Όταν τις πρωτοσυναντήσει κανείς, σίγουρα δε θα διακρίνει μια κλασική σχέση μητέρας-κόρης. Η αλήθεια, όμως, για τη Μαίρη Μηλιαρέση και την κόρη της, Σοφίνα Λαζαράκη, βρίσκεται κάπου στη μέση, καθώς η δεύτερη έχει μεγαλώσει με ελευθερία, κινούμενη όμως ταυτόχρονα σε συγκεκριμένα όρια. Το απόγευμα που συναντηθήκαμε στο «Su Casa» της Γλυφάδας, μέσα από πολλές χιουμοριστικές ατάκες και γέλια, οι δυο τους μας μίλησαν για τη μεταξύ τους σχέση, για τη συμμετοχή της Σοφίνας στο «X-Factor», για την αγάπη της για την υποκριτική, το χορό και το τραγούδι, για τους επόμενους στόχους και τα όνειρά της, αλλά και για την πιθανότητα η Μαίρη Μηλιαρέση να επιστρέψει στην τηλεόραση.
Της Μαρένας Καδιγιαννοπούλου
Σοφίνα, τώρα που έπεσε η αυλαία του «X-Factor» για σένα και το συγκρότημά σου, ΝΜΑ, πώς αισθάνεσαι;
ΣΟΦΙΝΑ ΛΑΖΑΡΑΚΗ: Παιχνίδι είναι και υπάρχει μόνο ένας νικητής, οπότε κάποια στιγμή θα φεύγαμε, αν δεν ήμασταν οι καλύτερες. Εξάλλου, δύσκολα ένα συγκρότημα προχωρά τόσο πολύ σ’ ένα talent show, ενώ και το κοινό ταυτίζεται πολύ πιο εύκολα με έναν καλλιτέχνη, παρά με ένα γκρουπ.
ΜΑΙΡΗ ΜΗΛΙΑΡΕΣΗ: Ο κόσμος όμως δε σκέφτεται ότι όταν φεύγει ένας καλλιτέχνης, στεναχωριέται ένας, ενώ όταν φεύγει ένα γκρουπ, στεναχωριούνται πολλοί.
Σ.Λ.: Δεν ψηφίζουν όμως με κριτήριο ποιος θα στεναχωρηθεί.
Μ.Μ.: Πάντως, δεν ήταν καλή η τελευταία σας εμφάνιση στο live.
Σ.Λ.: Ήμασταν λίγο πεσμένες, ήταν και μπαλάντα το τραγούδι που μας δόθηκε και δεν ξέρω αν μας ταίριαζε. Τελος πάντων, για μένα τώρα αρχίζουν όλα. Ψάχνουμε να δουλέψουμε όλες μαζί. Θέλουμε να μείνουμε γκρουπ και προς αυτή την κατεύθυνση κινούμαστε.
Είσαι ευχαριστημένη που προσπάθησες και έφτασες σ’ αυτό το σημείο; Ή υπάρχει μια δόση στεναχώριας μέσα σου;
Σ.Λ.: Όχι, μ’ άρεσε πολύ η εμπειρία και δε στεναχωρήθηκα καθόλου. Γνώρισα πολλά παιδιά, περάσαμε όμορφα. Είμαι ευχαριστημένη και το χάρηκα πολύ.
Μ.Μ.: Έπιασε και για πρώτη φορά μικρόφωνο στο χέρι της, που δεν είχε ξαναπιάσει ποτέ στη ζωή της.
Πώς αποφάσισες να συμμετάσχεις σε μια τέτοια μεγάλη οντισιόν, αφού δεν ήσουν από μικρή μυημένη στη μουσική και το τραγούδι;
Σ.Λ.: Πάντα μ’ άρεσε να χορεύω και να τραγουδάω. Ξεκίνησα μαθήματα φωνητικής με την Τζούλη Μασίνο, για να βελτιώσω τη φωνή μου, καθώς ήθελα ν’ ασχοληθώ με την υποκριτική, το χορό και το τραγούδι. Μου είπε, λοιπόν, η Τζούλη πως ξεκινούσε η πρώτη οντισιόν του «Χ-Factor» και με παρότρυνε να πάρω μέρος. Γι’ αυτό και είπα πριν ότι πολύ καλά τα πήγα έως εκεί που έφτασα, καθώς ήμουν εντελώς απροετοίμαστη.
