Ο αστικός μύθος λέει πως ένας από τους κυριότερους λόγους που το «Ταμάμ» εξακολουθεί να προβάλλεται από τον ΑΝΤ1, είναι γιατί το απαίτησαν μέσα από τα social media οι fans του (πολύ ωραίου) Δημήτρη Παππά, ώστε να συνεχίσουν να τον παρακολουθούν. Ευτυχώς, ο 25χρονος ηθοποιός και μοντέλο, δεν συνειδητοποίησε ακόμη τι ακριβώς συμβαίνει με την περίπτωση του…
Του Αλέξανδρου Πρίφτη
Μεσημέρι Παρασκευής, στο Μοναστηράκι. Κάνει πολύ κρύο και τα τζάμια του cafe που καθόμαστε έχουν θολώσει. «Η πάχνη τους είναι το τέλειο φόντο στο φως από τα χριστουγεννιάτικα λαμπάκια», μου λέει ο 25χρονος που έχω απέναντί μου, κάπως ποιητικά. Δύο κορίτσια από τη διπλανή παρέα τον κοιτάζουν επίμονα και χαμογελούν – είναι κι αυτές, μάλλον, μέρος του πολυάριθμου fan club του από το «Ταμάμ» του ΑΝΤ1. Τον αναγνώρισαν σχεδόν αμέσως κι όταν βρήκαν το θάρρος του ζήτησαν να ποζάρουν για μία φωτογραφία. Εκείνος δέχτηκε με χαρά, αν και τα μάγουλά του κοκκίνισαν λίγο. «Όλα ξαφνικά έγιναν στη ζωή μου. Ξαφνικά και τυχαία», μου λέει.
Γιατί αποφάσισες να ασχοληθείς με την υποκριτική, δεδομένου ότι κάνεις καριέρα και στο modelling;
Δεν ήταν δική μου απόφαση, συνειδητή. Για να στο εξηγήσω, εγώ πάω αναλόγως με το πώς μου τα φέρνει η ζωή. Από έξι χρόνων έπαιζα ποδόσφαιρο. Ήμουν τερματοφύλακας στον Καμπανιακό, στην Γ’ εθνική. Δυστυχώς, ενώ είχα όνειρα και σχέδια για το μέλλον μου στο ποδόσφαιρο, η ομάδα μου δεν με άφησε να προχωρήσω και να πάρω μεταγραφή. Έτσι, ασχολήθηκα με το modelling στη Θεσσαλονίκη. Εκείνοι με έστειλαν στην Αθήνα κι είχα σκοπό να φύγω στο εξωτερικό. Όσο ήμουν κάτοικος Αθηνών, μου είπαν για ένα casting που γινόταν για το «Ταμάμ». Πήγα, με είδαν και με πήραν.
Θεωρείς, καθαρά και μόνο, λόγω της εξωτερικής σου εμφάνισης;
Η εμφάνιση, κακά τα ψέματα, παίζει τον πρώτο ρόλο. Ήμουν και τυχερός, όμως, επειδή εγώ είμαι ίδιος με τον Κωνσταντίνο που υποδύομαι στη σειρά. Ίδιοι όμως στον χαρακτήρα, χωρίς υπερβολές. Η μόνη μας διαφορά είναι ότι αυτός ασχολείται πολύ με την τεχνολογία, ενώ εγώ μένω στα βασικά. Αλλά η εμφάνιση, ναι, ανοίγει πολλές πόρτες. Αυτή είναι η αλήθεια. Από εκεί και πέρα χρειάζονται κι άλλα πράγματα, ώστε να μείνεις στον χώρο και να εξελιχθείς.
Εσύ, δεν πιστεύεις ότι είσαι ωραίος και σέξι;
Δεν το λέω από ταπεινότητα, ούτε από μετριοφροσύνη. Όχι, δεν νιώθω ωραίος, ούτε σέξι. Αλλά ούτε και μπάζο (γελάει). Πιστεύω πως είμαι ένα κανονικό παιδί, σαν όλους τους άλλους. Δεν κοιτάζομαι στον καθρέφτη, ούτε με θαυμάζω. Είμαι ένας συνηθισμένος νέος 25 ετών. Από την άλλη, είμαι της άποψης ότι όλοι έχουμε τις επιτυχίες μας και όλοι αρέσουμε. Ε, δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος ή κάποια που να αρέσει σε όλους. Σε όλους δεν αρέσει κανείς!
