Δυναμική και αισιόδοξη, αγαπά το καλοκαίρι. Είναι η εποχή της. H επιχειρηματίας Τούλα Λίγγη, μας υποδέχεται με μια κρύα λεμονάδα στην πισίνα του σπιτιού της, με θέα όλη τη Λεμεσό.
Της Φωτεινής Παλληκαρίδου
Έχουν σε αυτή την πόλη έναν αέρα, που κάθε φορά με ταξιδεύει. Είναι η θάλασσα, είναι η διάθεση και τα χαμόγελα. Είναι αυτό που έχουν στο DNA τους όλοι οι Λεμεσιανοί, μια ανοικτή καρδιά. Με σαφείς οδηγίες ανεβήκαμε τον λόφο προς τον Άγιο Αθανάσιο, εκεί που με μια στάση μπορείς να δεις τη Λεμεσό από ψηλά. Εκεί που το γαλάζιο της θάλασσας παίζει ρομαντικά παιχνίδια με το βαθύ μπλε του ουρανού. Η πλατιά πόρτα ανοίγει και μετά τις συστάσεις όλοι βγαίνουμε στην αυλή. «Μου αρέσει πάρα πολύ να περνώ χρόνο στον εξωτερικό καναπέ του σπιτιού μου και να απολαμβάνω τη φύση, αφού με αυτό τον τρόπο αδειάζω το μυαλό μου και διαλογίζομαι». Αν και επιχειρηματίας και με χίλια δυο στο κεφάλι της, έχει αυτό το θετικό στο χαρακτήρα της, να είναι ήρεμη και χαμογελαστή. «Το σπίτι μου για μένα σημαίνει καταφύγιο. Τον ολότελα δικό μου χώρο, όπου μπορώ να εκφραστώ όπως αισθάνομαι. Σημαίνει ασφάλεια, σημαίνει οικειότητα, σημαίνει αγάπη. Είναι ο χώρος που μετά από κάθε κουραστική μέρα, μετά από κάθε ταξίδι, μετά από κάθε καλή ή κακή εμπειρία επιστρέφω για να ανασυγκροτηθώ και να χαλαρώσω». Όταν κλείνει τα μάτια της ονειρεύεται, έτσι έκανε και όταν επέλεξε την περιοχή, αλλά και το σχεδιασμό του σπιτιού της. «Δεν ήθελα να αγοράσω ένα έτοιμο project, το έχτισα βάζοντας τα προσωπικά μου στοιχεία σε αυτό. Πάντα προτιμούσα ένα σπίτι πρακτικό και άνετο χωρίς υπερβολές και αχρείαστη πολυτέλεια. Αγαπώ πολύ την απλότητα, γι’ αυτό δημιούργησα ένα χώρο που χαρακτηρίζεται πιο πολύ από την αφαιρετική αισθητική. Με ξεκουράζουν οι καθαρές γραμμές, χωρίς πολλά διακοσμητικά αντικείμενα».

Η αλήθεια είναι πως κατάφερε να φτιάξει ένα σπίτι αγαπημένο τόσο για την ίδια και τον γιo της, όσο και για τους φίλους. Αγαπά την άνοιξη και το καλοκαίρι και ίσως να είναι και αυτός ο λόγος που όλη η φιλοσοφία του σπιτιού είναι στηριγμένη στην αυλή. «Από την αρχή ήξερα τι ήθελα, ένα μικρό κήπο γεμάτο ολόλευκα κρίνα και πολλά λουλούδια ανθισμένα, να ανοίγω το παράθυρο και να με κατακλύζουν οι μυρωδιές και τα χρώματα, είναι περίεργο δεν θυμάμαι τους χειμώνες ποτέ».

