Ο καταξιωμένος Interior Designer Γιώργος Πετρίδης και η σύμβουλος Τέχνης Λεία Έλληνα Τορναρίτη μίλησαν στο περιοδικό HELLO! για την άψoγη συνεργασία τους στη δημιουργία του βιβλίου Essence Mediterraneenne, την αγάπη τους για την αισθητική και την τέχνη.
Από τη Νατάσσα Γεωργίου
Πώς προέκυψε η ιδέα για τη δημιουργία του λευκώματος Essence Méditerranéenne;
Γιώργος: Πάντα μου έλεγαν ότι θα ήταν καλή ιδέα η δημιουργία ενός βιβλίου, όπου θα παρουσίαζα μέρος της δουλειάς μου. Από την άλλη, εγώ σκεφτόμουν ότι δεν θα είχα υλικό να χρησιμοποιήσω, ποιος είμαι εγώ για να το κάνω και όλα τα σχετικά! Τελικά, όταν γνώρισα τη Λεία και σχεδίασα το σπίτι της, ταιριάξαμε αμέσως και γίναμε πολύ καλοί φίλοι. Στην πορεία μου είπε: «είναι δυνατόν να μην έχεις ένα βιβλίο δικό σου, να μην αφήσεις κάτι από όλη τη δουλειά που έκανες μέχρι τώρα; Ας το κάνουμε μαζί». Με έσπρωξε, το αρχίσαμε και δεν το μετάνιωσα ούτε στιγμή. Όλα έγιναν με την παρότρυνση και τη συμπαράστασή της. Δουλέψαμε με αγάπη και είχαμε μια άψογη συνεργασία.
Η όλη διαδικασία κύλησε ομαλά;
Λεία: Όλοι στην ομάδα της δημιουργίας του βιβλίου, ήταν ένας και ένας. Είχαμε χημεία από την αρχή. Οι περισσότεροι ήταν και φίλοι μας και έτσι περάσαμε πραγματικά πολύ όμορφα! (Χαμόγελο).
Γ.: Βέβαια! Πρέπει να σου πω ότι ποτέ δεν διασκέδασα τόσο πολύ τα τελευταία δύο χρόνια. Ήταν μια πάρα πολύ ευχάριστη εμπειρία. Η συνεργασία με όλη την ομάδα, από τους φωτογράφους, μέχρι τους γραφίστες, ήταν άψογη. Επί μήνες, ερχόταν η Λεία, τα διόρθωνε όλα και πάλι από την αρχή. Περάσαμε υπέροχα. Κάναμε τρελά γέλια. Όταν είδα το λεύκωμα τελειωμένο, πραγματικά δεν το πίστευα.
Είχατε αγωνία για το αποτέλεσμα;
Λ.: Η μόνη μου αγωνία ήταν αν θα το χαρεί ο κόσμος, όπως το χαρήκαμε και εμείς όταν το δημιουργούσαμε. Η παρουσίαση θα γίνει στις 17 Ιανουαρίου, στις έξι μ.μ., στη Λεβέντειο Πινακοθήκη στη Λευκωσία και σας περιμένουμε με πολλή αγάπη.
Η έκδοση και ενός δεύτερου βιβλίου θα ήταν κάτι που θα σας ενδιέφερε;
Γ.: Μόνο για τη διασκέδαση! Ίσως, στο μέλλον, με ένα εντελώς διαφορετικό θέμα. Ένα βιβλίο με χιούμορ!
