Η καταξιωμένη chef φωτογραφίζεται με τα παιδιά της, Απόλλωνα και Πασχάλη Αφθονίδη, λίγες μέρες μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στο αεροδόμιο Κεμάλ Ατατούρκ.
Του Γιάννη Βίτσα
Παθιασμένη με τη γαστρονομία, η Μαρία Εκμεκτσίογλου είναι παθιασμένη και με τη ζωή. Πληθωρική, όπως ακριβώς στις εκπομπές της, αντιμετωπίζει τη ζωή κατάματα και πρ οσπερνά με δυναμισμό κάθε δυσκολία, σε προσωπικό ή επαγγελματικό επίπεδο. Δύναμή της, εκτός από το χαρακτήρα της, η σχέση που έχει αναπτύξει με τα τρία παιδιά της, πυλώνες σταθερότητας στη ζωή της. Υπέρμαχος της οικογένειας, έχει αναπτύξει μαζί τους μια δεμένη σχέση που, πολύ φυσικά, εξελίχθηκε σε επαγγελματική, καθώς οι δύο απ’ αυτούς, ο Πασχάλης και ο Απόλλωνας Αφθονίδης, ασχολούνται με το εστιατόριο που εκείνη έχει δημιουργήσει. Η συνομιλία μαζί τους απολαυστική και γεμάτη εξωτικά χρώματα, όπως αυτά που τόσο αγαπά να παρουσιάζει στην κουζίνα της!
Ξεκινώ με την πρόσφατη τρομοκρατική επίθεση στο αεροδρόμιο Ατατούρκ, στην Κωνσταντινούπολη. Πόσο σε σόκαρε;
ΜΑΡΙΑ ΕΚΜΕΚΤΣΙΟΓΛΟΥ: Είναι λίγες οι λέξεις για να περιγράψουν ό,τι ένιωσα. Επέζησα από θαύμα! Οι άγγελοί μου ήταν δίπλα μου. Δέκα λεπτά πιο αργά να είχα περάσει από το σημείο, θα είχα πεθάνει. Επέστρεφα από την Αθήνα στην Κωνσταντινούπολη και λίγο πριν το χτύπημα πέρασα από το χώρο των αφίξεων. Όταν έφθασα στο μαγαζί, όλοι οι υπάλληλοί μου έπεσαν στην αγκαλιά μου. Είχαν πληροφορηθεί την είδηση και φοβήθηκαν ότι ήμουν ανάμεσα στα θύματα. Με το που έμαθα τι συνέβη, σοκαρίστηκα. Δεν μπορούσα να διανοηθώ το εύρος της τραγωδίας. Έλεγα αποκλείεται, κι όμως η τύχη επιφύλαξε ένα επώδυνο παιχνίδι σε αθώους. Μακάρι να είναι τα τελευταίο χτύπημα στον πλανήτη.
Είναι, πράγματι, σοκαριστικό.
Μ.Ε.: Βλέπεις πώς η ζωή μας κρέμεται από μία κλωστή, αλλά και πόσο μια τυχαία συγκυρία μπορεί να σε οδηγήσει στο θάνατο. Θύμωσα πολύ για όλες τις αθώες ψυχές που έφυγαν, για τις οικογένειές τους. Δεν έχω κοιμηθεί μέρες. Ο Θεός να τους αναπαύσει. Δύο από τα θύματα ήταν μαθήτριες στο πανεπιστήμιο που δίδασκα και έκαναν την πρακτική τους σε εστιατόριο του αεροδρομίου.
Στη φωτογράφιση με τον Απόλλωνα και τον Πασχάλη Αφθονίδη –τα δύο από τα τρία παιδιά σου– είναι διάχυτο πόσο αγαπημένοι και ουσιαστικά δεμένοι είστε.
Μ.Ε.: Είμαστε δεμένοι και δεν μπορεί να μας «λύσει» κανένας στη ζωή. Με το κάθε παιδί μου έχω διαφορετικό δέσιμο. Ο ένας ζει στη Θεσσαλονίκη εδώ και δύο χρόνια, αλλά μιλάμε καθημερινά σχεδόν δεκαπέντε φορές. Έχουμε μια ομάδα εσωτερικής συνομιλίας στο facebook. Την ονομάζουμε «Εμείς και εμείς» και, φυσικά, είναι ανοιχτή μόνο σ’ εμένα και τα παιδιά. Ο πιο πρωινός είναι ο Αλέξης, που γράφει την πρώτη καλημέρα. Ακολουθεί ο Απόλλωνας, έπειτα εγώ. Ο Πασχάλης συνήθως ξυπνά πιο αργά απ’ όλους, καθώς εργάζεται μέχρι αργά το βράδυ.
