Ήταν το πρώτο εξώφυλλο του Down Town Κύπρου, τον Οκτώβριο του 2006. 10 χρόνια μετά, στο επετειακό μας τεύχος 500, η Ελεονώρα Μελέτη ποζάρει ξανά για μας και αναφέρεται σε όσα άλλαξαν στη ζωή της, στα νέα της σχέδια, σε ό,τι ονειρεύεται για το μέλλον.
Του Αλέξανδρου Πρίφτη
Έχει φτάσει πρώτη απ’ όλους μας στην παραλία της Βάρκιζας και, φυσικά τη βρήκα -που αλλού;- κάτω από το υπόστεγο με τα water sports να μιλάει με τον υπεύθυνο και να ανταλλάσουν απόψεις. Η Ελεονώρα δείχνει πιο χαλαρή και ήρεμη από κάθε άλλη φορά. Πάντα ευγενική και, παράλληλα, εντελώς χύμα – τόσο όσο να θελήσεις να την οικειοποιηθείς αμέσως. Φοράει τζιν σορτσάκι, απλές σαγιονάρες κι από πάνω ένα από τα μαγιό της δικής της σειράς, Eleonora Meleti By Crool, που διατίθενται πλέον και σε επιλεγμένα μαγαζιά σε όλη την Κύπρο. «Μου κάνατε μεγάλη τιμή στο Down Town Κύπρου που γιορτάζετε μαζί μου τα 500 σας τεύχη!», μου λέει πλησιάζοντάς με, χαμογελώντας, καθώς ξεκινάμε την κουβέντα μας από το παρελθόν. Τότε που έπεσε με τη μία στα βαθιά. Και τελικά, όχι απλά επιβίωσε, αλλά κέρδισε το στοίχημα.
Πώς θυμάσαι τον εαυτό σου τον Οκτώβριο του 2006, όταν ήσουν το πρώτο μας εξώφυλλο;
Εκείνο τον Οκτώβριο ξεκινούσα τη δεύτερή μου χρονιά στον «Πρωινό Καφέ». Μόλις είχα αρχίσει να συνειδητοποιώ τι μου συμβαίνει, αν και είχα ακόμη αρκετή αμηχανία. Είχα αμηχανία με τον εαυτό μου και δεν ήξερα τότε από πού πηγάζει, ούτε και πώς να τη διαχειριστώ. Ήμουν, όμως, πολύ ευχαριστημένη γιατί κάναμε επιτυχία στην εκπομπή και, παράλληλα, σοκαρισμένη, από αυτά που είχαν προηγηθεί έναν ολόκληρο χρόνο. Εννοώ τα σχόλια και όλα αυτά που ξέρετε…
Τι άλλαξε από τότε μέχρι σήμερα;
Σίγουρα έχω αλλάξει πολλά πράγματα στον χαρακτήρα μου. Έχω συμφιλιωθεί με τον εαυτό μου, έχω θέσει τα όριά μου, τα αναγνωρίζω πια. Γνωρίζω τι θέλω και το διεκδικώ. Έγινα θαρραλέα στον τρόπο που διεκδικώ και είμαι αποφασισμένη όταν δεν θέλω να συμβιβαστώ. Παραμένω πιστή και σταθερή σε αρχές που είναι αδιαπραγμάτευτες.
Εκείνη την εποχή δήλωνες στον τίτλο του εξωφύλλου μας: «Είμαι μόνη μου και προβλέπω ότι θα είμαι για πολύ καιρό ακόμα». Επαληθεύτηκες;
Ναι, φυσικά! Ήταν μία περίοδος που είχα αμηχανία και δεν ήξερα τι να κάνω. Οπότε, δεν μπορούσε να χωρέσει στη ζωή μου ακόμη ένας άνθρωπος, για τον οποίο θα έπρεπε να κοντρολάρω ακριβώς τα ίδια πράγματα. Εδώ δεν τα έβγαζα πέρα με τα δικά μου θέματα, θα τα είχα επί δύο; Δεν είχα τη δυνατότητα. Προτιμώ να αναλαμβάνω μόνη μου όλες τις ευθύνες, παρά να παίρνω κόσμο στο λαιμό μου. Καλύτερα να προστατεύεις τους δίπλα σου. Εγώ αυτό κάνω.