Τι της είπατε έπειτα από την ολοκλήρωση των live για το γκρουπ της;
Μ.Μ.: Όταν πήγε στην οντισιόν και μου το ανακοίνωσε, της είπα: «Τι θα πας να κάνεις εκεί; Εγώ μέχρι σήμερα ήξερα ότι χορεύεις». «Γιατί, πειράζει;», μου απάντησε. Όταν έχεις θάρρος, λοιπόν, κάνεις βήματα. Και η Σοφίνα έχει και θάρρος και θράσος. Εγώ το χάρηκα πάρα πολύ. Δε μ’ άφηνε να πηγαίνω να βλέπω τι κάνει, μου το επέτρεψε μόνο στη διαδικασία του «Chair Challenge». Εκεί την είδα πρώτη φορά και εξεπλάγην, για να είμαι ειλικρινής.
Είναι καλλιτεχνική φύση η Σοφίνα. Έχει δώσει εξετάσεις και στη Λυρική Σκηνή.
Μ.Μ.: Έκανε τρία χρόνια εντατικά μαθήματα κλασικού χορού. Όταν ήταν πολύ μικρή είχε ξανασχοληθεί με το μπαλέτο, αλλά τη σταμάτησα γιατί δεν προλάβαινε τα μαθήματά της. Μου το χρέωσε, μάλιστα, κάποια στιγμή. Όταν όμως πείσμωσε και ξεκίνησε τα εντατικά μαθήματα, έπρεπε να δουλέψει άλλον ένα χρόνο με τις πουέντ, γιατί είναι απαραίτητες για τις εξετάσεις στη Λυρική Σκηνή. Στην πρώτη φάση πέρασε, όμως στις πουέντ δεν τα κατάφερε, καθώς είχε βάλει μόνο δύο φορές στη ζωή της. Αν δούλευε λίγο περισσότερο, θα μπορούσε να είχε περάσει. Δεν ήταν δύσκολο για εκείνη.
Εσείς, σε όλα αυτά που σας ανακοινώνει είστε δίπλα της. Της δίνετε ελευθερία;
Μ.Μ.: Είμαι δίπλα της και τη στηρίζω. Τώρα, σ’ αυτό που γίνεται με το τραγούδι, δε θέλω να παρέμβω. Έχω την εντύπωση, όμως, πως αυτό που συνέβη σχεδόν κατά λάθος, έχει ανοίξει μια πόρτα στο μυαλό της.
Σ.Λ.: Η αλήθεια είναι πως επειδή μ’ άρεσαν όλα το ίδιο, ο χορός, το τραγούδι, η υποκριτική, δεν ήξερα προς τα πού να πάω, ένιωθα να βρίσκομαι στη μέση. Το «X-Factor», λοιπόν, λειτούργησε για μένα ως ένα καλό σπρώξιμο.
Επομένως, θέλεις ν’ ασχοληθείς σοβαρά με το τραγούδι;
Σ.Λ.: Μακάρι να μπορέσω να τα συνδυάσω όλα. Δε θέλω ν’ αφήσω κάτι. Κάνω μικρά βήματα από εδώ κι από εκεί, για να δω τελικά που θα καταλήξω.
Μ.Μ.: Οι γονείς στην ουσία ανοίγουμε τις πόρτες, για να δουν τα παιδιά μέσα και ν’ αποφασίσουν τι τους αρέσει και τι δεν αντέχουν. Μόνα τους, όμως, θα επιλέξουν αυτό που θέλουν να κάνουν.
Της κάνατε όλα τα χατίρια;
Μ.Μ.: Αν ήθελε να βγει και να γυρίσει στις 6 το πρωί, της έλεγα όχι.
Ήταν αυστηρή, Σοφίνα;
Σ.Λ.: Δεν ήταν αυστηρή, υπερπροστατευτική θα έλεγα, αλλά νομίζω ότι αυτό μου βγήκε σε καλό. Διότι, αν ξεκινούσα τα ξενύχτια από τα 12 και τα 13 μου χρόνια, τώρα θα βαριόμουν. Δεν ήμουν ένα παιδί που είχε ό,τι ήθελε. Δεν αγόραζα, για παράδειγμα, δύο κούκλες σ’ ένα παιχνιδάδικο. Θα επέλεγα τη μία, αυτήν που ήθελα πολύ. Όχι με κριτήριο αν είχαμε οικονομική άνεση ή όχι, αλλά για να μάθω στα λιγότερα, ώστε αν ερχόταν η στιγμή που δε θα μπορούσα να έχω όλα όσα ήθελα, να μην τρελαθώ!