Ποιος είναι ο «πάτερ-φαμίλιας»;
Μ.Ε.: Ο μικρότερος, ο Πασχάλης. Είναι ο πιο οργανωτικός στη δουλειά, ο πιο εγκρατής στα οικονομικά κι εκείνος που σχεδιάζει το πρόγραμμα της οικογένειας. Έχει το γενικό πρόσταγμα. Εγώ έχω το ρόλο της «μικρής αδελφής». Ο Απόλλων είναι ο ζωηρός και ο Αλέξης νομίζω ότι έχει το ρόλο του κατασταλαγμένου φιλόσοφου.
Πασχάλη, είσαι ουσιαστικά το στήριγμα του εστιατορίου «Maria’s Restaurant», στην Κωνσταντινούπολη.
ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΑΦΘΟΝΙΔΗΣ: Ναι, εξαιτίας των υποχρεώσεων της μαμάς έχω το βάρος της ευθύνης του εστιατορίου μας.
Ήταν όνειρο ζωής για σένα να ασκήσεις το επάγγελμα του chef;
Π.Α.: Όχι. Στα παιδικά μου χρόνια ήθελα να γίνω γιατρός. Μέχρι τα δεκαπέντε ήταν ο απόλυτος στόχος μου. Όταν η μαμά άνοιξε το πρώτο της εστιατόριο, μ’ άρεσε η αίσθηση του να δημιουργείς και να προσφέρεις. Έτσι, ασχολήθηκα με τη γαστρονομία. Έπειτα από τις σπουδές μου μπήκα σιγά σιγά στα εστιατόρια της μαμάς.
Μ.Ε.: Και ο Απόλλων εργάζεται σκληρά. Είναι, νομίζω, περισσότερο απ’ όλους ο pr του εστιατορίου. Είναι πολύ κοινωνικός και ειλικρινής κι αυτό τον κάνει αγαπητό σε όλους.
Μαρία, δέθηκες περισσότερο με τα παιδιά μετά το διαζύγιο από το δεύτερο σύζυγό σου;
Μ.Ε.: Όχι. Ήμασταν πάντοτε δεμένοι. Δε θα επηρέαζε κανένας σύντροφος τη σχέση μου με τα παιδιά μου. Δε θα του επέτρεπα να μπει ανάμεσά μας. Είμαστε αλυσίδα και οι κρίκοι μας είναι από ατσάλι. Κανείς δεν μπορεί να μας χωρίσει.
Πώς ήταν ο γάμος με το δεύτερο σύζυγό σου;
Μ.Ε.: Ζήσαμε πολλά χρόνια ευτυχισμένοι. Τα παιδιά τον είχαν σαν δεύτερο πατέρα. Ήμασταν οικογένεια και περνούσαμε ονειρεμένα. Όμως, πολλές φορές ο σύντροφός σου μπορεί να μην αντέχει την εξέλιξή σου, όσο μεγάλη αγάπη κι αν υπάρχει. Με τα εστιατόρια έγινα ευρύτερα γνωστή στην Τουρκία. Όταν βραβεύτηκα, δε, ασχολήθηκε με εγκωμιαστικά λόγια ο τούρκικος Τύπος μαζί μου. Ο σύζυγός μου δεν μπόρεσε να το δεχτεί και δημιουργήθηκε ένα κλίμα ζήλιας ανάμεσά μας. Εγώ, έχοντας δυναμικό χαρακτήρα, δεν μπορούσα να σκύψω το κεφάλι, να συμβιβαστώ, δεν ήθελα να κρατήσω το γάμο μου με υποχωρήσεις που έθιγαν την αξιοπρέπειά μου. Κανείς δε θέλει να διαλύσει το γάμο του, πόσο μάλλον εγώ που εκτιμώ απεριόριστα το θεσμό της οικογένειας. Δεν επιτρέπω, όμως, στον εαυτό μου να συμβιβαστεί.
Εσάς, Πασχάλη, σας επηρέασε ο χωρισμός της μητέρας σας με το βιολογικό σας πατέρα;
Π.Α.: Εγώ ήμουν πολύ μικρός. Ουσιαστικά δεν το θυμάμαι.
Μ.Ε.: Νομίζω πως δεν επηρεάστηκαν, γιατί διατηρήσαμε ωραία σχέση με τον πατέρα τους μέχρι σήμερα. Έχει δημιουργήσει καινούργια οικογένεια, έχουν έρθει και τα παιδιά του διακοπές στην Πόλη.
Είναι πολύ όμορφο που διατηρείτε τόσο στενούς δεσμούς.