Ενώ είσαι ενεργά μέσα στην showbiz, παράλληλα είσαι και εκτός. Λίγο εναλλακτική. Προσπαθείς γι’ αυτό;
Όχι, έτσι είμαι. Προσπάθησα πολύ να γίνω ένα με τη μάζα, ό,τι ήταν και οι υπόλοιποι… Προσπάθησα πολύ να ακολουθήσω το σύστημα και τις επιταγές του, να προσαρμοστώ στους όρους και στους κανόνες τους παιχνιδιού του χώρου μας, αλλά δεν τα κατάφερα. Αποφάσισα να είμαι ο εαυτός μου. Οκ, ξέρω ότι δεν θα αρέσω στους πολλούς. Γίνεσαι πιο εύκολα αρεστός όταν ανήκεις στη μάζα, αλλά διεκδικώ την Ελεονώρα πια. Προσπάθησα να μπω σε καλούπια και, τελικά, δεν μπόρεσα. Δεν ήμουν εγώ. Οπότε επαναστάτησα και είμαι ο εαυτός μου. Σ’ όποιον αρέσει…
Σκέφτηκες όμως ότι, με το να είσαι «απείθαρχη» στους κανόνες της showbiz, μπορεί να θέσεις εαυτόν εκτός χώρου;
Δεν είμαι πειθαρχημένη, όχι. Αλλά δεν είμαι ούτε απείθαρχη, ούτε και άτακτη. Είμαι ο εαυτός μου. Εάν η αλήθεια μου δεν χωράει σε αυτό τον χώρο, κανένα πρόβλημα. Δεν θέλω να υπάρχω κι εγώ τότε. Αν είναι να φύγω επειδή η αλήθεια μου δεν θα χωράει στο χώρο αυτόν, τότε θα είναι τιμή μου να βρεθώ εκτός γι’ αυτό το λόγο.
Του χρόνου τι θες να κάνεις τηλεοπτικά;
Άπειρα πράγματα! (γελάμε). Μην ανησυχείς καθόλου. Έχω πολλά πράγματα στο μυαλό μου. Κι όπου κολλάμε και διστάζουμε να πάρουμε αποφάσεις, τις παίρνει η ζωή για εμάς. Όλα για κάποιο λόγο γίνονται. Η τηλεόραση είναι η μεγάλη μου αγάπη, αλλά μπορώ να ζήσω και χωρίς αυτή. Τα πράγματα είναι δύσκολα, καθόλου ιδανικά. Τόσα χρόνια απέδειξα ότι αγαπώ αυτό που κάνω. Αν οι συνθήκες δεν είναι τέτοιες που θα με κάνουν να μην υποστηρίζω απόλυτα αυτό που κάνω, τότε δεν θα κάνω τίποτα. Το προτιμώ.
Έχω την αίσθηση ότι, παρόλο που είσαι στην πρώτη γραμμή, δεν θα σε πειράξει αν φύγεις κιόλας. Πως μπορεί να προτιμήσεις να κάνεις surfing για 6 μήνες στο εξωτερικό…
Και surf να μην κάνω… Δεν με νοιάζει να κάνω τηλεόραση, απλά για να υπάρχω στον χώρο. Αυτό το «εφ’ όρου ζωής» δεν υπάρχει για μένα, δεν είναι στο πεδίο μου. Ούτε σκοπεύω να πάρω σύνταξη από την τηλεόραση. Θέλω να είμαι εδώ για να κάνω ωραία πράγματα και να τα εισπράττει κάποιος. Υπάρχουν πολλά πρόσωπα ωραία, πιο ωραία από εμένα, που μπορούν να κάνουν τηλεόραση.
Τι έχεις αγαπήσει και τι έχεις μισήσει από τη δημοσιότητα;
Η αγάπη του κόσμου πάντα ήταν η δύναμή μου. Η επαφή, η επικοινωνία είναι κάτι το μαγικό. Τετριμμένο αυτό που λέω, αλλά ειλικρινές. Από την άλλη, δεν μπορώ με τίποτα όταν μπαίνουν και παραβιάζεται ο ιδιωτικός μου βίος και η προσωπική μου ζωή.
Αυτό δεν το προκάλεσες κάποιες φορές κι εσύ η ίδια στον εαυτό σου;
Πολλές φορές. Έπεσα στην παγίδα. Η δημοσιότητα με πήγε πίσω στην προσωπική μου ζωή. Κι έχω κάνει πολλά λάθη. Λάθη που πλήρωσα. Όμως έπαθα κι έμαθα.
