γέλια). Αν θα μπορούσα να αλλάξω κάτι στον εαυτό μου θα ήταν η έντονη εναλλαγή συναισθημάτων. Θα ήθελα να ήμουν λίγο πιο ήρεμη (Γέλια).
Έχετε πληγωθεί από ανθρώπους που αποδείχθηκαν λιγότερο από φίλοι;
Θ.: Σπάνια. Δύσκολα βάζω ανθρώπους στη ζωή μου. Για να θεωρήσω κάποιον φίλο μου σημαίνει με έχει κερδίσει και αυτό το έχουν καταφέρει λίγοι άνθρωποι όλα αυτά τα χρόνια. Από τους υπόλοιπους δεν περιμένω κάτι, έτσι δεν απογοητεύομαι. Μου έχει τύχει όμως να πέσω έξω με κάποιους ανθρώπους που θεώρησα φίλους, σε πιο μικρή ηλικία. Έμαθα όμως πολλά πράγματα από αυτό και μπορώ να πω πως μου βγήκε σε καλό.
Α.: Ναι, έχω φάει πισώπλατες μαχαιριές από δήθεν φίλους, αλλά κι αυτά θεωρώ ότι ήταν μαθήματα ζωής που μου έμαθαν να μην εμπιστεύομαι εύκολα.
Έχετε κάνει λάθη για τα οποία μετανιώσατε;
Α.: Και ποιος δεν κάνει λάθη… Εννοείται ότι έχω κάνει και έχω μετανιώσει για αρκετά λάθη που έκανα. Ευτυχώς όμως ήταν μικρά και δεν με επηρέασαν σημαντικά σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο.
Θ.: Κι εγώ λάθη σίγουρα έχω κάνει. Ποιος είναι αλάνθαστος; Δεν μπορώ να πω όμως ότι τα μετάνιωσα. Σίγουρα υπάρχει πάντα κάτι να μάθεις από τα λάθη σου.
Ποια είναι τα σχέδιά σας για το 2017; Τι ονειρεύεστε;
Α.: Τα άμεσα σχέδιά μας είναι κυρίως η ανάπτυξη της δικής μας σειράς ρούχων, ιδιαίτερα έξω από την αγορά της Κύπρου.
Θ.: Το 2016 ήταν ένας χρόνος γεμάτος μεγάλες αλλαγές για εμάς. Μέσα σε αυτόν κυκλοφορήσαμε τις δύο πρώτες μας συλλογές με ready to wear κομμάτια, ανοίξαμε το πρώτο μας patisserie και μεταφέραμε την Ermarolla σε μεγαλύτερο χώρο. Για το 2017 έχουμε μεγάλα σχέδια. Ετοιμάζουμε την τρίτη προσωπική μας συλλογή από ρούχα και ευχόμαστε να πάει τόσο καλά όσο οι προηγούμενες δύο. Παράλληλα ολοκληρώθηκε μόλις τώρα και το Ponytails House, ένας χώρος που θα περιλαμβάνει το γραφείο και το atelier μας και είμαστε πολύ ενθουσιασμένες αφού το φτιάξαμε με πολλή αγάπη. Όνειρο και ευχή και των δύο μας είναι να φτάσουμε όσο πιο ψηλά μπορούμε σε αυτό το χώρο και να γίνουμε όσο καλύτερες μπορούμε κρατώντας πάντα το δικό μας προσωπικό στυλ.
Επιμέλεια: Γιώργος Χρυσοστόμου
Μακιγιάζ: Γεωργία Ιωαννίδου (FLorentia Makeup Artist Workshop)
Μαλλιά: Μενέξια Αντωνιάδου
Ρούχα, παπούτσια και κοσμήματα από προσωπική συλλογή.