Με ποια κριτήρια επιλέχτηκαν οι συνεντεύξεις και φωτογραφίες που χρησιμοποιήθηκαν στο λεύκωμα;
Γ.: Επιλέξαμε τις πιο αντιπροσωπευτικές συνεντεύξεις και φωτογραφίες από τη δουλειά μου. Θα δείτε ότι το βιβλίο χωρίζεται σε κεφάλαια, με το κάθε ένα να παρουσιάζει και ένα διαφορετικό στυλ. Δεν είμαι από τους designers που έχουν μόνο ένα στυλ. Με την πρώτη γνωριμία με τους πελάτες μου, καταλαβαίνω το στυλ που τους αντιπροσωπεύει, το τι θέλουν και προσπαθώ να το δημιουργήσω. Το σημαντικότερο για μένα είναι η ψυχολογία. Όταν μπαίνω σε ένα χώρο, βλέπω τα πάντα, πρωτίστως όμως τους χαρακτήρες των ανθρώπων που ζουν εκεί. Με ενδιαφέρει πάρα πολύ. Θέλω το αποτέλεσμα να τους εκφράζει απόλυτα.
Υπήρξαν και περιπτώσεις όπου δεν θέλατε να εργαστείτε με κάποιον;
Γ.: Ναι. Από τον τρόπο που θα μου μιλήσει ένα άτομο, ξέρω αμέσως αν θα δουλέψουμε μαζί ή όχι. Όταν είχε μπει η δουλειά μου στο Architectural Digest, με πήρε κάποιος τηλέφωνο για να συνεργαστούμε και από τον τρόπο που μου μίλησε, κατάλαβα ότι δεν μπορώ να τον κάνω πελάτη μου, παρόλο που θα ήταν μία πολύ σημαντική συνεργασία.
Από πού αντλείτε τις ιδέες σας;
Γ.: Οι περισσότερες προϋπάρχουν μέσα στο μυαλό μου. Όπως ένας συνθέτης ξεκινά να συνθέσει κάτι, προχωρεί ήρεμα και καταλήγει στο crescendo, έτσι και εγώ κάνω τα σχέδια, ξεκινώ τη δουλειά και όταν φτάνω προς το τέλος, θέλω να αναδείξω το έργο μου. Εκεί βάζω όλη μου τη δύναμη και την τέχνη, ώστε να αποδώσω εκείνο το έξτρα.
Υπάρχει κάποιο από τα έργα σας στο οποίο έχετε αδυναμία;
Γ.: Έχω αδυναμία σε όλα μου τα έργα. Για μένα, η δημιουργία είναι μια ζωντανή διαδικασία. Αν μπορώ να το περιγράψω έτσι, είναι όπως μια γυναίκα περιμένει το μωρό της να γεννηθεί και μετά ξαλαφρώνει. Περιμένεις να τελειώσει αυτό που έφτιαξες, να το δεις ολοκληρωμένο, να το ξεχάσεις και να πας στο επόμενο. Είναι μια συνεχιζόμενη διαδικασία, η οποία μου κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον. Μου δίνει ζωή. Για αυτό και νιώθω νέος στην ψυχή.
Άρα, το επάγγελμά σας σάς κάνει ευτυχισμένο;
Γ.: Το επάγγελμα του καθενός πρέπει να τον κάνει ευτυχισμένο. Είμαι πολύ τυχερός, γιατί πέρασα τη ζωή μου τόσο ωραία, γνώρισα πολύ κόσμο, τόσους ενδιαφέροντες και καλούς ανθρώπους, παρόλο που είμαι αρκετά ντροπαλός. Ειδικά πιο παλιά, ήμουν ακόμη πιο ντροπαλός, αλλά με τον καιρό, το ξεπέρασα. Όλοι, πιστεύω, εξελισσόμαστε με τον χρόνο.
Τι ρόλο παίζει η αισθητική στη ζωή σας;
Λ.: Τον βασικότερο, πάντα! Η αισθητική πρωταγωνιστεί σε όλους τους τομείς της ζωής μου, είτε αυτό είναι τέχνη, διακόσμηση, μόδα ή ανθρώπινες σχέσεις.