Έτυχε ποτέ κάποιος σύντροφός σου, να έχει πρόβλημα με τη δουλειά σου;
Με τη δουλειά μου αυτή καθαυτή, όχι. Με τα γύρω-γύρω όμως, ναι! Και φυσικά, έφυγε…
Τα τελευταία χρόνια δεν μιλάς καθόλου για τα προσωπικά σου. Αυτός είναι ο λόγος;
Ναι, αυτός. Συνειδητά το κάνω πια. Αν παντρευόμουν αύριο, θα έκανα τα πάντα για να μην το μάθει κανείς και για να μη δείτε ούτε μισή φωτογραφία μου! Έκανα το λάθος να μοιραστώ πολλά πράγματα, χωρίς να υπάρχει λόγος. Έτσι νόμιζα ότι παιζόταν το παιχνίδι, δεν γνώριζα ότι είχα εναλλακτικές. Το πλήρωσα, ρε παιδί μου! Αλλά αυτός ήταν και ο λόγος που υποσχέθηκα στον εαυτό μου να απέχω πια. Εκτός πια κι αν βρω τον άνθρωπό μου και είναι μέσα από τον χώρο μας. Αν, δηλαδή, εκτίθεται στο κοινό και είναι γνωστός με έναν τρόπο. Μέχρι τώρα δεν μου έχει συμβεί αυτό. Αλλά θα κάνω τα πάντα για να μην προβάλω την προσωπική μου ζωή.
Θύμωσες με τον εαυτό σου, με τα λάθη που έκανες;
Ναι, πολύ! Θύμωσα με τον εαυτό μου που κάποιες φορές η σχέση μου ήταν σαν τον επιτάφιο και τον περιέφερα στα περιοδικά, από περίπτερο σε περίπτερο.
Είχες ποτέ το άγχος, βιολογικά, να προλάβεις να κάνεις ένα παιδί;
Μέχρι τώρα δεν μου γεννήθηκε αυτή η ανάγκη. Μου δημιουργούν άγχος οι γύρω μου. «Μεγαλώνεις», «δεν θα μπορείς να κάνεις για πάντα παιδί», «τι θα γίνει;» κλπ. Όλο αυτό με πρεσάρει κάπως… Από τη μία με πιέζει, αλλά δεν είναι αρκετό να με βιάσει για κάνω κάτι για το οποίο δεν αισθάνομαι ακόμα έτοιμη. Μπορεί να κληθώ να πληρώσω το τίμημα. Μπορεί να βρω και τον κατάλληλο άνθρωπο και να κάνω όμως. Δεν το ξέρω. Προς το παρόν, στα 37 μου, είμαι πολύ καλά!
Κανένας σύντροφός σου δεν σου ενέπνευσε το αίσθημα της μητρότητας;
Όχι, όχι. Καμία σχέση μου δεν ήταν ουσιαστική, εκτός από δύο. Και οι δύο, όμως, ήταν στην περίοδο που δεν ήμουν ακόμα αναγνωρίσιμη. Ο ένας ήταν ο πρώτος μου έρωτας, που κράτησε σχεδόν 7 χρόνια και, η άλλη, ήταν η σχέση που χάλασα όταν ξεκίνησε ο «Πρωινός Καφές». Όλες οι υπόλοιπες που έκανα μετά, δεν είχαν την υποδομή και τις προοπτικές για κάτι τέτοιο. Ήταν επιφανειακές.
Τελικά, έχεις εμμονή με το surf;
Όχι, απλά οι φωτογράφοι ξέρουν πού θα με βρουν κι έρχονται πάντα στο ίδιο μέρος. Γι’ αυτό με βλέπετε συνέχεια στα περιοδικά να κάνω surf. Δεν είναι εμμονή, εξαρτώμαι από τον καιρό. Όταν έχει είτε αέρα είτε κύμα είμαι μέσα. Ο αέρας για το wind surf, το κύμα για το surf.
Ανέκαθεν σου άρεσε ο αθλητισμός;
Πάρα πολύ. Ο πατέρας μου είχε τεράστια αγάπη γι’ αυτό, οπότε κι εγώ ανέκαθεν φλέρταρα με τη σανίδα.
Όταν, λοιπόν, είσαι στα ανοιχτά μόνη σου, πάνω στη σανίδα, τι σκέφτεσαι;
Σίγουρα όχι τη δουλειά! (γελάει). Αδειάζει το κεφάλι μου. Όσα προβλήματα και να έχω, όλα μου φεύγουν. Είναι η δεύτερη ψυχοθεραπεία μου!