Μ.Μ.: Υπήρχε μια τέτοια γραμμή. Βέβαια, βλέπεις πώς εξελίσσεται ένα παιδί μεγαλώνοντας κι έτσι προσαρμόζεις τη συμπεριφορά σου απέναντί του. Όταν την πήγα για πρώτη φορά στο πρακτορείο από το οποίο είχα ξεκινήσει κι εγώ στα 12 χρόνια μου και έκανε μερικά διαφημιστικά, διαπίστωσα ότι δεν άλλαξε η συμπεριφορά της. Δε μιλούσε διαφορετικά στα υπόλοιπα παιδιά στο σχολείο. Μόνη της το γείωσε και γνωρίζω πια ότι δε θα την «ψώνιζε» ούτε αν έκανε τηλεόραση ούτε αν πήγαινε στο «X-Factor».
Σας δυσκόλεψε στο μεγάλωμά της;
Μ.Μ.: Ήταν πολύ καλό παιδάκι. Το μόνο πρόβλημα που είχαμε ήταν πως για να διαβάσει έπρεπε να καθίσουμε πολλές ώρες δίπλα της, γιατί ήταν πολύ αφηρημένη. Δε θα ξεχάσω μια φορά που την άφησα μόνη να γράψει έκθεση και μετά από δυόμιση ώρες είχε γράψει δύο γραμμές! Το μυαλό της ήταν στα τραγούδια και στα όνειρά της. Είναι καλλιτέχνης το παιδί, τι να κάνουμε;
Θα ξαναγυρίσω σ’ αυτό που είπατε πριν, ότι δεν πρόκειται ποτέ να την «ψωνίσει» η Σοφίνα.Δεν παίζει ρόλο σ’ αυτό και το ότι από πολύ μικρή συναναστρεφόταν ανθρώπους του τηλεοπτικού χώρου λόγω της δικής σας δουλειάς;
Μ.Μ.: Όταν της έλεγε ο κόσμος «Η μαμά σου είναι διάσημη», εκείνη απαντούσε: «Δεν ξέρω τι μου λέτε, απλώς τη γνωρίζουν κάποιοι άνθρωποι στο δρόμο». Και όταν με χαιρετούσαν, η Σοφίνα νόμιζε ότι έχω πολλούς φίλους. Δε με είδε ποτέ να υπογράφω αυτόγραφα ούτε να είμαι διαφορετική απ’ αυτό που ήμουν στο σπίτι. Δε συμβαίνει, λοιπόν, τίποτα σπουδαίο. Άλλες δουλειές γίνονται σ’ ένα εργαστήριο, άλλες στο σπίτι, άλλες σε μαγαζί και άλλες στα ΜΜΕ.
Έχεις δει τη μητέρα σου στις παρουσιάσεις που έκανε; Στο «Ρουκ-Ζουκ»;
Σ.Λ.: Έχω δει το «Ρουκ-Ζουκ» στο YοuTube.
Μ.Μ.: Η αλήθεια είναι πως δεν έχω διαφημίσει στη Σοφίνα το τι έχω κάνει.
Δεν έχεις αναρωτηθεί πώς ήταν η μαμά μου στην τηλεόραση;
Σ.Λ.: Όχι ότι δε μ’ ενδιαφέρει η μητέρα μου, αλλά αυτή ήταν η δουλειά της. Είναι σαν να δούλευε σερβιτόρα και το παιδί της να της ζητούσε να τραβήξει βίντεο το πώς σερβίρει.
Μ.Μ.: Κατάλαβες πόσο απλά το βλέπει όλο αυτό;
Πώς πήρατε την απόφαση να μείνετε εκτός τηλεόρασης σε μια περίοδο που ήσασταν ένα δημοφιλές τηλεοπτικό πρόσωπο;
Μ.Μ.: Αν μου πρότειναν να κάνω κάτι παρόμοιο με το «Ρουκ Ζουκ» ή κάποια μαγνητοσκοπημένη εκπομπή, θα έμενα, γιατί θα μπορούσα να τακτοποιήσω το παιδί για μια-δυο μέρες, να το παίρνω μαζί μου ή να το αφήνω στη μητέρα μου. Οι προτάσεις, όμως, που είχα, ήταν να λείπω από το πρωί έως τις επτά το απόγευμα.