Μ.Ε.: Έχω εξαιρετική σχέση και με τη σύζυγο του πρώην συζύγου μου και τη μητέρα της. Η μαμά μου έφυγε όταν ήμουν νεαρή και η μαμά της ήταν σαν μητέρα για μένα και γιαγιά για τα παιδιά μου. Γιατί όταν δύο άνθρωποι χωρίζουν πρέπει να γίνουν εχθροί; Μοιραστήκαμε μια μεγάλη αγάπη, φέραμε στον κόσμο τρία παιδιά. Κανένα διαζύγιο δεν είναι εύκολο. Γιατί, όμως, να επιτρέψεις να είναι ακάνθινο στεφάνι στη ζωή σου;
Ήταν εύκολο τα παιδιά να αποδεχθούν το δεύτερο σύζυγό σου;
Μ.Ε.: Δεν τους έφερα προ τετελεσμένου γεγονότος. Τους ρώτησα αν συμφωνούν με την επιλογή μου.
Πώς ήταν η μετάβασή σου από την Ελλάδα στην Τουρκία Απόλλωνα;
ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ ΑΦΘΟΝΙΔΗΣ: Αρχικά δεν ήξερα τη γλώσσα και ήταν δύσκολο. Χρόνο με το χρόνο κατάφερα να τη μάθω και πλέον τη μιλώ καλά. Όταν φεύγεις από τη χώρα σου, αισθάνεσαι έναν μικρό ξεριζωμό. Αποχωρίστηκα τους φίλους μου, αλλά οι νέοι φίλοι μου στην Τουρκία με βοήθησαν. Οι Τούρκοι αγαπούν τους Έλληνες.
Για σένα, Πασχάλη, ήταν εύκολη η μετάβαση;
Π.Α.: Κατά τη διάρκεια των σχολικών ετών περνούσα στην Τουρκία το καλοκαίρι, τα Χριστούγεννα και το Πάσχα. Μόνιμα μένω τα τελευταία έξι χρόνια. Το πρόβλημα της γλώσσας αρχικά ήταν μεγάλο. Φυσικά, εξάσκησα τα τουρκικά δουλεύοντας στα μαγαζιά και τα τελειοποίησα με την κοπέλα μου, με την οποία ήμασταν πέντε χρόνια μαζί. Καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη, από πατέρα μουσουλμάνο και μητέρα χριστιανή.
Ήταν εύκολη η σχέση σας;
Π.Α.: Γνωριστήκαμε μέσω του αδελφού μου, στα Αλάτσατα. Είχαμε κάποιες δυσκολίες με τη γλώσσα, εκανε κι εκείνη μαθήματα ελληνικών. Δυστυχώς, κάποια στιγμή ολοκληρώθηκε ο κύκλος της σχέσης.
Φαντάζομαι ότι ο τρόπος ζωής των Τούρκων είναι διαφορετικός από το δικό μας.
Π.Α.: Έχει εκμοντερνιστεί πολύ η Τουρκία. Η νέα γενιά στην Πόλη δε διαφέρει από άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
Απόλλωνα, είσαι ερωτευμένος;
Α.Α.: Είμαι ερωτευμένος με τη ζωή. Ζω τις εκπλήξεις της, αφήνομαι στον έρωτα, δεν επιθυμώ να ζω τίποτα μίζερα και στατικά. Έχω βιώσει μεγάλους έρωτες. Κάθε σχέση μου ήταν μοναδική. Το πρώτο που κοιτώ στη σύντροφό μου είναι ο χαρακτήρας. Θέλω να είναι αληθινή. Δεν αντέχω το ψέμα.
Έχεις σχέση αυτή την περίοδο;
Α.Α.: Όχι, είμαι ελεύθερος και επιθυμώ να έρθει ένας μεγάλος έρωτας στη ζωή μου. Ξέρεις, οι έρωτες έρχονται πάντα απροειδοποίητα, αυτή είναι η ομορφιά τους.
Πασχάλη, εσύ τι αναζητάς σε μια σχέση;
Π.Α.: Αλήθεια, αγάπη, σεβασμό. Αυτό το διάστημα είμαι μόνος.
Μαρία, θέλεις να ερωτευτείς ξανά;
Μ.Ε.: Ναι, το θέλω πολύ. Βγήκα από ένα γάμο που τον έζησα έντονα δεκαεπτά χρόνια. Αν κι εγώ επέλεξα να φύγω, είχα ανάγκη να μείνω κάποια χρόνια μόνη.
Φαντάζομαι πως σε φλέρταραν πολλοί άνδρες.
Μ.Ε.: Μόλις γνώρισαν τους γιους μου, έφυγαν. (γέλια)
Είναι αυστηροί κριτές τα παιδιά;
Μ.Ε.: Ναι, γιατί θέλουν να είμαι ευτυχισμένη, να χαμογελάω.
Είσαι αισιόδοξη;
Μ.Ε.: Πάντα. Έπειτα, έχω μια φιλοσοφία. Δε μ’ αρέσει να φορτώνω τα προβλήματά μου στους ανθρώπους που αγαπώ. Ακόμα κι αν είμαι σε δύσκολη στιγμή, λέω ότι είμαι καλά. Έτσι ξορκίζω το κακό. Ο άνθρωπος που θα με κάνει ευτυχισμένη, θα έχει θέση και στη ζωή των παιδιών. Και είμαι βέβαιη πως θα τον υποδεχθούν με αγάπη.