Αλήθεια, γιατί έκανες τη δική σου σειρά με μαγιό, με τα οποία σε απολαμβάνουμε σε αυτή την επετειακή φωτογράφηση για το τωρινό μας εξώφυλλο;
Είχα ανέκαθεν αυτή την ανάγκη. Κι όλο αυτό πήγαζε από την «κόλαση» και τη δυσκολία που είχα κάθε καλοκαίρι να βρω μαγιό. Ένιωθα ότι δεν με κολάκευαν. Τα περισσότερα ήταν μαγιό παραλίας και ξαπλώστρας, που εμένα δεν με βοηθάνε γιατί είμαι δραστήρια. Τα πιο αθλητικά δεν μου άρεσαν, ήταν κάπως μονότονα. Είδα ότι υπήρχε κενό στην αγορά. Απ’ την άλλη, ποτέ δεν είχα τις διαστάσεις μοντέλου κι ούτε ήθελα να τις αποκτήσω. Κι όπως εγώ είναι κι άλλες γυναίκες, οπότε να η ευκαιρία!
Σκέφτεσαι να δημιουργήσεις και δική σου συλλογή με ρούχα;
Πολλά σκέφτομαι, αλλά θα κάνω κάτι που θα το στηρίξω 100%. Μου έχουν κάνει άπειρες προτάσεις για να κάνω δική μου σειρά, αλλά ήταν κυρίως για βραδινά ρούχα και θα έπρεπε να κάνω νυχτερινές εμφανίσεις τύπου υπερπαραγωγή. Αυτό δεν είναι τόσο στο στiλ μου. Θα ντυθώ υπερπαραγωγή μία φορά το χρόνο και θα το υποστηρίξω απόλυτα. Αλλά μία στο τόσο. Δεν είναι ο τύπος μου αυτός. Είμαι πιο χύμα.
Εκτός από τα τηλεοπτικά, καταπιάνεσαι και με το διαδίκτυο. Εκεί είναι το μέλλον πιστεύεις;
Ναι, σίγουρα. Μέσα από το blog μου, το eleonorameleti.com.gr, θα δεις ότι είμαι εγώ 100%. Γράφω άρθρα που ενδιαφέρουν εμένα κυρίως. Δεν θα δεις για showbiz και κουτσομπολιά, αλλά για διατροφή, αθλήματα, sports. Γράφω απόψεις… (γελάμε). Μου αρέσει, γιατί καταθέτω όλο μου τον εαυτό εκεί. Κι αν προσέξεις, έχω δώσει μεγάλη βάση στη διατροφή.
Τι είναι αυτό που σε έκανε να κόψεις οριστικά το κρέας;
Είμαι pescaterian, όχι vegetarian. Δεν τρώω καθόλου κόκκινο κρέας και κοτόπουλο. Κάπου-κάπου λίγο ψάρι. Και στο παρελθόν το έκανα για αρκετά χρόνια, αλλά για λόγους ανωτέρας βίας το ξεκίνησα. Εδώ και 2,5 χρόνια απέχω από το κρέας. Η αγάπη μου για τα ζώα δεν με άφηνε να συνεχίσω να τρώω κρέας. Επίσης, πριν από 2,5 χρόνια το έκοψα επειδή έπρεπε να αποτοξινωθώ από την κορτιζόνη που έπαιρνα για μία θεραπεία που ακολουθούσα. Είδα άμεσα αποτελέσματα σε πληροφορώ, αφού από τη δεύτερη κιόλας εβδομάδα, ξεφούσκωσα.
Σου αρέσουν τα αποτελέσματα που σου αφήνει ο χρόνος που περνάει, Ελεονώρα;
Αν εννοείς επιδερμικά, είμαι πολύ καλά με το σώμα και τον εαυτό μου. Τον αγαπώ έτσι όπως είναι. Στα 37 μου νιώθω πιο όμορφη από ό,τι ήμουν στα νιάτα μου. Από όταν ήμουν 20 ετών. Ο χρόνος δεν είναι εχθρός μου. Πιο πολύ με αγχώνει το υπαρξιακό. Τι θα γίνει όταν θα είμαι 60, ας πούμε. Θα ζω; Δεν θα ζω; Τι γίνεται όταν φεύγουμε από εδώ; Πού πάμε; Αυτά με απασχολούν πιο πολύ.
