Εκείνος ευγενικός, φιλόξενος και χαμογελαστός. Εκείνη, εντυπωσιακή και ιδιαίτερα κομψή! Μεγάλος τους έρωτας ο Ορφέας, ο γιος τους. Αδυναμίες τους, για τον ένα η πολιτική, για τον άλλο η διαφήμιση. Αυτό που τους λείπει η ξεγνοιασιά και ο χρόνος!
Του Νικόλα Χριστοφή
Είστε και οι δυο πολυάσχολοι, ο ένας με την πολιτική ο άλλος με τα επιχειρηματικά. Βρίσκετε καθόλου χρόνο να είστε μαζί;
Γ.: Τα Σαββατοκύριακα, στις διακοπές, αν και φέτος δεν κάναμε λόγω του σκύλου μας που είχε αρρωστήσει, του Mike. Σε περιόδους εκλογών και σε περιόδους οικονομικών κρίσεων υπάρχει επίσης μια δυσκολία.
Mε όλο το θάρρος, ο οικονομικός παράγοντας παίζει ρόλο και για εσάς που είστε σε μια καλύτερη οικονομική κατάσταση;
Γ.: Να αναφέρω απλά πως είμαστε από τον κόσμο που κουρευτήκαμε και όχι από αυτούς που βγάλανε τα χρήματά τους εκτός Κύπρου.
Β.: Η κρίση δυστυχώς ξεκίνησε με ένα δυνατό σοκ και μάλιστα εμείς το ζήσαμε πιο έντονα, αφού η Λαϊκή Τράπεζα ήταν πελάτης της εταιρίας μου, της MarketWay. Η εταιρία μου ασχολείται με Marketing, δημόσιες σχέσεις, συμβουλευτικές υπηρεσίες για επιχειρήσεις κτλ. Το κούρεμα της Παρασκευής έφερε λοιπόν μια Δευτέρα πολύ περίεργη για μας. Αν θέλεις, ήταν μια Δευτέρα που δεν ξέραμε αν τελικά έχουμε λεφτά για να ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις μας.
Μετά από 26 χρόνια, ο γάμος δεν καταντά ρουτίνα; Λένε πως η πολιτική αποξηραίνει τον άνθρωπο. Του αποστερεί από το ρομαντισμό. Ισχύει κυρία Λιλλήκα;
Β.: Είναι δύσκολο να αφήσεις τέτοιου είδους προβλήματα έξω από την πόρτα του σπιτιού σου… Τα προβλήματα της πολιτικής τα φέρνεις στο σπίτι, γίνεσαι ένα με αυτά που ακούς και βιώνεις όλη μέρα. Ο κόσμος κάθεται να δει ειδήσεις και στεναχωριέται με αυτά που ακούει. Για μας έγινε τρόπος ζωής και ο Γιώργος είναι ένας άνθρωπος που αγαπά την Κύπρο και έχει τις δικές του αγωνίες και προβληματισμούς με αυτά που συμβαίνουν, αυτό είναι που τον κάνει και ξεχωρίζει. Εγώ και ο Ορφέας, ο γιος μας, δεν θα θέλαμε να ζούμε μαζί με έναν άνθρωπο που του αρέσει η καρέκλα…
Πώς αναζωογονείτε μια σχέση τόσων πολλών χρόνων; Τι σας αρέσει να κάνετε μαζί ώστε να τροφοδοτείτε με οξυγόνο τη σχέση σας;
Γ.: Τα ωράρια είναι πιεστικά, ο χρόνος που πρέπει να αφιερώσεις είναι αρκετός, πρέπει να διαβάσεις τις εφημερίδες, τον ξένο τύπο να ενημερωθείς και αυτό είναι πολύ σημαντικό να γίνεται καθημερινά. Γι’ αυτό το λόγο τα ταξίδια που γίνονται είναι σύντομα και διαρκούν λίγο, 3 ημέρες το πολύ. Τελευταίο ταξίδι ήταν στη Νέα Υόρκη πριν 2 χρόνια, για 2 μέρες. Κατηγορούμαι μερικές φορές από τη Βαρβάρα γι’ αυτό (Γέλια). Η σχέση διατηρείται όταν οι άνθρωποι είναι πνευματικά ανεξάρτητοι, ο διάλογος θα έλεγα είναι το οξυγόνο στη σχέση μας με τη Βαρβάρα, η ίδια έχει κριτική σκέψη, άποψη και αυτό δεν κάνει μονότονη τη σχέση μας.