Δηλαδή, εσύ δεν ήσουν ο γόης του σχολείου;
Αναλόγως πώς θα το πάρει κανείς! Ναι, είχα τις επιτυχίες μου από παιδί, αλλά δεν γινόταν χαμός πίσω μου. Κανονικά πράγματα, θα έλεγα. Αν και ήμουν κάπως ντροπαλός.
Παραμένεις ντροπαλός με τις γυναίκες;
Όχι, τόσο. Πλέον είμαι πιο άνετος.
Πού γεννήθηκες;
Στη Γερμανία. Στη Στουτγάρδη.
Πώς κι έτσι;
Εκεί γεννήθηκα επειδή οι γονείς μου δούλευαν μαζί με τους παππούδες μου. Όταν έγινα 3 ετών, φύγαμε και ήρθαμε στην Ελλάδα. Εγκατασταθήκαμε στη Χαλάστρα, στη Θεσσαλονίκη. Καλά ήταν. Η μητέρα μου είναι ιδιωτική υπάλληλος και ο πατέρας μου άνοιξε κομμωτήριο ανδρών. Είχαμε μία κανονική ζωή.
Όμορφα παιδικά χρόνια;
Ναι, πολύ. Αυτό που τα στιγμάτισε ήταν η αγάπη της οικογένειάς μου και των φίλων μου. Έχω πολύ δικούς μου ανθρώπους, που σήμερα μου λείπουν γιατί εγώ είμαι στην Αθήνα. Όπως μου λείπει κι ο ένας από τους δύο σκύλους μου, που τον άφησα εκεί. Τον άλλον τον πήρα μαζί μου. Μέχρι στιγμής έχω ζήσει μία πολύ όμορφη ζωή. Μόνο στον στρατό ζορίστηκα αρκετά.
Για ποιο λόγο;
Υπηρέτησα στον Έβρο. Τον χειμώνα η θερμοκρασία πιάνει άνετα τους μείον 5 βαθμούς κελσίου -και λίγο σου λέω- οπότε καταλαβαίνεις για τι κρύο μιλάμε. Οι συνθήκες ήταν πολύ δύσκολες. Δεν είχαμε συχνές εξόδους, υπήρχε εμπλοκή, πολλά νεύρα, ήταν και η έλλειψη των δικών μας ανθρώπων…
Δεν έκανες φίλους στον στρατό; Δεν είχες κάποιο στήριγμα;
Τα ζώα. Ειδικά τα σκυλάκια που έμπαιναν στο στρατόπεδο ή κάποια άλλα αδέσποτα που έβρισκα στις γύρω περιοχές. Τα έπαιρνα με το λεωφορείο ή με το αμάξι και τα πήγαινα στη Θεσσαλονίκη. Δεν ήθελα να τα αφήσω στον δρόμο. Αθώες ψυχές είναι. Να, προχθές βρήκα στο δρόμο που περπατούσα ένα περιστέρι πληγωμένο. Κάτι είχε πάθει η φτερούγα του. Το μάζεψα, το πήγα σπίτι και το φροντίζω μέχρι να γίνει εντελώς καλά και να γυρίσει πίσω στη φύση. Έχω μεγάλη αδυναμία στα ζώα κι εκεί βγάζω όλη μου την ευαισθησία.
Ενώ με τους ανθρώπους όχι; Φοβάσαι μήπως την εκμεταλλευτούν;
Καλά, αυτό είναι σύνηθες στην ανθρώπινη φύση. Συμβαίνει παντού γύρω μας. Ο άνθρωπος μπορεί να σε εκμεταλλευτεί, ένα ζώο ποτέ.
Έχεις πληγωθεί από ανθρώπους;
Όχι κάτι υπερβολικό. Πιο εύκολα θα έλεγα ότι απογοητεύομαι, αλλά δεν το βάζω κάτω. Δεν μου έχουν συμβεί ακραία και άσχημα πράγματα. Έχουν δει πολλά τα μάτια μου, όμως, επειδή έχω δουλέψει στη νύχτα από μικρός.
Πόσο χρονών ήσουν;
Ήμουν γύρω στα 14 με 15 όταν έπιασα δουλειά σε ένα μπαράκι ως σερβιτόρος. Ήθελα να αγοράσω κάτι και δεν ήθελα να επιβαρύνω τους δικούς μου ανθρώπους. Οπότε, πήγα στον μαγαζάτορα και του είπα ότι θέλω δουλειά για τρεις βδομάδες. Μου την έδωσε. Έπειτα, για το χαρτζιλίκι μου, δούλεψα και σε άλλα μαγαζιά, μπαρ, στην υποδοχή κλπ. Η νύχτα έχει πολλή ψευτιά. Σου χαμογελούν και πίσω από την πλάτη σου το χαμόγελό τους σπάει. Πολλοί κάνουν εμετό για σένα. Δεν είναι εύκολο να επιβιώσεις.