Γ.: Μεγάλο ρόλο! Αυτό επεκτείνεται σε όλους τους τομείς της ζωής μου. Ας πούμε, σε σχέση με τα άτομα, δεν με ενδιαφέρει τόσο το να είναι όμορφα, όσο το να είναι ενδιαφέροντα. Αυτό, τα κάνει αυτόματα και όμορφα. Όλα προέρχονται από μέσα μας. Μου αρέσει οι άνθρωποι να είναι στυλάτοι, να έχουν τον δικό τους «αέρα» και να γελούν.
Ποια χαρακτηριστικά χρειάζεται κάποιος για να μπορεί να κάνει τη δουλειά σας;
Γ.: Υπομονή και επιμονή. Η διπλωματία είναι το δεύτερο απαραίτητο χαρακτηριστικό. Επίσης, η ευελιξία, μέχρι ενός σημείου. Προσαρμόζομαι με τα γούστα των πελατών μου, δεν τους πιέζω για ένα στυλ, αλλά σιγά – σιγά, καταφέρνω να τους πείσω για αυτά που μου αρέσουν.
Έχετε κάποιο αγαπημένο στυλ για τον δικό σας, προσωπικό χώρο;
Γ.: Για τον δικό μου χώρο, θα σου πω μια ιστορία. Ήμουν στο διαμέρισμά μου στην Αθήνα και στον πάνω όροφο, έμενε κάποιος με τον οποίο γίναμε φίλοι, ο οποίος ήταν γκαλερίστας. Μια μέρα, μου χτύπησε την πόρτα με ένα φίλο του από τη Θεσσαλονίκη. Καθόμασταν, μιλούσαμε για διακόσμηση και τα σχετικά. Ο φίλος του ήταν σιωπηλός. Κάποια στιγμή μου λέει, «αν κατάλαβα καλά είστε διακοσμητής». Του απάντησα ναι. «Ερασιτέχνης, βέβαια!», μου λέει (Γέλια). Ήταν το πιο ωραίο κομπλιμέντο που άκουσα ποτέ, γιατί δεν μου αρέσει το πολύ στημένο στυλ. Δεν με πείραξε καθόλου, γιατί απλούστατα δεν παίρνω τον εαυτό μου στα σοβαρά. Μάλλον τον κοροϊδεύω! Δέχομαι τους πάντες όπως είναι, εκτός από τους σοβαρούς. Αναμιγνύω όλα τα στοιχεία που αρέσουν σε εμένα. Στο σπίτι στην Ύδρα, σέβομαι το περιβάλλον, αλλά μπορεί να πετάξω και μια άσχετη, αγαπημένη μου πινελιά κάπου!
Ξεχωρίζετε κάποιους καλλιτέχνες;
Λ.: Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιον. Από τον Πικάσο, μέχρι τον Jeff Koons και τον Francis Bacon, όλοι είναι μοναδικοί.
Θεωρείτε ότι υπάρχει εξέλιξη στους τομείς της τέχνης και της εσωτερικής διακόσμησης στην Κύπρο;
Λ.: Πάρα πολύ. Εξού και έχουμε τρομερούς καλλιτέχνες, σε τομείς όπως την αρχιτεκτονική, την εσωτερική διακόσμηση, τον σχεδιασμό φωτισμού και σε πολλούς άλλους.
Όσον αφορά την τέχνη, στην Κύπρο έχουμε πάρα πολλές γκαλερί, οι οποίες παρουσιάζουν τα πάντα πια.
Γ.: Οι άνθρωποι έχουν εξελιχθεί πάρα πολύ και πλέον συμβουλεύονται με περισσότερη εμπιστοσύνη κάποιον, σε σχέση με τη διακόσμηση του σπιτιού τους. Πιστεύω ότι υπάρχουν πολύ καλοί διακοσμητές στην Κύπρο. Όταν επισκέπτομαι, για παράδειγμα τη Λεμεσό, διαπιστώνω με ευχαρίστηση ότι η πόλη ομορφαίνει, υπάρχουν κτίρια με ωραία αρχιτεκτονική και γενικότερη αισθητική.