Β: Το λίγο χρόνο που έχουμε τον περνάμε ευχάριστα, συζητούμε και βρίσκουμε μέσα από το διάλογο, το ενδιαφέρον!
Οι διαφωνίες είναι κάτι φυσιολογικό σε κάθε ζευγάρι. Εσείς σε ποια πράγματα διαφωνείτε;
Γ.: Δύο άνθρωποι που έχουν άποψη και κριτικό μυαλό δεν υπάρχει περίπτωση να συμφωνούν σε όλα. Αυτό είναι και το υγιές στη σχέση. Συνήθως στο τέλος καταλήγουμε σε ένα συμβιβασμό. Καμιά φορά υπάρχει διαφωνία στις εξόδους, εγώ είμαι πιο σπιτόγατος.
Β.: Συμφωνώ με τον Γιώργο, ο Γιώργος ας πούμε θέλει ήσυχα μέρη, εγώ είμαι πιο πολύ των εξόδων με την έννοια της διασκέδασης. Είμαι πιο εξωστρεφής, μου αρέσουν τα πάρτι (Γέλια).
Για τις δουλειές σας, ανταλλάζετε σκέψεις; Επηρεάζει ο ένας τον άλλο; Δηλαδή πριν πάρει μια απόφαση ο κ. Λιλλήκας, τη συζητά μαζί σας, ρωτά τη γνώμη σας; Κι εσείς από την άλλη, τον συμβουλεύεστε στη δουλειά σας;
Β.: Συζήτηση γίνεται, αλλά στο τέλος η απόφαση είναι αυτού που θέτει το ερώτημα. Ο Γιώργος βλέπει τα πράγματα πιο ρεαλιστικά, στην αρχή με ξένιζε αυτό, αλλά νιώθω ότι το στοιχείο του τούτο, έχει μεγάλη βάση, ειδικά τα τελευταία 3 χρόνια.
Γ.: Μοιραζόμαστε τους προβληματισμούς μας. Γίνεται ωραίος διάλογος μεταξύ μας, αλλά στο τέλος παίρνω μόνος μου την απόφαση γιατί θέλω να έχω εγώ το 100% της ευθύνης των αποφάσεών μου.
Τι είναι αυτό που σας αρέσει στην κυρία Λιλλήκα;
Όταν γνώρισα τη Βαρβάρα της είπα κάτι, που οι γυναίκες δεν το δέχονται ως κολακευτικό. Της είπα ότι αυτό που με γοήτευσε πάνω της ήταν το μυαλό της και μετά η ομορφιά της. Βεβαίως το πρώτο πράγμα που βλέπεις σε κάποιον είναι η εξωτερική εμφάνιση. Με έλκυσε η ομορφιά της ναι, αλλά με κέρδισε το μυαλό της.
Τι είναι αυτό που σας γοητεύει στον κύριο Λιλλήκα;
Στον Γιώργο με κέρδισε ο δυναμισμός του και η φρεσκάδα των απόψεών του. Ήταν πολύ διαφορετικός από αυτό που ήξερα, ήταν ντόμπρος, είχε μια ευθύτητα μακριά από συντηρητισμούς, κάτι που έχει και τώρα. Δεν ξέρω κατά πόσο τον βοηθά στην πολιτική, αλλά τουλάχιστον είναι αυθεντικός και τον λατρεύω!
Ο Ορφέας ο οποίος είναι και μοναχοπαίδι, δεν σας παραπονέθηκε ποτέ για το χρόνο που του αφιερώνατε;
Γ.: Δεν αφιέρωσα το χρόνο που θα ήθελα στον γιο μου… Αλλά όπου και να ήμουν πάντα μα πάντα ήμουν στο πλευρό του. Δεν έχασα καμία σχολική του γιορτή.
Β.: Μικρότερος παραπονιόταν λίγο. Τώρα παραπονιόμαστε εμείς, αντιστράφηκαν οι όροι! (Γέλια)
Ούτε σας παραπονέθηκε ποτέ που δεν του κάνατε ένα αδελφάκι;
Γ.: Το δέχτηκε σαν πραγματικότητα, αλλά πάντα ήθελε ένα αδελφό ή αδελφή.