Σου συνέβη ποτέ κάποιο απρόοπτο;
Όχι ακριβώς. Μια φορά ήρθε μία κοπέλα και ήθελε σώνει και καλά να με φιλήσει στο στόμα επειδή το είχε «όνειρό της». Άκου τώρα πράγματα… Αν είναι δυνατόν! Τελοσπάντων, αυτά συμβαίνουν. Τα αντιμετωπίζεις, όμως, με χιούμορ. Ευτυχώς, σήμερα δεν εργάζομαι στη νύχτα, όχι ότι θα είχα πρόβλημα, αλλά είμαι καλά με το «Ταμάμ» και την άνοιξη θα φύγω στο εξωτερικό πιθανότατα.
Είναι αλήθεια ότι είσαι χορτοφάγος;
Ναι, το ήθελα πολλά χρόνια. Αλλά το πραγματοποίησα όταν ολοκλήρωσα τη στρατιωτική μου θητεία. Δεν γινόταν πριν, δεν ήταν εύκολο. Αμέσως μετά έκοψα το κρέας μαχαίρι. Έχω αδυναμία στα ζώα και δεν θα μπορούσα να τρώω το κρέας τους. Δεν είμαι πτωματοφάγος, δεν το διανοούμαι καν. Άσε που, το καλοκαίρι, ήθελα να αποκτήσω ξανά ένα μοντελικό σώμα και δεν ήξερα αν θα μπορούσα να τα καταφέρω χωρίς την πρωτεΐνη του κρέατος. Κι όμως, αν το ψάξεις, υπάρχουν υποκατάστατα που μπορούν να αναπληρώσουν πλήρως το κρέας. Απλά, δεν το έχουμε ψάξει ακόμα καλά. Ξέρω ότι εσείς ίσως να το βλέπετε σαν μία νέα μόδα. Αλλά δεν είναι. Είναι τρόπος και στάση ζωής.
Αν γνώριζες μία κοπέλα, η οποία όμως τρώει κρέας, θα ήθελες να ήσουν μαζί της;
Ναι, δεν έχω πρόβλημα. Δεν επιβάλλω τις απόψεις μου στους άλλους. Όποιος θέλει ακολουθεί και κάνει ό,τι πιστεύει στη ζωή του. Επειδή το κάνω εγώ, γιατί αυτό θεωρώ σωστό, δεν θα κρίνω τον άλλον που έχει μία διαφορετική επιλογή.
Τι σε ξενερώνει σε μία κοπέλα;
Το δήθεν που μπορεί να βγάλει και η ανασφάλεια. Τι εννοώ; Αν πω σε μία γυναίκα «έρχομαι τώρα να σε πάρω να πάμε μία βόλτα», θα ήθελα να μου πει «κατεβαίνω». Όμως, δεν συμβαίνει έτσι. Αν το προτείνεις σε μία γυναίκα αυτό, θα σου πει ότι θέλει τουλάχιστον μία ώρα για να φτιάξει τα μαλλιά της, να ντυθεί κατάλληλα, να ετοιμαστεί και να βαφτεί. Όλο αυτό θα με ξενερώσει πάρα πολύ. Εγώ θέλω να είναι απλή. Αυτό με φτιάχνει κι έτσι μου αρέσει. Χωρίς τα περιττά και τα πολλά-πολλά. Επίσης, είμαι λάτρης του camping. Είναι μία υπέροχη και μοναδική εμπειρία. Θα ήθελα η κοπέλα μου να μπορεί και να γουστάρει να συμμετέχει. Αν αρχίσουμε τα «εγώ δεν κοιμάμαι στο έδαφος, θέλω το ένα, το άλλο, το παράλλο…», τότε άστα. Αγαπώ τη φύση και την απλότητά της. Και θέλω έναν άνθρωπο να μπορώ να το μοιραστώ μαζί του.
Έχεις σχέση αυτή την εποχή;
Όχι, είμαι ελεύθερος. Είχα κοπέλα για τρία χρόνια, αλλά έφτασε στο τέλος της αυτή η σχέση. Ok, αυτά συμβαίνουν.