Κατάγεστε και οι δύο από την Αμμόχωστο. Πόσο επηρέασε η τουρκική εισβολή την περαιτέρω πορεία σας;
Λ.: Παρόλο που δεν έζησα στην Κύπρο μέχρι το ’90 που παντρεύτηκα, η Αμμόχωστος ήταν ακόμη ένας λόγος που μας ένωσε με τον Γιώργο. Η μητέρα μου γνώριζε τον Γιώργο και μου έλεγε ότι από μικρός, ερχόταν στο σχολείο πάντα καθαρός, καλοντυμένος και κομψός!
Γ.: Έφυγα από την Αμμόχωστο χωρίς άλλα ρούχα, παρά μόνο με τη στολή του στρατού και το αυτοκίνητό μου. Ήμουν 30 χρονών περίπου. Συνάντησα την οικογένειά μου στη Λεμεσό. Τους γονείς μου, τη θεία μου, την αδελφή μου με τον άντρα της, τα δυο τους παιδιά και τα πεθερικά της, σε ένα σπίτι των δύο υπνοδωματίων. Κοιμόμασταν στο πάτωμα, στο σαλόνι. Το επόμενο πρωί, πήρα την ανιψιά μου που ήταν 7 χρονών, για να πάμε μια βόλτα. Πήγαμε σε μια ερημική παραλία της Λεμεσού, καθίσαμε στην άμμο και κοιτούσαμε τη θάλασσα. Δεν ανταλλάξαμε ούτε μια κουβέντα. Η μικρή καταλάβαινε καλά τι περνούσαμε όλοι. Ενώ έβλεπα τη θάλασσα, ένιωσα σαν να είχα ξαναγεννηθεί. Ήξερα ότι δεν μπορούσα να αλλάξω ό,τι είχε γίνει και έτσι επέλεξα να τα αφήσω όλα πίσω μου, να μη σταθώ σε όλα όσα χάσαμε και να βλέπω μόνο μπροστά. Ήταν μια ευκαιρία για μια καινούρια αρχή. Όταν πήγα στο Λονδίνο, ήρθαν κάποιοι φίλοι μου να με δουν και ήταν στενοχωρημένοι. Τους είπα να μη στενοχωριούνται για μένα και ότι εγώ, ό,τι είχα θα το ξανακάνω και ακόμα περισσότερο. Ήξερα ότι δεν θα μείνω στάσιμος και ήμουν αισιόδοξος. Έμαθα να προσαρμόζομαι. Όλα εξελίχτηκαν κατ’ ευχήν.
Θα λέγατε ότι η Ελλάδα αποτελεί ιδανικό τόπο διαμονής για έναν καλλιτέχνη;
Γ.: Σίγουρα! Για αυτό, ονόμασα και το βιβλίο Essence Méditerranéenne. Λατρεύω τη Μεσόγειο. Ιταλία, Γαλλία, Βόρειος Αφρική, Μαρόκο, όλες αυτές οι περιοχές έχουν τρομερό στυλ. Υπάρχουν τόσα πράγματα να δεις.
Πού αλλού θα θέλατε να ζήσετε;
Λ.: Θα μπορούσα να ζήσω σε πολλά μέρη του κόσμου, φτάνει να είχα ποιοτική ζωή, κουλτούρα και ασφάλεια. Ιδανικά ίσως στη Μαδρίτη, το Λονδίνο και τη Ρώμη.
Γ.: Θα ήθελα πολύ να ζήσω σε δύο τόπους: στο Παρίσι και οπουδήποτε στην Ιταλία. Ακόμα και τα χαμόσπιτα, έχουν ατμόσφαιρα και στυλ.
Επιμέλεια: Γιώργος Χρυσοστόμου
Μακιγτιάζ: Σοφία Γεωργίου (Florentia Makeup Artist Woerkshop)
Θερμές ευχαριστίες στο Second Cup Έγκωμης για τη φιλοξενία κατά τη διάρκεια της φωτογράφησης.