Σε ποιον μοιάζει ο Ορφέας; Από ποιον πήρε τι;
Β.: Να πω εδώ τι έλεγε μικρός. Αν του έλεγε κάποιος πως «μοιάζεις στην μαμά σου», αυτός απαντούσε «Να πας στον γιατρό, θέλεις γυαλιά, εγώ μοιάζω στον μπαμπά μου». Στο χαρακτήρα μάλλον πήρε από τον Γιώργο. Ανέκαθεν ο Ορφέας έλεγε «εγώ είμαι Παφίτης» οπότε θα έλεγα ότι πήρε και το παφίτικο πείσμα. (Γέλια)
Γ.: Ο Ορφέας όταν γεννήθηκε ήταν ολόιδιος με τη μαμά του. Όταν τον πήρα στα χέρια μου έβλεπα τη μικρογραφία της Βαρβάρας σε αρσενικό βεβαίως. Μεγαλώνοντας άλλαξαν τα χαρακτηριστικά του, το ύψος για παράδειγμα το πήρε από μένα. Ως χαρακτήρας, πήρε και από τους δύο μας, είναι ένας νεαρός με κριτική σκέψη.
Βλέπετε σ’ αυτόν τη συνέχεια τη δική σας;
Γ.: Δεν τον ενδιαφέρει η πολιτική για την ώρα, θέλω να επιλέξει ελεύθερα. Μεγάλωσε σε περιβάλλον ελεύθερο, έχει κριτική και του αρέσει να αναλύει ιστορικά γεγονότα και ζητήματα της διεθνούς σκηνής, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να ακολουθήσει την πολιτική.
Τι θα γίνει στη ζωή του; Πολιτικός ή businessman; Πώς ονειρεύεστε το μέλλον του;
Β.: Αρχικά τον ενδιέφερε η νομική. Πριν 2 χρόνια όμως αποφάσισε πως θέλει να σπουδάσει κάτι σχετικό με το Marketing.
Γ.: Τον ονειρευόμαστε ελεύθερο και ευτυχισμένο, τίποτα λιγότερο!
Την Κύπρο πώς την ονειρεύεστε σε δέκα χρόνια από τώρα;
Γ.: Ο λαός της Κύπρου είναι πολύ εργατικός. Ο λαός μας βάζει υψηλούς στόχους, αυτό το βλέπουμε από τις φτωχές οικογένειες που δεν έχουν λεφτά αλλά σπουδάζουν τα παιδιά τους, μέχρι τις επιχειρήσεις που προσπαθούν και καταφέρνουν να βγουν στη διεθνή αγορά. Σίγουρα για να βγούμε από αυτό το μαύρο θέλουμε ριζοσπαστικές τομές. Πρέπει όλοι μας να αποφασίσουμε ότι θα κάνουμε καινοτόμες μεταρρυθμίσεις και όχι απλές αλλαγές. Χωρίς διακρίσεις πολιτικές ή συμφεροντολογικές. Η διάκριση υποσκάπτει το θεσμό της δημοκρατίας. Αν το κάνουμε αυτό θα δούμε και μια Κύπρο πιο σωστά δομημένη σε 10 χρόνια. Θέλουμε ριζικές αλλαγές.
Το ενδεχόμενο λύσης είναι για σας κοντά ή απομακρυσμένο σενάριο;
Γ.: Εάν υπάρξει σήμερα κάποια λύση θα είναι τουρκικών προδιαγραφών. Θα περάσει τον πλήρη έλεγχο της Κύπρου στην Τουρκία. Δεν μπορώ να φανταστώ κανένα πρόεδρο να υπογράφει τέτοια λύση, το θεωρώ απομακρυσμένο σενάριο.
Τον τελευταίο καιρό, πάντως, οι θέσεις σας στο Κυπριακό χαρακτηρίστηκαν ως πιο χαμηλών τόνων απ’ ό,τι στο παρελθόν, πιο μετριοπαθείς… Άλλαξε κάτι;
Γ.: Οι θέσεις μου παραμένουν οι ίδιες. Γίνονται ίσως πιο κατανοητές γιατί μου δίνεται ο χρόνος να εξηγήσω και να επεξηγήσω στον κόσμο το τι θέλω να πω.