Άλλες εποχές
Μεγάλωσε την εποχή εκείνη που κυριολεκτικά έφευγε ένα παιδί από το σπίτι του το πρωί και γυρνούσε το βράδυ χωρίς ηλεκτρονικά και χωρίς φόβο για διάφορους κινδύνους. «Ξέγνοιαστα χρόνια, όμορφα με δυσκολίες ναι, χωρίς τις σημερινές ανέσεις αλλά με γεύση αληθινής και ουσιαστικής ζωής. Τα παιδικά μου χρόνια μου άφησαν ανάμικτα συναισθήματα. Το γεγονός ότι μεγάλωσα χωρίς τον πατέρα μου, μου δημιουργούσε καθ’ όλη τη διάρκεια των παιδικών μου χρόνων ένα κενό το οποίο αισθανόμουν και αντιλαμβανόμουν σαν έλλειψη. Παρόλα αυτά έζησα με δύο πολύ αξιόλογες και σημαντικές για μένα γυναίκες, τη μητέρα και τη γιαγιά μου, οι οποίες μου έδωσαν απεριόριστη και ανιδιοτελή αγάπη μεγαλώνοντάς με σε ένα περιβάλλον ελευθερίας και σεβασμού. Δεν υπήρξαν ιδιαίτερες απαγορεύσεις ή αυστηρότητα στην παιδική μου ηλικία, αντιθέτως έμαθα ότι ο κάθε άνθρωπος, πρέπει να διατηρεί πάντοτε την ελευθερία του και την ανεξαρτησία του χωρίς να «ξεπουλιέται» με τα πρέπει και τα ταμπού της κάθε μικροκοινωνίας. Με θυμάμαι ώρες ατέλειωτες με την κολλητή μου και τα ποδήλατά μας, αλλά επίσης και την επαφή που είχαμε τότε με τη φύση. Ανθισμένες αμυγδαλιές… αυτό μου έρχεται σαν εικόνα όταν κλείνω τα μάτια μου».

Success Story
Ένα ταξίδι η ζωή της, γεμάτο από θαρραλέες αποφάσεις. «Tρελαίνομαι για μακρινά ταξίδια όπου μου δίνεται η ευκαιρία να γνωρίσω διαφορετικές κουλτούρες και να χορτάσω την ψυχή μου με νέες εικόνες χρώματα και μυρωδιές». Σε κάθε της νέα περιδιάβαση έμαθε πώς να εξελίσσει την προσωπικότητά της. «Ταξιδεύοντας συνειδητοποιώ πόσο ίδιοι είμαστε όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος, ηλικίας, οικονομικού ή κοινωνικού στάτους. Αντιλαμβάνομαι πως τα δικά μου προσωπικά θέματα είναι πολύ μικρά και ασήμαντα μπροστά στη μεγάλη εικόνα του κόσμου μας. Φορτίζω τις μπαταρίες μου και επιστρέφω στην καθημερινότητά μου έχοντας όμως αποκτήσει νέα γνώση και εμπειρία που με οδηγούν ένα βήμα παραπέρα». Έτσι και όταν αποφάσισε να αλλάξει επαγγελματικούς δρόμους και από τη νομική να μπει στις επιχειρήσεις, η απόφαση ήρθε μετά από ένα ταξίδι. «Η επίσκεψή μου στην έκθεση των Καννών, όπου για πρώτη φορά ήρθα σε επαφή με την εταιρία GOSH COPENHAGEN που αγάπησα, μου έδωσε το κίνητρο πως ήρθε η ώρα να μπω στο μαγευτικό κόσμο της ομορφιάς, αποχωρώντας από την ενεργό δράση στη δικηγορία». Κι όσο τη γνωρίζω και τα πόδια μας πλατσουρίζουν στο νερό της πισίνας σαν κορίτσια που λένε μυστικά, συνειδητοποιώ πως το δικό μου ταξίδι γνωριμίας με την Τούλα μου ξύπνησε σκέψεις που πάντα είχα στο βάθος του μυαλού. Η δουλειά για όλους μας είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μας, γι’ αυτό και οφείλουμε στον εαυτό μας να την αγαπάμε. Η Τούλα Λίγγη με την ανεξαρτησία, την τόλμη και το χαμόγελό της με έβαλε στον κόσμο της και κατάλαβα πως κάθε επιτυχημένη γυναίκα είναι ένα πρότυπο ζωής για μια άλλη.



Styling: Χρύστη Παπαδήμα
Μακιγιάζ: Βαλεντίνο Νικολάου
Μαλλιά: Τόνια Μελετίου