Τι αναζητάς σ’ έναν άνθρωπο;
Μ.Ε.: Ειλικρίνεια, χιούμορ, πάθος, ν’ αγαπά την περιπέτεια, τα ταξίδια, να έχει όμορφη ψυχή. Είμαι ρομαντική και συναισθηματική. Πιστεύω στο παραμύθι του έρωτα. Δεν υπάρχει πιο όμορφο συναίσθημα. Σε γεμίζει ολοκληρωτικά.
Ποιες είναι οι μεγαλύτερες τρέλες που έχεις κάνει για έναν έρωτα, Απόλλωνα;
Α.Α.: Όταν ερωτεύομαι, κυριαρχεί η καρδιά μου, όχι η λογική. Η μαμά και τ’ αδέλφια μου γνωρίζουν πόσο ανατρεπτικός είμαι. Τους έχω κάνει τεράστιες πλάκες. Πριν από μερικά χρόνια ήρθα με την κοπέλα μου την Πρωτοχρονιά στο σπίτι. Αφού φάγαμε, είπα στη μαμά: «Θα την πάω σπίτι της και επιστρέφω». Έπειτα από μερικές ώρες, με πήρε τηλέφωνο: «Που είσαι μωρό μου;» με ρώτησε και της απάντησα: «Στη Θεσσαλονίκη. Δε σου είπα ότι θα την πάω σπίτι της;»!
Τι αγαπάτε στη Μαρία;
Α.Α.: Είναι η πιο τρυφερή και δυναμική μαμά του πλανήτη. Αν ξαναρχόμουν στη ζωή, τη Μαρία θα επέλεγα για μάνα μου.
Π.Α.: Είναι γλυκιά, ειλικρινής και αυθεντική. Η Μαρία είναι μαμά για κάθε άνθρωπο που αγαπά. Τον προστατεύει απ’ όποια δυσκολία και στεναχώρια αντιμετωπίζει. Πόσο μάλλον εμάς. Είναι δίπλα μας όποτε τη χρειαστούμε. Είναι γεννημένη μητέρα.
Είναι αλήθεια ότι σκέφτεστε να δημιουργήσετε εστιατόριο στη Μύκονο;
Α.Α.: Θα το θέλαμε, γιατί λατρεύουμε τη χώρα μας. Επιθυμία μας είναι να γίνει σε νησί. Δεν έχουμε οριστικοποιήσει τις σκέψεις μας. Εύχομαι να έρθουν όλα ευνοϊκά.
Μαρία, το πρόσφατο βιβλίο σου από τις εκδόσεις Μίνωας κέρδισε το τρίτο βραβείο καλύτερου γαστρονομικού βιβλίου σε παγκόσμιο διαγωνισμό. Μίλησέ μας γι’ αυτό.
Μ.Ε.: Είμαι συγκινημένη και χαρούμενη. Το θεωρώ τεράστια τιμή, αν σκεφτείς πως συμμετείχαν περισσότεροι από χίλιοι συγγραφείς γαστρονομικών βιβλίων. Εύχομαι και τα επόμενα ν’ αγαπηθούν εξίσου.
Ετοιμάζεις ήδη το επόμενο;
Μ.Ε.: Βρίσκομαι στην πιο δημιουργική περίοδο. Μόλις ολοκλήρωσα ένα πολύτιμο, θεωρώ, βιβλίο, που θα εκδοθεί στην Τουρκία το Σεπτέμβρη και αφορά την Ελλάδα. Ταξίδεψα από το πιο μικρό νησί μέχρι το μικρότερο χωριό της Μακεδονίας και της Θράκης, φωτογράφισα με τη συνδρομή του Τίμου Κορονετόπουλου τα μεγάλα αστικά κέντρα. Έχει τα χρώματα, τις μυρωδιές και τις συνταγές της χώρας μας. Σε λίγες μέρες ξεκινώ τα γυρίσματα της εκπομπής μου στο μεγαλύτερο κανάλι της Τουρκίας, που είναι αφιερωμένη στην Ελλάδα. Πρόκειται για μια σειρά δεκαπέντε εκπομπών με στόχο να γνωρίσουν οι Τούρκοι τον πολιτισμό, τη γαστρονομία και, κυρίως, την αλήθεια των Ελλήνων, ενώ από τον Οκτώβρη θα μυηθούμε στα μυστικά της Ανατολής, μέσα από τον Alpha, έχοντας , έχοντας πάντα στο πλευρό μου τον ξεχωριστό πια φίλο, αδελφό μου και παραγωγό της εκπομπής, Μιχάλη Δεναξά.