Την απαξίωση που ο κόσμος αισθάνεται για τους πολιτικούς, εσείς την εισπράττετε;
Απέναντι στο πρόσωπό μου δεν εισπράττω κάποια απαξίωση! Είμαι άνθρωπος που πάει στις λαϊκές, στο λιμάνι, παντού και βλέπω κόσμο να στηρίζει τις προσπάθειές μου γενικότερα. Αυτό που λες βεβαίως συμβαίνει, γι’ αυτό είχαμε και τη μεγάλη αποχή στις Ευρωεκλογές. Πιστεύω ότι η αποχή ισούται με συνενοχή, συντηρείς το ήδη υπάρχον. Τα επικοινωνιακά τεχνάσματα που προωθούν τα συντηρητικά κόμματα με τον τρόπο τους, ψιθυρίζοντας πιο απλά ότι «όλοι είναι το ίδιο», συντηρούν αν θέλεις τα υψηλά τους ποσοστά και μεγαλώνουν τα ποσοστά αποχής. Σε όλα τα επαγγέλματα υπάρχουν οι ικανοί και οι ανίκανοι…
Αλήθεια, θα βλέπατε τη ζωή σας εκτός πολιτικής;
Βεβαίως, έχω αρκετά ενδιαφέροντα. Διαβάζω βιβλία, γράφω… Πιστεύω αν δεν ήμουν πολιτικός, θα έγραφα αρκετά. Μου αρέσει η έρευνα σε κοινωνιολογικά, πολιτικά, ιστορικά θέματα και θα ήταν ωραίο να είχα ένα ερευνητικό άτυπο σχολείο ούτως ώστε να μεταφέρω τις εμπειρίες μου και τις γνώσεις μου στους νέους.
Τα χρόνια της νεότητας -αν και είστε και οι δυο ακόμα πολύ νέοι- τα νοσταλγείτε;
Γ.: Συμμερίζομαι την άποψη του Γάλλου συγγραφέα Αντουάν ντε Σεντ-Εξιπερί «κατάγομαι από την παιδική μου ηλικία». Θεωρώ ότι με βόηθησαν να γίνω αυτό που είμαι σήμερα, αλλά ήταν πολύ δύσκολα. Δεν ξέρω αν νοσταλγώ καθόλου τα παιδικά μου χρόνια ή τα φοιτητικά. Πέρασα δύσκολα, αφού μέχρι 18 ετών διάβαζα με τη λάμπα του πετρελαίου, έφυγα για σπουδές με ένα εισιτήριο χωρίς επιστροφή γιατί δεν είχαμε λεφτά και έχοντας μαζί μου μόνο 50 λίρες. Ήμασταν πολύ φτωχοί και παρόλα αυτά τα κατάφερα… Δεν θυμάμαι να διασκέδαζα κάπου, η ζωή μου ήταν πανεπιστήμιο, δουλειά σε εστιατόριο και μετά πανεπιστήμιο, έτσι πέρασαν τα φοιτητικά μου χρόνια. Βεβαίως, σιγά σιγά και με αρκετό κόπο και μελέτη κατάφερα να εργάζομαι στο Εθνικό Ερευνητικό Κέντρο της Γαλλίας, αυτό ήταν αν θέλεις και επιβράβευση στον εαυτό μου.
Β.: Όταν είμαι κουρασμένη, αναπολώ συνήθως τα φοιτητικά μου χρόνια (Χαμόγελο). Αναπολώ την αισιοδοξία των νιάτων μου.
Τι σας λείπει σήμερα για να σας κάνει πραγματικά ευτυχισμένους; Τι θα θέλατε να απολαμβάνατε;
Γ.: Ξεγνοιασιά!
Β.: Ναι, μας λείπει η ξεγνοιασιά!
Επιμέλεια: Άννα Αποστόλου
Μακιγιάζ: Σοφία Γεωργίου (Florentia Makeup Artist Workshop)
Μακγιάζ: Αντώνης Σωτηριάδης (Panayiotis Assiotis Exclusive Hair Salon)
Βοηθός φωτογράφου: Φώτης Ερωτοκρίτου
Ρούχα από προσωπική συλλογή.