Ζωντανή πρωινή εκπομπή δεν μπορείς να κάνεις με λιγότερες ώρες. Ε, πού θα το άφηνα το μωρό;
Τώρα που μεγάλωσε, θέλετε να επιστρέψετε;
Μ.Μ.: Τώρα που έχω ελεύθερο χρόνο, μακάρι να είχα και 12ωρα γυρίσματα, αλλά με ξέχασαν. Μεγάλωσα, λένε. Βέβαια, τώρα που μ’ έχει πάρει η μπάλα της δημοσιότητας λόγω της Σοφίνας, μπορεί να με θυμηθεί κάποιος, δεν ξέρεις ποτέ. Θέλω, λοιπόν, να επιστρέψω.
Θα προτείνατε κάποιο concept;
Μ.Μ.: Δεν το έχω κάνει ποτέ και δεν ξέρω με ποιον τρόπο γίνεται. Θα το σκεφτώ, όμως, όταν χαλαρώσω, καθώς έχω και υποχρεώσεις στο ΚΑΠΗ της Γλυφάδας, προσπαθώντας να οργανώσω πότε θα ξεκινήσουν τα μπάνια και τις εκδηλώσεις τους.
Είστε δυναμική γυναίκα. Το έχετε μεταδώσει και στη Σοφίνα;
Μ.Μ.: Της αρέσει να κάνει πολλά πράγματα, δεν επαναπαύεται. Και πιστεύω ότι θα τα καταφέρει μόνο και μόνο με την αξία της.
Θέλετε να ξαναφτιάξετε τη ζωή σας, να έχετε ένα σύντροφο δίπλα σας για τα καλά και τα δύσκολα;
Μ.Μ.: Μεγάλο μέρος αυτών των αναγκών μου το καλύπτω με τους φίλους και τις φίλες μου. Έχω καλούς φίλους.
Εσύ, Σοφίνα, θα το έβλεπες θετικά αν η μητέρα σου είχε ένα σύντροφο;
Σ.Λ.: Φυσικά, αν της έκανε καλό, αν την έκανε χαρούμενη, γιατί όχι; Όσο ήμουν μικρή και κολλημένη επάνω της, δεν μπήκε ποτέ κάποιος τρίτος ανάμεσά μας, για να μου την «κλέψει» ή να μοιράζομαι την αγάπη της μαζί του. Τώρα που μεγάλωσα, ας κάνουν ό,τι θέλουν.
Μ.Μ.: Μέσα σ’ όλα αυτά τα χρόνια, ακόμη και κάποιες σχέσεις που είχα, η Σοφίνα δεν είχε καταλάβει τίποτα. Όπως έμπαιναν 15 φίλοι μέσα στο σπίτι μας, κάποιος απ’ αυτούς μπορεί να ήταν και ο σύντροφός μου, αλλά εκείνη έμενε πολύ μακριά απ’ αυτό. Δεν την άφησα ποτέ να νιώσει ανασφάλεια.
Σοφίνα, ποια είναι τα όνειρά σου;
Σ.Λ.: Για μένα είναι άλλος ο στόχος και άλλο το όνειρο, καθώς το τελευταίο μπορεί να εκπληρωθεί και μετά από 20 χρόνια. Στόχος μου τώρα είναι να καταλήξω στο τι θέλω να κάνω με τη ζωή μου και να τα πάω όσο καλύτερα μπορώ με τα πράγματα με τα οποία ασχολούμαι.
Πώς θέλετε να δείτε τη Σοφίνα, εκτός από το να είναι καλά και ευτυχισμένη;
Μ.Μ.: Περιμένω να τη δω να πατάει γερά στα πόδια της, να καταλήξει στο τι θέλει να κάνει με τη ζωή και τη δουλειά της, να αφιερώνει όλες της τις δυνάμεις για να πετύχει αυτό που θέλει, για να είμαι ήσυχη ότι είναι πια ανεξάρτητη και δεν έχει ανάγκη κανέναν. Ούτε τη μαμά ούτε τον μπαμπά της. Να νιώσω ότι έχει βάλει κάπου βάσεις και πατάει γερά.
